Aliens, respect en vriendschap – De twaalfde Saturnusmaan

30 oktober 2020

Ferry las mijn boek ‘De twaalfde Saturnusmaan’ in de herfst en vond er dit van:

Op een donkere herfstavond als deze is het heerlijk om met een ontspannend boek op de bank te liggen en dan is ‘De twaalfde Saturnusmaan’ van Johanna Lime een aanrader. Waarom?

Het verhaal gaat over Maud en Dalmar. Deze twee vrouwen zijn buitenbeentjes in de wereld en komen daardoor vaak in situaties waarin ze niet begrepen worden. Dan worden ze onderzoeksobject van aliens. Het duurt dan ook niet lang voordat er allerlei spannende en bijzondere situaties zich gaan voordoen.

Om te beginnen is de manier van schrijven aangenaam. Op een prettige wijze wordt het verhaal verteld in een warme sprookjesachtige stijl.

De combinatie van autobiografie met science fiction is niet alleen origineel, het heeft ook een toegevoegde waarde. In mijn ervaring versterkt het de thematiek van het verhaal, omdat het speculatieve gezien kan worden als vervreemding. Hierdoor komt de individualiteit van Maud en Dalmar tegenover de samenleving nog sterker uit de verf. En daardoor concludeer ik dat met deze speciale autobiografie, Johanna Lime haar beste boek heeft geschreven tot nu toe.

Daarnaast is er ook een kritische toon in deze roman. Deze richt zich voornamelijk op de kerk en de schade die aangericht wordt aan de natuur. Het gaat om een respect voor het verleden dat bij bepaalde mensen niet aanwezig is, waar Maud en Dalmar moeite mee hebben. Dat laat Lime op een geweldige en humoristische manier zien tijdens hun reis naar Australië.

Wat wil Lime haar lezers vertellen met dit bijzondere verhaal? Dat anders zijn mag en een verrijking kan zijn is een boodschap van ‘De twaalfde Saturnusmaan’. Daarnaast kan het ook gezien worden als een hommage aan vriendschap en wederzijds respect voor elkaar en de wereld. Deze twee thema’s zijn een leidend motief binnen het werk van deze auteur.

Kortom, Johanna Lime heeft met deze speciale autobiografie haar beste boek tot nu toe geschreven. Het is niet alleen een bijzondere ode aan vriendschap, respect en geschiedenis het is ook en heerlijke leeservaring.

4 sterren (op Hebban)

 

Mijn reactie

Wat fijn dat je het een goed verhaal vond, Ferry Visser.

Heel erg bedankt voor deze geweldige recensie!

Fijn dat de boodschap goed over is gekomen.

 

Groetjes van Johanna Lime

Een heel fijn boek – De twaalfde Saturnusmaan

23 september 2020

Anneke kocht van mij De twaalfde Saturnusmaan en had een fijne leeservaring.

Hier is haar reactie op het verhaal

Voor iemand die bijna nooit een boek leest, is dit een heel fijn boek om te lezen. Het verhaal leest heel makkelijk weg.

Het mooie van dit boek is dat werkelijkheid en fantasy heel goed samengaan.

Ik vond het heel fijn om meegenomen te worden in de fantasywereld en even aan de dagelijkse sleur te kunnen ontsnappen.

Mijn complimenten aan de schrijfster.

Mijn reactie

Dank je wel, Anneke, fijn dat je mijn boek gelezen hebt.

Het doet mij veel deugd als iemand die bijna nooit leest over de drempel gehaald kan worden om ook eens iets te lezen. En nog meer als blijkt dat ze ervan genoten heeft!

Groetjes van Johanna Lime

Review van The Book Dragon’s Nook voor De twaalfde Saturnusmaan

13 september 2020

Jeffrey Debris, van The Book Dragon’s Nook, een website voor recensies, unboxing van boeken en allerlei ander moois dat met de liefde voor boeken te maken heeft, las De twaalfde Saturnusmaan. Jeffrey is zelf ook schrijver, een link naar zijn boeken staat onderaan dit bericht.

Hier volgt zijn review.

Genre: Biografie / Science Fiction
Uitgever: aquaZZ
ISBN: 978-94-93023-46-8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: april 2020

De twaalfde Saturnusmaan was mijn eerste kennismaking met het schrijfwerk van Johanna Lime. Dit boek is een autografisch werk, maar tegelijkertijd ook science fiction. Het boek vertelt het verhaal van twee vrouwen die samenwonen in de fictieve plaats Lunapoort, Dalmar en Maud. We leren ze allebei kennen en volgen hun leven op de voet, tot ze op een dag studieobjecten worden van twee aliens die erg geïnteresseerd in de twee dames blijken te zijn.

Het leven van Dalmar en Maud is er eentje waarin ze continu tegen allerlei barrières oplopen. Ze worden niet goed begrepen door hun omgeving en hebben andersom ook problemen om contact te onderhouden met andere mensen en vriendschappen, behalve degene die ze met zijn tweeën hebben, blijken ook erg problematisch te verlopen. Ze voelen zich niet begrepen, maar proberen er desondanks samen het beste van te maken. Bij zowel Dalmar als Maud gaat het met werk ook niet allemaal van een leien dakje. Door reorganisaties staat de baan van Dalmar als docente op de tocht en ook Maud gaat uiteindelijk bij haar werk weg, vanwege seksuele intimidatie. Kortom, ze krijgen behoorlijk wat voor hun kiezen, maar ze zetten ondanks al deze tegenslagen wel gewoon door.

Ondanks dat hun gewone arbeidersleven niet over rozen gaat, gaan Dalmar en Maud wel veel op reis en hebben ze allebei een fascinatie met geschiedenis. We volgen ze op de voet tijdens hun reizen en hier wordt ook veel verteld over de avonturen die ze daar mee maken. Maar op een gegeven moment wordt in het verhaal duidelijk dat al deze herinneringen aan de reizen die ze gemaakt hebben niet zomaar naar boven worden gehaald. Ze worden namelijk bestudeerd door een stel aliens die zich op de twaalfde Saturnusmaan bevinden. Maar waarom precies hun twee?

Ik heb behoorlijk wat (auto)biografieën gelezen, maar nog nooit eentje die zichzelf het beste laat beschrijven als een fictieve biografie. De gebeurtenissen in het boek zijn deels berust op het leven van Johanna Lime zelf, maar dan is er natuurlijk nog het deel met de aliens die ze bestuderen. De schrijfstijl is erg soepel en dit maakte dat ik het boek dan ook snel uit had. De uitvoering vond ik alleen soms wel wat ver gezocht en ondanks dat alle worstelingen van Maud en Dalmar me wel aan het hart gingen, vond ik de toon soms wat klagerig overkomen en dat vond ik wel jammer. Er werd erg veel gehamerd op het onbegrip waar Maud en Dalmar mee te kampen hebben, maar ook andersom dat zij de maatschappij niet snappen. Het is duidelijk dat Maud en Dalmar continu zichzelf moeten bewijzen als vrouwen in een mannenwereld. Twee vriendinnen die samenwonen is natuurlijk niet een gebruikelijke gezinssamenstelling en daar werden ze flink op afgerekend. Dit is zeker een heel uniek boek, omdat je van sommige dingen zeker weet dat ze fictief zijn en van andere dat ze waarschijnlijk biografisch van aard zijn. Als het verhaal dan uiteindelijk op zijn eind kwam moest ik het allemaal eventjes laten bezinken. Uiteindelijk is het leven een zoektocht naar mensen die gelijkgezind zijn en kunnen we ons gevoel ergens bij te willen horen niet onderdrukken. Maud en Dalmar hadden ondanks alles elkaar en als ik het verhaal een beetje goed interpreteer is dat vooral de boodschap die Johanna Lime mee wilde geven. Zolang we gelijkgezinden om ons heen hebben, kunnen we gelukkig zijn.

Uitgedeelde sterren voor verschillende categorieën
Cover: 2
Vertelling: 4
Originaliteit: 3
Verhaal: 3
Lettertype: 4
Papiergeur: 3
Overall: 3 sterren

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

De originele review van The Book Dragon’s Nook staat hier.

Jeffrey Debris is zelf ook schrijver, zijn boeken vindt u hier.

Reactie:

Dank je wel, Jeffrey. Ik denk dat je de belangrijke punten uit het verhaal wel goed gezien hebt, dat klagerige, daar was ik al bang voor. Het was een van de redenen waarom ik mijn autobiografie in deze vorm gegoten heb, om er geen al te grote klaagzang van te maken en het wat luchtiger te houden. Ik lees hieruit dat dit wat jou betreft niet helemaal is gelukt.
Belangrijk voor mij zijn in ieder geval de thema’s maatschappelijke weerstanden en de vrijheid om zelf te beslissen welk lot je kiest, zoals dat in de flaptekst aangegeven is. De boodschap die jij erin gevonden hebt over aansluiting bij gelijkgezinden speelt daarbij een belangrijke rol. Ook zijn er elementen in verwerkt uit het boek ‘Aspergirls’ van Rudy Simone dat ik als studie bij dit verhaal heb gebruikt, zoals het gevoel hebben niet van deze wereld te zijn.

Johanna Lime

Genoten van het lezen van De twaalfde Saturnusmaan

21 augustus 2020

Corinne won dit boek won tijdens de winactie van schrijver van de maand juli 2020 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken’ van boekenblogger Tazzy Jenninga. Ze liet me via de chat weten dat ze heeft genoten van dit boek.

Hier is haar recensie

Het boek neemt ons mee in het leven van Dalmar en Maud. Zij wonen samen in hun huis in Lunapoort. Zij voelen zich anders dan anderen en lopen daar steeds tegenaan. Op een gegeven moment gebeuren er dingen die ze niet kunnen verklaren en ook voelen ze zich erg moe. Ze ontdekken dat ze mee zijn genomen naar de twaalfde Saturnusmaan, terwijl ze sliepen. Daarna neemt hun leven een andere wending.

Johanna Lime is het pseudoniem van Marjo Heijkoop, een schrijfster van sciencefiction boeken voor de jeugd. Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek zijn eerdere werken van haar.

De twaalfde Saturnusmaan is een boek dat lekker leest. In de leidraad van het verhaal kan iedereen zich wel vinden. Iedereen voelt zich weleens anders dan anderen, de twijfel die je dan voelt is heel mooi beschreven. Ook heeft de schrijver zich in de achtergrondinformatie verdiept om die kloppend te maken. Het is een boek dat ik zeker aan andere lezers aanbeveel.

Mijn reactie

Dank je wel, Corinne, fijn dat je van het boek genoten hebt.

Groetjes van Johanna Lime

ZOMER WINACTIE 2020

6 augustus 2020

Deze winactie is voorbij.

De loting op Naamloten.nl is voorbij en de winnaar is bekend.

Het boek wordt morgen opgestuurd naar Corinne.

Gefeliciteerd!

 

Voor degenen die niet gewonnen hebben, verwijs ik naar de mogelijkheid om boeken via mij of online te kopen, via de links die op mijn websites staan, of met een bericht via mijn Facebookpagina.

Dank u voor het meedoen.

 

Johanna Lime

***********************************************************

30 juli 2020 tot 6 augustus 2020

Johanna Lime was in juli 2020 schrijver van de maand bij Tazzy Jenninga,
 op haar website en Facebookpagina
“Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken !!!!!!!!”

Om dit feestelijk af te sluiten, verloot zij een van haar boeken.

De twaalfde Saturnusmaan.

Het is een boek voor volwassenen.

Winactie

Vanaf 30 juli kunt u dit boek winnen door mee te doen aan de winactie op de Facebookpagina van Johanna Lime. Volg deze link: https://www.facebook.com/johannalime2/

Aan de winactie zijn de volgende voorwaarden verbonden:

  1. Like de pagina van Johanna Lime op Facebook.
  2. Laat onder de post van de winactie een opmerking achter waarin u vertelt waarom u dit boek wilt winnen.
  3. De winnaar wordt door loting bepaald op 6 augustus en benaderd via een chat op Messenger zodat de adresgegevens kunnen worden doorgegeven. Vervolgens komt het boek met de post haar/zijn kant op.
  4. Als u wint, verplicht u zich tot het lezen van het boek en schrijft u binnen twee maanden na ontvangst een recensie over De twaalfde Saturnusmaan, die in een chat aan Johanna Lime wordt doorgegeven.

 

Hier de flaptekst van dit boek:

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Volgens Hanneke steekt De twaalfde Saturnusmaan de andere titels naar de kroon

Recensie van 14 juli 2020

Hanneke Tinor-Centi recenseerde, als professional op het gebied van het beoordelen van verhalen, behalve mijn andere boeken ook ‘De twaalfde Saturnusmaan’

Hanneke Tinor-Centi is de drijvende kracht achter HT-C Marketing en Communicatie.

Met ruim vijftien jaar Communicatie/Marketing en PR-ervaring, de diploma’s NIMA-A, NIMA Interne en Concerncommunicatie B, Copywriting, én ruim 15 jaar praktijkervaring in diverse communicatie- en marketingfuncties binnen zeer uiteenlopende branches, is zij een zeer ervaren communicatieprofessional.

Op haar website kunt u lezen wat zij voor de boekenbranche kan betekenen.

Hieronder volgt Hanneke’s recensie van De twaalfde Saturnusmaan.

Uitgeverij aquaZZ zette naar aanleiding van deze recensie dit plaatje op haar website

De twaalfde Saturnusmaan

Recensie

Dalmar en Maud zijn de hoofdpersonages in De twaalfde Saturnusmaan. Zij wonen samen in Lunapoort, maar voelen zich als vreemden in een wereld waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Wanneer er twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Hun studie is erop gericht te ontdekken of de mensheid zich, in hun ogen, al voldoende heeft ontwikkeld. De uitkomsten van het onderzoek moet de vraag, of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van uitmaken, beantwoorden.

“Er trekt een onbehaaglijk gevoel door haar buik. Ze loopt snel door naar haar huis. Een drone volgt haar op de voet en blijft boven de voortuin hangen. Als Dalmar de hal in stapt, stort Maud zich in haar armen.”

Maud en Dalmar hebben het gevoel dat er tijdens hun slaap iets opmerkelijks met hen gebeurt. Ze raken vermoeid en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Bovendien komen ze op hun werk voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Maar dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus…

De astrologische Saturnus ontneemt hen een vrije keuze en het lijkt erop dat de maan de twee te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Maud en Dalmar zien zich genoodzaakt een manier te vinden om het heft weer in eigen hand te nemen.

“Dalmar genoot van de rust. Ze reed met hun auto over landelijke wegen met weinig verkeer. De zon stond hoog aan de hemel. Die was op een paar witte wolkjes na strak blauw. Naast de weg overheersten akkers vol met bloeiend koolzaad.”

De twaalfde Saturnusmaan heeft een hoog autobiografische gehalte. Althans, in grote lijnen, zijn er veel overeenkomsten met het leven van de auteur, hetgeen zij op knappe wijze heeft ‘vertaald’ naar het verhaal van de eigenzinnige Maud en Dalmar.

Lime heeft inmiddels al diverse boeken op haar naam staan en persoonlijk ben ik van mening dat De twaalfde Saturnusmaan, de beste is. De schrijfstijl van Lime is nog altijd van een prettige eenvoudigheid en daardoor uiterst toegankelijk, maar qua constructie en de karakterisering van de personages, steekt dit boek van Lime haar andere titels naar de kroon, hetgeen overigens niets ten nadele zegt over de eerdere werken van deze auteur(s).

Over de auteur

Johanna Lime is het pseudoniem voor Marjo Heijkoop. Voorheen schreef zij samen met Dinie Boudestein, maar na het overlijden van Boudestein, heeft Heijkoop het werk van Johanna Lime alleen voortgezet. In 2015 kwam het debuut Schimmenschuw uit bij uitgeverij Zilverbron. Hierna volgde trilogie De vergeten vloek en de volgende trilogie staat in de planning.

Uitvoering

Uitgeverij aquaZZ

ISBN: 9789493023468

Paperback, 256pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Opmerking van Johanna Lime

Wat fijn dat Hanneke dit ook weer een heel goed boek vindt. Tijdens het schrijfproces was autobiografisch schrijven best lastig om te doen. Ik heb veel steun ondervonden van de schrijfcursus Schrijf Je Verhaal van de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel. Autobiografisch schrijven vraagt de juiste keuzes voor een verhaal, waarbij het percentage waargebeurd wordt afgewisseld met fictie. Daarom ben ik ook heel blij met de opmerking dat de de constructie van dit verhaal en de karakterisering van de personages goed is.

Dank je wel, Hanneke.

De originele recensie van Hanneke Tinor-Centi vindt u hier.

Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime

Een net even anders verhaal van Johanna Lime

16 juni 2020

Elsa Bakker las voor Mustreads or Not De twaalfde Saturnusmaan en schreef er een prachtige recensie over.

De twaalfde Saturnusmaan – Johanna Lime
“Heerlijk autobiografisch verhaal en aliens!”
16 juni 2020mustreads or not !

“Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn.”

  • Auteur: Johanna Lime
  • Uitgever: aquaZZ
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789493023468
  • Druk: 1
  • april 2020
  • 256 pagina’s

Achterflap

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Mijn leeservaring

Leuk om te ontdekken dat Johanna Lime naast haar, voor mij bekende, Fantasy Science Fiction verhalen deze keer een autobiografisch verhaal geschreven heeft en aan mij vroeg of ik ook zin had om dit boek te recenseren. ‘De twaalfde Saturnusmaan’ is uitgegeven bij aquaZZ en de cover met daarop twee aliens maakte mij zeker nieuwsgierig. Zeker omdat het dus om deels een autobiografisch en deels een fictief verhaal gaat. Hoe wordt dit gecombineerd en blijft het een goed lopend verhaal?

Ik merk dat de schrijfstijl vanaf het begin gemakkelijk wegleest. Bijdraagt aan de realiteitsbeleving en de gekozen bewoording past bij de hoofdpersonages. De karakteristieke hoofdpersonages Dalmar en Maud zouden zo vriendinnen van mij kunnen zijn. Hierdoor kan ik mij als lezer gemakkelijk inleven in wat zij meemaken en meeleven met de situaties waarin zij terechtkomen. De opmaak qua hoofdstukken, de daarbij passende titels en paragrafen, dragen bij aan een soepele leesflow.

“Ze zakt neer op de bank. De tranen biggelen over haar wangen.”

Inhoudelijk zorgt het verhaal voor herkenning bij mij in levenssituaties die voorkomen in het boek. In die zin van het gevoel niet te passen in de standaard werkmaatschappij en alles wat daarbij zogenaamd onder de sociale omgangsnormen hoort te vallen. Als normaal wordt gezien en min of meer verwacht wordt van je als mens. Overprikkeling ervaren en het niet kunnen uitleggen waardoor dat onder andere vermoeiend is. Waarbij anderen weer met onbegrip reageren terwijl dat zeker niet de intentie is maar gewoon de manier is waarop je het voelt en het je belemmerd in voor hen normale gang van zaken.

“Ik snap nog steeds niet dat mensen daarin getuind zijn. Alsof je een plek in de hemel kopen kan.”

Voor mijn gevoel draait het in dit boek vooral om het net even anders zijn als de meeste mensen en daardoor moeilijker kunnen aarden. Wellicht ook gewoon niet willen en klaar zijn met altijd maar aanpassen ten koste van jezelf. Jezelf kunnen zijn en blijven is van belang om onder andere je energiepeil gezond te houden. Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn. Waardeer jezelf en je vind vanzelf gelijkgestemden.

“Het valt me tegen dat al die grenzen er zijn, ze werken beperkend.”

De aliens op de cover spelen absoluut een belangrijke rol in het gehele verhaal. Dit geeft het fictieve kantje in ‘De twaalfde Saturnusmaan’ en maakt het tot een fijn boek waarbij de boodschap van jezelf kunnen zijn (en vooral blijven ondanks alles) lichtvoetig naar voren komt.

Ik heb genoten van dit “net even anders” verhaal van Johanna Lime. Genoten van de andere manier waarop een autobiografisch verhaal verteld kan worden.

Lieve leesgroet, Elsa

Hier de link naar de originele recensie op Mustread or Not.

 

Heel erg bedankt, Elsa.

Wat fijn dat de boodschap van het boek zo goed over is gekomen.

Groeten van Johanna Lime

 

Totaal anders

3 mei 2020

Totaal anders, zo noemt Ida van Doren-Kalkman mijn boek De twaalfde Saturnusmaan. Zij is de eerste die er een recensie over schreef en gaf het boek 5 sterren.

Ida’s recensie op Hebban

De twaalfde Saturnusmaan leest makkelijk.

Het verhaal gaat over Maud en Dalmar, twee vrouwen die het moeilijk vinden om met de gevestigde orde om te gaan. Als zij opgemerkt worden door aliens, wordt hun toch al niet zo soepel verlopende wereldje overhoop gegooid.

Het leuke van dit verhaal is de herkenbaarheid.

Zelf ben ik een liefhebber van zowel geschiedenis als sciencefiction en fantasie, ik vond het een goed verhaal. Alles kwam aan bod. Sommige passages in het verhaal waren ontroerend (door de herkenbaarheid).

Ik kan dit boek aanbevelen voor iedereen die van lezen houdt.

 

Mijn reactie

Dank je wel Ida. Fijn dat je het een herkenbaar verhaal vond. En dat het over de geschiedenis gaat, past natuurlijk ook wel in jouw straatje.

Heel erg bedankt voor de mooie recensie.

Voor Ida

Ik ken Ida goed, zij is mijn favoriete nicht uit de familie van mijn moeder. Ik ga regelmatig bij haar en haar man op visite en dan kookt Ida heerlijk voor ons. Dinie en ik hebben al zo vaak gehint dat ze maar een kookboek moest gaan samenstellen, want ze is een geweldige kok. We konden bij Ida ook heerlijk vrijuit met elkaar praten, over alles.

Ida vindt het jammer dat ze zelf niet in het boek voorkomt. Maar voor een verhaal moet je nu eenmaal keuzes maken en voor dit boek heb ik andere voorvallen uit mijn leven gebruikt. Een verhaal heeft conflicten nodig en die heb ik niet met Ida en Cor. Zij zijn een steun voor mij. Dat merk ik nu dus ook weer aan haar reactie op mijn boek. Ik vind het fijn dat het verhaal herkenbaar is en dat het heeft ontroerd. Ida kan het autobiografische gedeelte uit het verhaal goed beoordelen, dus ben ik heel blij met haar positieve recensie. En ik snap ook wel dat het eind haar een beetje teleurstelt. Met dat einde wilde ik een statement maken. Maar ik heb me ook heus weleens afgevraagd of dat niet te ver ging. Voor Ida dus eigenlijk wel. Sorry, lieverd, het komt niet door jou!

Johanna Lime

Het boek ‘De twaalfde Saturnusmaan’

11 april 2020

 

EEN AUTOBIOGRAFISCHE FICTIE VAN JOHANNA LIME
BIJ UITGEVERIJ AQUAZZ

De twaalfde Saturnusmaan is een verhaal over twee eigenwijze vrouwen die te maken krijgen met aliens die vanaf de twaalfde maan van Saturnus een onderzoek doen naar de ontwikkeling van de mensheid sinds de piramiden van Egypte. Het boek komt eind april/begin mei op de markt.

Johanna Lime

Johanna Lime is het pseudoniem van Marjo Heijkoop. Zij schrijft korte en langere sciencefiction verhalen. In 2015 kwam haar debuut Schimmenschuw uit bij uitgeverij Zilverbron. Hierna volgde trilogie De vergeten vloek en de volgende trilogie staat in de planning. Voor haar autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, kwam ze bij uitgeverij aquaZZ terecht.

Flaptekst

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Paperback, 256 pagina’s

Wordt uitgegeven eind april/begin mei 2020

De twaalfde Saturnusmaan

ISBN 978-94-93023-46-8

Nederlands

Leeftijd: volwassenen.

De prijs van het boek is € 19,00

Het boek is hier te bestellen.

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijg  ik een e-mail waarop ik kan reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat ik contact op kan nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Veel leesplezier!

Johanna Lime

In de voorjaarscatalogus van Zilverbron

12 maart 2020

De eerste beurs van 2020, met Zilverbron, is voorbij

Op 29 februari en 1 maart 2020 kon u mij vinden op Fantasy Fest in Rijswijk. Daar stond ik met mijn boek Schimmenschuw en met twee delen uit trilogie De vergeten vloek.

Tot mijn verrassing heeft de uitgever een voorjaarscatalogus uitgebracht waar deel 3 van de trilogie in staat. Als u goed kijkt, kunt u zien hoe de kaft van het derde deel eruit komt te zien.

De twee draken op de voorkant stellen de Avatars Sesha en Chimaera voor, ze vliegen door de ruimte, wat in het verhaal ook echt zo beschreven staat. Waarom? Dat kunt u gaan lezen in het laatste deel van de vergeten vloek. Als de Elfia doorgaat (met het coronavirus is het even afwachten of het kan) op 25 en 26 april, ben ik van plan om er met vier boeken van Zilverbron te staan. Daar kunt u dan de gehele trilogie kopen.

Er wordt ook hard gewerkt aan De twaalfde Saturnusmaan

Aan de kaft voor het boek De twaalfde Saturnusmaan, dat bij uitgeverij aquaZZ voor 2020 in de planning staat, is eveneens hard gewerkt. Ik heb mijn voorkeuren doorgegeven en Angélique gaat er nog mee aan de slag, maar het is bijna zover dat ik hem u kan tonen.

Het manuscript wordt op het moment nog door een proeflezer doorgenomen. Als dat klaar is, werk ik de laatste gegevens bij en kan ik het terugsturen naar aquaZZ. De uitgever zorgt er dan voor dat ook de binnenkant van het boek goed verzorgd wordt en dan kan het naar de drukker.

Ik hoop in november 2020 een paar lezingen te kunnen geven op de HSFCon in Nunspeet. Daar zal ik dan staan met vijf boeken van Johanna Lime.

Hopelijk zie ik u dit jaar ergens op een festival of bij een lezing.

Groeten,

Johanna Lime

aquaZZ gaat mijn autobiografische fictie uitgeven

10 januari 2020

In 2017 en 2018 volgde ik de cursus Schrijf Je Verhaal bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel (OSMS). Ik wilde autobiografisch schrijven, over verschillende gebeurtenissen uit mijn eigen leven. Ik had iets te vertellen over wat Dinie en ik zelf hebben meegemaakt. Maar hoe pakte ik zoiets aan?

Gelukkig zorgde de cursus van OSMS ervoor dat ik de technieken, die bij autobiografisch schrijven horen, kon leren. Het was een moeilijk proces om alles op de juiste manier te verwoorden, want bij schrijven over waargebeurd moest ik met veel verschillende dingen rekening houden. Het verhaal mocht van mij ook geen al te grote klaagzang worden, want wie zou het dan nog willen lezen?

Ik zocht mijn toevlucht toch weer in de verbeelding, in de fictie. Ik schreef over twee vrouwen, maar haalde er twee aliens bij. In 2019 kreeg ik het manuscript af, waarna ik het nog een keer onder handen nam om het te redigeren. Volgens mij kon het daarna naar de redactie.

Dit plaatje maakte ik voor een schrijfproject van (Camp)NaNoWriMo

Het verhaal werd een autobiografie over twee eigenwijze vrouwen die het onderwerp van onderzoek waren van twee doldwaze aliens. Ik wilde het graag als boek uitgeven met de titel: De twaalfde Saturnusmaan.

In december 2019 deed ik onderzoek naar verschillende uitgeverijen en koos ervoor om als eerste uitgeverij aquaZZ te vragen om dit boek uit te geven. Ik wachtte in spanning het antwoord af.

Tot mijn grote vreugde kreeg ik in januari 2020 het antwoord dat aquaZZ belangstelling had om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ als boek uit te geven. Vandaag kreeg ik het contract. Wat ben ik hier blij mee! Mijn autobiografische verhaal wordt een boek. De planning komt nog, maar waarschijnlijk zal dit boek in 2020 worden gedrukt.

Johanna Lime