Trilogie De vergeten vloek van Johanna Lime ook als E-books te koop

Sinds juli 2020 zijn de drie delen van trilogie De vergeten vloek, Sluimerend vuur; Smeulend venijn en Schamel verbond ook te koop als e-books

Nederlands
E-book
9789463083065
Druk: 1
juli 2020
-6200
EAN 9789463083065
NUR code 284
Lees dit e-book op
Android (smartphone en tablet) ;
Kobo e-reader ;
Desktop (Mac en Windows) ;
iOS (smartphone en tablet) ; Windows (smartphone en tablet) ; Overige e-reader

Sluimerend vuur Hier te koop

Prijs € 8,99

Nederlands
E-book
9789463083119
Druk: 1
juli 2020
-6200
EAN 9789463083119
NUR code 284
Lees dit e-book op
Android (smartphone en tablet) ;
Kobo e-reader ;
Desktop (Mac en Windows) ;
iOS (smartphone en tablet) ; Windows (smartphone en tablet) ; Overige e-reader

Smeulend venijn Hier te koop

Prijs € 8,99

Nederlands
E-book
9789463083126
Druk: 1
juli 2020
-6200
EAN 9789463083126
NUR code 284
Lees dit e-book op
Android (smartphone en tablet) ;
Kobo e-reader ;
Desktop (Mac en Windows) ;
iOS (smartphone en tablet) ; Windows (smartphone en tablet) ; Overige e-reader

Schamel verbond Hier te koop

Prijs € 8,99

Voor de flapteksten en de informatie over de auteur verwijs ik naar de Hompage van deze website ‘Boeken van Johanna Lime’.

Alle boeken en e-books van Johanna Lime bij uitgeverij Zilverbron vindt u via deze  link.

Veel leesplezier gewenst!

Johanna Lime

 

De trilogie is een sieraad voor elke boekenkast

25 juli 2020

‘De drie boeken zijn samen een sieraad voor elke boekenkast.’ Dat schreef Ans Stier onder andere in haar recensie voor Schamel verbond.

Lees onder dit plaatje haar hele recensie:

Voor Johanna Lime mocht ik De vergeten vloek; Deel 3 Schamel Verbond lezen en recenseren waarvoor mijn hartelijke dank.

Recensie De vergeten vloek; Deel 3 Schamel Verbond – Johanna Lime

Samenvatting

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

Leeservaring

Schamel Verbond is het derde deel uit een serie van drie.

Om het verhaal goed te kunnen begrijpen is het van belang eerst de twee voorgaande delen te lezen. De prettige schrijfstijl van de eerste twee delen wordt ook in dit deel prima gehanteerd. Het is een prettig lezend boek. De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is heel beeldend. Je kunt je prima inleven in de omgeving en de personages.

Heerlijke fantasy om bij weg te dromen. Het leuke is dat er ook hele moderne technologie in het verhaal is verwerkt. Een mooie mix van “klassieke fantasy” met koninkrijken en magie e.d. en sciencefictionachtige elementen.

De personages hebben allemaal een ander karakter en je leert ze prima kennen. Het verhaal is spannend en goed uitgewerkt. Het staat weer vol met heerlijke avonturen.

De cover van dit derde deel is helemaal in lijn met de eerste twee delen wat betreft de kleuren en tekst opdruk. De drie boeken samen zijn een sieraad voor elke boekenkast. Schamel Verbond is een mooie afsluiting van deze trilogie. Ik heb er weer van genoten.

Algemene Informatie

Titel: De vergeten vloek; deel 3, Schamel Verbond

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Jaar van uitgifte: 2020

Genre: Fantasy

ISBN: 978 94 6308 2105

 

Mijn reactie

Dank je wel, Ans Stier. Fijn dat je weer hebt genoten van dit boek.

Van Johanna Lime

Trilogie De vergeten vloek is hier te koop

Na een moeizaam begin met plezier verder gelezen

7 juli 2020

Jellie de Vries won Sluimerend vuur en Smeulend venijn bij de Cadeaumaand december 2019 in de Zilverboekenclub op Facebook. Vandaag vond ik haar recensie van De vergeten vloek deel 1 op Hebban. Dank je wel, Jellie!

Hier Jellie’s 3 sterren recensie van Sluimerend vuur

Een moeizaam begin

Eind vorig jaar was ik de gelukkige winnares van de eerste 2 delen van de trilogie. De covers spraken mij aan en het verhaal ook. Toen ik de boeken binnen kreeg ben ik dan ook vrij vlot daarin in begonnen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik moeite heb met lange woorden of namen die mij niet zo bekend voorkomen of vreemd klinken. Daardoor had ik echt moeite om in het boek te komen en ging het lezen niet zo snel als ik gewend ben.

Hoe verder ik kwam, hoe beter het gelukkig ging. Het verhaal is na de soms ongebruikelijke namen goed geschreven en leest verder ook wel vlot. Wat mij opviel is dat er in het begin soms ineens een tijdsprong werd gemaakt die ik niet zo snel zag. Gelukkig werden die later of kleiner, of beter aangeduid.

Ondanks het begin heb ik het boek met plezier gelezen en ik ben alweer begonnen in deel 2. Wat gelijk in de smaak viel. Ik ben zeer benieuwd naar dat verhaal en hoe het zich verder zal ontwikkelen. Dus deel 3 wordt zeker aangeschaft.

 

Reactie

Fijn dat je volgehouden hebt, Jellie. Ik hoop dat je de rest van de trilogie toch nog wel met plezier verder kunt lezen.

Johanna Lime

Schamel verbond is een Must Read!

30 juni 2020

Vandaag kwam van Elsa Bakker de recensie van het derde deel van De vergeten vloek op Mustreads or Not. Ze vindt het jammer dat met Schamel verbond de trilogie wordt afgesloten, want ze heeft van alle drie de boeken genoten. Gelukkig voor haar ben ik alweer druk bezig met de volgende trilogie, Interplanetair, die zich in hetzelfde universum van Eibor Risoklany afspeelt. Maar wat ben ik blij met wat ze schrijft over De vergeten vloek, dat het een gelaagd verhaal is met zowel een politieke als religieuze lading en met veelzijdige karakters. En natuurlijk vind ik het geweldig dat ze de trilogie aanraadt voor jong en oud, om te lezen.

Lees hier de recensie

Schamel verbond, De vergeten vloek deel 3 – Johanna Lime “Wat mij betreft is dit echt een waardige trilogie afsluiting”

Schamel verbond, De vergeten vloek deel 3 – Johanna Lime

“Het is altijd een droevig moment als je weet dat je aan het laatste deel van een trilogie, waarvan je genoten hebt, gaat beginnen.”

  • Auteur: Johanna Lime
  • Uitgever: Zilverbron
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • ISBN; 9789463082105
  • april 2020
  • 475 pagina’s

Mijn leeservaring

Het is altijd een droevig moment als je weet dat je aan het laatste deel van een trilogie, waarvan je genoten hebt, gaat beginnen. Zo wist ik ook waaraan ik begon toen ik ‘Schamel verbond’ opensloeg, het derde en afsluitende deel van ‘De vergeten vloek’ trilogie van Johanna Lime.

De eerste pagina’s beginnen in ruimtelijke sferen met een personage dat ik nog niet echt goed kende uit de twee voorgaande delen. Het is gelijk een spannende weg die afgelegd wordt en je midden in de strijd trekt waar het vorige boek min of meer geëindigd is. De schrijfstijl leest prettig en soepel. Het enige waar ik soms in de boeken even over deed is alle namen aan de juiste “kant” plaatsen. Wie hoort bij wie en zo verder. Maar door het gehele inhoudelijke verhaal goed te volgen wordt dat toch alweer gauw duidelijk in ‘Schamel verbond’.

“Op het beeldscherm scrolden de codes intussen in rap tempo omhoog.”

De karakters vind ik leuk en veelzijdig neergezet. Er speelt in het hele verhaal een onderliggende politieke, licht (fantasierijke) religieuze, rode draad. Dit maakt het voor mij als lezer interessant hoe de karakters op elkaar reageren, hoe ze met elkaar omgaan en ik vind het bijzonder boeiend hoe de verhoudingen naar voren komen ten opzichte van het geslacht, de afkomst, de familiaire verbanden, enzovoort. Doordat dit allemaal een rol speelt in het gehele verhaal is er veel te ontdekken als lezer. De vele lagen in de boeken zorgen ervoor dat er geen afdwaling in mijn hoofd optreedt tijdens het lezen en in zijn geheel boeiend blijft tot het einde.

“Laten we elkaar op de hoogte houden van de gebeurtenissen die plaats gaan vinden, zei P’an. ‘Samenwerking is essentieel.”

Alle avonturen en gebeurtenissen worden in dit deel min of meer samengevoegd tot een geheel. Het behoorde allemaal eerder ook al tot elkaar maar nu vielen voor mij nog meer puzzelstukjes op hun plaats. Door de veelzijdigheid in wat er allemaal gebeurt, blijft de spanning in het verhaal en wilde ik graag doorlezen.

Ondanks dat het weer een dik boek is leest het supervlot, mede dankzij al de facetten die ik eerder benoemde, zoals onder andere de schrijfstijl, de spanningsboog, de personages en de onderliggende rode draad wat alles verbind.

“Na afloop was haar stemming er niet beter op geworden. Van alle kanten lonkte gevaar.”

Wat mij betreft is dit echt een waardige trilogie afsluiting met een volledig duidelijk, niet afgeraffeld, einde. Je kunt er zeker nog wel je eigen fantasie op loslaten over hoe de verdere toekomst voor alle personages en hun gehele culturele maatschappij er uitkomt te zien, maar ook dan besef je dat het geen vastgezette kant op hoeft te gaan. Zoals het nu eindigt is het goed en ook vergelijkbaar met de realiteit dat je nooit weet hoe de toekomst zal verlopen. Dat behoudt tenslotte de verrassing en de uitdaging in het leven.

De gehele trilogie heb ik met heel veel plezier gelezen en kan ik jonge en oudere Fantasy/Science Fiction liefhebbers van harte aanraden.

Lieve leesgroet, Elsa.

 

Link naar het originele bericht op Mustreads or Not

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime

 

Hier de links naar de recensies van alle delen van de trilogie

De vergeten vloek deel 1,  Sluimerend vuur

De vergeten vloek deel 2, Smeulend venijn

De vergeten vloek deel 1, Schamel verbond

Personages die op hun eigen manier hun wereld verdedigen

30 juni 2020

Deze 3 sterren recensie kreeg ik van Wendy Koedoot, hier te lezen op haar website.

Schamel verbond deel 3 De Vergeten Vloek – Johanna Lime

April 2020

ISBN: 9789463082105

Uitgeverij Zilverbron

Dit is het derde en laatste deel van deze trilogie.
In dit laatste deel probeert koning Jima Revaldesh-Morane de vijand uit de ruimte te verslaan. Er wordt veel magie bij gebruikt, zowel door Jima als door de vijand.
Ondertussen is Helena bezig om op Chyndyro een priester van Mage naar Berinyi te halen. Maar of dat lukt?
De Avatars willen de vloek opheffen maar dan moeten Laskoro en Berinyi wel gaan samenwerken.
Koning Sylviana breekt met Het Quaterno, waardoor de kans op evenwicht erg klein is.

De bovengenoemde personages ken je uit de eerdere delen, zij zijn allemaal op hun eigen manier bezig om hun wereld te verdedigen. Van deze personages vind ik de verhaallijn van Jima het interessantst.

Er komen nog veel meer personages in dit deel voor. Oude bekenden, zoals Lucian en Franck maar ook heel veel nieuwe. Voor mij een beetje te veel, de namen zijn lastig te onthouden en omdat er geen lijst van de personages is, raak ik soms de draad van het verhaal kwijt

Er is voor mij niet een specifiek opvallend personage waar ik me in kan vinden. Op Jima na dan.

Wat me opvalt dat vrouwen een grote rol spelen in deze wereld, zij hebben meer te ‘zeggen‘ dan de mannen. Hun dochters zijn nog belangrijker voor hun land.

Omdat er zoveel verschillende personages zijn, lopen er meerdere verhaallijnen door elkaar heen. Je moet goed kunnen schakelen om de draad van het verhaal niet kwijt te raken. Er gebeurt heel veel in het boek maar het leest niet vlot.

De sfeer en de omgeving worden wel heel filmisch beschreven, heel uitgebreid. Dat is soms fijn maar op andere momenten vind ik het storend want het haalt de vaart uit het verhaal.

De magie die in het boek voorkomt, vind ik goed. Jima heeft een gave die hij vaak gebruikt en dat bevalt me wel. Ook andere personages gebruiken magie, dat maakt het verhaal spannender.

De Avatars hebben in dit deel een belangrijke rol, je leert ze een beetje beter kennen en ook de magie die zij hebben. Ik kan me wel in hen vinden.

De opbouw naar het eind is goed. Het eind is niet voorspelbaar en past bij het verhaal, al had ik van te voren wel meer verwacht. Ik vind het een goed eind maar wel wat magertjes voor het eind van een trilogie.

Ik kijk in elk geval uit naar meer verhalen van Johanna Lime.

Alles bij elkaar kom ik uit op 3 sterren.

 

Reactie

Dank je wel dat je dit boek ook weer wilde recenseren, Wendy.

Groeten van Johanna Lime.

Recensie voor Schamel verbond door Tazzy Jenninga

26 juni 2020

Voordat dit nieuwe deel van de trilogie uitkwam heb ik aan verschillende bloggers / recensenten gevraagd of ze mijn boek wilde lezen en er een recensie over wilden schrijven. Ik had geen vaste datums afgesproken en dus kan het gebeuren dat er een paar tegelijk komen. Dat vind ik helemaal niet erg. Ik ben blij met de reacties en ben ze echt gaan zien als feedbackmomentjes waar ik misschien nog iets van leren kan. Het leerproces bij schrijven, zoals ook het leerproces algemeen in dit leven, staat namelijk nooit stil.

Een van de vaste recensenten hierbij is Tazzy Jenninga van ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken.’ Zij geeft haar eerlijke mening en dat vind ik juist zo fijn, want als er dan een opmerking komt over wat niet zo goed ging tijdens het lezen, kan ik daar later weer op inspelen. Ik leer ervan voor volgende verhalen en in dit geval is het een waarschuwing dat ik het plan dat ik al had bedacht nu eens moet gaan doorzetten. Het plan namelijk om op mijn website een downloadbare lijst te plaatsen met alle namen van personages, planeten, steden en afkortingen uit de uitgebreide wereldbouw van Eibor Risoklany.

Ik had dat plan al eerder opgevat, maar het nog niet uitgewerkt. Het is een taak die door deze recensie hoger op mijn prioriteitenlijst komt te staan.

Gelukkig heeft Tazzy ook nog wel wat positieve puntjes in het verhaal gevonden waarmee ik heel gelukkig ben. Zoals dat het me gelukt is om fantasy met science fiction te combineren en dat lezers echt een hekel aan de antagonist Helena hebben gekregen.

Hier dan haar drie sterren recensie van Schamel verbond

In dit derde boek lees je hoe Jima ten strijde gaat. De strijd wordt alsmaar groter en steeds meer volkeren keren zich tegen hem. Hij wil de strijd gaan voltrekken in de ruimte, maar dat lijkt bijna onmogelijk. Ze hebben manschappen te kort en kunnen moeilijk alles in de gaten houden. Iedereen moet tot het uiterste gaan, om hun idealen te beschermen. Helena gaat hierin erg ver. Maar het is duidelijk dat ze de tegenstander is. Je ziet het verhaal van meerdere kanten. De Avatars geven ze een keuze. Maar het loopt allemaal net even anders en de kans van de opheffing, van de vloek lijkt te zijn vervlogen. Er worden in dit boek best veel acties ondernomen….Toch is er in deze onzekere tijd ook nog plaats voor ontluikende liefde (dat vond ik leuk), alleen wordt het op een laag pitje gezet. De wereld(en) moeten eerst worden gered. Veel oude bekende personages, komen weer voorbij.

Er is een groot verschil tussen de hoeveelheid mannen en vrouwen op bepaalde planeten. Dit heeft me altijd bezig gehouden. Ze maken zich zorgen om dat verschil en willen dat veranderen. Als lezer wil je dat ook.

Ik vind de magie in het verhaal mooi. De draken zijn gaaf en levensecht. Maar ook de kristalmagie vind ik erg interessant.

Het is beeldend beschreven. Soms komt er wat techniek kijken, bij de sciencefiction kant van verhaal. Dat is niet echt mijn ding en het leest wat minder vlot. De SF zorgt ook voor spannende battles tussen verschillende volkeren in de ruimte. Er is ook best veel dialoog, tussen behoorlijk veel personages. Je moet je hoofd er wel bij houden, tijdens het lezen. De mix van SF en magie is weer goed. Je denkt geen moment: dit past niet samen, deze genres. Het voelt goed.

Mijn favoriete tijdlijnen zijn o.a. die van Jima. Die van hem is het meest spannende in mijn ogen, de toekomst rust op zijn schouders, hij moet veel keuzes maken. Ook vond ik Lucian erg interessant. En Helena, kon ik het absoluut niet mee vinden. Zij doet me een beetje denken aan de boze stiefmoeder in sprookjes. Alleen doet zij verkeerde dingen met haar ‘eigen’ dochters. Ik kreeg een hekel aan haar. Dat had ik eigenlijk al, maar het werd nu erger. Dus je gaat weer door veel emoties heen in dit boek.

De cover vind ik trouwens weer prachtig. Ze hebben alle drie een mooie cover, met vuur en mist-achtig aandoende draken. Ik vind het uniek en origineel.

De actiescènes zijn goed en daar heb ik weer van genoten. Het boek begint goed, actie wisselt zich af met rustige momenten. Waardoor er soms meer vaart in zit en soms niet. Het is geen boek dat je zomaar even uitleest. Daarvoor is het te complex. Je moet er de tijd voor nemen. De hoofdstukken zijn lang, maar onderverdeeld in stukken van bepaalde personages. Dat is wel fijn, want dan weet je wie je voor je hebt.

Ik had graag een namenlijst achter in het boek gezien. Er zijn zoveel personages en namen van plaatsen, dat kun je niet allemaal onthouden. Ik was zo nu en dan de draad even goed kwijt. Ook omdat de namen soms niet uit te spreken zijn. Ze klinken bijvoorbeeld: Japans, Russisch en soms Hollands of Amerikaans. Sommige namen zijn erg lang. Ook de plaatsnamen en planeten hadden in een woordenlijst gemogen, met korte beschrijving. Gewoon als geheugensteuntje voor de lezer.

Maar ook alle afkortingen van legereenheden en organisaties. Ik wist vaak niet meer welke afkorting, waar nu ook al weer bij hoorde en dat maakte de verwarring soms erg groot. Deze afkortingen komen door het hele boek voor. Het was fijn geweest als je ze had kunnen opzoeken. Wederom een lijstje, maar dan met afkortingen. Ik was in dit deel helaas te vaak in de war en dat komt niet ten goede van het leesplezier. Dan raak ik uit het verhaal en dat vind ik altijd erg jammer.

Dit is het derde en laatste deel van de trilogie. Het einde is ook afsluitend en ik heb er vrede mee. Ik geef het 3 sterren.

Reactie.

Heel erg bedankt voor je kritieken, Tazzy. Ik vind het erg jammer dat je steeds uit het verhaal schoot tijdens het lezen van het boek en zal je opmerkingen serieus nemen.

Johanna Lime

Hier de link naar de originele recensie op haar blogsite.

 

Hier staan de links naar alle recensies op de website van Tazzy:

Schimmenschuw

De vergeten vloek deel 1 Sluimerend vuur

De vergeten vloek deel 2 Smeulend venijn

De vergeten vloek deel 3 Schamel verbond

 

Vier en een halve ster voor Schamel verbond van De Perfecte Buren

26 juni 2020

Dit schreef Jeanine Feunekes-Both van De Perfecte Buren. De priesters van de Avatar Mage hebben een bijzondere manier om zich te verdedigen. Johanna Lime heeft mij daar erg mee verrast. Achteraf gezien waren er al kleine hints over hoe deze specifieke magie werkt, maar het verloop van dit gevecht had ik niet zien aankomen.’

Hier volgt haar recensie

Koning Jima Revaldesh-Morane heeft de oorlog verklaard aan het vijandelijke Quaterno, een samenwerking van vier verschillende volkeren. Hij wil voorkomen dat zij Laskoro aanvallen en valt hen met hun ruimtemacht als eerste aan in Orion. Het Quaterno heeft zich verzameld bij Betelgeuze, zij wilden vanaf die plek de oorlog beginnen. Door de ruimteslag in Orion plaats te laten vinden hoopt Jima dat de vijand Laskoro niet zal bereiken. Er is namelijk nooit geld vrijgemaakt voor grondtroepen. De politiek had er nooit de noodzaak in gezien, omdat de Laskoriaanse Ruimte Macht en de Algemene Laskoriaanse Veiligheidsdienst altijd voldoende waren om ongeregeldheden het hoofd te bieden. Niemand had kunnen vermoeden dat Laskoro aangevallen zou kunnen worden door bewoners van andere planeten. De Laskorianen hebben ook nog steeds geen idee waarom die andere volkeren het op hen gemunt hebben.

Nu de oorlog is begonnen heeft dit consequenties voor Berinyi. Veel priesteressen gaan met de Berinese Ruimte Macht mee en er moet een nieuwe aanwas komen van vrouwen met magische krachten om hen op te leiden de toekomst van de tempels te helpen veilig te stellen. Ondertussen heeft de Berinese Helena vanuit de verte de ruimteslag bij Betelgeuze gevolgd. Nadat er gaten in de verdediging zijn gevallen, ziet Helena haar kans schoon en gaat met een eskader ongezien door de Laskoriaanse linies heen. Ze heeft van Sylviana de opdracht gekregen om een priester van Mage te ontvoeren naar Berinyi. Om te proberen Sylviana extra gunstig te stemmen, is Helena van plan naast een priester ook een groep vrouwen te ontvoeren aangezien er op Berinyi verhoudingsgewijs meer mannen dan vrouwen zijn. Zodra ze haar kans ziet onderneemt ze samen met haar dochters actie, maar de ontvoering mislukt compleet door de tussenkomst van Laskoriaanse priesters en Helena weet maar ternauwernood te ontsnappen.

De Avatars beginnen zich vanaf het begin van de oorlog steeds meer te tonen aan de magiërs en geven hen raad. Echter is hun advies meestal in orakeltaal en derhalve is het soms moeilijk direct te begrijpen wat een Avatar wil zeggen. Naarmate de oorlog vordert nemen enkele Avatars van de Laskorianen en de Berinezen steeds actiever deel aan de oorlog.

Ik keek erg uit naar dit derde deel aangezien de twee verhaallijnen uit Sluimerend vuur en Smeulend venijn in dit boek samenkomen en het slot vormt van de trilogie. Wat mij opviel bij dit derde deel is een leuk detail bij de titels: de woorden van de delen beginnen allemaal respectievelijk met een S en een V. Ook qua kleurgebruik bij de letters van de titel betrekt Johanna Lime de drie delen bij elkaar.

Vanaf het begin zat ik direct weer in het zeer spannende verhaal. Saigo Sakura is dertien jaar spion geweest op Terra in opdracht van de vader van koning Jima en keert terug naar zijn planeet. Zijn dochter Carmeza is inmiddels getrouwd met koning Jima. Met name in het begin van Schamel verbond speelt Saigo een belangrijke rol. Ten eerste vanwege de informatie die hij als spion verzameld heeft. Verder krijg je via Saigo een terugblik op wat er in de vorige delen is gebeurd. Ik vond het een goed idee van de schrijfster om je geheugen weer even op te frissen met behulp van een personage dat je alleen van naam kent uit de vorige delen en nu echt een actieve deelname heeft aan het verhaal.

Net als in de vorige twee delen heeft Johanna Lime veel aandacht voor detail, de personages zijn goed uitgewerkt, net als de onderlinge verhoudingen tussen de volkeren. Ik vond het leuk dat de Avatars een wat grotere rol krijgen in dit deel. Het verhaal leest aangenaam, het heeft een prettige schrijfstijl. Ondanks dat het boek bijna 500 pagina’s heeft, vlieg je door het verhaal heen. Het aantal personages is in dit slotdeel behoorlijk groot doordat de verhalen uit de vorige delen zijn samengevoegd en zij allemaal in dit deel terugkomen. Het blijft echter overzichtelijk tijdens het lezen, vooral doordat de schrijfster steeds duidelijk aangeeft of het verhaal zich in Laskoro of Berinyi afspeelt, dat is een grote steun tijdens het lezen.

Zowel de magische gevechten als de ruimteslagen worden uitgebreid, beeldend en vooral razend spannend beschreven. Af en toe heb je het gevoel er zelf midden in te zitten. Vooral de strijd tussen Helena en haar dochters en de Laskoriaanse priesters, als ze een priester en enkele vrouwen willen ontvoeren, vond ik erg boeiend. Het is een zeer bizar magisch gevecht dat fantasievol is geschreven. De priesters van de Avatar Mage hebben een bijzondere manier om zich te verdedigen. Johanna Lime heeft mij daar erg mee verrast. Achteraf gezien waren er al kleine hints over hoe deze specifieke magie werkt, maar het verloop van dit gevecht had ik niet zien aankomen. Tijdens de gevechten wordt zowel techniek als magie gebruikt. Johanna Lime weet de genres fantasy en sciencefiction uitstekend samen te voegen in deze gevechten.

Ik was aangenaam verrast in het nawoord te lezen dat Johanna Lime plannen heeft voor een nieuwe trilogie die afzonderlijk van De vergeten vloek gelezen kan worden. Deze zal over de personages uit de volgende generatie van Laskoro en Berinyi gaan. Ik kan niet wachten tot het zo ver is! Deze serie was fantastisch om te lezen. Marjo Heijkoop heeft het derde deel van De vergeten vloek opgedragen aan haar schrijfmaatje en levensgezel Dinie Boudestein, die helaas eind 2018 is overleden. Samen vormden zij het schrijversduo Johanna Lime en hebben ze de eerste twee delen samen geschreven. Marjo Heijkoop schrijft nu alleen verder onder deze naam. Ik was erg ontroerd door de mooie woorden aan het begin van het boek.

Met Schamel verbond heeft Johanna Lime een uitstekend slot voor de trilogie geschreven. Ik ga de personages die ik in mijn hart heb gesloten missen. Ik geef het slotdeel graag 4,5 sterren.

Jeanine
Perfecte Buren

Genre: young adult
Uitgeverij: Zilverbron
ISBN: 9789463082105
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 475
Uitgave: april 2020

Hartelijk dank aan het schrijversduo Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

De originele recensie lees je hier.

Reactie

Wat geweldig fijn dat Jeanine de serie fantastisch vond om te lezen en dat ze dit boek een uitstekend slot voor de trilogie vindt. Ik vond het ook bijzonder leuk om te lezen dat Saigo een goede vondst was om nog even de herinneringen op te frissen en dat het opvalt dat de Avatars in dit boek steeds actiever meedoen. Bedankt voor alle mooie recensies van onze boeken, Jeanine.

Groeten van Johanna Lime

Recensies bij De Perfecte Buren

Schimmenschuw recensie bij De Perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/schimmenschuw-johanna-lime/

Sluimerend vuur recensie bij De perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/de-vergeten-vloek-deel-1-sluimerend-vuur-johanna-lime/

Smeulend venijn recensie bij De Perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/smeulend-venijn-de-vergeten-vloek-deel-2-johanna-lime/

Schamel verbond recensie bij De Perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/deel-3-van-de-vergeten-vloek-johanna-lime/

Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime

Vier sterren voor Smeulend venijn van De Perfecte Buren

28 mei 2020

Dit schreef Jeanine Feunekes-Both van De Perfecte Buren. “Wat heeft het schrijversduo Johanna Lime wederom een sterk verhaal neergezet! Ik heb genoten van het verhaal, dat parallel loopt aan de gebeurtenissen in het eerste deel van de serie.”

Hier volgt haar recensie

Kroonprinses Sylviana van Berinyi is klaar om de achttienjarigentest af te leggen en priesteres te worden. Op het moment dat ze vijfentwintig wordt zal ze haar moeder Golda gaan opvolgen, als koningin en als Eerwaarde Moeder.

Op Berinyi heerst een groot probleem, de zonen van priesteressen sterven allemaal erg jong. Ook Sylviana’s broer overlijdt op jonge leeftijd. Na zijn begrafenis blijft Sylviana een tijdje bij haar tante Helena, de zus van Golda, en haar nichtjes. Daar komt zij erachter dat zowel haar tante als haar nichtjes een bloedband zijn aangegaan met Sana, de godin die de schepper is van de vijf planeten waaruit het rijk Berinyi bestaat. Deze bloedband staat Sylviana niet aan.

Op Berinyi leven vier volkeren samen. Koningin Golda haat met name de taicapry. Het lukt Sylviana om hier langzamerhand verandering in te brengen, dit echter zeer tegen de zin in van haar moeder die de taicapry totaal niet vertrouwt. Haar tante Helena steunt Sylviana in haar beslissingen om alle bevolkingsgroepen dezelfde rechten te geven, al heeft zij hier een andere reden voor dan Sylviana.

In het koninkrijk zijn enkelen van mening dat kroonprinses Sylviana veel te behoudend wordt getraind door haar moeder en dat ze niet de kans krijgt haar grenzen te verleggen bij het gebruik van magie. Ze zijn bang dat Sylvana hierdoor zal gaan experimenteren wat erg gevaarlijk kan zijn. Sylviana krijgt daarom lessen van hogepriesteres Jacky Toliano en van Tatjana Baksy, de leidster van een andere tempel. Ze raken bevriend en na het seminar blijft Sylviana contact houden met hen.

Vlak voordat Sylviana de troon betreedt komt ze er via haar moeder tot haar schrik achter dat er achter de schermen aan de voorbereidingen wordt gewerkt voor een oorlog tegen Laskoro, deze zal tijdens haar regeerperiode worden uitgevochten. Ze begrijpt dit besluit niet en krijgt ook geen duidelijk antwoord van haar moeder en dat zit haar niet lekker. Sylviana krijgt steeds meer het idee dat er zaken voor haar verzwegen worden. Ondertussen zijn er ook problemen op Berinyi zelf. Er zijn misdadigers aan het werk en zij gebruiken zwarte magie.

In Smeulend venijn neemt het schrijversduo Johanna Lime je mee naar koninkrijk Berinyi en de volkeren die er wonen. In het eerste deel Sluimerend vuur kwamen enkele Berinese personages al voor, die ook in Smeulend venijn een grote rol spelen, zoals Helena, de zus van koningin Golda, en haar dochters. Je leert hen in dit tweede deel beter kennen en je komt achter de reden waarom zij in Laskoro aan het spioneren zijn en de motieven die zij hebben om een oorlog met dat koninkrijk te beginnen. Ondanks dat het een nieuwe wereld is, met andere personages en geloven, zat ik weer direct in het verhaal door dezelfde aangename schrijfstijl. Ik was erg benieuwd naar deze kant van het verhaal.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld. Je maakt in eerste instantie kennis met de Koninklijke familie van Berinyi met koningin Golda aan het hoofd. Haar dochter kroonprinses Sylviana zal haar moeder opvolgen als ze vijfentwintig is. Johanna Lime heeft met Sylviana een sympathiek personage neergezet. Ze is meelevend, intelligent en heeft een positieve kijk op de wereld. Haar moeder is vrij halsstarrig en ze zijn het over veel zaken niet eens, zoals de taicapry. Sylviana is van mening dat haar moeder die bevolkingsgroep te hard aanpakt. Verder vond ik Helena een intrigerend personage. Ze is erg goed in het manipuleren van mensen. Ze weet duidelijk wat ze wil en gaat erg ver om dat te bereiken.

Johanna Lime geeft de wereld en de personages vanaf het begin goed en gedetailleerd de aandacht. Op deze manier wordt er een stevige basis neergezet voor de rest van het avontuur. De personages zijn goed uitgewerkt en je leert hen stuk voor stuk goed kennen. Smeulend venijn is op een meeslepende manier geschreven. Er zit veel vaart in het verhaal en de gebeurtenissen volgen elkaar snel op. Net als in het eerste deel, Sluimerend vuur, is er in dit tweede deel een prachtige wereld neergezet. Ook in de Berinese maatschappij maken de mensen van zowel techniek als magie gebruik, net als op Laskoro. Het grote verschil is dat er andere goden en andere Avatars zijn en dat de magie op een andere manier wordt beoefent.

 

Wat heeft het schrijversduo Johanna Lime wederom een sterk verhaal neergezet! Ik heb genoten van het verhaal, dat parallel loopt aan de gebeurtenissen in het eerste deel van de serie. Je leest in Smeulend venijn nu de andere kant van het verhaal, namelijk vanuit de Berinezen in plaats van de Laskorianen. Ook in dit deel zijn er weer verwijzingen naar het boek Schimmenschuw, dat een voorloper is van deze serie en los gelezen kan worden. Ik ben dan ook erg benieuwd naar het derde deel van de serie De vergeten vloek: Schamel verbond. Dit boek is in april 2020 verschenen. Ik geef Smeulend venijn graag 4 dikke sterren.

Jeanine

Perfecte Buren

Genre: Young Adult
Uitgeverij: Zilverbron
ISBN: 9789463081399
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 471
Uitgave: september 2018

Hartelijk dank aan het schrijversduo Johanna Lime voor het beschikbaar stellen van dit recensie-exemplaar.

De originele recensie lees je hier.

Reactie

Zoals je snapt ben ik hier heel blij mee, ook dat nu duidelijk is geworden dat de boeken Sluimerend vuur en Smeulend venijn parallel lopen. Deel 1 vertelt het verhaal vanuit het gezichtspunt van Laskoro en deel 2 vertelt het vanuit het gezichtspunt van Berinyi. Na deze prachtige recensie ben ik nu alweer erg benieuwd naar hoe Jeanine deel 3, Schamel verbond, zal beoordelen, waar alles bij elkaar komt.

Heel erg bedankt voor deze recensie, Jeanine. Fijn dat je onze verhalen sterk vindt.

Groeten van Johanna Lime

 

Recensies bij De Perfecte Buren

Schimmenschuw recensie bij De Perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/schimmenschuw-johanna-lime/

Sluimerend vuur recensie bij De perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/de-vergeten-vloek-deel-1-sluimerend-vuur-johanna-lime/

Smeulend venijn recensie bij De Perfecte Buren https://perfecteburen.nl/review/smeulend-venijn-de-vergeten-vloek-deel-2-johanna-lime/

 

Mag ik gillen? Ik wil meeeeeerrrr!

27 mei 2020

Nakita P. Veltman won Sluimerend vuur bij de WINTERWINACIE van 25 december 2019.

Vandaag vond ik op haar website Nakita’s Library de recensie van haar.

Ze is gefrustreerd, want het boek eindigt met een cliffhanger en dus wil ze meer.

Ik kan dat goed begrijpen en eerlijk gezegd, daar is een oplossing voor. Lees de volgende twee delen ook. Flauw, hè? Maar het is wel waar. Als je het verhaal afgerond wilt hebben, zul je toch de hele trilogie moeten lezen. Pas dan zijn alle cliffhangers en rode draden uit het verhaal bij elkaar gekomen en is het verhaal rond.

Misschien dat ik dit jaar ook weer een winactie organiseer en dat je die wint, Nakita. Maar anders, kijk eens hier.

De volledige recensie is op Nakita’s Library te lezen. Volg deze link.

Ik plaats hier nog een paar opmerkingen uit haar recensie, die ik fijn vond om te lezen.

  1. De achterflap sprak mij enorm aan waardoor ik mezelf motiveerde om aan deze dikke pil te beginnen.
  2. Je zit al snel in het verhaal.
  3. Je leest het verhaal vanuit meerdere personages, maar door het feit dat ze elkaar vaak ontmoeten en allemaal andere trekken hebben, herken je de verschillen al snel.
  4. Ik houd van goede fantasyverhalen en dit voelt als een jackpot!
  5. Ik moest mezelf bij sommige stukken inhouden van frustratie. Waarom doe je dit? (Ik neem aan dat het personage iets doet dat frustrerend overkomt op de lezer. De antagonist waarschijnlijk, maar dat vul ik nu zelf in).
  6. Een boek dat het lezen zeker waard is.
  7. Je leert een andere cultuur, gewoontes, magie en vooral de Avatars kennen.
  8. Mag ik gillen? Het boek eindigt met een harde cliffhanger! Ik wil meeeeeerrrr!
  9. 5 sterren, absoluut, voor dit boek van de dames.

Sorry, dat we je met een cliffhanger hebben opgescheept, Nakita. Maar heel erg fijn dat je het verhaal goed vond.

Johanna Lime

 

Bookstamel – Het einde had niet beter geschreven kunnen worden

21 mei 2020

Wat een fijne recensie van Melanie Hoogvliet kwam er gisteren binnen via Bookstamel. Ze geeft Schamel verbond een 10! Het einde van de trilogie had niet beter geschreven kunnen worden, schrijft ze. Ook denkt ze dat Dinie trots zou zijn op dit boek. Dat denk ik zelf ook. Dat Lucian als personage favoriet is, daar zou ze zeker heel trots op zijn geweest. Dinie had voor het personage Lucian Ming namelijk een dagboek geschreven. Een van onze inspiratiebronnen.

Maar dan hier de recensie van Bookstamel:

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag was het weer zo’n dag waarop er een einde kwam aan een trilogie die ik met heel veel liefde en plezier heb gelezen. Tijd dus om mijn recensie over Schamel Verbond te gaan schrijven. Ik vind het einde van een trilogie altijd weer bijzonder. Aan de ene kant wil je het einde van het verhaal weten. Aan de andere kant is het ook een beetje verdrietig omdat je afscheid moet nemen van een verhaal

 

Een prachtig einde van een boeiende trilogie

Titel: De vergeten vloek – Schamel verbond

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Genre: Fantasy

Cijfer: 10

 

Hier gaat het Schamel Verbond over:

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

 

Dit vind ik van het Schamel Verbond:

Over de cover van dit boek kan ik kort maar krachtig zijn want die is prachtig en past perfect bij de andere delen.

Het verhaal zelf is een prachtig einde van deze trilogie. Langzaam aan komen alle personages en verhaallijnen bij elkaar. Dit afsluitende deel zit echt enorm goed in elkaar, hierin vind ik de auteur dan ook erg gegroeid. Er is voldoende ruimte voor de magische en fantasie aspecten. Maar daarnaast komen er ook onderwerpen aan bod als liefde, trouw, vriendschap en vergeving. Ik denk dat het einde van deze trilogie niet beter geschreven had kunnen worden.

Natuurlijk is er in dit slotdeel een epische strijd gaande tussen goed en kwaad. Deze strijd is mooi opgebouwd en weet je te boeien tot het eind, je wil blijven lezen om te weten hoe het afloopt. Er gebeurt echt enorm veel in dit deel. Maar omdat het een slot deel is wil ik er eigenlijk niet teveel over verklappen.

De personages in dit boek zijn allemaal super goed uitgewerkt. Vanaf deel 1 bouw je een band op met de personages. Hoewel je ook weer nieuwe personages tegenkomt worden de andere personages niet vergeten. Je kunt enorm mee leven of ze nu aan de kwade of de goede kant staan. Lucian is een van mijn favoriete personages, zeker in dit deel. Maar natuurlijk ben ik ook een groot fan van Koning Jima en Koningin Sylviana. Koningin Sylviana maakt in dit deel een mooie groei mee. Ze wordt als het ware wakker geschud.

Marjo, ondanks dat je dit verhaal niet met Dinie hebt kunnen afmaken merk je daar totaal niks van. Dat laat maar weer eens zien hoe goed jullie op elkaar ingespeeld waren. Ik denk dat Dinie heel erg trots op je is! Daarnaast kijk ik enorm uit naar je volgende boeken.

Heel veel liefs, Melanie

 

Hier is de originele recensie te vinden: Naar Bookstamel

Ik ben hier heel erg blij mee.

Dank je wel, Melanie!

Johanna Lime

De vergeten vloek trilogie als set te koop op artbooksshop

11 april 2020

Is het er nog steeds niet van gekomen om eerder al een boek uit mijn trilogie aan te schaffen, om wat voor reden dan ook? Hebt u er toch al eens stiekem over nagedacht dat u dit uitgebreide verhaal best in uw boekenkast zou willen hebben, om het ook eens te lezen nadat u de recensies zag? Nu we toch vanwege de maatregelen voor de pandemiebestrijding binnen moeten zitten, is het misschien eens tijd om er lekker voor te gaan zitten. Want zeg nou zelf, wie wil er niet op vakantie naar Laskoro en Berinyi in meer dan 1350 pagina’s leesplezier? Schroom niet langer, want uitgeverij ZILVERBRON heeft nu een prachtig aanbod. De hele trilogie is als set te bestellen en kost u minder dan drie losse delen van de boeken.

Hier is de link voor het kopen van De vergeten vloek Drieluik

Veel leesplezier gewenst!

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 4

21 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de vierde (en dus de laatste) week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Wat zijn de snelste manieren om te reizen? Zijn er goede wegen? Wat wordt er gebruikt voor het transport?

Het transport tussen de verschillende planeten gaat met een ruimteveer. Dat is een lijndienst van ruimteschepen die bijvoorbeeld van Bengalostad op Berinyi5 naar Nevelstee op Berinyi4 reizen of vandaar weer naar Lyonstad op Berinyi3. Tussen Berinyi5 en Berinyi1 of 2 zijn er af en toe maar ruimteveren. Daar wonen niet zo veel Berinezen. Maar tussen de meer bewoonde planeten gaat er dus regelmatig een ruimteveer. Zo blijven de vijf planeten van Berinyi met elkaar in verbinding staan.
Er zijn redelijk goede wegen waarop accuwagens kunnen rijden, die autootjes heten de kabats. Je hebt daarin verschillende modellen. Met vier wielen heten ze buntai, met drie wielen noemen we ze toraiku. Ze kunnen relatief korte afstanden afleggen omdat ze op accu’s rijden, zoals elektrische auto’s bij jullie, maar dan kleine modellen. Alleen zijn de wegen op Berinyi5 niet erg geschikt voor hoge snelheden.
Op Berinyi zelf reizen we tussen de verschillende steden met de trein. Dat is een monorail die heel snel gaat, omdat hij op ritovysche energie werkt. Zo’n trein ligt als het ware op een wolk van energie wanneer hij over de rails voortraast. Tot aan een station bij een zeestraat, want over water gaat hij niet.
Er zijn dus ook veerdiensten over de zee op Berinyi 5. Zij varen van het ene district naar het andere, wanneer er water tussen de districten zit.
In Madras wordt er nog wel gebruik gemaakt van reizen op olifanten, in een oerwoudgebied bijvoorbeeld, hoewel dat een omslachtige manier van reizen is. Ik maak zelf liever gebruik van een trein of van een paard.
Als je in een gebied komt waar geen trein rijdt, moet je wel gebruik maken van dieren. Zo ben ik zelf te paard naar de tempel van Deliyi gereisd, de Vuurberg op. Ook in het Capry Hooggebergte van Haryana kun je te paard over ruiterpaden reizen. Of met een koets, maar over de bergwegen is dat soms wel lastig, want daar is de koets al gauw te breed en kun je elkaar niet meer passeren als er een tegenligger komt.
Het beste reis je natuurlijk met een kruiser of jager van de Berinese Ruimte Macht, maar ja, dat is meestal alleen voor ruimtereizen. Ik ben weleens in een ruimteschip van Bengalo naar Goa gereisd, wat een hele ervaring was omdat ik toen mijn eerste man ontmoette. Ik kreeg er jammer genoeg hoofdpijn van, want het dempingsveld om de motoren was te oud, waardoor er ritovysche energie doorheen lekte die mijn mana wegzoog.
In dorpen en steden wordt er veel gewandeld, of men neemt een toraiku of buntai. In Bengalo wandel ik graag over de Avenue Celesta, die gaat naar het centrum van de stad. Daar ga ik naar de universiteit. Het paleis staat aan de Avenue Royale en achter het paleis is een prachtige rozentuin. Even verderop is het arboretum waar alle soorten bomen staan.
Berinyi is modern en traditioneel tegelijkertijd. De tradities hebben veel te maken met onze godsdienst en met de tempels. Daar worden soms grote feesten gegeven, waar iedereen op afkomt. Ik houd van tempelfeesten, van het reciteren van matra’s, van zang en dans.
Jacky Toliano wil proberen om magische poorten te bouwen, zodat je met magie van de ene stad naar de andere kunt springen. Ik hoop dat het haar lukt, want dat zou de reistijd aanzienlijk verminderen. Vooral Tatjana Baksy zou daar goed gebruik van kunnen maken, die reist zo veel.
Als er niet zoveel problemen waren, kon ik echt heel gelukkig zijn met ons koninkrijk. Maar er doen nare geruchten de ronde. Er komt een oorlog aan. Die wil ik niet, ik wil samenwerking. Maar ja, ik ben de koningin (nog) niet, mijn moeder heeft het voor het zeggen.

Tot zover week 4 uit deze Wereldbouw. Bent u al nieuwsgierig naar de boeken van Johanna Lime?

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Een positieve ontwikkeling, recensie van Schamel verbond, door Hanneke Tinor-Centi

Deze is van 18 mei 2020

Hanneke Tinor-Centi recenseerde, als professional op het gebied van het beoordelen van verhalen, Sluimerend vuur in 2017 en Smeulend venijn in 2018. Ik vroeg haar of zij deel 3 van onze trilogie ook weer wilde recenseren en was zeer verheugd dat zij dat opnieuw graag wilde doen.

Hanneke Tinor-Centi is de drijvende kracht achter HT-C Marketing en Communicatie.

Met ruim vijftien jaar Communicatie/Marketing en PR-ervaring, de diploma’s NIMA-A, NIMA Interne en Concerncommunicatie B, Copywriting, én ruim 15 jaar praktijkervaring in diverse communicatie- en marketingfuncties binnen zeer uiteenlopende branches, is zij een zeer ervaren communicatieprofessional.

Op haar website kunt u lezen wat zij voor de boekenbranche kan betekenen.

Hier volgt Hanneke’s recensie van Schamel verbond.

Schamel verbond – De vergeten vloek deel 3

Schamel verbond is het derde en afsluitende deel van de Vergeten Vloek trilogie.

Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan aangezien grondtroepen niet zijn toegestaan. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd. Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro, die zich op radicale wijze verdedigen. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald. De vloek, destijds over de planeten uitgesproken door de Avatars, wordt echter pas opgeheven wanneer de strijdende partijen gaan samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

“Intussen was Sadrach bezig om een vijfde colonne te organiseren. Sylviana wilde dat haar doelen voor Berinyi werden bereikt. De doelen die de andere leden van Het Quaterno met deze oorlog hadden, konden haar geen zier schelen.”

Gelijk de eerdere twee delen is ook Schamel verbond een spannend en meeslepend verhaal. De filmische schrijfstijl en vooral de ongebreidelde fantasie van Lime staan garant voor een uitstekende afsluiting van de trilogie. De auteur weet haar personages overigens bijzonder sterk te karakteriseren, waarbij vooral Frank, Jima en Lucian uitstekend worden neergezet.

Wat zij overigens ook goed doet is het overlaten van voldoende suggestie waardoor de lezer zelf ook aan het werk wordt gezet.

“Jima’s stem klonk schor. Het spijt me, Lucian. Daarom wilde ik dit ook eigenlijk niet vertellen. De ene keer denk ik dat de Berinezen de gevaarlijkste vijanden zijn die we kennen en de andere keer zie ik dat ze ons helpen. Waar komt die tweeslachtigheid vandaan?”

Naast de verwachte spanning en magie verweeft de auteur ook de thema’s vriendschap en ethiek op intelligente wijze in haar verhaal, zonder daarbij zweverig te worden. Mooi is overigens te kunnen constateren dat dit derde deel van de trilogie nog beter in elkaar zit dan de twee eerdere delen en dat de auteur qua schrijfstijl is gegroeid in de tussentijd.

Over de auteur

Het idee voor auteur Johanna Lime werd ‘geboren’ op 1 november 2011 in Sliedrecht. Achter dit pseudoniem schuilden Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Na het overlijden van Boudestein, heeft Heijkoop het werk van Johanna Lime alleen voortgezet. In 2015 kwam het debuut Schimmenschuw uit bij uitgeverij Zilverbron. Hierna volgde trilogie De vergeten vloek en de volgende trilogie staat in de planning. Voor haar autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, kwam ze bij uitgeverij aquaZZ terecht.

Uitvoering

Uitgeverij Zilverbron

ISBN: 9789463082105

Paperback, 475 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Opmerking van Johanna Lime

Ik ben weer heel blij met deze prachtige recensie en vindt het vooral ook fijn dat Hanneke een positieve ontwikkeling blijft zien in de ontwikkeling van mijn schrijfstijl en in de kwaliteit van het verhaal, want daar heb ik opnieuw maandenlang hard voor gewerkt. Ik hoop dat onze trilogie de weg naar veel lezers vindt die van het fantasy-genre houden.

De originele recensies kunt u hier vinden:

Deel 1 Sluimerend vuur http://hanneketinorcenti.nl/sluimerend-vuur-boeiende-vertelling/

Deel 2 Smeulend venijn http://hanneketinorcenti.nl/smeulend-venijn-vergeten-vloek-deel-2/

Deel 3 Schamel verbond http://hanneketinorcenti.nl/de-vergeten-vloek-deel-3-schamel-verbond/

 

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 3

14 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de derde week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Zijn er ook niet-menselijke rassen, verzonnen dieren (draken, eenhoorns) en hoe hebben die de wereld beïnvloed? Zijn er speciale gebieden waar zij voorkomen?

Er zijn op Berinyi eigenlijk geen niet-menselijke rassen, maar er zijn wel mensenrassen die heel bijzonder zijn. Je hebt er drie verschillende soorten taicapry. Zij hebben kromme benen met hoeven, klauwen als handen, een hoofd met hoorns erop en ze zijn ongeveer een kop langer dan een taikeiyi, een mens zoals ik ben. Je hebt de Ana-taicapry die in bergachtige streken leven, zoals in de districten Haryana en Deliyi. Ana-taicapry die nog in hun stammen in de bergen leven hebben een bruine huid. Ze zijn geweldige jagers en gebruiken pijl en bogen en zwaarden voor de jacht. Ze leven in kubusvormige huizen.
Ik moet altijd omhoog kijken als ik een taicapry in zijn ogen kijken wil. Ze hebben prachtige glimmende ogen die van kleur veranderen. Mijn vriend, H’ach, heeft bruine ogen die soms veranderen in goud. Ik vind ze schitterend. H’ach, maar ook mijn lijfwachten Sean en Bald, zijn taicapry die in de stad zijn komen wonen. Als taicapry in een stadsgebied komen te wonen, verandert hun kleur geleidelijk naar parelmoer. Dat komt door de mimicry, ze passen zich aan hun omgeving aan.
Daarom zijn de taicapry, die in de waterrijke streken van Haryappan en Angelorum leven, blauw. Zij heten de Appan-taicapry en hebben meestal lang zwart haar, waar ze erg trots op zijn. Ze laten het zo lang groeien dat het tot hun onderrug reikt en dragen het meestal in een paardenstraat of lange vlecht. Taicapry geef je geen Holygroet, je moet ze op hun wang kussen. Je mag bij een vrouwelijke taicapry wel naar een recept vragen van een taart waar mana in verwerkt is, maar denk maar niet dat zij het recept ervan ooit prijsgeeft. Net zo min als je van een mannelijke taicaprysmid een zwaard kunt kopen als je een taikeiyi bent. Dat ik een taicapryzwaard kreeg, was echt een enorm groot cadeau. Ik doe dus ook vreselijk mijn best om de zwaardvechtkunst zo goed mogelijk te leren, het liefst gecombineerd met vuurmagie.
In Mohenjo leven de Daro-taicaprystammen. Zij hebben een groene huid en gebogen horens. Daro-taicapry trainen de politie van Berinyi. De militairen van de Berinese Ruimte Macht leren vechten in hun trainingskampen. Taicapry willen zelf ook graag dienst nemen bij de BRM, want zij vinden lijfwacht zijn, of militair, of tuinman, hele prestigieuze beroepen. Daar kunnen ze bij hun stam eer mee behalen. En ze zijn ook heel goed als werknemer in de ruimtevaart of bij de politiemacht. Zag mijn moeder dat nou ook maar in.
Behalve taicapry heb je taikeiyi, mensen zoals ik. Helaas is in mijn ras een disharmonie ontstaan en zijn er drie keer zoveel mannen als vrouwen. Dat maakt het heel erg lastig. Bovendien is er ook nog de narigheid dat ik als Magia een dochter nodig heb om me op te kunnen volgen en als ik een zoon krijg, bestaat de kans dat hij vroeg zal sterven. Dat zijn grote problemen. Het volk vindt ook, vanwege de disharmonie, dat het eerlijk is als ik met drie mannen trouw. Dan heb ik ook meer kans op een dochter, hoewel ik daarvoor een bepaald ritueel geleerd heb op Berinyi3. Ik hoop dat het me helpen kan. Maar eerst moet ik drie geschikte huwelijkskandidaten vinden en dat is erg moeilijk, want ik moet wel van ze kunnen houden, toch?
Behalve taicapry en taikeiyi, de grote mensen zogezegd, zijn er ook kleine mensenrassen. Dat zijn de shoikeiyi. Kleine mensen met kattenogen en vleermuisoren. Ze hebben echolocatie en zijn daardoor zeer geschikt om bepaalde soorten kristallen uit de mijnen te halen. Maar tegenwoordig leven ze meestal op boerderijen, in de Eedenvallei. Alles is daar zoals in een miniatuurwereld. Tatjana Baksy is hun beschermvrouw en gaat elke maand wel een keer naar hun koning, dan bespreekt ze al zijn problemen en zoekt er een oplossing voor. Shoikeiyi hebben op Berinyi een natuurreservaat gekregen om in te wonen.

De shoiaviony is ook een klein mensenras. Ze zijn net als de shoikeiyi door magiërs gemaakt die met genen zijn gaan experimenteren, iets dat de Avatars ten strengste verboden hadden. Toch kwamen ze er. Wezens die op mensen lijken maar vlindervleugels hebben. Het zijn net een soort feeën, ze kunnen ook een magisch poeder strooien waardoor ze iemand bedwelmen. Ze zien er schattig uit, maar pas op, schijn bedriegt!
Verder is het wel bijzonder dat er op Berinyi olifanten leven, volgens mij. En dat Rombout de manifestatie van een olifant heeft aangenomen vind ik ook erg frappant.

Tot zover week 3, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 2

07 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de tweede week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Als er magie is. Hoe wordt de wereld dan beïnvloed door de aanwezigheid van magie?

Er is magie op Berinyi. Mijn familie, Attholred, heeft vuurmagie. De familie Lyoncourt heeft luchtmagie, Baksy is van de aardemagie en Toliano van de watermagie. Wij zijn de families van de elementenmagiërs die verbannen zijn van de planeet Chyndyro en op Berinyi zijn terechtgekomen. Onze volgers zijn de families van de Klawiccys, zij hebben ook magie, maar moeten hard studeren om de spreuken te kunnen gebruiken. Daarvoor zijn er speciale scholen, die bij de tempels horen. De vier families van de elementenmagiërs hebben de magie in hun genen en gebruiken hun magie als vanzelf. Toch oefenen wij ook om de hogere magie te leren gebruiken. Ik heb er speciaal Het Magische Offensief voor opgericht, dat is een club van magiërs, Magii en Klawiccys, die oefenen op het veld van Bengalore. Het veld van Bengalore is een magisch oefenveld waar je de magie kunt gebruiken zonder dat er schade aan het landschap ontstaat. Ik zet soms het hele veld in brand en naderhand is daar dan niets meer van te merken. Nog geen grassprietje is verschroeid. Er is een permanente spreuk werkzaam op het veld van Bengalore. Je kunt er geweldig fijn oefenen, duelleren zelfs.

Magii en Klawiccys worden opgeleid om dienst te doen in de tempels van de Avatars. We zijn dus ook priesteressen en hogepriesteressen voor onze goden en godinnen. Elke grote magische dynastie heeft een eigen godin en een eigen god toegewezen gekregen. Die van Attholred zijn de god Ignaz en de godin Gratia. Lyoncourt heeft Caelestis en Leona als Avatars, Baksy heeft Ceriel en Baltina en Toliano heeft Ebolt en Wieke.

Berinyi als geheel heeft ook een godin, dat is Chimaera, de Zwarte Draak. Zij heeft de vijf planeten van Berinyi geschapen. Haar man is de olifantgod Rombout, die daardoor de god van heel Berinyi is.

Het vreselijke van het hele magieverhaal is, dat mijnbroers, en alle zoons van hogepriesteressen weliswaar magie bezitten, maar op jonge leeftijd sterven. Hoe dat precies komt, weet niemand. Uit hun verhalen hebben we opgemaakt dat ze aangevallen worden door magische beesten, op een leeftijd waarop normaal iemand een test moet doen om op een hoger niveau te komen voor de opleiding aan de tempelscholen. Maar zij komen dus niet op een hoger niveau, in plaats daarvan worden ze verscheurd door wilde beesten. Magische dieren die wel sporen achterlaten maar die niemand met het blote oog kan zien. Ik vind dit bijna nog erger dan de disharmonie die er na onze verbanning naar Berinyi in de taikeiyi bevolking is ontstaan.

De taikeiyi zijn mensen die van Chyndyro kwamen, mensen zoals u, maar dan met magie in hun genen. Wij hebben ook de kleine mensenrassen meegnomen van Chyndyro, de shoikeiyi uit de Eedenvallei en de shoiaviony van Berinyi3. Het grote mensenras dat op hoeven loopt en horens heeft, de taicapry, is het oorspronkelijke ras van Berinyi. Zij zijn geschapen door Chimaera, die zij overigens Sana noemen. Taicapry gebruiken ook magie, maar op een andere manier dan wij. Mannen smeden magie in hun zwaarden en gereedschappen. Vrouwen verwerken magie in hun gebak. De heerlijkste taarten worden gebakken door taicapryvrouwen. Als je magische energie bijna op is en je eet een stukje taart, voel je dat je sterker wordt. De mana laadt dan weer op. Net als wanneer je onder een deken slaapt die door taicapryvrouwen is gebreid van khnumerrowol.

Berinyi is een magische dictatuur. Mijn moeder regeert er samen met twaalf wijze vrouwen, hogepriesteressen van belangrijke tempels die verspreid staan over de hele planeet. De Raad van Twaalf vormt de regering. Wat de koningin en de Raad beslissen, wordt uitgevoerd. In de districten wordt het bestuur gevormd door gouverneurs en daarbij is een democratisch systeem, maar het laatste woord hebben toch de Magii. Als dingen uit de hand dreigen te lopen, wordt er magie gebruikt om het tegen te gaan. Mijn moeder gebruikt vaak vuurballen om haar beslissingen kracht bij te zetten. Sommige executies worden door ook door de Magii uitgevoerd. Soms is dat nodig in een wereld die drie keer zoveel mannen heeft als vrouwen. Je moet je laten gelden als vrouw, anders redt je het niet.

Toch denk ik dat ik minder streng zal zijn dan mijn moeder. Zij haat taicapry, terwijl ik ze juist zo fascinerend vind.

Tot zover week 2, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Magische vriendschappen en pure intenties

1 mei 2020

De allereerste recensie voor ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond,’ kwam vandaag van Ferry Visser. Hij gaf het boek 4 sterren.

Johanna Lima (Marjo Heijkoop) heeft met ‘Schamel verbond’ het afsluitende deel geschreven van de trilogie. Het is een spannend en meeslepend verhaal over vriendschap en intentie met sterke personages, dat ik in een dag gelezen heb.

Waarom?

In dit laatste deel van de ‘De vergeten vloek’ trilogie woedt er een oorlog tussen Laskoro en Berinyi. De Avatars hebben in het verleden een vloek over de planeten uitgesproken, die pas opgeheven zal worden als beide gaan samenwerken. Dit vraagt het uiterste van de helden van het verhaal.

Een van de kenmerken van de boeken van Johanna Lime is de beeldende manier van schrijven. Vooral de passages waarin magie centraal staat zijn hier fantasierijke en expressieve voorbeelden van, die slechts overtroffen worden door de beschrijvingen van de magische gevechten. Hierin is Lime op haar best.

Om te beginnen verdienen Lucian Ming, Frank Gettferdrey en Jima Revaldesh Morane ieder een eigen verhaal. Voor mij vormt dit drietal mijn favoriete personages van de trilogie. Niet alleen worden ze treffend neergezet, ze maken ook allemaal een sterke en heftige ontwikkeling door, waardoor de lezer hen beter leert kennen dan de andere verhaalfiguren. Lucian is een van mijn favoriete personages geworden, omdat hij een tragische held is die verschrikkelijke gebeurtenissen meemaakt en toch niet verbitterd raakt.

Dat brengt mij vervolgens bij de thematiek. Deze roman geeft de lezer de mogelijkheid om het verhaal op verschillende manieren uit te leggen en voor iedere uitleg zijn voldoende argumenten te vinden. Voor mijn gevoel gaat dit deel over de intentie waarmee macht uitgeoefend wordt. Dat onderwerp speelt niet alleen in de oorlog tussen de planeten, maar nog sterker voor de hoofdpersonages.

In ‘Sluimerend vuur’ krijgen Lucian, Franck en Jima ieder te maken met het in balans brengen van hun magische roeping en hun wereldlijke functie. Dat wordt in dit deel verder uitgewerkt door de ethische kant aan bod te laten komen. Of zoals Lucian zegt: ‘Het gaat erom wat je ermee doet. Je acties moeten zuiver zijn.’ (p.267) De zuiverheid van een daad wordt in het verhaal bevestigd door vriendschap.

Het contrast tussen magie en techniek is een belangrijk onderwerp in de trilogie en daardoor ook in ‘Schamel verbond’. Lime speelt hiermee in het verhaal door ze soms lijnrecht tegenover elkaar te zetten. Bijvoorbeeld het bijna epische gevecht tussen Frank en zijn ruiters tegen de Fryeterianen is prachtig en geeft het onderwerp heel expressief weer.

Dus voor alle lezers die eens beeldend magisch willen lezen over de intentie waarmee macht uitgeoefend kan worden, met geweldige personages, is ‘Schamel verbond’ een aanrader.

 

Ik ben hier natuurlijk ontzettend blij mee.

Dank je wel, Ferry!

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 1

30 april 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de eerste week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Bestaat je wereld uit een planetenstelsel, een aantal landen, een bepaald land, een streek, een stad of nog iets anders? Hoe ziet het er daar uit? Kun je iets vertellen over landschappen / gebieden die anders zijn dan bij ons / hoe speciale gebouwen eruit zien?

Ik ben Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi. Mijn wereld bestaat uit een planetenstelsel met vijf planeten die samen het koninkrijk Berinyi vormen. Onze ster is Bara en onze wereld ligt in het gebied van de Rosettenevel in Monoceros, de Eenhoorn. Van klein naar groot hebben onze planeten de volgende nummers: Berinyi1, 2, 3, 4 en 5.
Op Berinyi 1 en 2 is het klimaat minder geschikt om er te wonen. Er zijn veel delfstoffen en er is ook mijnbouw van ritovysche kristallen. Ritovysche energie is heel belangrijk, zonder dat zouden we geen moderne technieken kunnen hebben en geen ruimtevaart. Ritovysche kristallen zitten vol met magisch energie, die als ze vrij naar buiten stroomt levensgevaarlijk kan zijn. Kristallen die tegen elkaar opbotsen, kunnen heel gemakkelijk exploderen. Ze worden in bedwang gehouden door middel van demping. Maar ze zijn essentieel voor ons vervoer en natuurlijk nog het meest voor onze ruimtevaart.
Berinyi 3 is een heel mooie planeet met een prachtige, exotische natuur. Het is er door de vele soorten planten en het warme klimaat goed vertoeven. Als je daar bent, heb je er door de vele vegetatie bijna geen erg meer in dat je in de nevel woont. Op deze planeet is de familie Lyoncourt gaan wonen. Zij hebben als het ware een hele planeet voor hen en hun volgelingen gekregen. Lyoncourt kreeg de opdracht van de Avatars om voor het shoiavionyras te zorgen, voor de kleine, vliegende mensjes met hun vlindervleugels. In de hoofdstad van Berinyi3, Lyonstad, staat het Pauwenklooster waar Lyoncourt goed werk doet bij het opleiden van priesteressen voor de tempels. Daarachter is een grote tuin met fruitbomen en ananasplanten.
Op Berinyi4 is het klimaat minder gunstig maar je kunt hier wel goed wonen. In de hoofdstad, Nevelstee, is het heel vaak erg mistig. Er zijn daar veel bergen waarin de grootste mijnen voor ritovysche kristallen te vinden zijn. Zij worden gewonnen door gedetineerden die als straf in de mijnbouw moeten werken. Meestal mannen die zich vergrepen hebben aan vrouwen. Zedendelicten zijn een groot probleem, die door de disharmonie in de bevolking wordt veroorzaakt. Maar mannen moeten gewoon leren om van meisjes en vrouwen af te blijven! Berinyi4 is erg belangrijk voor de Berinese Ruimte Macht, omdat daar de meeste ruimteschepen van het koninkrijk gebouwd worden. Deze planeet is minder dicht bevolkt dan Berinyi 3 of 5.
Berinyi 5 is de grootste van de vijf planeten en daardoor ook de belangrijkste. Het heeft twaalf districten, waarvan er zes op het noordelijk halfrond liggen en zes op het zuidelijk halfrond. Er is ook veel water op deze planeet. Doordat wij in de Rosettenevel leven, ziet de lucht er vaak lila, paars of donkerrood uit. Dat komt ook doordat de ster Bara een rode ster is. Daardoor zijn de kleuren op Berinyi anders dan bij jullie. Ik vind de natuur ’s morgens vroeg het mooist. Dan heb je prachtige lila luchten met donkerpaarse wolken en zijn de takken van de struiken bruin en de bladeren goudkleurig. Er leven veel vogels op Berinyi, die prachtige geluiden voortbrengen.
Mohenjo, het district dat naast Bengalo ligt, heeft grote, donkere bossen, evenals Rishisti. De districten Sanatana en Angelorum hebben prachtige stranden. Haryana is een bergachtig gebied waar het Capry Hooggebergte zich in bevindt. Daar komt veel speciale bergfauna voor zoals het schapenras van de khnumerro’s. De wol van deze dieren bevat magie en helpt bij de genezing van zieken. Eeden is een prachtig district met mooie valleien. De Eedenvallei is een beschermd natuurgebied waar kleine mensen wonen, het ras van de shoikeiyi. Ze hebben er alles wat nodig is voor een landbouwgebied, maar dan in miniatuurformaat.
Deliyi is ook een prachtige streek met rijstvelden en vruchtbare grond. Dat komt door de vulkanen, wanneer die uitbarsten, kun je er beter niet bij in de buurt zijn. Bij de Vuurberg, de grootste vulkaan van Deliyi, ruikt het vaak naar zwavel. Haryappan is een prachtig gebied met veel meren en rivieren, de naam betekent heilig water. Dit is een van de mooiste districten van Berinyi. Het district Madras heeft olifanten en het is het warmste district, nog net iets heter dan Indora. Shabda is een minder druk bewoond district omdat het er nogal dor en droog is, maar de flora is daardoor weer heel bijzonder. Op Berinyi5 kun je echt van alle soorten landschappen wel iets vinden.

Tot zover week 1, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Heb je een kaart van je wereld gemaakt en mogen we die plaatsen?

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Vier sterren voor Sluimerend vuur van De Perfecte Buren

24 april 2020

Vandaag ontving ik van Jeanine Feunekes-Both een prachtige recensie voor deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur. Wil je weten wat ze van het boek vond? Lees dan verder onder het plaatje of volg de link helemaal onderaan voor het originele artikel op de website van De Perfecte Buren.

Het verhaal

Prins Jima Revaldesh-Morane van Laskoro maakt zich zorgen omdat hij af en toe nare voorgevoelens krijgt en soms zelfs vreemde visioenen. Ook heeft hij bizarre dromen, die steeds erger schijnen te worden. Dit zorgt ervoor dat zijn familie hem een dromer vindt en zijn vader, koning Marwin, ontziet hem vaak, alsof de werkelijkheid teveel zou zijn voor Jima. Als zijn vader hem en zijn oudere broer Pecryan vraagt langs te komen voor een belangrijk gesprek, is hij erg nieuwsgierig. Tot Jima’s verrassing vertelt zijn vader dat Jima de nieuwe kroonprins wordt. Zijn oudere broer en de huidige kroonprins hebben besloten dat hij wil studeren om carrière te maken bij de Laskoriaanse Ruimte Macht. Het besluit van Pecryan houdt in dat Jima kroonprins wordt. Jima is hierdoor met stomheid geslagen. Hij was er altijd vanuit gegaan dat hij rechter of geschiedkundige zou worden. Nu zal hij koning en beschermheer worden. Gelukkig kan hij als kroonprins zijn studies blijven volgen. Daarnaast gaat Jima de Oude Geschriften die in de paleisbibliotheek aanwezig zijn bestuderen. Deze zijn geschreven in de Oude Talen. Er bestaat een vertalingscommissie waar hij als kroonprins lid van wil worden om de Oude Geschriften te leren lezen.

In het paleis ontmoet Jima Norman, Clanhoofd van Gettferdrey. Norman Gettferdrey is kwaad op de koning. Hij vroeg om een Koninklijke wet waarin hij toestemming zou krijgen om een districtsleger op te leiden. Het verzoek wordt door koning Marwin afgewezen. In het verleden hebben deze legers steeds voor strijd tussen de Clans gezorgd. Omdat deze legers al een paar eeuwen geleden werden verboden, heerst er nu een betrekkelijke vrede. Franck, de oudste zoon van het Clanhoofd, merkt dat zijn vader steeds fanatieker en radicaler wordt in zijn politieke ideeën. Enkele uitspraken over het koningshuis bevallen Franck helemaal niet. Hij kan zijn vader helaas niet van gedachten doen veranderen. Maar dan gaat Norman Gettferdrey te ver met zijn acties en heeft Franck geen andere keus dan de leiding over de Clan over te nemen.

Lucian behoort tot de Ming dynastie op de planeet Chyndyro. Hij is de jongste zoon van de hogepriester. De leden van deze familie zijn stuk voor stuk magiërmeesters en in dienst van de tempel van de hoofdstad van Chyndyro. Hun familie zorgt voor veiligheid in de stad en heeft het bestuur in handen. Lucian is de zevende zoon van de zevende zoon en er staat hem een mooie toekomst te wachten als Wanzjen. Hij vertrekt naar Laskoro om zijn opleiding daar te vervolgen.

Kamilia Arras studeert aan de universiteit van Biarrastad en wil graag lid worden van de vertalingscommissie. Zij bestuderen de Oude Geschriften en Oude Talen in de hoop dat zij zo meer te weten komen over hun geschiedenis en waarom de bevolking zich op een bepaalde manier heeft ontwikkeld. Tot haar vreugde wordt zij toegelaten. Elk lid heeft een schuilnaam en de meesten kennen elkaar niet. Kamilia ontmoet Jima op de universiteit. Ze zijn beiden geïnteresseerd in de geschiedenis van Laskoro. Tijdens hun samenwerking ontdekken ze enkele interessante dingen. Zo lijkt het er op dat er een vloek rust op de bevolking, een vloek waarvan ze in de loop der eeuwen de betekenis zijn vergeten. De dromen van Jima worden ondertussen steeds onheilspellender, het zijn regelrechte nachtmerries. Uit deze magische dromen blijkt dat er een groot gevaar dreigt van een geheimzinnige vijand en de leden van de drie families – Morane, Ming en Gettferdrey – zullen moeten samen werken om deze vijand te verslaan.

Conclusie

Voor in het boek bevindt zich een duidelijke landkaart van Laskoro. Ik vind dit altijd aangenaam tijdens fantasy verhalen, omdat je je zo een beter beeld kunt vormen van de wereld tijdens het lezen.

De proloog is intrigerend, je krijgt in vorm van een droom in het kort informatie over de geschiedenis van het koninkrijk Laskoro. Johanna Lime trok mij hiermee direct in het verhaal.

Ondanks de vele personages is het verhaal goed te volgen. Ze zijn stuk voor stuk sterk uitgewerkt en je leert hen goed kennen. Ik vond het erg leuk om Kamilia weer tegen te komen, zij is een personage uit het los te lezen boek Schimmenschuw van Johanna Lime. Schimmenschuw kun je ook lezen als de proloog van deze serie. Omdat ik dat verhaal al had gelezen, wist ik gelijk wie Kamilia was en had ik een glimlach op mijn gezicht. Kamilia is zo een leuk personage.

Sluimerend vuur is een heerlijk uitgebreid verhaal, waarbij Johanna Lime diep ingaat op de diverse gebeurtenissen. Zij doet dit op zo een manier dat je als lezer continu geboeid blijft, het verhaal heeft een aangename schrijfstijl en leest vlot. Laskoro deed mij erg denken aan onze eigen wereld, op de magie en de erg geavanceerde technologie, zoals cybernetica na. Het boek is een geslaagde combinatie van fantasy en sciencefiction. Ik vond het interessant om te lezen dat sommige volkeren/landen zich meer bezig houden met magie en andere meer met de techniek, terwijl er een afhankelijkheid bestaat tussen deze twee totaal verschillende zaken. Naast dat het verhaal erg spannend is en de personages regelmatig in groot gevaar verkeren, heeft het ook af en toe een luchtige toon en is er ruimte voor humor. Wat was dit een fantastisch boek om te lezen!

Ik geef Sluimerend vuur, het eerste deel van trilogie De vergeten vloek, graag 4 sterren.

Jeanine

Perfecte Buren

Lees de originele recensie hier.

Echt heel fijn dat je ervan genoten hebt, Jeanine.

Johanna Lime

 

Smeulend venijn is een Must Read!

31 maart 2020

In december 2019 waren er verschillende winacties van mijn boeken, acties die ik zelf organiseerde en een actie in de Zilverboekenclub. Elsa Bakker won deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn. Ze kocht er zelf deel 1 bij en ik heb haar deel 3 beloofd op te sturen zodra het uit is. Elsa recenseert op Mustreads or Not. Dat vind ik nogal spannend. Want zal ze de De vergeten vloek trilogie wel goed vinden?

Op 27 februari bleek dat ze deel 1 Sluimerend vuur een Mustread vond en ze ging verder lezen aan deel 2. Vandaag kwam de recensie van deel 2 Smeulend venijn op Mustreads or Not uit. En die is alweer erg lovend. Ik kan opnieuw dansen van geluk! Wat fijn dat ze de boeken van de vergeten vloek deel 1 en 2 aanraders vindt voor iedereen die van magische, spannende avonturen houdt met een snufje scifi.

Lees hier de recensie.

Smeulend venijn (De vergeten vloek deel 2) – Johanna Lime
“Beide boeken zijn in ieder geval wat mij betreft dikke aanraders voor iedereen die houdt van magische, spannende avonturen met een snufje Scifi.”

Smeulend venijn (De vergeten vloek deel 2) – Johanna Lime

“Ik vind dit er echt voor zorgen dat het in zijn geheel al een heel leuk, spannend en verrassend compleet verhaal wordt.”

Mijn leeservaring

Een tijdje terug was ik via Facebook de gelukkige winnares van ‘Smeulend Venijn, De vergeten vloek deel 2’. Ik heb toen in de eerste instantie uiteraard het eerste deel ‘Sluimerend Vuur’ aangeschaft en gelezen. Aangezien ik daar enthousiast over was, had ik al zo’n voorgevoel dat ik dit tweede deel ook met plezier zou gaan lezen.

Wederom is het net als met het eerste deel een dik boek met een behoorlijk aantal pagina’s. Toch weerhield mij dat er niet van om al lezende door het verhaal heen te vliegen. De schrijfstijl past bij het YA fantasy genre en de daarbij behorende doelgroep maar is ook zeker leuk voor een ouder lezerspubliek waar ik toebehoor. Het boek leest heerlijk vlot dankzij de fijne bewoording en voor mij was het gewoon genieten van een tof, fantasierijk verhaal. Wat dat betreft geef ik over het algemeen niet zo om het type genre dat aan een boek gehangen is, het spreekt me aan of niet, zo simpel is het.

“Je komt er nooit helemaal overheen, het slijt alleen in de loop van de tijd een beetje.”

In dit tweede deel maak je kennis met de tegenovergestelde kant van waar je in deel 1 over leest. Dat was heel even wennen in het begin omdat het betekent dat je met nieuwe maar wel leuke en interessante karakters te maken krijgt. Een nieuwe maatschappij met bijbehorende normen & waarden en dus een andere cultuur. Naarmate het verhaal vordert komen beide boeken samen en begrijp je als lezer steeds meer hoe alles samenvalt. Ik vind dit er echt voor zorgen dat het in zijn geheel al een heel leuk, spannend en verrassend compleet verhaal wordt. En ik kijk hierdoor extra uit naar het derde deel, dat gelukkig over niet al te lange tijd al uitkomt.

“Wegens het ontbreken van natuurlijke vijanden groeide de bevolking soms explosief, maar dat konden ze in de hand houden door afgewogen hoeveelheden ananas te geven.”

Wat ik zelf een extra leuk gegeven vind in dit gehele verhaal is dat er een soort van nieuw verzonnen religie en theologie in voorkomt. Een onbekende manier van een geloof belijden om het zo maar iets duidelijker uit te leggen. Goden, offers, Avatars, diensten enzovoort komen allemaal samen in ‘De vergeten vloek’ en laat op die manier maar weer eens zien hoe het ervoor kan zorgen hoe het mensen zowel kan verbinden als tegen elkaar op kan zetten. Hierdoor heeft het verhaal wat mij betreft ook een klein leerzaam kantje, zei het absoluut niet op een belerende manier. Eerder juist speels en zo ook vol spanning, horror, avontuur en liefde.

“Een oorlog beginnen is altijd fout. Oorlogen zijn niet te winnen, daar zijn alleen maar verliezers bij.”

De veelzijdigheid in het verhaal spreekt mij aan. De locaties zijn divers net als de gebeurtenissen, magische uitingen, technologieën en politieke uitingen. Er zit vaart in het boek doordat er veel gebeurt, maar niet teveel zodat je het niet meer kan bevatten. Soms worden er wel een aantal jaren overgeslagen in het leven van de personages maar dit vond ik in dit deel beter uitgewerkt en aangegeven dan in het eerste deel van deze YA trilogie.

Voor mijn gevoel passen beide boeken goed bij elkaar en ik ben heel benieuwd hoe het in het derde afsluitende deel van de trilogie verder zal gaan. Of er dan een bevredigend eind komt aan ‘De vergeten vloek’ trilogie en tegelijkertijd vind ik het dan waarschijnlijk ook nog jammer dat de trilogie klaar is.

Beide boeken zijn in ieder geval wat mij betreft dikke aanraders voor iedereen die houdt van magische, spannende avonturen met een snufje Scifi.

Lieve leesgroet, Elsa.

Link naar het originele bericht op MustreadsorNot

 

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime

Sluimerend vuur is een Must Read!

27 februari 2020

In december 2019 waren er verschillende winacties van mijn boeken, acties die ik zelf organiseerde en een actie in de Zilverboekenclub. Elsa Bakker won deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn. Ze kocht er zelf deel 1 bij en ik heb haar deel 3 beloofd op te sturen zodra het uit is. Elsa recenseert op Mustreads or Not. Dat vind ik nogal spannend. Want zal ze de De vergeten vloek trilogie wel goed vinden?

Vandaag kwam de recensie van deel 1 Sluimerend vuur als eerste op Mustreads or Not uit. En die vond ik erg lovend. Ik kan wel dansen van geluk! Wat fijn dat ze zo in het verhaal getrokken werd en dat ze ervan genoten heeft.

Lees hier de recensie.

Sluimerend vuur, De vergeten vloek deel 1 – Johanna Lime “De hele wereld waarin het verhaal zich afspeelt is opmerkelijk omdat er zoveel gebeurt en te ontdekken valt.”

Sluimerend vuur, De vergeten vloek deel 1 – Johanna Lime

“Ook al is het boek op het eerste gezicht een behoorlijk dikke pil merk je daar tijdens het lezen nauwelijks iets van, je vliegt door de pagina’s.”

Mijn leeservaring

Eind december mocht ik mij de gelukkig winnares prijzen van ‘Smeulend venijn’, echter is dit het tweede deel van ‘De vergeten vloek’ YA Fantasy trilogie. Dus ik besloot gelijk deel 1 ‘Sluimerend vuur’ te kopen aangezien deze boeken toch al langere tijd op mijn wensenlijst stonden en ik natuurlijk nooit genoeg boeken heb. (knipoog). Dus zo geschiedde en al gauw kreeg ik twee lekker dikke paperbacks binnen met toffe drakencovers.

Nu ik het eerste deel gelezen heb kan ik gelijk met plezier gaan vertellen wat ik ervan vond. Want ik heb het boek absoluut met veel plezier gelezen. Ook al is het boek op het eerste gezicht een behoorlijk dikke pil merk je daar tijdens het lezen nauwelijks iets van, je vliegt door de pagina’s. Althans ik werd gelijk ingepakt door het verhaal en was weg om zo maar te zeggen. En juist dat is voor mij altijd een zeer goed teken als ik een verhaal zo ingezogen word tijdens het lezen dat ik de wereld om mij heen buitensluit.

“Er lag angst in haar donkerbruine ogen en haar haren hingen verwilderd langs haar hoofd.”

De opmaak van de tekst en het duidelijke lettertype dragen tevens bij aan het prettige leescomfort net als de fijne, gemakkelijk te lezen bewoording die past bij de jonge personages in het verhaal. De hoofdstukken zijn genummerd, benoemen het personage dat voorkomt in het betreffende gedeelte en hebben ook nog eens een woord of korte zin die slaat op het inhoudelijke van dat hoofdstuk. Dit draagt er weer aan bij dat je als lezer goed onthoudt en begrijpt over wie je leest en geeft alvast een trigger aan het begin om door te willen lezen.

“Vannacht hoorde hij voor het eerst hun stemmen.”

De personages die voorkomen in dit eerste deel vind ik bijzonder leuk om te leren kennen. Ze zijn allemaal zo verschillend en hebben toch zo hun overeenkomsten wat het interessant maakt om hen stuk voor stuk te volgen en beter te leren kennen naarmate het verhaal vordert. Ieder ontwikkeld zich op een andere manier en naast de grote avonturen die ze min of meer samen beleven hebben ze ook allemaal nog te maken met hun eigen levenspad.

“De mentale verbinding leidde hen ten slotte naar een grote, luxe tent die naast een villa op de plantage was geplaatst.”

De hele wereld waarin het verhaal zich afspeelt is opmerkelijk omdat er zoveel gebeurt en te ontdekken valt. Magie, technologie, politiek, familiaire zaken, van alles en meer komt voor en wisselt elkaar af waardoor ik geboeid bleef tot de laatste pagina. Het is knap hoe deze aparte wereld toch ook weer een originele kant heeft in de Fantasy boekenwereld waarin al zo ontzettend veel geschreven is. Ik denk dat die originaliteit ‘m vooral zit in de combinatie van de personages en de diverse thema’s waarmee zij te maken krijgen.

“Het zou toch te gek zijn om je door enge dromen af te laten remmen?”

Juist door de vele onderwerpen in zowel gebeurtenissen als de verscheidenheid in personages blijft er ook automatisch een spanningsboog aangetrokken tijdens het verhaal.

Het enige waar ik mezelf af en toe op betrapte tijdens het lezen was dat ik de familienaam Gettferdrey verbasterde tot het oer Hollandse getverderrie, oeps. Ach het zorgde wel voor een extra glimlach op mijn gezicht tijdens het lezen.

Deel twee ligt hier thuis al op mij te wachten en van Marjo weet ik dat het derde deel in april zal verschijnen. Voor die tijd heb ik zeker weten ook het tweede deel gelezen en hopelijk kan ik jullie dan met net zo’n positieve recensie verblijden als van deel 1. Want dat ik dit een aanrader vind hoef ik vast niet verder uit te leggen toch!?

Lieve leesgroet, Elsa.

Link naar het originele bericht op MustreadsorNot

 

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime

De hoofdredactie van Schamel verbond is klaar

21 februari 2020

Ronde 2 van de hoofdredactie van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond is klaar.

Natascha van Limpt en ik hebben het hele manuscript voor de tweede keer doorgenomen en nog een paar dingetjes veranderd. Nu is het verhaal klaar om verder voorbereid te worden en dan kan het naar de drukker. Ik ben zo trots! Het verhaal van De vergeten vloek, met Schimmenschuw als voorloper, is precies zo geworden als Dinie en ik het samen wilden.

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

De teller staat op de 2. Nog 64 dagen, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik de boeken graag.

Ik heb nieuwe visitekaartjes en mooie boekenleggers laten drukken om de aanschaf compleet te maken. Op de boekenleggers staan vier covers van de boeken afgebeeld. De omslag van Schamel verbond moet ik nog geheim houden, maar hij wordt weer ontzettend gaaf! Houd mijn website in de gaten, want zodra ik de boeken in huis heb, zal ik hem tonen.

Op de boekenlegger heb ik aan de achterkant de landkaarten geplaatst.

Wat zeg ik? Landkaarten? Nou, voor Schamel verbond toch niet. Die krijgt een sterrenkaart.

Nieuwsgierig? Nog even geduld.

Groeten,

Johanna Lime

De hoofdredactie van Schamel verbond in volle gang

23 januari 2020

Sinds de hoofdredactie in november 2019 begon, hebben Natascha en ik regelmatig een hoofdstuk uit het manuscript van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, doorgenomen. Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar. We zijn alweer begonnen aan Ronde 2.

Ik wil u vragen om nog drie maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Het aftellen begint bij de 3. Nog drie maanden, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het graag. Wat een feest zal dat zijn als de hele trilogie compleet is.

Groeten,

Johanna Lime

Ignaz en de nacht van de vleermuizen

Oorspronkelijk geplaatst op 27 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Op zoek naar onderwerpen voor mijn blogs, vond ik vorige week een leuke website waar alle speciale dagen van het jaar op staan. Het zijn er nogal wat, en dat is leuk, want het geeft me inspiratie om een blog als deze te schrijven.

In vond deze website: https://www.daysoftheyear.com/

Vandaag is het de Internationale vleermuizennacht.

Vleermuizen komen in veel verhalen voor en ze vervullen zowel donkere als hilarische rollen, afhankelijk van welk verhaal het is. Waarschijnlijk is de meest voorkomende associatie met de vleermuis met vampieren, maar er is ook een humoristische vleermuis (Batty Coda op You Tube).

Vleermuizen spelen een belangrijke rol in ons ecosysteem, en sommige van hen worden bedreigd. ‘International Bat Night’ dient om het bewustzijn van onze vliegende knaagdiervrienden te vergroten. Ze verdienen het om beschermd te worden.

Geschiedenis van International Bat Night

International Bat wil het goede imago van vleermuizen bevorderen en helpen om enige duidelijkheid te scheppen over de feiten, buiten de geruchten en het Hollywood-imago van deze dieren om. Hoewel we vleermuizen vaak beschouwen als nachtelijke roofdieren die smullen van het bloed van een onschuldige en hondsdolheid veroorzaken, is de waarheid heel anders. Ja, er zijn vleermuizen die zich voeden met bloed, maar ze voeden zich meestal met insecten. Geloof mij, je wilt graag dat vleermuizen de hele nacht patrouilleren en schadelijke insecten elimineren. Vleermuizen eten irritante nachtinsecten zoals muggen. Er zijn ook vleermuizen die zich voeden met nectar en fruit, en helpen met het bestuiven van planten en met het verspreiden van zaad. In veel gevallen zijn zij de enige dieren die deze planten helpen om zich voort te planten!

Hoe International Bat Night te vieren

Als je in Amerika zou wonen, kon je misschien op je veranda gaan zitten of met je camper de bossen in trekken. Als je geluk had, zag je de vleermuizen aan het werk. Maar ja, wij zitten in Nederland, hier zijn de dieren, denk ik, zeldzamer.

Ignaz, de Avatar die in de gedaante van een vleermuis tevoorschijn komen kan.

Om toch iets over een vleermuis uit mijn boeken te schrijven, zal ik jullie iets vertellen over de Avatar Ignaz, de god van de vuurmagiërs van Attholred. Hij wordt in deel 2 van De vergeten vloek genoemd, in Smeulend venijn.

Als je deze vleermuis in de natuur tegenkomt, zou het Ignaz kunnen zijn.

Ignaz is een vurige god met veel passie. Hij heeft een bol rond hoofd en bestaat voor het grootste deel uit vlammen, maar zijn mantel is als de vleugels van een vleermuis. Hij is de god van de strijd. Zijn wapen is de staf, waarmee hij rake slagen uitdeelt aan vijanden. Hij is snel aangebrand, opvliegerig en snel ontvlamd. Hij kan ook in negatieve zin de god worden van nijd. Dan kan niemand nog iets goed doen in zijn ogen en dit wordt pas opgelost als zijn vrouw Gratia hem weer rustig krijgt. Het vuur van Ignaz wordt gebruikt bij crematies en daardoor is zijn lievelingsfeest het Geestfeest, het feest waar de zielen van doden voor een nacht terug kunnen keren in de wereld. Zo gaat dat tenminste op Berinyi, soms.

Fijne vleermuisnacht!

Johanna Lime

Personage van de maand augustus 2019

Oorspronkelijk geplaatst op 23 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Tatjana Baksy uit De vergeten vloek deel 2 Smeulend venijn van Johanna Lime was in week 34 van 2019 personage van de maand in Facebookgroep de Zilverboekenclub
Iedere twee weken komt er een personage uit een Zilverboek langs in de Zilverboekenclub (van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron) die iets over zichzelf vertelt.

LET OP! Heb je Smeulend venijn nog niet gelezen, dan kunnen er spoilers in onderstaande tekst staan.
(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Mijn naam is
Tatjana Baksy, ik ben de hogepriesteres van de tempel in Daro-Gratia in het district Mohenjo op Berinyi 5. Ik zie mijzelf als een van de vriendinnen van de kroonprinses, Sylviana Attholred. Ik was al een van de twaalf Raadsvrouwen in de regering van koningin Golda en blijf, als enige, in de nieuwe Raad van Twaalf zitten wanneer Sylviana koningin wordt.

Het soort wezen dat ik ben / hoe ik eruit zie
Ik ben een taikeiyi, dat is de naam voor gewone mensen zoals jullie ook zijn. Het grotere mensenras dat al op Berinyi leefde voordat wij door de Avatars hierheen verbannen werden, het ras met hoorns en hoeven, zijn de taicapry. De familie Baksy waarvan ik de laatst levende Magia ben, is van de aardemagie. Ik heb van de Avatars Ceriel en Baltina de taak gekregen om voor de shoikeiyi te zorgen, dat is een kleinere mensensoort met kattenogen en vleermuisoren. Ze hebben nachtzicht en maken gebruik van echolocatie. Zij wonen in het district Eeden, in een natuurreservaat dat de Eedenvallei heet. Ik heb een ondoordringbare magische haag om hun woongebied gezet. Hij verandert in steen zodra indringers er een gat in willen maken. Op Berinyi is er nog een vierde mensensoort, dat zijn de shoiaviony, een soort vlindermensjes die onder de bescherming staan van de familie Lyoncourt van luchtmagie.

De wereld waar ik leef is
Ik leef in het koninkrijk Berinyi dat bestaat uit vijf planeten. Berinyi is erg veelzijdig. In sommige opzichten zou je het erg modern kunnen noemen, maar op andere gebieden is het nog tamelijk ouderwets. In sommige streken kom je alleen met koetsen en paarden of zelfs op de rug van olifanten vooruit. Wat ben ik blij dat ik meestal per sneltrein kan reizen met de monorail, die op ritovysche energie hoge snelheden bereikt. Ik reis vanwege mijn vele taken erg veel, want helaas heeft de Eerwaarde Moeder mij niet in het district geplaatst waar Baksy oorspronkelijk hoorde te werken op Berinyi 5. Tussen de planeten in reis ik met een ruimteveer, maar als ik voor mijn maandelijkse bezoekje naar de shoikoning moet, ga ik al hobbelend in een bokkenwagen door het miniland. Ik zou nergens anders meer willen wonen dan op Berinyi dat in de Rosettenevel ligt, de natuur is er prachtig en de kleurschakeringen die je er hebt zijn een lust voor het oog.

Wat wil je het liefst / wat is je grootste verlangen?
Het liefste zou ik willen dat de scheve verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen bij de taikeiyi in evenwicht kwam. Nu zijn er drie keer zoveel mannen als vrouwen en dat brengt problemen met zich mee, zelfs voor een magisch persoon zoals ik. Voor vrouwen en dus ook voor hogepriesteressen is het moeilijk om dochters te krijgen en onze zonen gaan meestal erg jong dood. Daarom ben ik nog steeds niet aan kinderen begonnen. Toch zal het daar in de nabije toekomst wel van moeten komen, anders sterft de Baksy familie uit. Mijn moeder en jongste zus zijn in het hooggebergte van Haryana verongelukt en ik ben de enige Baksy die nog over is. Ik wil dus het allerliefst een dochter krijgen die mij later op kan volgen en waarmee de familie blijft bestaan. Maar ik ben nogal kieskeurig en wil een langere relatie met de vader van mijn kind.

Noem een eigenschap waar je trots op bent.
Ik kan goed leiding geven aan de tempel waar ik werk en ik kan ook goed contacten leggen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Daardoor ben ik een aanspreekpunt voor zowel de taicapry uit Mohenjo als de shoikeiyi uit de Eedenvallei. Ondanks dat er veel conservatieve Raadsleden in de regering van Golda zitten, krijg ik er in de Raad van Twaalf door middel van goede beargumentering toch veel zaken door die voor vooruitgang zorgen in de maatschappij. Een betere aansluiting tussen veerboten en treinen is iets waar ik indertijd veel energie in gestoken heb. De reistijd tussen de verschillende districten is daarmee flink ingekort.

Wie of wat zet je ertoe aan om door te zetten waar een ander misschien op zou geven?
Ik merk dat de kroonprinses, Sylviana Attholred, veel menselijker is dan haar moeder koningin Golda of haar tante Helena. Sylviana wil net als ik dat alle bevolkingsgroepen profiteren van de welvaart en dat ze goed met elkaar om kunnen gaan. Ze is ertegen dat de taicapry worden gediscrimineerd. Ze vindt het vreselijk dat haar beide broers zo vroeg gestorven zijn en wil uitzoeken hoe dat komt. Ze wil net als ik dat de disharmonie in de bevolking verdwijnt en bestudeert de geschrifte om erachter te komen hoe dat zo gekomen is. Ik wil, net als de andere overgebleven Magii van de elementenmagie, dat de vier magische families vriendschappelijk met elkaar omgaan en er het beste van maken voor Berinyi. Het liefst van alles wil ik weer terug verhuizen naar Haryana of anders naar Eeden, want in die districten voel ik me meer op mijn gemak. Een Baksy heeft nu eenmaal machtige bergen en dichte wouden nodig omdat de aardemagie daar het krachtigst is.

Tegen wie of wat neem je het op in dit verhaal? Wie of wat werkt je tegen?
Helaas ben ik zo dom geweest om de obscurijn die ik van de shoikoning Gus gekregen heb en waardoor ik dacht dat een shoikeiyivrouw zich onzichtbaar maken kon, aan Sylviana te laten zien. Blijkbaar heeft generaal Zoltan ons gesprek toen afgeluisterd en daarna moesten de shoikeiyi in de mijnen van Berinyi 4 obscurijnen gaan delven, want door die kristallen in de huid van ruimteschepen te verwerken, kan de vloot van de Berinese Ruimte Macht zich onzichtbaar maken voor de vijand. Er komt een oorlog en mijn beschermelingen die na veel discussie eindelijk landbouwers zijn geworden, moeten toch weer mijnwerkers worden. Maar daar verzet ik me tegen. Als het niet vrijwillig gebeurt, mag het niet. Ik wil de kleine mensen geen dwangarbeid op laten leggen, zelfs niet als er een oorlog komt.

Welk gedrag, beweging of uitspraak is kenmerkend voor je?
Mijn rood met blonde haar krult nogal en daarom heb ik de gewoonte om weerbarstige krullen achter mijn oren te vegen. Als ik me ergens over verbaas, trek ik mijn wenkbrauwen hoog op. Wanneer ik met gebalde vuisten voor je sta of als mijn armen trillen, heb je het te bont gemaakt. De aardemagie laadt zich dan in mijn lichaam op en wil eruit. Het kan zijn dat de aarde beeft wanneer ik in zo’n toestand ben. Het zal niet lang meer duren of ik verander je in steen. ‘Toeval bestaat niet,’ is een bekende uitspraak van mij, want aan de dingen die gebeuren gaat altijd wel iets vooraf dat het veroorzaakt heeft.

Wat kan een lezer van jouw verhaal leren? Hoe moeilijk je het ook krijgt, blijf bij je principes en vecht voor je idealen. Vertrouw erop dat de Avatars je helpen als iets je zelf niet meer lukt, in alle andere gevallen helpen de Avatars degenen die zichzelf helpen.

Het boek waar ik in voorkom heet
Smeulend venijn, deel 2 uit de De vergeten vloek trilogie van Johanna Lime

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 4

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de vierde week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 26 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

 

Wat zijn de snelste manieren om te reizen? Zijn er goede wegen? Wat wordt er gebruikt voor het transport?

Op Laskoro hebben we de Hogesnelheidswegen waar je met je auto in de Queue terecht komt, in een rij van vijf, misschien zes, voertuigen die met energielinten verbonden zijn. De weg trekt de Queue snel vooruit zodat je de halve planeet over kunt reizen in een dagdeel. Een dag duurt op Laskoro veertig uur, dat is dus wel wat anders dan bij jullie. Als er een storm opsteekt kan de weg de auto vastgrijpen zodat hij niet van een brug af waait. Er zijn ook binnenwegen, waar je als chauffeur zelf de controle hebt en autorijdt zoals jullie dat gewend zijn.

We hebben vliegmachines en ruimteschepen. De Laskoriaanse Ruimte Macht heeft verschillende onderdelen voor militaire ruimteschepen, de nodige onderzoeksschepen en natuurlijk gevechtsschepen zoals slagkruisers, kruisers en jagers. De handelsvloot gebruikt schepen die bij zakelijke ondernemingen horen. Een belangrijke handelspartner van Laskoro is het koninkrijk Swanase, maar we komen ook bij handelsposten als Corona Stella, waar meer volken aanleggen om handel met elkaar te drijven. Volken die zijn aangesloten bij de Galactische Vereniging van Planeten. We hebben daar nog niet zo veel van ons laten horen.

Heb je een kaart van je wereld gemaakt en mogen we die plaatsen?

Dit is de kaart van Laskoro, de grootste van de vijf planeten.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

Dit is een van de planeten die voorkomen in Schimmenschuw en in trilogie De vergeten vloek van Johanna Lime.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 3

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de derde week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 24 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Zijn er speciale planten of kruiden in jouw wereld en hoe heten die? Zijn er speciale voorwerpen? Wat is hun functie in het verhaal? Wat doen ze?

Een speciaal voorwerp is Het Divinatiekristal dat ik in opdracht van Sesha moest gaan zoeken. Aangezien het een artefact van Morane was ben ik eerst in de kunstcollectie van mijn eigen familie gaan zoeken en daardoor maakte ik kennis met belangrijke Clanleden. Uiteindelijk bleek het bijzondere sieraad, een hanger met een ovale steen die aan weerskanten wordt vastgehouden door Liscends, magische roofvogels van de god Aquila, op een heel vreemde plek te liggen, boven op een berg.

Maar ik heb het meegekregen en als ik me concentreer kan ik het verleden, het heden en de toekomst zien. De toekomst benauwt me, er staat iets heel gevaarlijks te gebeuren, ik ben bang dat Laskoro aangevallen worden zal en ik denk dat er Magii in het spel zijn. Wat ik niet kon zien is hoe mijn toekomstige vrouwen eruit zien of waar ze zijn. Dat was natuurlijk ook een gemene vraag, want die informatie krijg ik pas als ik koning ben. Ik moet met drie vrouwen trouwen, dat heeft het volk beslist. De kans op zonen is te klein om het risico te nemen dat de koning geen troonopvolger krijgen zal. Eerlijk gezegd zou ik er geen bezwaar tegen hebben als mijn dochter op de troon kwam te zitten, misschien krijgen we dan zelfs een tweede Irene Morane. Maar Laskoro is democratisch en daar beslis ik dus niet over.

Behalve Het Divinatiekristal heb ik ook een staf met een kristal waar ik mijn magie geconcentreerd doorheen kan leiden, maar het is een beetje een stom gezicht om in het moderne Laskoro met zo’n staf rond te lopen, dus meestal laat ik hem thuis.

Van de Avatars zijn er beelden en die gebruiken ze om met ons te spreken. Ze houden ervan om raadselachtig en geheimzinnig te doen. Meestal gebruiken ze het Klanisch en dat wordt al gauw een soort orakel.

Hoe is het bestuur van de wereld geregeld? Is er een koningshuis, hoe zit de regering in elkaar, wie hebben de macht in handen? Is er een hiërarchie en wie komen er dan slecht vanaf?

Ik heb al aangegeven dat Laskoro democratisch wordt bestuurd. Maar wel zo dat de koning veel invloed heeft op de besluitvorming. De regering van Laskoro bestaat uit de Laskoriaanse Volksraad die gevormd wordt door alle districtsraden bij elkaar. In elk district is een eigen districtsraad die in de districtshoofdstad vergadert.

De Hogere Koninkrijksraad is er speciaal voor het hele koninkrijk en vergadert in de hoofdstad van het koninkrijk, de stad waar de koning resideert. In die Raad zitten afgevaardigden uit alle partijen die door het volk tijdens verkiezingen gekozen zijn. Helemaal aan de top staan de viziers en de grootviziers die allemaal eigen portefeuilles hebben, met daarboven dan nog de koning en de eerste koningin.

Als koning word ik de hoogste rechter van het koninkrijk en daarom moet ik rechten studeren aan de universiteit. Omdat ik twee studierichtingen heb gekozen ben ik naar de universiteit van Biarra gegaan, want daar is de faculteit geschiedenis die ik niet wilde missen. Uit het verleden is veel te leren voor de toekomst.

Op Laskoro zijn er vijf grote politieke partijen. Het volk stemt iedere vijf jaar welke leden van die partijen hen mogen vertegenwoordigen. Bij mijn vader was de Centrum Midden Partij het grootst, maar de Vrije Conservatie Partij krijgt steeds meer invloed en de nieuwe Radicale Revolutionaire Partij die zijn oorsprong op Landgoed De Blauwe Lotus heeft groeit de laatste tijd enorm. De Progressieve Radicale Partij is er een om goed rekening mee te houden, zij komen op voor de rechten van de vrouwen en dat zijn er op Laskoro nogal veel. Driekwart van de bevolking is vrouw, hoewel niet alle vrouwen PRP stemmen natuurlijk. De Conservatieve Partij Radicalen wordt gek genoeg bijna geheel geleid door mannen die vinden dat zij ook het recht zouden moeten hebben op drie vrouwen, net als de koning. Maar dat hebben ze mis, die wet is echt een uitzondering. Samenleven mag natuurlijk wel, maar een huwelijk met drie vrouwen is alleen toegestaan voor de koning. Er zijn diverse soorten samenlevingsverbanden mogelijk op Laskoro en bij elke vorm is wel iets positiefs te vinden. Meestal worden goede plannen en ideeën gestimuleerd en zelfs gesubsidieerd. En nu ik er goed over nadenk geldt eigenlijk nog steeds wat de Avatars van ons willen: samenwerking binnen het volk en luisteren naar wat de Avatars van ons willen. Ik ben wel blij dat Zij wilden dat de drie magische dynastieën van Laskoro, Ming, Morane en Gettferdrey, elkaar weer vonden en dat er een nieuwe samenwerking tussen deze drie families komt.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 2

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de tweede week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 22 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Als er magie is. Hoe wordt de wereld dan beïnvloed door de aanwezigheid van magie?

Er bestaat magie, maar het vervelende is dat mijn familie het gebruik ervan zo langzamerhand vergeten is. Ik weet dat het bestaat omdat ik enge dromen heb. Dromen over hoe het vroeger was of hoe de toekomst wordt. Ik zou iemand moeten hebben die mij uit kan leggen wat ze te betekenen hebben, iemand die mij les kan geven in de geestmagie van Morane. Dan kan ik misschien een sterke magiër worden. Want ik als ik koning word, moet ik de beschermheer van het koninkrijk zijn. En hoe kan ik Laskoro beschermen als ik geen magie gebruiken kan?

Ik ben geen vechter zoals mijn broer Pecryan die op een ruimteschip van de Laskoriaanse Ruimte Macht wil gaan werken. Hij kan me dan misschien wel helpen om vijandige ruimteschepen tegen te houden, maar tegen andere Magii begint hij niets.

Mijn vader, koning Marwin, gebruikt zijn magische gave niet en ergens is dat slecht, want als je de magie onderdrukt kun je er vervelende ziektes door krijgen.

Mijn grote voorbeeld is de enige koningin die Laskoro ooit gehad heeft: Irene Morane. Zij was een sterke Magia en bij onderzoek voor een studieopdracht voor school, kwam ik erachter dat ze een hogepriesteres was van de Avatars Sibylla en Aquila. Aquila is de roofvogelgod, van Hem staat een beeld op de fontein die voor het paleis van mijn vader staat. Hij knipoogt naar me en spreekt me soms aan. Van Sibylla heb ik de Moraneslang gekregen die helpt om me te verdedigen tegen paparazzi. Dat ging per ongeluk, ik schrok me rot. Het is maar goed dat de slang de reporter alleen maar de stuipen op het lijf gejaagd heeft. Ik zou me geen raad weten als hij hem had gebeten en gewurgd.

Nadat ik de kroonprins moest worden, kwam ik op het spoor van de vertalingscommissie. Ze doen onderzoek naar de Klanische taal, de taal van de Avatars en de magische spreuken. En zo langzamerhand begin ik te begrijpen dat de drie families van dynamiekmagie, de magie van lichaam, geest en ziel, nog steeds bestaan in het koninkrijk Laskoro. Gettferdrey met zijn lichaammagie zit in het district Ferry. Zij hebben iets met paarden die magische snelheid bezitten en harder kunnen galopperen dan een auto over de Hogesnelheidswegen rijden kan. Daarom kwam Norman, bij wie ik ontdekte dat ik aura’s kon zien, aan mijn vader vragen of hij een districtsleger mocht trainen. Een domme vraag want die legers zijn verboden, vanwege die machtswellust die af en toe toch weer de kop op stak. Hij had het antwoord kunnen weten.

De andere magiërs die nog over zijn van vroeger, zijn de Zielmagiërs of ook wel de Gedachtemagiërs van Ming. Ze wonen in de hoofdstad Sisiliah op de planeet Chyndyro. En het zijn er veel. Jack Ming heeft zeven zonen die allemaal priester zijn voor de god Mage en de godin Sperata en die zonen hebben ook weer zonen. Vraag me niet hoe ze dat doen in een wereld waarin drie keer zoveel vrouwen zijn als mannen. Zonen van Ming krijgen de magie met de paplepel ingegeven. En de zevende zoon van Jack moet wel erg sterk zijn met telepathie.

Ik ben geen sterke magiër, hoe kan dat ook? Ik moet alles uit mezelf zien te leren. Ik ben zo ongeveer de enige van de Revaldesh-Morane familie die nog iets van de magische gave, van de Moranes die op Chyndyro leefden, bezit. Dat dacht ik tenminste. Maar later ontmoette ik Kamilia. Zij kan mij er les in geven. Mijn zus Samantha bezit ook magie. Alleen gebruikt zij het weer op een speciale manier. Bij haar zit het verweven in haar kunstwerken.

Dat er nog maar zo weinig magiërs zijn, heeft ervoor gezorgd dat er ook maar een paar belangrijke tempels overgebleven zijn op Laskoro. Van magiërpriesters zijn er eveneens maar weinig over. De Clanhoofden, waarvan de meeste vroeger Klawiccyfamilies waren, magische families die bij de grote dynastieën waren aangesloten, zijn nu de bestuurders van hun district. Sommige van hen zijn de politiek in gegaan en oefenen zo invloed uit op wat er op Laskoro gebeurt. Ook kreeg de techniek veel meer invloed waardoor Laskoro een modern koninkrijk werd. We hebben Hogesnelheidswegen, computers, cybernetica, een ruimtevloot en allerlei apparatuur die werkt op ritovysche energie die uit kristallen komt. Dat er in die kristallen rauwe magie zit, maakt ze bijzonder krachtig maar direct ook levensgevaarlijk. Magiërs die daaraan worden blootgesteld kunnen gedesoriënteerd raken en hun eigen magie wordt door de kristallen verzwakt. Opslagplaatsen voor ritovysche kristallen kunnen exploderen als iemand het in zijn hoofd haalt om ze te beschieten. Ik moet er niet aan denken wat er dan gebeurt.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 1

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de eerste week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 20 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Bestaat je wereld uit een planetenstelsel, een aantal landen, een bepaald land, een streek, een stad of nog iets anders? Hoe ziet het er daar uit? Kun je iets vertellen over landschappen / gebieden die anders zijn dan bij ons / hoe speciale gebouwen eruit zien?

Ik ben Jima Revaldesh-Morane, de kroonprins van Laskoro. Mijn wereld bestaat uit een planetenstelsel met vijf planeten die samen het koninkrijk Laskoro vormen. Onze ster is Atlas en onze wereld ligt in het gebied van de Plejaden in Taurus. Van groot naar klein hebben onze planeten de volgende namen: Laskoro, Chyndyro, Sandyro, Cupiddo en Pseion. Ze zijn door zes draken geschapen, in opdracht van de Avatars en daarbij is er speciaal op gelet dat ze bewoonbaar moesten zijn voor mensen.

Volgens de mythe waren wij bannelingen van de planeet Aarde en zijn we met een nogal gammel ruimteschip gecrasht op de godenplaneet Eibor Risoklany. Om daar te kunnen overleven hebben de Avatars, de goden en godinnen die zich in verschillende manifestaties aan mensen kunnen tonen, ons genetisch aangepast. We kregen de magie van de goden en het ging heel lang goed, totdat machtshonger bij sommigen van ons de kop opstak. Eibor Risoklany dreigde door de inwerking van magie die gebruikt werd bij gevechten uit elkaar te vallen.

Niet alle mensen waren slecht en daardoor besloten de Avatars dat er voor de goedwillende families een andere leefwereld moest komen. Zij gaven zes draken de opdracht om een nieuwe planeet te maken, maar door hun enthousiasme bouwden zij er vijf. Daarbij werden alleen Laskoro en Chyndyro goed bewoonbaar voor mensen. Op Sandyro wonen er maar weinig Laskorianen, want op die planeet is het altijd koud. En op Cupiddo en Pseion kunnen mensen niet overleven, de draken hadden volgens het verhaal te weinig tijd om deze planeten af te maken toen ze met de schepping bezig waren. Deze twee kleinste planeten worden tegenwoordig wel eens onze voorraadschuren genoemd, omdat we er delfstoffen vandaan kunnen halen. Vooral de ritovysche kristallen uit geoden zijn nodig, want die leveren de energie voor onze ruimteschepen.

De draken hebben geprobeerd om Sandyro, Laskoro en Chyndyro op de Aarde te laten lijken. Ze schiepen dieren en planten die de mensen zich van de Aarde konden herinneren. Op Chyndyro is er groot moeras bij een rivierdelta, er zijn loofbossen en naaldbossen, een woestijn, een gebied met werkende vulkanen, glooiende heuvels en bergen met pieken. Maar ook vlak land met akkers en weilanden. Op Chyndyro kwamen de mensen die gered werden van Eibor Risoklany het eerst te wonen. Er waren zeven belangrijke magische families die samen met hun aanhangers elk een eigen land bewoonden. Morane, de familie waar ik uit kom, woonde in de Piekbergen.

Op Laskoro heb je twaalf districten. Zeven daarvan liggen op het noordelijke continent en vijf liggen in het zuiden. Allerlei landstreken en gebieden zoals jullie die ook kennen komen op Laskoro voor. In Gretna is het tropisch warm, op de hoge bergen in het noorden en zuiden ligt eeuwige sneeuw, daar tussenin liggen allerlei verschillende landschappen. Behalve de dieren en planten zoals jullie die kennen zijn er negen soorten magische beesten waar je erg voor op moet passen. Om de een of andere reden die ik niet goed kan bevatten is het gevaar voor een aanval met harqdillen in de zee van Droam de laatste tijd wat afgenomen. Misschien heeft een Avatar er iets aan gedaan, want het was een groot gevaar voor vissersschepen. Ik heb ooit een prachtige foto gemaakt van een tigriyon, een magische tijger, maar achteraf gezien heb ik geluk gehad dat hij me niet verscheurd heeft.

Het gerestaureerde paleis waar ik in kom te wonen als ik koning word, vind ik een mooi gebouw. Vooral de troonzaal, want daarin komt het beeld te staan van de Gouden Draak, de god van Laskoro. In mijn dromen vlieg ik op Zijn rug en kan ik met Hem praten. De nieuwe regeringsgebouwen worden heel modern, met veel glas en metaal. Van buiten zien ze er kleiner uit dan ze vanbinnen aan ruimte bezitten. Het tegenovergestelde geldt voor het oude stadhuis, dat is een plomp gebouw met een bouwstijl uit vroegere tijden. Het ziet er imposant uit maar vanbinnen valt de ruimte een beetje tegen. Biarrastad heb ik gekozen als mijn hoofdstad. Het wordt een allegaartje aan bouwstijlen, maar ik houd wel van die diversiteit. Het geeft de stad iets heel eigens. Yokan, waar ik geboren ben, heeft gebouwen met marmeren pilaren en dikke zware deuren, maar er zijn ook houten huizen met meerdere verdiepingen en prachtige gevormde schilddaken. In de lente ziet het er roze van de kersenbloesems. In Tryanganno en Hichiatah heb je veel sinaasappelboomgaarden. En in Droam ziet het op bepaalde tijden geel van de atlasbloemen die jullie zonnebloemen zouden noemen.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoiaviony van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 april 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoiaviony vrouwtje
Getekend door Marjo Heijkoop

Shoiaviony

Shoiaviony betekent klein vliegertje. Deze wezens zijn ongeveer 15 centimeter. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Samuel en Angelo. Dit waren in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde twee broers uit de magische dynastie van Lyoncourt. De broers gebruikten hun magie, samen met het genetische materiaal van mensen en vlinders. De Avatars Leona en Caelestis hebben hen gestraft omdat ze genetische experimenten niet goedkeuren en Zij hebben de familie Lyoncourt opgedragen om voortaan goed voor deze wezens te zorgen.

In De vergeten vloek, deel 2 woont de familie Lyoncourt op de planeet Berinyi3 waar ze een klooster hebben waar les wordt gegeven aan priesteressen in opleiding. In het begin van het verhaal zijn de shoiaviony alleen te vinden op deze planeet. Ze leven in de kloostertuin achter het Pauwenklooster waar Veronica Lyoncourt de hogepriesteres is. Haar kinderen zorgen voor de kleine vliegertjes die in tuinhuisjes leven die aan de bomen hangen in de tuin.

Het voedsel dat shoiaviony mensjes eten bestaat uit ananas en mango, misschien nog andere vruchten, maar dat is het wel zo ongeveer. Door het eten te rantsoeneren kan de groei in de populatie binnen de perken worden gehouden.

Shoiaviony maken een magisch poeder waarmee ze, wanneer ze bedreigd worden, iemand kunnen bedwelmen. De oorspronkelijke bedoeling van de twee broers Samuel en Angelo was om bliksembommen met dit poeder te fabriceren, maar dat is hen nooit gelukt.

Sammerah Lyoncourt neemt wanneer ze in Bengalo op Berinyi5 gaat wonen een aantal boomhuisjes met stelletjes shoiaviony mee. Ze leven in har tuin, totdat het er te veel worden. Dan vinden ze gretig aftrek bij andere taikeiyi mensen uit Bengalo die ook wel van die schattige wezentjes in hun tuin willen hebben. Zo verspreiden ze zich over Berinyi5.

Voor de shoiaviony wordt uiteindelijk een nuttige bestemming gevonden. Ze bewaken de magiepoorten waarmee de Magii van de ene tempel naar de andere kunnen springen, wanneer het Jacky Toliano is geluk om haar Bakenspreuk nieuw leven in te roepen. Ook gebruiken de Magii het shoiavionypoeder in het ventilatiesysteem van een Terraans schip wanneer ze proberen de oorlog uit te stellen.

Shoiaviony zijn dus kleine mensjes met vlindervleugels. Vlindermensjes. Ze komen uit eieren. Hun lievelingseten is ananas, dat is ook het eerste voedsel dat ze aangeboden krijgen. Zodra ze uit het ei zijn, zien ze er al volwassen uit. Er zijn mannetjes en vrouwtjes van deze soort en die komen in gelijke hoeveelheden voor. Bij shoiaviony is dus geen disbalans zoals bij de taikeiyi wel het geval is.

Shoiaviony komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 23 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoikeiyi man

Getekend door Marjo Heijkoop

Shoikeiyi

Shoikeiyi zijn kleine mensen. Shoi betekent klein en keiyi is de Klanische naam voor mens. Ze worden tussen de 75 en 95 centimeter lang en zijn daarom zeer geschikt om in lage mijngangen edelstenen uit te hakken. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Thomas Baksy. Dit was in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde de oudere broer van Scarlett Baksy met wie ze naar Toernooi ging. Baksy is de familie van aardemagie. Thomas gebruikte de shoikeiyi in het geheim om edelstenen voor hem uit te hakken in de Keibergen. Kamilia komt de kleine mensen te hulp wanneer er iets vreselijke gebeurt. Thomas krijgt zijn verdiende loon. Ceriel en Baltina, de Avatars van Baksy dragen de familie Baksy op om voortaan voor de kleine mensen te zorgen.

Op Berinyi valt die taak aan Tatjana Baksy, die helaas in een ander district te werk gesteld is door koningin Golda dan in het district Eeden waar de vallei zich bevindt. De Eedenvallei is het woongebied van de shoikeiyi op Berinyi. Ze hebben daar een reservaat gekregen en zijn landbouwers geworden die met een kleiner soort vee en kleinere planten werken dan de taikeiyi boeren.

Shoikeiyi zijn genetisch gekweekt uit materiaal van mensen, katten en vleermuizen. Ze maken gebruik van echolocatie en hebben nachtzicht. Hun ogen zijn gele kattenogen. Ze maken klikklakgeluiden met hun tong en vangen de echo op met hun vleermuisoren. Ze houden van oorbellen en dat is een probleem, want doordat er ijdele vrouwtjes zijn die per se obscurijnen in hun oren moeten hangen, wordt de ontdekking gedaan van onzichtbaarheid. Tatjana die regelmatig bij koning Gus op bezoek gaat in de Eedenvallei, krijgt een prachtig kristal en belooft de werking ervan geheim te houden. Maar dat loopt mis.

Uiteindelijk kunnen de shoikeiyi er niet onderuit en moeten ze ook op Berinyi weer in mijnen gaan werken. Het kristal dat zij moeten zoeken in lagere mijngangen kan door de eigenschappen van deze edelstenen zelf niet door taikeiyi en zelfs niet door robots gevonden worden. Tatjana vreest voor uitbuiting en probeert alles nog in goede banen te leiden. Er ontstaat een nieuwe wijk in Nevelstee, op Berinyi4, waar voortaan shoikeiyi wonen.

De Eedenvallei is een reservaat waar alleen shoikeiyi wonen. Ze komen nergens anders voor op Berinyi, totdat er een aantal naar Nevelstee op Berinyi4 moeten verhuizen. Koning Gus komt bijna nooit uit het reservaat, maar voor de kroningsplechtigheid van Sylviana maakt het kleine mannetje een uitzondering. Hij krijgt de schrik van zijn leven in de tempel waar Sylviana haar laatste hogepriesteressentest af moet leggen.Shoikeiyi komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de taikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op16 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een taikeiyi man
Getekend door Marjo Heijkoop

Taikeiyi

De mensensoort die na verbanning van Chyndyro op Berinyi terecht is gekomen, wordt daar taikeiyi genoemd. Taikeiyi zijn mensen die veel op de mensen van Aarde lijken, maar er is een onderscheid. Degenen die magie gebruiken, bezitten een magie-gen dat hen door de Avatars gegeven werd op de godenplaneet Eibor Risoklany.

De gemiddelde lengte van taikeiyi is 1.85 meter.

De taikeiyi hebben in de tijd van Sylviana Attholred het bestuur van Berinyi in handen. Berinyi is een magische dictatuur die geleid wordt door de koningin met haar Raad van Twaalf die bestaat uit hogepriesteressen uit verschillende tempels van het koninkrijk. De macht is daardoor in handen van vrouwen die de elementenmagie kunnen gebruiken, terwijl er van deze bevolkingsgroep drie keer zoveel mannen op Berinyi zijn. Dit is historisch zo gegroeid. De oorspronkelijke bevolking van Berinyi, de taicapry, hebben zich hier na gevechten in de begintijd bij neergelegd en hielden zich min of meer afzijdig door zich in de territoria van hun stam terug te trekken. Tegenwoordig wonen er steeds meer taicapry naast taikeiyi in de grote steden, zoals Bengalostad en Goa.

Taikeiyi komen in alle districten en op alle vijf de planeten van Berinyi voor. Zij leven van veeteelt, landbouw en visserij, er is bosbouw en industrie. De maatschappelijke structuur kent allerlei instituten en diensten, zoals scholen, kantoren, rechtbanken, ziekenhuizen, politie, banken, vervoer en een ruimtemacht voor de verdediging van de planeten. Hun godsdienst heeft een belangrijke invloed, waardoor de Avatars van de magische dynastieën welhaast belangrijker zijn geworden dan Adelheid en Rombout, die de god en godin van Berinyi zijn. Adelheid in haar manifestatie van Zwarte Draak met de naam Chimaera heeft de vijf planeten van Berinyi geschapen. Als Sana is Zij de schepper van de taicapry die de oorspronkelijke bewoners zijn van deze planetengroep in Monoceros.

In de verschillende districten van Berinyi is een plaatselijk bestuur dat onder leiding van een gouverneur staat. Taikeiyi wonen in verschillende dorpen en steden waartussen verbindingen gelegd zijn door middel van de snelle monorailtreinen. Bij de zee stoppen deze treinen, daar gaat het vervoer over water met veerboten verder. Over wegen kan gereden worden met accuwagens, die op Berinyi kabats heten. Ze kunnen maar een beperkte hoeveelheid ritovysche energie meenemen in accu’s. Er zijn een paar soorten kabats. Een toraiku heeft drie wielen en een buntai heeft vier wielen. Er wordt ook gereden met paarden en koetsen en in sommige streken zijn er olifanten, gewoon omdat er in die gebieden geen accuwagens kunnen rijden en er daar ook geen treinen zijn. In de ruimte rond de planeten en zijn er ruimteveren en satellieten. Berinyi heeft een vloot met handelsschepen en natuurlijk is er de militaire vloot van de Berinese Ruimte Macht. Een bevriende planeet van Berinyi is Calliope waar de Aol vandaan komt waar Berinezen dol op zijn, dit is een soort bier waar meer alcohol in zit dan het bier van Berinyi zelf. De ruimteschepen doen bovendien vaak de ruimtehandelsstad Corona Stella aan. Met de komst van de taikeiyi is de technische ontwikkeling op Berinyi versneld.

Grofweg zijn er vier soorten taikeiyi op Berinyi.

  1. De Bengalo-taikeiyi zijn stevig gebouwd en hebben een lichte blanke huid met lichtblond, rood en donkerblond haar. Meestal hebben ze blauwe of groene ogen. Ze wonen vaak in grote steden in huizen van baksteen, met puntige daken. Bij deze huizen horen flinke tuinen. Bengalo-taikeiyi willen het liefst allerlei sociale voorzieningen in hun buurt hebben, zoals een uitgebreid verenigingsleven, amusement, werk in kantoren, fabrieken en winkels. Belangrijk zijn ook goede scholen en medische voorzieningen. Ze zijn gesteld op een goed rechtssysteem en een goed werkende politie en militaire macht.
  2. De Shabdaram-taikeiyi zijn wat slanker, hebben een tanige, lichtbruine huid, donkerbruine tot zwarte ogen en sluik zwart haar. Deze mensen hebben hun eigen folklore en kleden zich volgens traditie in gebatikte sarongs of wijde broeken. Zij hebben hun eigen technieken voor het verven van stoffen voor kleding en het maken van kleden voor in huis. Ook is er een bijzondere vorm van dans en muziek. Ze wonen in huizen van bakstenen of van hout.

Shabdaram Taikeiyi leven het liefst in groepen bij elkaar, waarbij de mannen de vrouwen en kinderen beschermen. Ze zijn vaak getraind in vechtsporten. Ze hebben een stelsel van districtgebonden tradities en gebruiken dat in ere wordt gehouden.

  1. De Indora-taikeiyi hebben een donkere bruine huid en pikzwart haar, vaak in krullen. Hun lichaamsbouw is tamelijk fors. Zij wonen het liefst op het platte land of in rustige dorpen. Vaak leven ze van tuinbouw, landbouw, als boer, als visser, als handelaar of als kunstenaar. Deze mensen houden ervan om in groepen samen te komen om te musiceren en te dansen. Ze bezoeken graag markten en houden van festiviteiten. Voor hun veiligheid en voorzieningen zijn ze veelal afhankelijk van de politie, justitie en faciliteiten die door Bengalo-taikeiyi zijn opgezet. Het zijn meestal erg zorgzame mensen, die van kinderen houden. Ze nemen het wat luchtiger op met discipline en vaste regels.
  2. De Rishi-taikeiyi hebben een blanke huid en lichtblond of zelfs wit haar, meestal met slagen, maar zonder krullen. Hun lichaamsbouw is normaal. Hun ogen zijn vaak donkerblauw of grijsblauw en staan een klein beetje schuin.

Rishi taikeiyi zijn echte natuurliefhebbers en houden van bosrijke streken. Als ze in een dorp of stad wonen en een tuin hebben, is dat vaak een ‘wilde’ tuin, met inheemse planten van die streek. Ze houden van hun rust en gaan hun eigen gang, liefst in kleine groepjes van twee tot vier personen. In hun werk zie je ze vaak bij natuurproducten, in de bosbouw, de meubelindustrie, de homeopathie, in de mode, de visserij en dergelijke. De laatste tijd komen er steeds meer Rishi-taikeiyi in de steden wonen, omdat ze de technische voorzieningen ook erg op prijs stellen.

Van de bovengenoemde vier oorspronkelijke taikeiyi-rassen zijn door de eeuwen heen originele groepen blijven bestaan. Het gebeurt echter steeds vaker dat er door vermenging van deze rassen taikeiyi mengvormen ontstaan. Bij de disharmonie in de bevolking blijft veiligheid, vooral voor de vrouwen en kinderen, een belangrijk aandachtspunt.

Taikeiyi komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime. Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen. In feite zijn de bewoners van Laskoro uit De vergeten vloek deel 1 – Sluimerend vuur – ook taikeiyi, alleen hebben ze daar die naam niet. Daar worden het mensen genoemd. In Schimmenschuw, dat zich op Laskoro en Chyndyro afspeelt, zijn het ook mensen, van wie sommigen magie bezitten.

Geschreven door Johanna Lime

Wereldbouw – de taicapry van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een Ana-taicapry zwaardvechter uit Hary Rud

Getekend door Marjo Heijkoop

Taicapry

Een taicapry is een menselijk wezen met een gemiddelde lengte van 2,25 meter. Op zijn hoofd groeit meestal een flinke bos haar en uit zijn schedel steken twee hoorns. De onderbenen van een taicapry lijken nog het meest op die van een bok of paard, met hoeven. Een taicapry is een hoefganger, zoals een paard dat is. Hun handen hebben de vorm van klauwen, met lange nagels die ingetrokken kunnen worden. Een taicapry kan goed ver- en hoogspringen, en bereikt ook met rennen hoge snelheden. Omdat hij op hoeven loopt, maakt hij een typisch klossend geluid wanneer hij door een stad loopt of in een gebouw. Bij sommige beroepen draagt een taicapry speciale laarzen. Wanneer hij op een ruimteschip gaat werken, worden zijn hoorns afgezaagd. Dat heeft alles te maken met het dragen van een speciale helm.

Taicapry zijn van nature jagers en leven voornamelijk in bergachtige streken, in bossen of op de grote vlaktes en bij de grote meren van Berinyi5, de grootste planeet van het Koninkrijk Berinyi in de Rosettenevel. Ze zijn geschapen door Chimaera, de Zwarte Draak, die door de taicapry Sana wordt genoemd en de schepper is van alle vijf de planeten van Berinyi.

De prooidieren van taicapry-jagers bestaan uit buffels, beren, herten, zalm en bergratten. In de nog ongerepte natuurgebieden hebben zij een heel eigen cultuur. De meeste taicapry leven in stammen en ver uit de buurt van de steden waar de taikeiyi leven (de mensen die eruit zien zoals wij). Er zijn wel een paar taicapry groepen die in Engelenstad zijn gaan wonen, in het district Angelorum en in de steden Jaipur en Goa van het district Haryana. Ook in Bengalostad komen langzamerhand steeds meer taicapry te wonen nadat Sylviana Attholred koningin is geworden.

Taicapry die zich aanpassen aan de levenswijze van de taikeiyi bewijzen vaak hun diensten in de Berinese Ruimte Macht, als agent bij de Berinese politie of als lijfwacht voor de koningin. Ze zijn erg goede vechters die speciale zwaarden kunnen hanteren waarin magie verweven zit. In man tegen man gevechten worden ze nogal eens gebruikt bij militaire operaties. Behalve zwaardvechters zijn er ook goede boogschutters. De vrouwelijke taicapry staan bekend om hun heerlijke taarten waar mana in verwerkt is, dat een speciaal effect heeft op de magisch getalenteerde bevolking die hierdoor extra magische energie toegediend krijgt.

Taicapry die in stammen leven, wonen vooral in de districten Shabda, Mohenjo, Madras, Haryappan, Indora, Haryana en Deliyi. In de hoofdstad van Angelorum, Engelenstad, hebben de taicapry die zich aangepast aan de levenswijze van de taikeiyi en ook in de buurt van de ruimtehavens van Goa, Bengalo en Saiappan leven de taicapry tussen de taikeiyi bevolking. Na verloop van tijd krijgen deze mensen een lichtere huidskleur, waar aan te zien is dat ze in een stadsomgeving leven en niet in een natuurgebied waar de stammen zijn.

Er zijn drie soorten taicapry.
1. De Daro-taicapry die oorspronkelijk uit bosrijke gebieden van Mohenjo komen zijn nogal breed gebouwd en hebben een groene huid met lichtblond, rood en donkerblond krullend haar. Meestal hebben ze donkerbruine of donkergroene ogen. Hun horens zijn meestal flink gedraaid met aan het eind een scherpe punt.

2. De Appan-taicapry die oorspronkelijk in waterrijke gebieden zoals van Haryappan leven, hebben een blauwe huid, blauwe ogen en sluik lang zwart haar. Appan-taicapry hebben korte, rechte horens.

3. De Ana-taicapry komen uit bergachtige streken, zoals het Capry hooggebergte in Haryana. Zij hebben een goudbruine huid en bruin haar en groene of bruine ogen. Hun lange hoorns staan recht overeind maar krijgen bij de ouderen aan het einde soms een vertakking.

Taicapry die de stamhouders zijn van hun familie zijn vaak werkzaam in de visserij, de landbouw of de tuinbouw. Of ze hebben Taicapry winkels, zoals een bakkerij, slagerij, viswinkel, groentewinkel, een wapenhandel of gereedschapszaak.
Taicapry die geen stamhouder zijn proberen bij de politie, de BRM of bij een landeigenaar in dienst te gaan.
Taicapry leren in hun stam bijzondere vechttechnieken met gevaarlijke wapens. Dit zijn meestal handwapens voor tweegevechten. Ze zijn ook goed met verdediging door middel van schilden en defensieve ontwijktechnieken. Als ze aanvallen gaat dat met bijzonder veel kracht en snelheid. Bij BRM leren ze al snel ook de wapens van ruimteschepen optimaal te gebruiken.
Taicapry bezitten zelf geen magie maar ze kunnen wel magie verwerken in de voorwerpen en gerechten die ze maken. De taicapry smeden die magische zwaarden kunnen maken zijn legendarisch en ook de heerlijke taarten die taicapry vrouwen in speciale ovens bakken, met geheime recepten die ze nooit aan een taikeiyi prijs zullen geven.
Het taicapry-ras op Berinyi bestaat uit evenveel mannen als vrouwen. Zij hebben dus niet de problemen die bij het taikeiyiras speelt waar een disharmonie bestaat tussen de aantallen mannen en vrouwen. Die disharmonie was er op Berinyi nooit, totdat de bannelingen van Chyndyro, de taikeiyi, shoikeiyi en shoiaviony er kwamen te wonen.

Taicapry komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.
Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen.

Johanna Lime

Wereldbouw – de verschillende soorten menselijke wezens van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 25 februari 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van Schimmenschuw en De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi (en Laskoro).

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Op de vijf planeten die samen het koninkrijk Berinyi vormen, leven vier verschillende soorten menselijke wezens. Ze zijn grofweg te verdelen in grote en kleine mensen. Keiyi is het Klanische woord voor mens. Tai betekent groot en shoi betekent klein. Aviony is het woord voor vliegen. Capry geeft aan dat iets op een bok lijkt.

De taicapry zijn de grote mensen van Berinyi, de oorspronkelijke bewoners die door Sana (de Zwarte Draak) geschapen zijn. Ze hebben horens en hoeven. Hun benen lijken op die van een bok en ze hebben klauwen in plaats van handen. Ze zijn gemiddeld 2,25 meter lang en kunnen heel goed hardlopen en springen. Hun hoeven maken een klossend geluid wanneer ze in de stad lopen.

De taikeiyi zijn ook grote mensen. Zij waren vroeger mensen die verbannen werden van de Aarde en met hun ruimteschip gecrasht zijn op de godenplaneet Eibor Risoklany. Die naam is direct ook de naam voor de verbeeldingswereld die in de wereldbouw van Johanna Lime gebruikt wordt. Taikeiyi zijn gemiddeld 1.85 meter. Het zijn mensen die nog het meest op ons lijken. In de koninkrijken Laskoro en Berinyi zijn ze echter door de Avatars genetisch gemanipuleerd zodat ze op de godenplaneet in leven konden blijven. Ze kunnen ook op de planeten leven die in opdracht van de Avatars door zes draken geschapen zijn. Magiërs hebben een speciaal magie-gen, waardoor ze magisch zijn, maar dat kan ook zijn nadelen hebben. De Magii zijn krachtiger en kunnen meer dan de Klawiccys, die laatsten hebben het gen ook maar de magie is bij hen minder sterk en om het te gebruiken moeten Klawiccys hard leren, terwijl bij Magii het leren gebruiken van magie een heel stuk soepeler verloopt (tenzij ze natuurlijk worden gehinderd door de vloek die nog steeds op hen rust).

De shoiaviony zijn kleine vliegertjes van ongeveer 15 centimeter. Zij zijn door magiërs gekweekt uit mensen en vlinders, maar dat vonden de Avatars niet goed. Genetische manipulatie ligt bij Hen verkeerd. Zelf gebruiken de Avatars het regelmatig, maar o wee als een mens dat doet. Shoiaviony wonen in boomhuisjes in de tuinen van Lyoncourt.

De shoikeiyi zijn kleine mensen van 75 tot 95 centimeter die kattenogen en vleermuisoren hebben. Ze maken gebruik van echo en hebben nachtzicht. Een zwarte magiër heeft hen gemaakt omdat hij snel rijk wilde worden. Ze moesten voor hem prachtige edelstenen verzamelen uit de mijnen in de Keibergen op Chyndyro. Dat was ook tegen het zere been van de Avatars, waardoor de familie Baksy op Berinyi het tegenwoordig voor elkaar heeft dat de shoikeiyi landbouwers en veehouders zijn geworden en in een prachtig reservaat leven. Totdat er een speciale steen ontdekt wordt die kan worden toegepast op ruimteschepen …

Volgende keer meer over de afzonderlijke mensenrassen van Berinyi.

 

Het verhaal van De vergeten vloek deel 3 is helemaal geschreven

Deze is van 28 juni 2019

Het heeft mij (Marjo) veel moeite gekost om in 2019, na Dinie’s overlijden op 23 december 2018, alleen met het schrijven aan Versie 3 van De vergeten vloek deel 3 door te gaan. De routine werd regelmatig verbroken en wekenlang kwam ik maar niet verder. Half april had ik met veel krachtsinspanning 23 hoofdstukken af, begin juni waren het er nog maar 26. Ik bleef maar aanmodderen, de twijfel sloeg toe.

Ik besloot dat het plotschema dat al helemaal klaar stond, anders moest. Het is in de tussentijd verschillende keren aangepast. Soms bleek het ook beter te werken om het verhaal vanuit een ander personage te benaderen. Daarmee kwam ik tenminste weer een stukje verder. Het was een hele puzzel om alle lijntjes die in de voorgaande boeken waren uitgezet aan elkaar te knopen en ik heb mezelf vertwijfeld afgevraagd waarom we toch zo’n ingewikkeld verhaal moesten schrijven. Maar die zelfkritiek heb ik flink van repliek gediend, want ik weet heel goed dat dit ons verhaal moet zijn en dat het deze vorm moet aannemen. Dinie en ik hebben er jarenlang mee gespeeld, de personages hebben eigen stemmen en de wereld is sinds we met de trilogie begonnen zijn alleen maar rijker geworden doordat we nieuwe details bedachten. Ik moest gewoon mijn hoofd erbij houden en niets belangrijks vergeten. Natuurlijk kwam de interne criticus weer terug met de vraag of het verhaal wel interessant genoeg zou zijn voor de lezer. Maar, zei ik tegen hem, je weet hoe dat gaat: ik ken het verhaal al uitentreuren en voor een lezer is dit gedeelte zo goed als nieuw. Dus waarom dat gemekker? Geef het creatieve deel ook een kans en laat me schrijven!

En nu heb ik dan toch eindelijk alle 30 hoofdstukken van deel 3 geschreven. Versie 3 is af. Dit deel van het boek begon met de eerste keer dat we meededen aan de NaNoWriMo, die van 2014 en heette toen nog Strijd. Tussendoor schreven we versie 2, tijdens NaNoWriMo in november 2018 begonnen we aan versie 3, Vuur en Zwaard, en nu is het eindelijk af! (bijna … Versie 4 heeft als werktitel Schamel verbond en als de redactie en de uitgever het daar mee eens zijn, wordt dat misschien ook wel de uiteindelijke titel)

In mijn planning stond:

In juni ga ik de resterende hoofdstukken van Versie 3 van De vergeten vloek afschrijven.

Dat is gelukt!

In juli gebruik ik CampNaNoWriMo om Versie 4 te schrijven. Dat doe ik omdat ik alles nog eens goed wil controleren. Is er niet teveel spanning weggehaald doordat ik op de dingen vooruit gelopen ben? Moet ik niet hier en daar een beetje foreshadowing ertussen voegen om dat wat aan het einde gebeurt langzaam op te bouwen? Zijn echt alle draadjes vastgeknoopt in het laatste deel van de trilogie? Ik ga dus aan het controleren en herschrijven.

In augustus zet ik de laatste puntjes op de i en stuur ik het manuscript naar Zilverbron.

Nu wacht ik de redactie af.

Johanna Lime

Alleen verder schrijven

Deze is van 16 maart 2019

Herschrijven, doorschrijven en een pokkenvirus om tegen te vechten

Na Dinie’s overlijden op 23 december 2018 ben ik (Marjo), voornamelijk bezig geweest met het herschrijven van versie 2 van het manuscript voor deel 3 van De vergeten vloek. Dat werd versie 3 en daarvan zijn er twintig hoofdstukken af. Door het herschrijven zijn er zoals bij Johanna Lime te doen gebruikelijk meer woorden bijgekomen dan geschrapt. Het belangrijkste is echter dat het verhaal chronologisch beter in elkaar steekt en vloeiender loopt dan bij versie 2.

Goed, dat was dan dat. Tweederde van het manuscript is klaar. Wat Dinie en ik samen hadden geschreven is nu nagekeken en staat klaar als versie 3. Maar hoe dan verder, want het hele manuscript is nog niet klaar. Het hele verhaal staat er nog niet.

Er zal dus weer iets nieuws bijgeschreven moeten worden.

En daar stokte het. Ik moet nu echt alleen verder en mis Dinie’s inbreng en commentaar. Ik kom aan bij een belangrijk keerpunt in het verhaal en moet er goed over nadenken hoe ik dat nu aan ga pakken. Overleggen kan niet meer, behalve in gedachten waarbij ik me dan afvraag: ‘Wat zou Dinie hierover te zeggen hebben?’

Ik ben dus aan het twijfelen en stel het schrijfwerk uit. Niet dat ik niets doe, want de redactie van onze korte verhalen gaat gewoon door. Maar voor De vergeten vloek deel 3 zit ik even in een impasse. Ik haal me muizenissen in mijn hoofd en begin te tobben.

Tot overmaat van ramp word ik ziek. Ik heb gordelroos, een ziekte die op latere leeftijd plotseling op kan duiken. Volgens de huisarts heeft het waterpokkenvirus, dat nadat je deze ziekte als kind overwon in je ruggenmerg gekropen is, zijn kans goed waargenomen. In een periode van rouw om Dinie, blijkt mijn weerstand afgenomen. ‘Wacht,’ denkt het virus, ‘ik zal je krijgen!’ Jemig, wat een pokken virus is dat pokkenvirus! Het doet echt veel pijn en jeukt vreselijk en ik weet bij god niet meer hoe ik moet gaan liggen op mijn bed. Ik kreeg er virusremmers voor, een kuur van zeven dagen. Gelukkig begin ik na zes dagen resultaat te merken, maar de hinder is nog lang niet voorbij. Even pas op de plaats. Rust en bezinning.

 

En nu het weer wat beter gaat komt de zin in schrijven terug. Ik heb de rest van het plot nog eens bekeken en denk dat er nog wel wat veranderen kan, maar hoofdstuk 21 is vandaag geschreven en aan hoofdstuk 22 begin ik morgen. Of het gaat lukken om het nog in maart af te krijgen, zodat het hele verhaal van boek 3 er staat, is nog de vraag. Ik hoop het wel, want voor april met CampNaNoWriMo wil ik bezig gaan aan een project met korte verhalen schrijven.

De jeuk en pijn is nog niet voorbij en gordelroos is nu niet bepaald een ziekte waar je op zit te wachten. Maar blijkbaar was het nodig om mezelf eens goed in de spiegel te laten kijken, om op mezelf terug te vallen en te ontdekken dat ik niet klein te krijgen ben. Ik overwin de pijn, mijn lichaam vecht het virus weg met zoveel antistoffen dat het nooit meer terug zal komen en ik ga door met het waarmaken van mijn dromen. Ik schrijf dit boek af. En geloof het of niet, maar ik krijg nu echt steeds duidelijkere plannen voor wat er na De vergeten vloek met Laskoro en Berinyi gaat gebeuren. Ik wil hiermee door. Vraag me niet naar het hoe of wat, dat zie ik later wel weer. Het belangrijkste is dat ik weer zin heb in het schrijven en dat ik verder kom.

 

Instagram: limejohanna

Ik zit sinds kort op Instagram, daar heet ik limejohanna. Zoek het eens op als je daar ook op zit. https://www.instagram.com/limejohanna/

Dit zijn twee posts die ik daar heb geplaatst van De vergeten vloek.

De website De vergeten vloek is eind 2019 verdwenen, dus dat adres klopt niet meer.

Ik heb nu deze website Boeken van Johanna Lime voor al onze boeken.

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Plotschema voor deel 3 klaar

Oorspronkelijk geplaatst op 14 augustus 2018 op website De vergeten vloek

Wij zijn klaar met het plotten van het verhaal voor deel 3 van trilogie De vergeten vloek, dat voorlopig nog de werktitel Vuur en Zwaard heeft. ( En later Schamel verbond zal gaan heten). Het was een flinke klus om alle rode draadjes van deel 1 (Sluimerend vuur) en deel 2 (Smeulend venijn) bij elkaar te krijgen, maar we denken dat we daarin wel geslaagd zijn. Ook deel 3 zal bestaan uit een proloog, 30 hoofdstukken en een epiloog.

We kunnen aan het schrijven. Allereerst gaan we nog even na wat we al hebben staan, want er zijn al een aantal hoofdstukken geschreven tijdens de NaNoWriMo van november 2014. Het project van toen heette Strijd en het is nog de vraag of er bruikbare tekst te vinden is, want vier jaar geleden schreven we anders dan nu. Maar wie weet, valt het mee.

In elk geval staat de verhaallijn nu in een plotschema. Dat wil niet zeggen dat we tijdens het schrijven nooit af zullen wijken van de planning. Maar het is fijn dat we alvast een houvast hebben, een kapstok om het verhaal aan op te kunnen hangen.

Na een lange periode redactiewerk voor boek 2 kijken we uit naar creatief schrijven. Boek 3 van de trilogie staat gepland voor april 2020. Dat kunnen we dus vast wel op tijd halen.

Wij vieren vandaag dat we deze mijlpaal weer hebben gehaald.

 

Groeten van Johanna Lime

Jaartallen en chronologie in onze boeken

Bijgewerkt van eerder bericht van 23 juni 2018 op website De vergeten vloek

Enkele jaartallen:

0 – Dit is het jaar dat de godenplaneet Eibor Risoklany explodeert en er een nieuw begin is op Chyndyro, in Taurus bij de ster Atlas en de Plejaden. Er zijn dan vijf planeten geschapen door zes draken.

225 – Dit is het jaar waarin Kamilia op Chyndyro door de zeven landen reist en kennis maakt met zeven magische dynastieën, haar trouwe groep vrienden, enkele Klawiccys en waarin ze ook de kleine mensenrassen ontdekt van shoiaviony en shoikeiyi. Haar eigen ras wordt ook wel taikeiyi genoemd.

230 – Dit is het jaar dat er weer oorlog is op Chyndyro en deze keer grijpen de Avatars in door een vloek over de bevolking uit te spreken. Hierdoor ontstaat een situatie waarbij het voor de magiërs onmogelijk wordt gemaakt om weer met elkaar in gevecht te komen. De dynamiekmagiërs blijven bij Chyndyro en het grootste deel van het volk vertrekt naar de planeet Laskoro, waar opnieuw begonnen wordt. Door de disharmonie in het volk zijn er drie keer zoveel vrouwen als mannen.

2730 – Dit is het jaar waarin Marcel Morane op Laskoro tot koning wordt gekroond door het volk, nadat hij daarvoor een test heeft afgelegd en de Liscend, een grote roofvogel met magische kwaliteiten, heeft getemd.

2730 – Is ook het jaar waarop er op Laskoro een nieuwe jaartelling begint.  Het jaar 0 van de Laskoriaanse Telling. Op Berinyi is dit jaar 2730 want daar tellen ze nog gewoon verder.

120 – Op Laskoro is er geen mannelijke troonopvolger uit de Morane dynastie te vinden. Irene Morane wordt koningin. Ze trouwt met een ruimtepiraat, Pecryan Revaldesh. Vanaf nu heet de Koninklijke familie van Laskoro Revaldesh-Morane. Jongens krijgen de dubbele naam, meisjes blijven de naam Morane houden. De oudste zoon volgt de koning op.

153 – Op Laskoro wordt Picre Revaldesh-Morane koning. Hij is degene die de wet op de Clans schrijft en in de districten bepaalde families aanstelt als leider. De Clanhoofden zijn vanaf nu de leiders van de districten en hun families vervullen speciale taken voor het koninkrijk.

968 – Dit is het jaar waarin Kamilia Arras 16 jaar is en Jima Revaldesh-Morane is in dit jaar 13 jaar oud. Dit is het begin van Schimmenschuw en ook het begin van Sluimerend vuur.

3701 Berinese jaartelling (971 op Laskoro) Hier begint het verhaal van Smeulend venijn op Berinyi.

3711 Berinese jaartelling of 981 Laskoriaanse jaartelling – dit is het einde van zowel boek 1 als boek 2 van DE VERGETEN VLOEK en het begin van boek 3.

De chronologie van de verhalen loopt dus zoals op onderstaande afbeelding te zien is.

Iedere anderhalf jaar komt er een deel van de trilogie uit bij UITGEVERIJ ZILVERBRON. Deel 1 kwam in april 2017 uit, deel 2 wordt verwacht in september 2018 en deel 3 in april 2020.

Groeten van Johanna Lime.

Manuscript De vergeten vloek deel 2 naar uitgever

Oorspronkelijk geplaatst op 27 januari 2018 op website De vergeten vloek

We hebben weer een mijlpaal bereikt in onze schrijfcarrière. Op 23 januari is het manuscript voor deel 2 van trilogie ‘De vergeten vloek’ (werktitel Angst en Venijn werd later Smeulend venijn) opgestuurd naar Zilverbron. Vanaf maart staat de redactie ingepland en in september komt dit deel in boekvorm uit.

Onze eerste fantasyroman Schimmenschuw kan als een op zichzelf staand verhaal gelezen worden omdat het, vanwege de tijdreis die Kamilia Arras maakt, niet per se gelezen hoeft te zijn voordat u aan ‘De vergeten vloek’ begint.

Voor meer achtergrondinformatie over onze verbeeldingswereld, is het wel handig als u Schimmenschuw gelezen heeft voordat u Sluimerend vuur leest. Dan kan Schimmenschuw als voorloper beschouwd worden voor de trilogie.

Deel 1 Sluimerend vuur speelt in het koninkrijk Laskoro, dat bestaat uit vijf planeten in de Plejaden bij de ster Atlas.

Deel 2 Smeulend venijn speelt bij de vijand van Laskoro, in het koninkrijk Berinyi. Dit verhaal loopt parallel aan Deel 1 door de tijd.

In deel 3 (met werktitel Vuur en Zwaard die tijdens het schrijfproces veranderde in Schamel verbond) zullen de verhaallijnen bij elkaar komen en lopen ze samen verder door de tijd.

Groeten van Johanna Lime

 

Manuscript voor Deel 2 van trilogie De vergeten vloek

Oorspronkelijk geplaatst op 23 december 2017 op website De vergeten vloek

Dit is de kaart van Berinyi5, de planeet waarop het grootste gedeelte van het verhaal voor Deel 2 van onze trilogie zich afspeelt. Berinyi is net als Laskoro een koninkrijk dat bestaat uit vijf planeten.

Het verhaal voor Deel 2 van De vergeten vloek krijgt de titel Smeulend venijn.

We hebben het nu helemaal uitgeschreven en gaan alle hoofdstukken nog eens kritisch doornemen. Daarbij letten we op de logica, de juiste chronologie, de spanningsboog, of de personages echt tot hun recht komen, de mate van verwondering, of de wereldbouw klopt en op nog veel meer. Als fantasyschrijver moet je nu eenmaal erg veel in de gaten houden.

Het verhaal van Deel 2 loopt parallel aan dat van Deel 1. In Deel 3 komt het bij elkaar.

Meer verklappen we nog niet.

Het Koninkrijk Berinyi bestaat uit vijf planeten.

Eind januari 2018 sturen wij het manuscript op naar uitgeverij Zilverbron. Smeulend venijn staat in de planning voor september 2018. Dus nog een poosje geduld.

Hier nog een plaatje dat te maken heeft met Smeulend venijn.

Weet u al wat een rode roos met vuur te maken heeft?

Johanna Lime

Smeulend venijn kreeg een 9 van Bookstamel

Deze is van 24 oktober 2019

Vandaag kwam Melanie Hoogvliet van Bookstamel met deze recensie van Smeulend venijn. Hier staat hij op Bookstamel zelf.

Melanie blogt over auteurs en boeken van eigen bodem.

Nederlandstalige Boeken is de naam van haar Facebookgroep.

Melanie leest alle genres en dus ook fantasy/science fiction.

Ze gaf het verhaal een 9 als cijfer. Wauw!

Ik ben heel blij met dit cijfer en vooral ook met wat er in de recensie staat.

In september las Melanie deel 1 van De vergeten vloek. Nu, in oktober las ze deel 2. Ik heb ook al met haar afgesproken dat ze in 2020 deel 3 zal lezen, als Schamel verbond is uitgebracht. En ook ons debuut Schimmenschuw nog. In vind haar initiatief om Nederlandse auteurs voor het voetlicht te zetten echt geweldig!

Dank je wel, Melanie.

 

Goed uitgewerkt verhaal.

Titel:De vergeten vloek – Smeulend venijn

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Cijfer: 9

Hier gaat het boek over:

Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.

Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

 

Dit vind ik van het boek:

Johanna Lime weet met Smeulend Venijn een prachtig vervolg neer te zetten na Sluimerend Vuur. In smeulend Venijn leren we Kroonprinses Sylviana veel beter kennen. Sylviana is een pittige jonge dame die zich niet snel het kaas van haar brood laat eten. Sylviana weet wat ze wil en denkt goed over dingen na. Ze is niet bang om tegen haar moeder de koningin in te gaan en ze voelt dat er dingen moeten veranderen.

In het boek leert Sylviana haar vriendinnen kennen die stuk voor stuk allemaal een mooie persoonlijkheid hebben en waar Sylviana veel van kan leren. De personages zijn in Smeulend Venijn voor mijn gevoel beter uitgewerkt dan in Sluimerend Vuur ze weten me in elk geval meer te raken. Ik leefde al snel helemaal mee met Sylviana.

Ook het verhaal is beter opgebouwd dan in het eerste deel. Waar het daar een mooi begin was van een trilogie loopt het boek nu lekker vlot en is het een stuk spannender. Ik genoot van elke bladzijde en het boek was binnen een mum van tijd uit. Het boek is in een vlotte schrijfstijl geschreven. Ik moest soms even wennen als we opeens weer een sprong vooruit in de tijd maakten, maar verder heb ik eigenlijk dit keer niet veel aan te merken op het boek! Ik vond het een mooi vervolg op deel 1 en ben reuze benieuwd naar deel 3.

Smeulend Venijn krijgt daarom van mij een mooie 9.

En nu ga ik geduldig wachten op het derde deel.

Liefs, Melanie

Recensie van Smeulend venijn op Fantasy Wereld

Deze is van 27 augustus 2019

 

Op 27 augustus 2019 vond ik op Facebook deze recensie van Smeulend venijn, geschreven door Joke Michielsen. Ze gaf het verhaal 3 sterren.

Wat is dat een leuke verrassing, om een recensie te vinden waar ik niets van wist!

Dank je wel, Joke.

 

Smeulend venijn

Op Berinyi heerst de magische dictatuur van de familie Attholred die door de Avatars naar de Rosettenevel zijn verbannen. Sylviana is als kroonprinses een vuurmagia en haar macht groeit gestaag tot ze haar moeders plaats als koningin in zal nemen. Haar moeder Golda wil haar status echter niet zomaar uit handen geven en houdt Sylviana buiten de belangrijkste beslissingen. Wanneer Sylviana dan toch de kroon erft, erft ze ook een oorlog. Daarnaast moet ze ook nog eens een oplossing zoeken om de vroegtijdige overlijdens van de zonen van priesteressen te kunnen vermijden.

Sammerah, Jacky en Tatjana hopen dat de opvolgster van Golda een betere heerser zal zijn en in Sylviana zien ze die hoop. Daarom besluiten ze dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Ze moeten met alle bevolkingsgroepen eensgezindheid zien te bereiken om de nakende oorlog het hoofd te kunnen bieden. Maar wie is de werkelijke vijand?

Helena Attholred houdt er een andere mening op na over de toekomst van haar familie en die van Berinyi. De bloedband met Sana zorgt ervoor dat het venijn blijft smeulen in haar aderen en ze hoopt haar zin te krijgen door de oorlog in haar voordeel te gebruiken. De magiërs van Berinyi staan ver boven die van Laskoro, dat kan niet anders.

Ander perspectief

In deel 2 van de serie De vergeten vloek (lees de recensie van deel 1 hier) duikt het schrijversduo in Smeulend Venijn in de wereld van de tegenpartij van Jima Revaldesh-Morane uit Laskoro. Sylviana is eigenlijk de vrouwelijke tegenhanger van Jima in een wereld waar er meer mannen zijn dan vrouwen. De hele situatie is er dus omgekeerd en dat brengt dan ook weer andere moeilijkheden met zich mee. Zo krijgt de vergeten vloek een extra dimensie waarvan we nog niet wisten. Er zijn dus twee werelden met een onevenwichtige bevolking en de Avatars zijn daar de oorzaak van, maar waarom ze deze drastische beslissing namen is nog niet duidelijk. Wel krijgen we al iets meer achtergrond en dat is wel leuk.

MET NIEUWE MAGIËRS, ANDERE BEVOLKINGSGROEPEN
EN VERBORGEN AGENDA’S CREËERT JOHANNA LIME
EEN AANGENAAM BOEK OM LEKKER BIJ TE ONTSPANNEN.

Het tijdsverloop in Smeulend Venijn loopt ook gelijk op met het tijdsverloop uit Sluimerend Vuur. Daardoor zie je nu de andere kant van bepaalde elementen uit deel 1, zoals de aanslagen op de Koninklijke familie tijdens de kroning van Jima en de trouw van Pecryan. Dit geeft dan weer wat meer duiding over bepaalde zaken uit deel 1, omdat je de gedachtegang van Helena en Sylviana er nu bij kan leggen. Alleen loopt het verhaal in Smeulend Venijn toch iets minder vlot, omdat je minder voeling krijgt met de personages. Vaak worden gebeurtenissen vanuit retroperspectief verteld, waardoor je niet meeleeft in de situatie zelf, maar er enkel over leest. Vooral bij Sylviana komt dit helaas vaak voor. De band tussen lezer en personage staat zo stevig onder druk en dat is jammer, want de rode draad van het verhaal heeft veel meer te bieden, al blijft het ontspannen lezen.

Elementenmagie

Het tijdsverloop in beide boeken mag dan wel overeenkomen, sommige dingen in beide werelden wijken erg van elkaar af. Zo hebben ze op Berinyi enkel elementenmagiërs en geen dynamiekmagiërs, er is ook niemand die van die tweede groep ooit ook maar gehoord heeft. De nieuwe soort magie opent natuurlijk wel een heleboel deuren naar andere spreuken. Sommige spreuken zijn vergeten geraakt en Sylviana en haar groep vertrouwelingen ontdekken deze langzamerhand opnieuw. Als lezer ontdekt je dit dus samen met hen.

Wat ook een belangrijk onderscheid is tussen beide werelden zijn de verschillende bevolkingsgroepen die op Berinyi leven. Op Laskoro waren er wel verschillende clans met hun eigen sterktes, maar het waren allemaal mensen. Op Berinyi leven er naast de taikeiyi, die het meest op de bevolking in Laskoro lijken, ook taicapry, shoikeiyi en shoiaviony. Het geeft een andere dynamiek aan de samenleving dan de verschillende clans. Dit onderscheidt beide werelden van elkaar en dat maakt het wat unieker.

Alle bevolkingsgroepen hebben zo hun problemen, maar die zijn niet de basis voor onenigheid. Helena waren we al eens tegengekomen en daaruit konden we al afleiden dat zij haar eigen agenda had. Nu we ook effectief vanuit haar perspectief lezen, besef je pas hoever haar venijn gaat en dan niet alleen tegenover Laskoro, maar ook tegenover haar eigen familie. Heel veel gebeurtenissen vallen hier naartoe af te leiden. Het geeft een duister randje aan het verhaal.

Conclusie

In Smeulend Venijn leren we de verborgen vijanden van Laskoro kennen. Door het perspectief te wisselen naar de tegenstanders krijg je als lezer een mooier beeld van de hele wereld die Johanna Lime heeft geschapen, alsook de achtergrond van de vloek die beide werelden teistert. Met nieuwe magiërs, andere bevolkingsgroepen en verborgen agenda’s creëert Johanna Lime een aangenaam boek om lekker bij te ontspannen. Enkel de band met de personages loopt soms wat stroef doordat situaties soms in retroperspectief worden verteld; dit gebeurt meestal wanneer er een grote sprong voorwaarts wordt gemaakt en dat is jammer, want het verhaal leest voor de rest vlot weg.

Lees hier de originele recensie op Fantasy Wereld

Wendy Koedoot las Smeulend venijn

Deze is van 30 april 2019

Hier volgt de 3,5 sterren recensie van Wendy Koedoot.

Recensie: De vergeten vloek deel twee: Smeulend venijn – Johanna Lime

Het boek werd uitgebracht in september 2018

ISBN: 9789463081399

Zilverbron

Dit is het tweede deel van de trilogie. In dit deel draait het vooral om Sylviana, de kroonprinses van Berinyi. Haar moeder wil zo lang mogelijk aanblijven als koningin. Als Sylviana eindelijk op de troon zit, erft ze een vreselijke oorlog. Ze wil ook een oplossing bedenken voor de zonen van priesteressen die steeds op jonge leeftijd sterven. Zal ze dat kunnen?

Sylviana wordt gesteund door een paar goede vrienden. Zij proberen alle bevolkingsgroepen met de neuzen dezelfde kant op te krijgen om de vijand te bestrijden. Maar wie is de vijand eigenlijk?

Sylviana’s tante Helena heeft ondertussen haar eigen idee over wat goed is voor de familie en probeert haar zin te krijgen … gaat haar dat lukken?

De hoofdpersonen in dit deel zijn bijna allemaal anderen dan in deel 1. De invalshoek is in elk geval heel anders. De verhaallijn over Sylviana vind ik niet heel spannend, ik kan me redelijk in haar inleven maar krijg niet echt een band met haar. Die over Tatjana vind ik wel iets interessanter, haar mag ik wel. De verhaallijn over Helena vind ik het leukste, zij heeft zo haar plannetjes maar daar hou ik wel van.

De meeste personages uit het eerste deel komen helaas niet voor in dit boek, op een paar stukjes met Jima en Pecryan na. Dat had van mij wel meer mogen zijn. Ik zit met smart te wachten hoe het met hen gaat en deze verhaallijn is een stuk minder boeiend, vind ik. Gelukkig zit er wel nog de nodige zwarte magie in en komen er weer Avatars in voor.

Het boek komt voor mij wat langzaam op gang, pas over de helft komt er wat vaart in. De sfeer en de omgeving in het boek worden goed genoeg beschreven om je er een voorstelling van te kunnen maken. Het is een soort fantasy in de moderne wereld gemengd met de Middeleeuwen. Dat is goed bedacht.

Het eind is anders dan ik had gedacht maar wel passend en zeker niet voorspelbaar.

Ik geef het boek 3,5 sterren.

 

Dank je wel, Wendy.

Ik hoop dat alles in 2020 duidelijk zal worden wanneer deel 3 van de trilogie uit zal komen.

Johanna Lime

Een recensie van Ferry Visser voor Smeulend venijn

Deze is van 21 april 2019

Op de Elfia in Haarzuilens, 14 april 2019, kocht Ferry Visser deel 2 van De vergeten vloek en hij las het met veel plezier en achter elkaar in ruim een dag uit. Hier volgt zijn boekbespreking, waar ik ontzettend blij mee ben.

De sprookjesachtige wereld en haar boeiende bewoners maken van ‘Smeulend venijn’ een feest om te lezen. Johanna Lime (Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein) laat ook zien meer in haar mars te hebben, omdat er een licht literaire ontwikkeling in het verhaal zit. Deze combinatie heeft er voor gezorgd dat ik het boek in een dag gelezen heb.

Het is een heerlijk verhaal over tegenstellingen, macht, vriendschap en vrede. Als eerste omdat de wereld waarin het verhaal zich afspeelt boeiend is vanwege de contrasten in de samenleving. Er zijn moderne elementen zoals ruimteschepen, een soort email en iPad en tegelijkertijd tempels, koetsen een Koninklijke familie en veel magie. Dit zorgt voor een hele moderne sprookjesachtige wereld, waarin naast mensen verschillende magische volkeren leven. Enkele van hen staan onder bescherming en vallen onder de zorg van een magische familie, wat ik associeer met de projecten die worden opgezet om de natuur en wilde dieren te beschermen.

Daarnaast zijn er weer boeiende personages in het verhaal. Sylviana Attholred is een erg sympathiek personage, dat herkenbaar is voor veel lezers. De moeilijke relatie die zij heeft met haar moeder Golda wordt sterk en overtuigend uitgewerkt in het boek. In deze band speelt voortdurend een onderhuidse machtsstrijd waarin de generaties botsen.

Deze familie heeft in ‘Schimmenschuw’ (2015) al mijn favoriete personage mogen leveren (Sanctaturian Attholred) en nu weer: Helena Attholred. Zij is de ambitieuze tante van de kroonprinses en de zus van koningin Golda. Het is de auteur gelukt om hier een geslaagde antagonist van te maken, waarvan je wilt dat ze haar plannen niet waar maakt, maar het toch jammer vindt als ze stopt met datgene wat ze doet.

De titel ‘Smeulend venijn’ is op verschillende manieren van toepassing op het verhaal. Het verwijst naar de conflicten binnen de samenleving o.a. discriminatie op grond van ras en een naderende oorlog die zorgen voor de nodige broeiende spanningen. En het geeft met betrekking tot Sylviana weer, waar zij persoonlijk en als koningin mee te maken krijgt, namelijk venijnige opmerkingen en voor het blok gezet worden. Gelukkig vindt zij in de magie een goede uitlaatklep.

Een belangrijk thema in het boek is de keuze binnen de mogelijkheden om het keurslijf van gewoonten, tradities en ouderlijke macht te doorbreken. Lime laat hierin de uitersten op sprookjesachtige wijze zien: zwarte magie en vriendschap en liefde. Een motief dat verwijst naar duistere magie is de zwarte draak, die een goddelijke status heeft en op verschillende manieren vereerd wordt op de planeet. Heel voorzichtig laat de auteur hiermee het ambivalente van religie zien. Maar ze geeft duidelijk in het verhaal aan dat het de menselijke factor is die er voor zorgt dat godsdienst voor het goede of het kwade gebruikt wordt.

In het werk van Johanna Lime speelt vriendschap een hele belangrijke rol. De vriendschappen tussen Sylviana en haar vriendinnen zijn belangeloos en gebaseerd op affectie voor de persoon. Dat maakt ze heel puur en zuiver. De kroonprinses en Tatjana Baksy, Jacky Toliano en Sammerah Lyoncourt bewijzen op een mooie, ontroerende en heldhaftige wijze de kracht van vriendschap, waardoor ieder van hen een mooie groei mag doormaken. Met betrekking tot het thema krijg dit motief een ironische lading, waarvan ik enorm genoten heb.

Dus iedereen die een prachtig boek wil lezen over vriendschap in een sprookjesachtige wereld kan ik ‘Smeulend venijn’ van harte aanraden. Ik verheug me nu al enorm op het derde deel van de trilogie.

Ferry Visser

 

Heel hartelijk bedankt, Ferry. Wat fijn dat je weer hebt genoten van dit boek.

Johanna Lime.

Tazzy Jenninga recenseerde Smeulend venijn

Deze is van 8 januari 2019

 

Op 8 januari 2019 ontving ik de recensie van Tazzy Jenninga van ons boek Smeulend venijn. Lees hem hier, na wat Tazzy over Dinie schrijft.

‘Allereerst vind ik het heel triest en verdrietig, dat Dinie in december 2018 is overleden. Zij was samen met Marjo, het schrijvende team achter Johanna Lime. Marjo gaat nu alleen verder. De serie wordt afgemaakt. Dat zou Dinie ook gewild hebben.’

Johanna Lime- Smeulend Venijn

Dit verhaal loopt een beetje gelijk op met het eerste deel uit de serie. Alleen zie je nu de kant van Sylviana. Zij is kroonprinses en kan bijna niet wachten om het stokje van haar moeder over te nemen. Zij is namelijk heel anders en gaat de dingen heel anders aanpakken. Ze botst nogal met haar moeder. Totdat ze de troon overneemt moet ze eerst op zoek naar een aantal echtgenoten. Mannen sterven heel jong, vaak als ze nog jongens zijn. Het is een vloek dat op haar volk rust.

Maar er zijn kapers op de kust. Het verraad ligt dichterbij dan men denkt. Je eigen familie is niet eens meer te vertrouwen…..(tante) Helena wil niets liever dan een oorlog ontketenen. En ze bespeelt de mensen om zich heen erg goed. Ook zet ze haar eigen kinderen in, om haar plannetjes tot uitvoering te brengen. Ik kreeg echt een hekel aan deze vrouw. En voelde juist medelijden met Sylviana.

Het is een boek over verraad, liefde, verdriet, verlies en vriendschap. Het is fantasy in een goede mix met sciencefiction. Niet echt in een hokje te stoppen. Het heeft spannende momenten, maar voor mij was het meer een verhaal dat inspeelde op je gevoelens.

Ik vond het eerste boek spannender. Dat had meer actie. Dit deel speelt ook meer in op de persoonlijke omstandigheden van de kroonprinses Sylviana. Haar leven is niet gemakkelijk. En dat raakt je gewoon, dat kan niet anders. Je wilt niét in haar schoenen staan. Ik wil graag weten hoe het verder gaat. Benieuwd!

Ik geef het een cijfer: 7,5 ( dat zijn 3.75 sterren. Rond ik af naar 4)

Hier de link naar de recensie op Ik hou van horror, fantasy en spanning, de blog van Tazzy.

Dubbele duorecensie op Hebban

Op 16 november 2018 plaatsten de recensenten Merel en Janneke van de Hebban Scifi & Fantasy Genre Club in de ‘November Nedermaand’ een dubbele duorecensie van de twee delen van De Vergeten Vloek. Dus een duorecensie van zowel Sluimerend vuur als Smeulend venijn.

Hier volgen enkele citaten uit deze duorecensie:

 

Merel gaf Smeulend venijn 4 sterren, Janneke gaf er ook 4!

De prachtige covers van deze boeken maken direct nieuwsgierig naar het verhaal. Janneke en Merel doken in de wereld van ‘De vergeten vloek’ en lazen beide delen. Daarom dit keer geen gewone duorecensie, maar een dubbele duorecensie!

Hebban

Laskoro is een moderne wereld, moderner nog dan onze huidige aarde. De mensen maken er gebruik van technieken waar wij vooralsnog van dromen. Neem de automatische auto’s, die zijn in ontwikkeling, maar zoals op Laskoro, waar ze in een soort treintje rijden op hogesnelheidswegen, zo zijn wij er nog niet mee bezig.

Over de gehele wereld zijn er tempels gewijd aan de Avatars waarbij elke regio zijn eigen Avatars aanbidt. Hier zijn het hogepriesters die de scepter zwaaien. Gebonden aan de religie is magie gegeven door de Avatars. Op Laskoro is dit dyamiekmagie.

Naast de dynamiekmagiërs bestaan er ook elementenmagiërs. In het eerste deel komen we daar alleen de vuurmagiërs van tegen, maar in het tweede deel zien we meer van de elementenmagiërs. De magische wereld met daarbij behorende religie en gebruiken zijn erg uitgebreid en maken de wereld ook interessant.

 

Berinyi is de spiegel van Laskoro.

Het tweede deel speelt zich op een andere wereld af en de tijd loopt gelijktijdig met het eerste boek. Er zijn een aantal parallellen: ook hier volgen we het opgroeien van een koningskind tot aan de kroning, en we hebben weer de vloek, Avatars en magie.

Pas later in het boek, we zijn dan al ruim over de helft, is er sprake van oorlogsdreiging. De aanslagen worden gerichter, er zijn mysterieuze vrouwen die magische krachten blijken te bezitten en Laskoro is nu duidelijk in gevaar. De spanning bouwt op, er is meer actie, de hoofdpersonen werken nu samen tegen de dreiging. Er zit nu daardoor meer lijn in het verhaal en qua plot vind ik het laatste kwart van het boek dan ook veel beter dan de rest van het boek.

Ook in het tweede boek duurt het tot aan het einde van het boek tot de oorlog met Laskoro daadwerkelijk start, maar voor die tijd gebeurt er ook al van alles. Op Berinyi zelf zijn namelijk ook al conflicten (al dan niet openlijk): de moeder van Sylviana lijkt niet zo bereid om haar troon af te staan en de tante van Sylviana, Helena, blijkt haar eigen agenda te hebben. Hierdoor is er binnen deze wereld zelf al voldoende aan conflict en dit levert meer spanning op dan in het eerste deel, waar de dreiging alleen van buitenaf kwam.

Ondanks dat het boek geschreven is door twee auteurs is dat niet te merken aan de schrijfstijl. Ze schrijven vanuit de derde persoon en wisselen per subhoofdstuk van verteller. Het boek is door de kortere zinnen makkelijk te lezen wat het een prettige leeservaring maakt.

Oordeel

Merel: Het verhaal sprak me erg aan en ik heb beide delen met veel plezier gelezen. Het tweede deel heeft uiteindelijk het meeste indruk op me gemaakt, ik vond dit boek namelijk een stuk beter dan het eerste deel. De plot zat naar mijn mening beter in elkaar, het verhaal was wat meer gestroomlijnd en er zat ook meer spanning in dan in het eerste deel. Ik geef Sluimerend vuur daarom 3 sterren en Smeulend venijn krijgt van mij een welverdiende 4 sterren.

Janneke: Zowel Smeulend venijn als Sluimerend vuur zijn officieel ingestoken als boeken voor vijftien jaar en ouder. Toch zal de volwassen fantasylezer deze boeken ook met veel plezier verslinden. Marjo en Dinie zetten een goed verhaal in een boeiende wereld met een interessante geschiedenis neer en hebben over elk puntje goed nagedacht. Een aanrader voor liefhebbers van het fantasygenre. Ik geef beide boeken 4 sterren.

Wanneer u deze link volgt kunt u de oorspronkelijke duorecensie op Hebban lezen.

Een vier sterren recensie van Ans Stier

Deze is van 25 oktober 2018

Onze tweede recensie voor Smeulend venijn is van Ans Stier.

Zij gaf dit verhaal 4 sterren.

Ans schreef in een chat dat ze ook dit boek weer met plezier gelezen had.
Hier volgt haar recensie:

Voor Johanna Lime mocht ik het pas verschenen boek “De Vergeten Vloek; deel 2 Smeulend Venijn” lezen en recenseren, waarvoor mijn hartelijke dank.

Samenvatting

Sylviana Attholred is kroonprinses van Berinyi. Het is de bedoeling dat ze op 25 jarige leeftijd haar moeder, koningin Golda, opvolgt. Tevens moet ze op die leeftijd zoals de traditie voorschrijft met drie mannen trouwen. Ze gaat op zoektocht naar toekomstige partners. Golda heeft Sylviana niet echt betrokken bij het regeerproces. Als het zover is dat ze gekroond gaat worden blijkt dat ze voor grote uitdagingen komt te staan.

Leeservaring

Dit tweede deel van het drieluik leest evenals deel een vlot weg. Een soepele schrijfstijl in begrijpelijke zinnen voeren je met gemak mee in dit avontuur.

Dit boek is anders dan de meeste fantasyboeken. Het verhaal speelt zich af in de moderne tijd, er zijn auto’s, een soort e-mail e.d. De benamingen zijn mooie fantasy termen maar het is niet moeilijk om een vergelijking te maken met onze wereld.

Dit boek heeft ook wel degelijk pure fantasy elementen, zoals de verschillende volken, de omgeving waarin het zich afspeelt en de magie die sommige personages beheersen. Dit is ook mooi weergegeven. Je kunt je prima inleven in deze wonderlijke fantasy wereld. De verschillende personages leer je goed kennen wat betreft hun uiterlijk en doen en laten.

Kortom weer een heerlijk boek dat doet verlangen naar het derde deel.

Opmerking van Johanna Lime

Hartelijk bedankt voor de recensie en fijn dat je het weer een mooi verhaal vond, Ans

De eerste recensie van Smeulend venijn, door Hanneke Tinor-Centi

Deze is van 24 oktober 2018

Hanneke Tinor-Centi recenseerde, als professional op het gebied van het beoordelen van verhalen, Sluimerend vuur voor ons in 2017. Wij vroegen of zij deel 2 van onze trilogie ook weer wilde recenseren en waren zeer verheugd dat zij dat graag wilde doen.

Hanneke Tinor-Centi is de drijvende kracht achter HT-C Marketing en Communicatie.

De diploma’s NIMA-A en NIMA Interne en Concerncommunicatie B, aangevuld met 15 jaar praktijkervaring in diverse communicatie- en marketingfuncties binnen zeer uiteenlopende branches, hebben haar gevormd tot een zeer ervaren communicatieprofessional.

Op haar website kunt u lezen wat zij voor de boekenbranche kan betekenen.

Hier volgt Hannekes recensie van Smeulend venijn.

 

Smeulend venijn – De vergeten vloek deel 2

In dit tweede deel van de Young Adult Fantasy trilogie van Johanna Lime, staat Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, centraal. Sylviana is, tezamen met de elementenmagiërs, verbannen naar de Rosettenevel. Zodra Sylviana de troon overneemt van haar moeder, die haar status echter krampachtig verdedigt, erft ze een oorlog. Nu er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder zullen steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

“In de achtertuin waar ze op uitkeek, hing een magische sfeer. De normaal groene bladeren van de struiken en bomen leken goudbruin en de takken vertoonden een warm donkerrood. Sylviana hield van deze kleuren, die typisch waren voor de Rosettenevel waarin de vijf planeten van Berinyi zich bevonden.”

Ook dit tweede deel van ‘De Vergeten Vloek’ zit weer goed in elkaar en getuigt van een ongebreidelde fantasie. De constructie van het verhaal is van ‘Harry Potter niveau’ en de hoofdpersonen, Sylviana Attholred, Sammerah Lyoncourt, Tatjana Baksy en Jacky Toliano, zijn prima gekarakteriseerd.

“Sylviana’s keel kneep dicht van de emoties die om voorrang vochten in haar lichaam. Haar benen leken van rubber te zijn, ze kon zich nog net staande houden aan het hekje dat aan het uitstekende plateau boven de stinkende lavakrater was aangebracht.”

Er komen in dit tweede deel enkele momenten voorbij die teruggrijpen naar het eerste deel. De boeken zijn dus op zich wel los van elkaar te lezen, maar het is absoluut aan te raden om eerst deel 1 ter hand te nemen! De verhaallijnen van het eerste deel ‘Sluimerend vuur’ en dit tweede deel lopen namelijk parallel aan elkaar in twee aparte koninkrijken van elk vijf planeten.

‘De Vergeten Vloek’ is weliswaar een Young Adult, voor jeugd vanaf circa 13 jaar, maar ik ben ervan overtuigd dat menig volwassen liefhebber van het Fantasy-genre van deze boeken zal smullen!

“Sylviana had tijdens de eerste vergadering van de nieuwe Raad van Twaalf opdracht gegeven om alle informatie over de verdragen van Fryeteria, Quarandonia en Terra boven tafel te krijgen. Ze moest te weten komen waar ze nu precies aan vast zat. Waarom wilde haar moeder deze oorlog tegen Laskoro beginnen?”

Kortom, Heijkoop en Boudestein hebben met ‘De Vergeten Vloek’ opnieuw een boeiende vertelling afgeleverd. De schrijfstijl van de twee auteurs heeft, naar mijn mening, verder aan kwaliteit gewonnen en opnieuw zijn de beschrijvingen van de diverse omgevingen beeldend.

Over de auteurs

Achter het pseudoniem ‘Johanna Lime’ gaan Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein schuil. Dit auteursduo schrijft al sinds hun kindertijd samen dagboeken over personages die in hun fantasy en sciencefiction verbeeldingswereld leven. In 2011 besloten ze om deze verhalen uit te werken tot romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Na de voorloper ‘Schimmenschuw’ volgde ‘Sluimerend vuur’, deel 1 van de trilogie ‘De Vergeten Vloek’.

Uitvoering

Uitgeverij Zilverbron

ISBN 978-94-6308-139-9

Paperback, 471 pagina’s

Over Hanneke Tinor-Centi
Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.
http://ht-c-communicatie.nl/

Opmerking van Johanna Lime

Wij zijn weer heel blij met deze prachtige recensie en vinden het een compliment dat onze schrijfstijl aan kwaliteit gewonnen heeft, want daar hebben we hard voor gewerkt. We hopen dat onze boeken de weg naar veel lezers vinden die van het fantasy-genre houden.

De originele recensies kunt u hier vinden:

Deel 1 Sluimerend vuur http://hanneketinorcenti.nl/sluimerend-vuur-boeiende-vertelling/

Deel 2 Smeulend venijn http://hanneketinorcenti.nl/smeulend-venijn-vergeten-vloek-deel-2/