Wereldbouw – de shoikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 23 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoikeiyi man

Getekend door Marjo Heijkoop

Shoikeiyi

Shoikeiyi zijn kleine mensen. Shoi betekent klein en keiyi is de Klanische naam voor mens. Ze worden tussen de 75 en 95 centimeter lang en zijn daarom zeer geschikt om in lage mijngangen edelstenen uit te hakken. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Thomas Baksy. Dit was in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde de oudere broer van Scarlett Baksy met wie ze naar Toernooi ging. Baksy is de familie van aardemagie. Thomas gebruikte de shoikeiyi in het geheim om edelstenen voor hem uit te hakken in de Keibergen. Kamilia komt de kleine mensen te hulp wanneer er iets vreselijke gebeurt. Thomas krijgt zijn verdiende loon. Ceriel en Baltina, de Avatars van Baksy dragen de familie Baksy op om voortaan voor de kleine mensen te zorgen.

Op Berinyi valt die taak aan Tatjana Baksy, die helaas in een ander district te werk gesteld is door koningin Golda dan in het district Eeden waar de vallei zich bevindt. De Eedenvallei is het woongebied van de shoikeiyi op Berinyi. Ze hebben daar een reservaat gekregen en zijn landbouwers geworden die met een kleiner soort vee en kleinere planten werken dan de taikeiyi boeren.

Shoikeiyi zijn genetisch gekweekt uit materiaal van mensen, katten en vleermuizen. Ze maken gebruik van echolocatie en hebben nachtzicht. Hun ogen zijn gele kattenogen. Ze maken klikklakgeluiden met hun tong en vangen de echo op met hun vleermuisoren. Ze houden van oorbellen en dat is een probleem, want doordat er ijdele vrouwtjes zijn die per se obscurijnen in hun oren moeten hangen, wordt de ontdekking gedaan van onzichtbaarheid. Tatjana die regelmatig bij koning Gus op bezoek gaat in de Eedenvallei, krijgt een prachtig kristal en belooft de werking ervan geheim te houden. Maar dat loopt mis.

Uiteindelijk kunnen de shoikeiyi er niet onderuit en moeten ze ook op Berinyi weer in mijnen gaan werken. Het kristal dat zij moeten zoeken in lagere mijngangen kan door de eigenschappen van deze edelstenen zelf niet door taikeiyi en zelfs niet door robots gevonden worden. Tatjana vreest voor uitbuiting en probeert alles nog in goede banen te leiden. Er ontstaat een nieuwe wijk in Nevelstee, op Berinyi4, waar voortaan shoikeiyi wonen.

De Eedenvallei is een reservaat waar alleen shoikeiyi wonen. Ze komen nergens anders voor op Berinyi, totdat er een aantal naar Nevelstee op Berinyi4 moeten verhuizen. Koning Gus komt bijna nooit uit het reservaat, maar voor de kroningsplechtigheid van Sylviana maakt het kleine mannetje een uitzondering. Hij krijgt de schrik van zijn leven in de tempel waar Sylviana haar laatste hogepriesteressentest af moet leggen.Shoikeiyi komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Kleine mensachtige wezentjes

Wereldbouw voor Schimmenschuw

(Als je niet van spoilers houdt en je moet Schimmenschuw nog lezen, dan kun je beter niet doorgaan met het lezen van deze blog. Maar als je nieuwsgierig bent naar onze verbeeldingswereld, lees dan gerust verder.)

Oorspronkelijk geplaatst op 28 april 2018 op de website Schimmenschuw

Kleine mensachtige wezentjes

In Schimmenschuw komen kleine wezentjes voor die eigenlijk niet mochten bestaan. Ze zijn er gekomen doordat magiërs met (door hun goden verboden) genetische manipulatie bezig zijn geweest, in combinatie met hun magie. De wezentjes moeten hen aan de macht helpen, maar daar steken de Avatars een stokje voor.

Shoiaviony

De eerste soort mensachtig wezen is een shoiaviony, een klein vliegertje.

Citaat: ‘Kamilia zag een kooitje staan met een klein naakt vrouwtje erin. Ze was ongeveer vijftien centimeter en had lang, lichtblond haar. Op haar rug zaten prachtige vlindervleugeltjes, waarvan het bovenste gedeelte blauw was en het onderste deel groen. Het wezentje keek met angstige ogen het laboratorium rond.’

Shoiaviony zijn dus kleine mensjes met vlindervleugels.

Vlindermensjes.

Ze komen uit eieren.

Hun lievelingseten is ananas, dat is ook het eerste voedsel dat ze aangeboden krijgen.

Citaat: ‘Samuel pakte een bakje ananas en schoof dat onder in het kooitje. Het wezentje viel erop aan alsof ze uitgehongerd was.’

Zodra ze uit het ei zijn, zien ze er al volwassen uit.

Citaat: ‘Kijk, de vleugels slaan open. Er zijn twee mannetjes bij met stekelhaar en puntige oren. Mooi die tweekleurige vlindervleugels. Die vrouwtjes hebben al borsten.’

Shoiaviony verdedigen zich op een aparte manier, maar niet zoals in het volgende citaat. Wil je weten wat ze gebruiken? Lees dan Schimmenschuw.

Citaat: ‘Ik weet nog niet goed wat ze kunnen, maar ik denk dat ze caevisenergie kunnen produceren voor onze bliksembom. Maar hoe tappen we dat af?’

De shoiaviony komen terug in deel 2 van trilogie ‘De vergeten vloek.’

 

Shoikeiyi

De tweede soort mensachtig wezen is een shoikeiyi. Shoi betekent klein en keiyi is de Klanische naam voor mens.

Citaat uit de gedachten van de zwarte magiër die hen gemaakt heeft: ‘Niet dat het verachtelijke kaboutervolk de naam mens waardig was, maar hij kon niet ontkennen dat hij menselijke genen had gebruikt bij hun ontstaan. Mensen, vleermuizen en katten had hij ervoor gebruikt.’

Shoikeiyi worden in Schimmenschuw aan het werk gezet om kristallen uit de bergen te hakken, voor de magiër.

Citaat: ‘Als ik zo doorga, word ik de rijkste patriarch uit de hele geschiedenis. Binnenkort stoot ik mijn oude vader van de troon en dan heb ik de macht!’

Shoikeiyi zijn vijfenzeventig tot vijfennegentig centimeter, dat is praktisch want zo kunnen ze in gangen van mijnen lopen.

Ze kunnen door hun kattenogen goed zien in het donker.

Ze maken gebruik van echolocatie, zoals vleermuizen dat doen.

Ze maken veelvuldige klikklakgeluiden.

Citaat: ‘Als Shoikeiyi eenmaal rebels werden, voerden ze geen enkel bevel meer uit voor hem. Maar gelukkig wist hij een manier om hen om te kopen met geroosterde eikels en walnoten. Daar hadden ze een zwak voor.’

Kamilia beleeft een avontuur met de geesten van overleden shoikeiyi. Lees het in Schimmenschuw.

 

In ‘Smeulend venijn’, deel 2 van trilogie De vergeten vloek, komen de shoikeiyi weer voor, maar daar hebben ze een beschermde vallei om in te leven. Een heerlijk rustig leventje, maar zal dat zo kunnen blijven?

Om meer te weten te komen over de verschillende menselijke wezens die wij bedacht hebben is het natuurlijk zo dat u al onze boeken nodig heeft. Wij vinden het leuk om over fantasiewezens te schrijven. Shoiaviony zijn geen feeën en shoikeiyi geen dwergen, maar het zijn wel een kleiner soort mensjes. We hopen te horen wat u van hen vindt.

Groeten van Johanna Lime