Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime

Nieuwe trilogie in de planning

31 december 2019

In 2019 schreef ik korte verhalen voor de verhalenwedstrijd Waterloper. Ik kreeg er zelfs de eerste druppelprijs omdat ik de oudste debutant bij deze wedstrijd was.

Tijdens CampNaNoWriMo herschreef ik het manuscript van deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond, zodat het manuscript klaar was om naar de uitgever te gaan.

In 2019 kreeg ik ook het manuscript van het autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens af, De twaalfde Saturnusmaan.

En in november 2019 schreef ik van de eerste versie voor deel 1 van Interplanetair de helft van het manuscript.

Ik had aan Cocky van Dijk gevraagd of ze belangstelling had om na De vergeten vloek nog een trilogie van mij uit te willen geven bij Zilverbron. Een trilogie die apart van de vergeten vloek gelezen kan worden, maar wel in dezelfde verbeeldingswereld van Eibor Risoklany speelt.
Ik was heel blij dat ze daar wel oren naar had en zelfs met een planning kwam.

Als het volgens planning gaat verlopen, komt er ieder jaar een deel uit van deze nieuwe trilogie.

Een geweldige opsteker vind ik dit!

En een geweldig mooi begin voor het Nieuwe Jaar 2020.

Ik wens alle lezers van mijn boeken een heel mooi en gelukkig Nieuw Jaar.

2020 wordt het jaar dat Trilogie De vergeten vloek compleet zal zijn.

Wauw! Geweldig toch?

En nog fijner dat ik door kan schrijven aan verhalen over personages van de volgende generatie op Laskoro en Berinyi.

De beste wensen voor 2020 van Johanna Lime

Het manuscript voor deel 3 is naar de uitgever

Oorspronkelijk bericht van 6 augustus 2019

Ik heb mijn vakantie van 2019 in dit Camp doorgebracht en daar heb ik helemaal geen spijt van. Er komt weer een prachtboek aan!

CampNaNoWriMo juli 2019

Wat is het toch fijn dat CampNaNoWriMo en NaNoWriMo bestaan. In de maanden april en juli kan ik met mijn laptop op vakantie in een virtuele kampeerhut. Ik zit natuurlijk gewoon thuis aan mijn schrijftafel, maar ik verbeeld met dat ik in het Camp van de National Novel Writing Month bivakkeer. Daar kan ik aan de schrijfroutine werken om elke dag ten minste 1667 woorden te schrijven of te herschrijven. In een hele maand is dat 50.000 woorden, waarmee ik verder kom met mijn schrijfproject. November kan ik dan gebruiken voor de wat serieuzere vorm van de NaNoWriMo. Het bijhouden van het aantal woorden in tabellen is gewoon leuk om te doen. En in november kun je badges winnen, dat is een nog grotere stimulans. Ik weet wel dat ik mezelf voor de gek houd. Het komt er gewoon op neer dat ik me ertoe aanzet om te schrijven. Maar het werkt! Ik kan beter volhouden en blijf gemotiveerd. Dus waarom zou ik er geen gebruik van maken? Bovendien is het leuk dat ik op de website van Johanna Lime onderaan de Homepage een steeds langere diashow krijg. Daar staan de plaatjes van alle jaren dat ik aan de CampNaNoWriMo en de NaNoWriMo heb meegedaan. Ook de plaatjes voor het winnen zitten erbij. Ik ben er best trots op. Het betekent dat ik al jaren schrijver ben.

CampNaNoWriMo van juli 2019 heb ik gebruikt om deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond, nog eens heel goed door te nemen en te herschrijven. Het verhaal is nu nog beter dan toen het er net helemaal stond. Ik kan u melden dat het manuscript inmiddels naar uitgeverij Zilverbron is opgestuurd. Vanaf nu kan de redactie beginnen en daarna kan alles worden klaargemaakt zodat het derde deel van de trilogie net als de eerste twee delen gedrukt wordt en als boek wordt uitgegeven.

Ik had op 24 juli 127.373 woorden voor het hele manuscript. Een week later was de synopsis bijgewerkt, met daarbij een verkorte versie die wellicht gebruikt kan worden als flaptekst voor het boek. Ik heb een ruimtekaart getekend in plaats van de gebruikelijke landkaart die je vaak in fantasyboeken ziet, omdat er in Schamel verbond ruimteslagen worden uitgevochten tussen de Laskoriaanse Ruimte Macht en de schepen van Het Quaterno. Dan is het handig als je weet waar die plaatsvinden.

Ik ben zo benieuwd wat u van deze kaart zult vinden. En natuurlijk van het hele verhaal van deel 3, en van de complete trilogie nu hij helemaal af zal komen.

Er komt een spannende periode aan, maar ook een hele mooie. Ik moet nog even goed nadenken over een opdracht (al weet ik al wel dat ik het boek aan Dinie op wil dragen) en een nawoord. Maar daar wacht ik nog even mee totdat de redactie klaar is.

Behalve dat ik er trots op ben dat de trilogie er in zijn geheel, ondanks Dinie’s overlijden, toch gaat komen, moet ik weer terug naar het brainstormproces waarbij ik nieuwe ideeën ga verzamelen.

Ik krijg alweer plannen voor een nieuwe trilogie die zich in de verbeeldingswereld Eibor Risoklany af zal spelen. In de toekomst, bij de volgende generatie van Laskoro en Berinyi. Want ik heb alweer nieuwe inspiratie en van de meeste personages hebben Dinie en ik samen al wat dagboeken liggen. Toch zal het verhaal hoewel ik de personages al aardig ken veel nieuwe aspecten krijgen die we voordat we samen boeken gingen schrijven niet konden voorzien. Zo gaat dat met een schrijfproces, de keuzes die je maakt voor je verhalen hebben bepaalde consequenties. Ze sturen je nieuwe richtingen uit. Als schrijver en als lezer maak je een hele ontdekkingsreis. Dat is echt geweldig leuk om te doen. Ik kan er dus niet mee stoppen.

Groeten van Johanna Lime.

Het verhaal van De vergeten vloek deel 3 is helemaal geschreven

Deze is van 28 juni 2019

Het heeft mij (Marjo) veel moeite gekost om in 2019, na Dinie’s overlijden op 23 december 2018, alleen met het schrijven aan Versie 3 van De vergeten vloek deel 3 door te gaan. De routine werd regelmatig verbroken en wekenlang kwam ik maar niet verder. Half april had ik met veel krachtsinspanning 23 hoofdstukken af, begin juni waren het er nog maar 26. Ik bleef maar aanmodderen, de twijfel sloeg toe.

Ik besloot dat het plotschema dat al helemaal klaar stond, anders moest. Het is in de tussentijd verschillende keren aangepast. Soms bleek het ook beter te werken om het verhaal vanuit een ander personage te benaderen. Daarmee kwam ik tenminste weer een stukje verder. Het was een hele puzzel om alle lijntjes die in de voorgaande boeken waren uitgezet aan elkaar te knopen en ik heb mezelf vertwijfeld afgevraagd waarom we toch zo’n ingewikkeld verhaal moesten schrijven. Maar die zelfkritiek heb ik flink van repliek gediend, want ik weet heel goed dat dit ons verhaal moet zijn en dat het deze vorm moet aannemen. Dinie en ik hebben er jarenlang mee gespeeld, de personages hebben eigen stemmen en de wereld is sinds we met de trilogie begonnen zijn alleen maar rijker geworden doordat we nieuwe details bedachten. Ik moest gewoon mijn hoofd erbij houden en niets belangrijks vergeten. Natuurlijk kwam de interne criticus weer terug met de vraag of het verhaal wel interessant genoeg zou zijn voor de lezer. Maar, zei ik tegen hem, je weet hoe dat gaat: ik ken het verhaal al uitentreuren en voor een lezer is dit gedeelte zo goed als nieuw. Dus waarom dat gemekker? Geef het creatieve deel ook een kans en laat me schrijven!

En nu heb ik dan toch eindelijk alle 30 hoofdstukken van deel 3 geschreven. Versie 3 is af. Dit deel van het boek begon met de eerste keer dat we meededen aan de NaNoWriMo, die van 2014 en heette toen nog Strijd. Tussendoor schreven we versie 2, tijdens NaNoWriMo in november 2018 begonnen we aan versie 3, Vuur en Zwaard, en nu is het eindelijk af! (bijna … Versie 4 heeft als werktitel Schamel verbond en als de redactie en de uitgever het daar mee eens zijn, wordt dat misschien ook wel de uiteindelijke titel)

In mijn planning stond:

In juni ga ik de resterende hoofdstukken van Versie 3 van De vergeten vloek afschrijven.

Dat is gelukt!

In juli gebruik ik CampNaNoWriMo om Versie 4 te schrijven. Dat doe ik omdat ik alles nog eens goed wil controleren. Is er niet teveel spanning weggehaald doordat ik op de dingen vooruit gelopen ben? Moet ik niet hier en daar een beetje foreshadowing ertussen voegen om dat wat aan het einde gebeurt langzaam op te bouwen? Zijn echt alle draadjes vastgeknoopt in het laatste deel van de trilogie? Ik ga dus aan het controleren en herschrijven.

In augustus zet ik de laatste puntjes op de i en stuur ik het manuscript naar Zilverbron.

Nu wacht ik de redactie af.

Johanna Lime

Alleen verder schrijven

Deze is van 16 maart 2019

Herschrijven, doorschrijven en een pokkenvirus om tegen te vechten

Na Dinie’s overlijden op 23 december 2018 ben ik (Marjo), voornamelijk bezig geweest met het herschrijven van versie 2 van het manuscript voor deel 3 van De vergeten vloek. Dat werd versie 3 en daarvan zijn er twintig hoofdstukken af. Door het herschrijven zijn er zoals bij Johanna Lime te doen gebruikelijk meer woorden bijgekomen dan geschrapt. Het belangrijkste is echter dat het verhaal chronologisch beter in elkaar steekt en vloeiender loopt dan bij versie 2.

Goed, dat was dan dat. Tweederde van het manuscript is klaar. Wat Dinie en ik samen hadden geschreven is nu nagekeken en staat klaar als versie 3. Maar hoe dan verder, want het hele manuscript is nog niet klaar. Het hele verhaal staat er nog niet.

Er zal dus weer iets nieuws bijgeschreven moeten worden.

En daar stokte het. Ik moet nu echt alleen verder en mis Dinie’s inbreng en commentaar. Ik kom aan bij een belangrijk keerpunt in het verhaal en moet er goed over nadenken hoe ik dat nu aan ga pakken. Overleggen kan niet meer, behalve in gedachten waarbij ik me dan afvraag: ‘Wat zou Dinie hierover te zeggen hebben?’

Ik ben dus aan het twijfelen en stel het schrijfwerk uit. Niet dat ik niets doe, want de redactie van onze korte verhalen gaat gewoon door. Maar voor De vergeten vloek deel 3 zit ik even in een impasse. Ik haal me muizenissen in mijn hoofd en begin te tobben.

Tot overmaat van ramp word ik ziek. Ik heb gordelroos, een ziekte die op latere leeftijd plotseling op kan duiken. Volgens de huisarts heeft het waterpokkenvirus, dat nadat je deze ziekte als kind overwon in je ruggenmerg gekropen is, zijn kans goed waargenomen. In een periode van rouw om Dinie, blijkt mijn weerstand afgenomen. ‘Wacht,’ denkt het virus, ‘ik zal je krijgen!’ Jemig, wat een pokken virus is dat pokkenvirus! Het doet echt veel pijn en jeukt vreselijk en ik weet bij god niet meer hoe ik moet gaan liggen op mijn bed. Ik kreeg er virusremmers voor, een kuur van zeven dagen. Gelukkig begin ik na zes dagen resultaat te merken, maar de hinder is nog lang niet voorbij. Even pas op de plaats. Rust en bezinning.

 

En nu het weer wat beter gaat komt de zin in schrijven terug. Ik heb de rest van het plot nog eens bekeken en denk dat er nog wel wat veranderen kan, maar hoofdstuk 21 is vandaag geschreven en aan hoofdstuk 22 begin ik morgen. Of het gaat lukken om het nog in maart af te krijgen, zodat het hele verhaal van boek 3 er staat, is nog de vraag. Ik hoop het wel, want voor april met CampNaNoWriMo wil ik bezig gaan aan een project met korte verhalen schrijven.

De jeuk en pijn is nog niet voorbij en gordelroos is nu niet bepaald een ziekte waar je op zit te wachten. Maar blijkbaar was het nodig om mezelf eens goed in de spiegel te laten kijken, om op mezelf terug te vallen en te ontdekken dat ik niet klein te krijgen ben. Ik overwin de pijn, mijn lichaam vecht het virus weg met zoveel antistoffen dat het nooit meer terug zal komen en ik ga door met het waarmaken van mijn dromen. Ik schrijf dit boek af. En geloof het of niet, maar ik krijg nu echt steeds duidelijkere plannen voor wat er na De vergeten vloek met Laskoro en Berinyi gaat gebeuren. Ik wil hiermee door. Vraag me niet naar het hoe of wat, dat zie ik later wel weer. Het belangrijkste is dat ik weer zin heb in het schrijven en dat ik verder kom.

 

Instagram: limejohanna

Ik zit sinds kort op Instagram, daar heet ik limejohanna. Zoek het eens op als je daar ook op zit. https://www.instagram.com/limejohanna/

Dit zijn twee posts die ik daar heb geplaatst van De vergeten vloek.

De website De vergeten vloek is eind 2019 verdwenen, dus dat adres klopt niet meer.

Ik heb nu deze website Boeken van Johanna Lime voor al onze boeken.

Groeten van Marjo (Johanna Lime)

Volop bezig met schrijven aan deel 3

Oorspronkelijk bericht van 15 december 2018 op website De vergeten vloek

NaNoWriMo – november van 2018 is voorbij en aan Versie 2 werken we niet meer verder.

We hebben ongeveer tweederde van Versie 2 van ons manuscript voor De vergeten vloek deel 3 geschreven in oktober en november van 2018. Versie 1 was nog van 2015 en kan nagenoeg geheel in de prullenbak verdwijnen, want in de tussentijd hebben we deel 1 en 2 geschreven en daarmee is er sinds 2015 heel veel veranderd. Niet alleen de wereldbouw ziet er net iets anders uit, maar vooral onze schrijfstijl laat verbeteringen zien. Daardoor vinden wij dat we het hele verhaal moeten herschrijven.

Nou, dat hebben we gedaan. In oktober schreven we de eerste 26.251 woorden van Versie 2 en in november, tijdens de jaarlijkse NaNoWriMo maand, kwamen daar nog 51.120 woorden bij. We hebben de NaNoWriMo voor het vijfde achtereenvolgende jaar gewonnen! In totaal hadden we op 1 december 77.371 woorden staan voor deel 3 van onze trilogie. De proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 19 waren af, in hoofdstuk 20 stonden al een paar honderd woorden.

Versie 3 van De vergeten vloek deel 3

Tijdens het schrijven van Versie 2 begon het plot te rammelen. Nee, dit was niet goed. De chronologie moet net iets anders, het ritme kan beter, we moesten weer terug naar de tekentafel. Scènes van latere hoofdstukken moesten verschuiven naar een paar hoofdstukken daarvoor. En als dat gebeurt, wat betekende het dan voor de rest? Doorgaan had weinig zin, eerst moest het plotschema weer kloppen. Zelfs de keerpunten blijken anders te zijn dan we in eerste instantie hadden bedacht. Het verhaal heeft ons in zijn ban, het stuurt ons onvermoede kanten uit.

We zijn nu aan Versie 3 bezig en we hebben de Proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 4 weer staan. Beter, vinden wij. Er wordt een heel hoofdstuk opgeschoven, wat weer consequenties heeft voor de vorm. Een hoofdstuk dat later gepland was moet wellicht compleet geschrapt worden. Zijn wij blij dat we niet zijn doorgegaan met Versie 2!

Nu lekker verder puzzelen, de tekst die we al hadden redigeren, het plot aanpassen en daarna doorschrijven tot het eind. Natuurlijk merken we weer, zoals altijd bij ons het geval is, dat het verhaal bij herschrijven langer wordt en dat er meer details in komen. Dus zullen we verderop wat knopen door moeten hakken, maar het verhaal verbetert en dat voelt prima.

We zijn gemotiveerd en gaan snel weer verder schrijven.

 

Groeten van Johanna Lime

Plotschema voor deel 3 klaar

Oorspronkelijk geplaatst op 14 augustus 2018 op website De vergeten vloek

Wij zijn klaar met het plotten van het verhaal voor deel 3 van trilogie De vergeten vloek, dat voorlopig nog de werktitel Vuur en Zwaard heeft. ( En later Schamel verbond zal gaan heten). Het was een flinke klus om alle rode draadjes van deel 1 (Sluimerend vuur) en deel 2 (Smeulend venijn) bij elkaar te krijgen, maar we denken dat we daarin wel geslaagd zijn. Ook deel 3 zal bestaan uit een proloog, 30 hoofdstukken en een epiloog.

We kunnen aan het schrijven. Allereerst gaan we nog even na wat we al hebben staan, want er zijn al een aantal hoofdstukken geschreven tijdens de NaNoWriMo van november 2014. Het project van toen heette Strijd en het is nog de vraag of er bruikbare tekst te vinden is, want vier jaar geleden schreven we anders dan nu. Maar wie weet, valt het mee.

In elk geval staat de verhaallijn nu in een plotschema. Dat wil niet zeggen dat we tijdens het schrijven nooit af zullen wijken van de planning. Maar het is fijn dat we alvast een houvast hebben, een kapstok om het verhaal aan op te kunnen hangen.

Na een lange periode redactiewerk voor boek 2 kijken we uit naar creatief schrijven. Boek 3 van de trilogie staat gepland voor april 2020. Dat kunnen we dus vast wel op tijd halen.

Wij vieren vandaag dat we deze mijlpaal weer hebben gehaald.

 

Groeten van Johanna Lime

Jaartallen en chronologie in onze boeken

Bijgewerkt van eerder bericht van 23 juni 2018 op website De vergeten vloek

Enkele jaartallen:

0 – Dit is het jaar dat de godenplaneet Eibor Risoklany explodeert en er een nieuw begin is op Chyndyro, in Taurus bij de ster Atlas en de Plejaden. Er zijn dan vijf planeten geschapen door zes draken.

225 – Dit is het jaar waarin Kamilia op Chyndyro door de zeven landen reist en kennis maakt met zeven magische dynastieën, haar trouwe groep vrienden, enkele Klawiccys en waarin ze ook de kleine mensenrassen ontdekt van shoiaviony en shoikeiyi. Haar eigen ras wordt ook wel taikeiyi genoemd.

230 – Dit is het jaar dat er weer oorlog is op Chyndyro en deze keer grijpen de Avatars in door een vloek over de bevolking uit te spreken. Hierdoor ontstaat een situatie waarbij het voor de magiërs onmogelijk wordt gemaakt om weer met elkaar in gevecht te komen. De dynamiekmagiërs blijven bij Chyndyro en het grootste deel van het volk vertrekt naar de planeet Laskoro, waar opnieuw begonnen wordt. Door de disharmonie in het volk zijn er drie keer zoveel vrouwen als mannen.

2730 – Dit is het jaar waarin Marcel Morane op Laskoro tot koning wordt gekroond door het volk, nadat hij daarvoor een test heeft afgelegd en de Liscend, een grote roofvogel met magische kwaliteiten, heeft getemd.

2730 – Is ook het jaar waarop er op Laskoro een nieuwe jaartelling begint.  Het jaar 0 van de Laskoriaanse Telling. Op Berinyi is dit jaar 2730 want daar tellen ze nog gewoon verder.

120 – Op Laskoro is er geen mannelijke troonopvolger uit de Morane dynastie te vinden. Irene Morane wordt koningin. Ze trouwt met een ruimtepiraat, Pecryan Revaldesh. Vanaf nu heet de Koninklijke familie van Laskoro Revaldesh-Morane. Jongens krijgen de dubbele naam, meisjes blijven de naam Morane houden. De oudste zoon volgt de koning op.

153 – Op Laskoro wordt Picre Revaldesh-Morane koning. Hij is degene die de wet op de Clans schrijft en in de districten bepaalde families aanstelt als leider. De Clanhoofden zijn vanaf nu de leiders van de districten en hun families vervullen speciale taken voor het koninkrijk.

968 – Dit is het jaar waarin Kamilia Arras 16 jaar is en Jima Revaldesh-Morane is in dit jaar 13 jaar oud. Dit is het begin van Schimmenschuw en ook het begin van Sluimerend vuur.

3701 Berinese jaartelling (971 op Laskoro) Hier begint het verhaal van Smeulend venijn op Berinyi.

3711 Berinese jaartelling of 981 Laskoriaanse jaartelling – dit is het einde van zowel boek 1 als boek 2 van DE VERGETEN VLOEK en het begin van boek 3.

De chronologie van de verhalen loopt dus zoals op onderstaande afbeelding te zien is.

Iedere anderhalf jaar komt er een deel van de trilogie uit bij UITGEVERIJ ZILVERBRON. Deel 1 kwam in april 2017 uit, deel 2 wordt verwacht in september 2018 en deel 3 in april 2020.

Groeten van Johanna Lime.

Manuscript voor Deel 2 van trilogie De vergeten vloek

Oorspronkelijk geplaatst op 23 december 2017 op website De vergeten vloek

Dit is de kaart van Berinyi5, de planeet waarop het grootste gedeelte van het verhaal voor Deel 2 van onze trilogie zich afspeelt. Berinyi is net als Laskoro een koninkrijk dat bestaat uit vijf planeten.

Het verhaal voor Deel 2 van De vergeten vloek krijgt de titel Smeulend venijn.

We hebben het nu helemaal uitgeschreven en gaan alle hoofdstukken nog eens kritisch doornemen. Daarbij letten we op de logica, de juiste chronologie, de spanningsboog, of de personages echt tot hun recht komen, de mate van verwondering, of de wereldbouw klopt en op nog veel meer. Als fantasyschrijver moet je nu eenmaal erg veel in de gaten houden.

Het verhaal van Deel 2 loopt parallel aan dat van Deel 1. In Deel 3 komt het bij elkaar.

Meer verklappen we nog niet.

Het Koninkrijk Berinyi bestaat uit vijf planeten.

Eind januari 2018 sturen wij het manuscript op naar uitgeverij Zilverbron. Smeulend venijn staat in de planning voor september 2018. Dus nog een poosje geduld.

Hier nog een plaatje dat te maken heeft met Smeulend venijn.

Weet u al wat een rode roos met vuur te maken heeft?

Johanna Lime