Aliens, respect en vriendschap – De twaalfde Saturnusmaan

30 oktober 2020

Ferry las mijn boek ‘De twaalfde Saturnusmaan’ in de herfst en vond er dit van:

Op een donkere herfstavond als deze is het heerlijk om met een ontspannend boek op de bank te liggen en dan is ‘De twaalfde Saturnusmaan’ van Johanna Lime een aanrader. Waarom?

Het verhaal gaat over Maud en Dalmar. Deze twee vrouwen zijn buitenbeentjes in de wereld en komen daardoor vaak in situaties waarin ze niet begrepen worden. Dan worden ze onderzoeksobject van aliens. Het duurt dan ook niet lang voordat er allerlei spannende en bijzondere situaties zich gaan voordoen.

Om te beginnen is de manier van schrijven aangenaam. Op een prettige wijze wordt het verhaal verteld in een warme sprookjesachtige stijl.

De combinatie van autobiografie met science fiction is niet alleen origineel, het heeft ook een toegevoegde waarde. In mijn ervaring versterkt het de thematiek van het verhaal, omdat het speculatieve gezien kan worden als vervreemding. Hierdoor komt de individualiteit van Maud en Dalmar tegenover de samenleving nog sterker uit de verf. En daardoor concludeer ik dat met deze speciale autobiografie, Johanna Lime haar beste boek heeft geschreven tot nu toe.

Daarnaast is er ook een kritische toon in deze roman. Deze richt zich voornamelijk op de kerk en de schade die aangericht wordt aan de natuur. Het gaat om een respect voor het verleden dat bij bepaalde mensen niet aanwezig is, waar Maud en Dalmar moeite mee hebben. Dat laat Lime op een geweldige en humoristische manier zien tijdens hun reis naar Australië.

Wat wil Lime haar lezers vertellen met dit bijzondere verhaal? Dat anders zijn mag en een verrijking kan zijn is een boodschap van ‘De twaalfde Saturnusmaan’. Daarnaast kan het ook gezien worden als een hommage aan vriendschap en wederzijds respect voor elkaar en de wereld. Deze twee thema’s zijn een leidend motief binnen het werk van deze auteur.

Kortom, Johanna Lime heeft met deze speciale autobiografie haar beste boek tot nu toe geschreven. Het is niet alleen een bijzondere ode aan vriendschap, respect en geschiedenis het is ook en heerlijke leeservaring.

4 sterren (op Hebban)

 

Mijn reactie

Wat fijn dat je het een goed verhaal vond, Ferry Visser.

Heel erg bedankt voor deze geweldige recensie!

Fijn dat de boodschap goed over is gekomen.

 

Groetjes van Johanna Lime

Genoten van het lezen van De twaalfde Saturnusmaan

21 augustus 2020

Corinne won dit boek won tijdens de winactie van schrijver van de maand juli 2020 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken’ van boekenblogger Tazzy Jenninga. Ze liet me via de chat weten dat ze heeft genoten van dit boek.

Hier is haar recensie

Het boek neemt ons mee in het leven van Dalmar en Maud. Zij wonen samen in hun huis in Lunapoort. Zij voelen zich anders dan anderen en lopen daar steeds tegenaan. Op een gegeven moment gebeuren er dingen die ze niet kunnen verklaren en ook voelen ze zich erg moe. Ze ontdekken dat ze mee zijn genomen naar de twaalfde Saturnusmaan, terwijl ze sliepen. Daarna neemt hun leven een andere wending.

Johanna Lime is het pseudoniem van Marjo Heijkoop, een schrijfster van sciencefiction boeken voor de jeugd. Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek zijn eerdere werken van haar.

De twaalfde Saturnusmaan is een boek dat lekker leest. In de leidraad van het verhaal kan iedereen zich wel vinden. Iedereen voelt zich weleens anders dan anderen, de twijfel die je dan voelt is heel mooi beschreven. Ook heeft de schrijver zich in de achtergrondinformatie verdiept om die kloppend te maken. Het is een boek dat ik zeker aan andere lezers aanbeveel.

Mijn reactie

Dank je wel, Corinne, fijn dat je van het boek genoten hebt.

Groetjes van Johanna Lime

Een net even anders verhaal van Johanna Lime

16 juni 2020

Elsa Bakker las voor Mustreads or Not De twaalfde Saturnusmaan en schreef er een prachtige recensie over.

De twaalfde Saturnusmaan – Johanna Lime
“Heerlijk autobiografisch verhaal en aliens!”
16 juni 2020mustreads or not !

“Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn.”

  • Auteur: Johanna Lime
  • Uitgever: aquaZZ
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789493023468
  • Druk: 1
  • april 2020
  • 256 pagina’s

Achterflap

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Mijn leeservaring

Leuk om te ontdekken dat Johanna Lime naast haar, voor mij bekende, Fantasy Science Fiction verhalen deze keer een autobiografisch verhaal geschreven heeft en aan mij vroeg of ik ook zin had om dit boek te recenseren. ‘De twaalfde Saturnusmaan’ is uitgegeven bij aquaZZ en de cover met daarop twee aliens maakte mij zeker nieuwsgierig. Zeker omdat het dus om deels een autobiografisch en deels een fictief verhaal gaat. Hoe wordt dit gecombineerd en blijft het een goed lopend verhaal?

Ik merk dat de schrijfstijl vanaf het begin gemakkelijk wegleest. Bijdraagt aan de realiteitsbeleving en de gekozen bewoording past bij de hoofdpersonages. De karakteristieke hoofdpersonages Dalmar en Maud zouden zo vriendinnen van mij kunnen zijn. Hierdoor kan ik mij als lezer gemakkelijk inleven in wat zij meemaken en meeleven met de situaties waarin zij terechtkomen. De opmaak qua hoofdstukken, de daarbij passende titels en paragrafen, dragen bij aan een soepele leesflow.

“Ze zakt neer op de bank. De tranen biggelen over haar wangen.”

Inhoudelijk zorgt het verhaal voor herkenning bij mij in levenssituaties die voorkomen in het boek. In die zin van het gevoel niet te passen in de standaard werkmaatschappij en alles wat daarbij zogenaamd onder de sociale omgangsnormen hoort te vallen. Als normaal wordt gezien en min of meer verwacht wordt van je als mens. Overprikkeling ervaren en het niet kunnen uitleggen waardoor dat onder andere vermoeiend is. Waarbij anderen weer met onbegrip reageren terwijl dat zeker niet de intentie is maar gewoon de manier is waarop je het voelt en het je belemmerd in voor hen normale gang van zaken.

“Ik snap nog steeds niet dat mensen daarin getuind zijn. Alsof je een plek in de hemel kopen kan.”

Voor mijn gevoel draait het in dit boek vooral om het net even anders zijn als de meeste mensen en daardoor moeilijker kunnen aarden. Wellicht ook gewoon niet willen en klaar zijn met altijd maar aanpassen ten koste van jezelf. Jezelf kunnen zijn en blijven is van belang om onder andere je energiepeil gezond te houden. Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn. Waardeer jezelf en je vind vanzelf gelijkgestemden.

“Het valt me tegen dat al die grenzen er zijn, ze werken beperkend.”

De aliens op de cover spelen absoluut een belangrijke rol in het gehele verhaal. Dit geeft het fictieve kantje in ‘De twaalfde Saturnusmaan’ en maakt het tot een fijn boek waarbij de boodschap van jezelf kunnen zijn (en vooral blijven ondanks alles) lichtvoetig naar voren komt.

Ik heb genoten van dit “net even anders” verhaal van Johanna Lime. Genoten van de andere manier waarop een autobiografisch verhaal verteld kan worden.

Lieve leesgroet, Elsa

Hier de link naar de originele recensie op Mustread or Not.

 

Heel erg bedankt, Elsa.

Wat fijn dat de boodschap van het boek zo goed over is gekomen.

Groeten van Johanna Lime

 

Bookstamel – Het einde had niet beter geschreven kunnen worden

21 mei 2020

Wat een fijne recensie van Melanie Hoogvliet kwam er gisteren binnen via Bookstamel. Ze geeft Schamel verbond een 10! Het einde van de trilogie had niet beter geschreven kunnen worden, schrijft ze. Ook denkt ze dat Dinie trots zou zijn op dit boek. Dat denk ik zelf ook. Dat Lucian als personage favoriet is, daar zou ze zeker heel trots op zijn geweest. Dinie had voor het personage Lucian Ming namelijk een dagboek geschreven. Een van onze inspiratiebronnen.

Maar dan hier de recensie van Bookstamel:

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag was het weer zo’n dag waarop er een einde kwam aan een trilogie die ik met heel veel liefde en plezier heb gelezen. Tijd dus om mijn recensie over Schamel Verbond te gaan schrijven. Ik vind het einde van een trilogie altijd weer bijzonder. Aan de ene kant wil je het einde van het verhaal weten. Aan de andere kant is het ook een beetje verdrietig omdat je afscheid moet nemen van een verhaal

 

Een prachtig einde van een boeiende trilogie

Titel: De vergeten vloek – Schamel verbond

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Genre: Fantasy

Cijfer: 10

 

Hier gaat het Schamel Verbond over:

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

 

Dit vind ik van het Schamel Verbond:

Over de cover van dit boek kan ik kort maar krachtig zijn want die is prachtig en past perfect bij de andere delen.

Het verhaal zelf is een prachtig einde van deze trilogie. Langzaam aan komen alle personages en verhaallijnen bij elkaar. Dit afsluitende deel zit echt enorm goed in elkaar, hierin vind ik de auteur dan ook erg gegroeid. Er is voldoende ruimte voor de magische en fantasie aspecten. Maar daarnaast komen er ook onderwerpen aan bod als liefde, trouw, vriendschap en vergeving. Ik denk dat het einde van deze trilogie niet beter geschreven had kunnen worden.

Natuurlijk is er in dit slotdeel een epische strijd gaande tussen goed en kwaad. Deze strijd is mooi opgebouwd en weet je te boeien tot het eind, je wil blijven lezen om te weten hoe het afloopt. Er gebeurt echt enorm veel in dit deel. Maar omdat het een slot deel is wil ik er eigenlijk niet teveel over verklappen.

De personages in dit boek zijn allemaal super goed uitgewerkt. Vanaf deel 1 bouw je een band op met de personages. Hoewel je ook weer nieuwe personages tegenkomt worden de andere personages niet vergeten. Je kunt enorm mee leven of ze nu aan de kwade of de goede kant staan. Lucian is een van mijn favoriete personages, zeker in dit deel. Maar natuurlijk ben ik ook een groot fan van Koning Jima en Koningin Sylviana. Koningin Sylviana maakt in dit deel een mooie groei mee. Ze wordt als het ware wakker geschud.

Marjo, ondanks dat je dit verhaal niet met Dinie hebt kunnen afmaken merk je daar totaal niks van. Dat laat maar weer eens zien hoe goed jullie op elkaar ingespeeld waren. Ik denk dat Dinie heel erg trots op je is! Daarnaast kijk ik enorm uit naar je volgende boeken.

Heel veel liefs, Melanie

 

Hier is de originele recensie te vinden: Naar Bookstamel

Ik ben hier heel erg blij mee.

Dank je wel, Melanie!

Johanna Lime

Totaal anders

3 mei 2020

Totaal anders, zo noemt Ida van Doren-Kalkman mijn boek De twaalfde Saturnusmaan. Zij is de eerste die er een recensie over schreef en gaf het boek 5 sterren.

Ida’s recensie op Hebban

De twaalfde Saturnusmaan leest makkelijk.

Het verhaal gaat over Maud en Dalmar, twee vrouwen die het moeilijk vinden om met de gevestigde orde om te gaan. Als zij opgemerkt worden door aliens, wordt hun toch al niet zo soepel verlopende wereldje overhoop gegooid.

Het leuke van dit verhaal is de herkenbaarheid.

Zelf ben ik een liefhebber van zowel geschiedenis als sciencefiction en fantasie, ik vond het een goed verhaal. Alles kwam aan bod. Sommige passages in het verhaal waren ontroerend (door de herkenbaarheid).

Ik kan dit boek aanbevelen voor iedereen die van lezen houdt.

 

Mijn reactie

Dank je wel Ida. Fijn dat je het een herkenbaar verhaal vond. En dat het over de geschiedenis gaat, past natuurlijk ook wel in jouw straatje.

Heel erg bedankt voor de mooie recensie.

Voor Ida

Ik ken Ida goed, zij is mijn favoriete nicht uit de familie van mijn moeder. Ik ga regelmatig bij haar en haar man op visite en dan kookt Ida heerlijk voor ons. Dinie en ik hebben al zo vaak gehint dat ze maar een kookboek moest gaan samenstellen, want ze is een geweldige kok. We konden bij Ida ook heerlijk vrijuit met elkaar praten, over alles.

Ida vindt het jammer dat ze zelf niet in het boek voorkomt. Maar voor een verhaal moet je nu eenmaal keuzes maken en voor dit boek heb ik andere voorvallen uit mijn leven gebruikt. Een verhaal heeft conflicten nodig en die heb ik niet met Ida en Cor. Zij zijn een steun voor mij. Dat merk ik nu dus ook weer aan haar reactie op mijn boek. Ik vind het fijn dat het verhaal herkenbaar is en dat het heeft ontroerd. Ida kan het autobiografische gedeelte uit het verhaal goed beoordelen, dus ben ik heel blij met haar positieve recensie. En ik snap ook wel dat het eind haar een beetje teleurstelt. Met dat einde wilde ik een statement maken. Maar ik heb me ook heus weleens afgevraagd of dat niet te ver ging. Voor Ida dus eigenlijk wel. Sorry, lieverd, het komt niet door jou!

Johanna Lime

Magische vriendschappen en pure intenties

1 mei 2020

De allereerste recensie voor ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond,’ kwam vandaag van Ferry Visser. Hij gaf het boek 4 sterren.

Johanna Lima (Marjo Heijkoop) heeft met ‘Schamel verbond’ het afsluitende deel geschreven van de trilogie. Het is een spannend en meeslepend verhaal over vriendschap en intentie met sterke personages, dat ik in een dag gelezen heb.

Waarom?

In dit laatste deel van de ‘De vergeten vloek’ trilogie woedt er een oorlog tussen Laskoro en Berinyi. De Avatars hebben in het verleden een vloek over de planeten uitgesproken, die pas opgeheven zal worden als beide gaan samenwerken. Dit vraagt het uiterste van de helden van het verhaal.

Een van de kenmerken van de boeken van Johanna Lime is de beeldende manier van schrijven. Vooral de passages waarin magie centraal staat zijn hier fantasierijke en expressieve voorbeelden van, die slechts overtroffen worden door de beschrijvingen van de magische gevechten. Hierin is Lime op haar best.

Om te beginnen verdienen Lucian Ming, Frank Gettferdrey en Jima Revaldesh Morane ieder een eigen verhaal. Voor mij vormt dit drietal mijn favoriete personages van de trilogie. Niet alleen worden ze treffend neergezet, ze maken ook allemaal een sterke en heftige ontwikkeling door, waardoor de lezer hen beter leert kennen dan de andere verhaalfiguren. Lucian is een van mijn favoriete personages geworden, omdat hij een tragische held is die verschrikkelijke gebeurtenissen meemaakt en toch niet verbitterd raakt.

Dat brengt mij vervolgens bij de thematiek. Deze roman geeft de lezer de mogelijkheid om het verhaal op verschillende manieren uit te leggen en voor iedere uitleg zijn voldoende argumenten te vinden. Voor mijn gevoel gaat dit deel over de intentie waarmee macht uitgeoefend wordt. Dat onderwerp speelt niet alleen in de oorlog tussen de planeten, maar nog sterker voor de hoofdpersonages.

In ‘Sluimerend vuur’ krijgen Lucian, Franck en Jima ieder te maken met het in balans brengen van hun magische roeping en hun wereldlijke functie. Dat wordt in dit deel verder uitgewerkt door de ethische kant aan bod te laten komen. Of zoals Lucian zegt: ‘Het gaat erom wat je ermee doet. Je acties moeten zuiver zijn.’ (p.267) De zuiverheid van een daad wordt in het verhaal bevestigd door vriendschap.

Het contrast tussen magie en techniek is een belangrijk onderwerp in de trilogie en daardoor ook in ‘Schamel verbond’. Lime speelt hiermee in het verhaal door ze soms lijnrecht tegenover elkaar te zetten. Bijvoorbeeld het bijna epische gevecht tussen Frank en zijn ruiters tegen de Fryeterianen is prachtig en geeft het onderwerp heel expressief weer.

Dus voor alle lezers die eens beeldend magisch willen lezen over de intentie waarmee macht uitgeoefend kan worden, met geweldige personages, is ‘Schamel verbond’ een aanrader.

 

Ik ben hier natuurlijk ontzettend blij mee.

Dank je wel, Ferry!

Johanna Lime

Recensies? Graag!

Oorspronkelijk geplaatst op 20 november 2015 op de website Schimmenschuw

Reageer 1

Wij ontvangen graag opbouwende feedback over ons boek Schimmenschuw, dat geeft ons de kans om onze volgende boeken te verbeteren.

Wil je een recensie achterlaten? Denk dan eens aan Goodreads, Hebban, Bol, Bruna of andere websites waarop je een mening over een boek kunt plaatsen.

Op onze Facebookpagina of met een chat via Messenger is ook goed.

Alvast bedankt (ook voor het lezen of kopen van een Johanna Lime boek)!

Houd ook de Acties op deze pagina in de gaten, zoms zijn er boeken te winnen.