Goede ruimtelijke sfeerzetting en leuke personages

30 maart 2021

Er kwam vandaag een recensie voor Ruimtestad uit, op Mustreads or Not.

Het boek is gelezen door Elsa Bakker.

Lees hieronder wat ze van dit boek vond.

Ruimtestad – Johanna Lime

“De ruimtelijke setting vind ik absoluut leuk en verrassend vormgegeven in het verhaal.”

Auteur(s): Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

ISBN: 9789463083805

Taal: Nederlands

Uitvoering: Paperback

Aantal pagina’s: 341

Verschijningsdatum: februari 2021

Serie: Interplanetair Boek 1

Achterflap

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven.

Mijn leeservaring

De voorgaande boeken van Johanna Lime, onder andere de trilogie ‘De vergeten vloek’, heb ik allemaal met veel plezier gelezen. Dit boek, ‘Ruimtestad’, is het eerste deel van haar nieuwe trilogie ‘Interplanetair’. Beide titels en de cover van het boek doen vermoeden dat het met deze nieuwe trilogie meer de SciFi kant op gaat. Na nader onderzoek blijkt dit boek ook genoteerd te staan onder dat genre. Ik ben vooraf heel benieuwd hoe dit verhaal uitpakt en ontwikkelt op dat vlak.

“Nadat ze ook nog een potje kruidenthee en een glazen mok voor zichzelf had gehaald, zette ze haar rugzak naast haar stoel en schoof aan.”

Als ik begin met lezen merk ik al gauw dat de schrijfstijl nagenoeg hetzelfde is gebleven. Die leest gewoon vlot en probleemloos. De zinnen zijn over het algemeen kort en niet onnodig lang. Door de soepele beschrijvingen van onder andere ruimtelijke steden, personages, gebouwen en buitengebieden is het voor mij in gedachte gemakkelijk voor te stellen hoe alles eruit ziet.

“Voor hem op het grote plein sproeiden de olifantenbeelden onuitputtelijk water in het bassin van de fontein.”

Ik merk tijdens het lezen dat dit het eerste deel is van een nieuw verhaal, een nieuwe trilogie. Voornamelijk doordat de opbouw traag is en er uitgebreid uiteen wordt gezet wie waar hoort, bij welke familie tak, cultuur etc. Hierin vinden connecties plaats met ‘De vergeten vloek’ trilogie. Echter betekent dit dat het lang duurt voordat het verhaal vaart krijgt en zo boeiend wordt dat je niet meer wil stoppen met lezen. Maar als dat moment daar is geniet ik volop.

“Vanaf de brug keek Irene gefascineerd naar het ruimteobject in Gemini, in de buurt van de ster Alhena.”

De ruimtelijke setting vind ik absoluut leuk en verrassend vormgegeven in het verhaal. De personages komen allemaal goed en duidelijk aan de orde. Zowel de hoofdpersonages als de bijpersonages. Er zijn veel verschillende types maar niet onduidelijk of verwarrend. Ik had deze keer geen moeite met uit elkaar te houden met welk personage ik te maken had in het boek. Ook nu vind ik het interessant dat diverse thema’s een rol spelen zoals onder andere persoonlijke ontwikkeling, cultuur, politiek, familie, vriendschap enzovoort. Uiteraard allemaal fictief, maar toch intrigerend ten opzichte van de wereld waarin dit boek zich afspeelt.

“Daniël vond het prachtig om mee te maken hoe divers het gezelschap was en hoe hun smaken van elkaar verschilden.”

Ik ben benieuwd naar boek 2 van de ‘Interplanetair’ trilogie. Ik vermoed dat het verhaal zich dan vlotter ontwikkelt en meer verrassingen met zich meebrengt.

Lieve leesgroet, Elsa.

De originele recensie is hier te vinden: https://mustreadsornot.com/2021/03/30/ruimtestad-johanna-lime-ik-ben-benieuwd-naar-boek-2-van-de-interplanetair-trilogie/

Mijn reactie

Dank je wel Elsa,

Fijn dat je de ruimtelijke setting leuk vond.

Groeten van Johanna Lime

Leesplezier is zeker gegarandeerd

15 oktober 2020

Vandaag kwam er een prachtige recensie binnen van Elsa Bakker van Mustread or Not. Schimmenschuw is volgens haar een Mustread! Lees er alles over in de onderstaande recensie.

Schimmenschuw – Johanna Lime “Want leesplezier is zeker gegarandeerd!”

15 oktober 2020 in Boekentips van Mustread or Not!

Schimmenschuw – Johanna Lime

“Er zijn zo meerdere aspecten die het gehele verhaal extra leerzaam en vermakelijk maken voor mij als lezer.”

Auteur(s): Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

ISBN: 9789463080200

Taal: Nederlands

Uitvoering: Paperback

Aantal pagina’s: 358

Verschijningsdatum: september 2015

 

Achterflap

Als het zomercircus van Droam in Tulle komt, speelt Kamilia voor waarzegster, maar wanneer ze haar eigen toekomst probeert te zien, wordt ze meegenomen door Avatars en valt door een tijdpoort.

Al gauw blijkt dat Kamilia in een ver verleden terecht is gekomen, op Chyndyro, op een zusterplaneet van Laskoro. Ze wordt naar de matriarch gebracht en krijgt in de tempel te horen dat ze door zeven landen moet reizen om zeven punten van een ster te verzamelen. Deze zevenster vormt de sleutel voor de enige tijdpoort die op Laskoro bestaat. Er liggen onmogelijke opdrachten op haar te wachten.

Dan krijgt ze ook nog eens te maken met geesten van draken die haar tegen werken. Kamilia wordt in haar zoektocht geholpen door enkele trouwe vrienden en ontdekt dat ze een speciale magische gave bezit. Maar is dat genoeg om de opdrachten te vervullen en naar huis terug te keren?

 

Mijn leeservaring

Mijn ervaring tot nu toe is, dat de boeken van Johanna Lime mij erg goed zijn bevallen. Doordat ik dol ben op ‘De vergeten vloek’ trilogie was ik nu erg benieuwd naar ‘Schimmenschuw’. Dit verhaal speelt zich af in de tijd voor de trilogie, gezien het tijdsbestek zelfs lange tijd daarvoor. Het is een soort van introductie in die wereld als ik het zo mag benoemen. Ook is het dus eerder geschreven dan de trilogie, alleen heb ik die dus eerst gelezen. Ik was dan ook razend benieuwd naar dit verhaal en of ik verschil zou merken in bijvoorbeeld de schrijfstijl.

“Er bloeiden veel bloemen in deze tijd van het jaar en ze zag boerderijen met goudkleurige akkers en met vee dat glansde van gezondheid.”

De schrijfstijl leest net als met de trilogie gemakkelijk en vlotjes weg. Wel merk ik dat de stijl meer ontwikkeld lijkt te zijn in de hierop volgende boeken. Waar het precies in zit vind ik moeilijk te duiden. Maar het lijkt erop alsof de bewoording in dit boek een aanwezig verschil laat zien tussen beide schrijfsters, waardoor het verhaal net iets minder vloeiend verloopt. Want aan deze titel hebben sowieso Marjo & Dinie beiden een aandeel gehad onder het pseudoniem Johanna Lime. Later lijken beide schrijfstijlen meer naar elkaar toe te vloeien, en een verdrietige bijkomstigheid is natuurlijk dat Dinie enige jaren terug helaas overleden is, waardoor Marjo de verhalen nu alleen schrijft. Ik vind de schrijfstijl in dit geval ook goed passen bij het Young Adult Fantasy genre en het inhoudelijk verhaal an sich.

De cover van dit boek spreekt mij tevens aan, net als met de trilogie. De omslag toont twee handen die een glazen bol vasthouden waarin een mysterieus silhouet te zien is. Een verklaring is in het verhaal te vinden waardoor ik weet dat de cover goed past. Ook het oranje stralende kleurgebruik en rokerige blauw trekken de Fantasy liefhebber naar het boek. De tekst op de achterzijde is wit gedrukt op een donkerblauwe achtergrond waardoor het helder leesbaar is. Wat mij betreft een mooi geheel dus.

“Als je dit graag wilt, vind ik dat je met Tulio mee moet gaan. Je moet altijd je hart volgen.”

Het verhaal is spannend om te volgen, de weg die Kamilia moet gaan is bijzonder, leuk en interessant. Al lezende waan ik me in haar wereld en in de tijd waarnaartoe ze per ongeluk vertrekt. Geen moment verveel ik me en ik ben nieuwsgierig naar hoe haar reis verder zal verlopen. Ik vind het ook leuk dat ik op sommige momenten herinnerd word aan zaken die ik in de trilogie gelezen heb. Ook al speelt dit verhaal zich af in een ver verleden, is het toch mogelijk dat ik bepaalde dingen nu beter kan plaatsen en beter begrijp. Dus wat dat betreft vind ik het niet zo erg dat ik de verhalen in een andere volgorde gelezen heb, maar biedt het op deze manier gewoon een breder perspectief.

“Och, dat geeft niks, iedereen haalt zich weleens muizenissen in zijn hoofd, lachte Warfield.”

De hoofdpersoon Kamilia vind ik een aangename persoonlijkheid hebben. Ik leef met haar mee in haar zoektocht naar een weg naar huis. Het is mooi om te volgen hoe zij niet zomaar opgeeft en door blijft zetten om haar doelen te bereiken. Alle bijkarakters hebben ook een boeiende rol in het verhaal en zijn fascinerend in wie zij zijn en waar ze voor staan. De onderlinge vriendschappen en ontwikkelende banden die ontstaan gedurende het verhaal geven gelaagdheid. Er zijn zo meerdere aspecten die het gehele verhaal extra leerzaam en vermakelijk maken voor mij als lezer.

Ook nu heeft het boek van Johanna Lime mij niet teleurgesteld. Ik heb genoten van een aangenaam verhaal wat zich afspeelt in een bijzondere wereld, of eigenlijk werelden. Ik weet zeker dat ik ook in de toekomst een nieuw verhaal van Marjo op zal pakken zodra het uitkomt. Want leesplezier is zeker gegarandeerd!

Lieve leesgroet, Elsa.

 

Mijn reactie:

Dank je wel, Elsa.

Ik ben echt heel erg blij met deze mooie recensie.

En op mijn volgende boek, deel 1 van Interplanetair, hoef je niet zo heel lang meer te wachten. De redactie is net begonnen. Hij komt in 2021 uit.

 

Lees de originele recensie voor Schimmenschuw hier.

En die van trilogie De vergeten vloek:

Deel 1 Sluimerend vuur

Deel 2 Smeulend venijn

Deel 3 Schamel verbond

Door bovenstaand links te volgen.

Opmerking: De boeken zijn ook te lezen met een Kobo-plus abonnement.

 

Schamel verbond is een Must Read!

30 juni 2020

Vandaag kwam van Elsa Bakker de recensie van het derde deel van De vergeten vloek op Mustreads or Not. Ze vindt het jammer dat met Schamel verbond de trilogie wordt afgesloten, want ze heeft van alle drie de boeken genoten. Gelukkig voor haar ben ik alweer druk bezig met de volgende trilogie, Interplanetair, die zich in hetzelfde universum van Eibor Risoklany afspeelt. Maar wat ben ik blij met wat ze schrijft over De vergeten vloek, dat het een gelaagd verhaal is met zowel een politieke als religieuze lading en met veelzijdige karakters. En natuurlijk vind ik het geweldig dat ze de trilogie aanraadt voor jong en oud, om te lezen.

Lees hier de recensie

Schamel verbond, De vergeten vloek deel 3 – Johanna Lime “Wat mij betreft is dit echt een waardige trilogie afsluiting”

Schamel verbond, De vergeten vloek deel 3 – Johanna Lime

“Het is altijd een droevig moment als je weet dat je aan het laatste deel van een trilogie, waarvan je genoten hebt, gaat beginnen.”

  • Auteur: Johanna Lime
  • Uitgever: Zilverbron
  • Nederlandstalig
  • Paperback
  • ISBN; 9789463082105
  • april 2020
  • 475 pagina’s

Mijn leeservaring

Het is altijd een droevig moment als je weet dat je aan het laatste deel van een trilogie, waarvan je genoten hebt, gaat beginnen. Zo wist ik ook waaraan ik begon toen ik ‘Schamel verbond’ opensloeg, het derde en afsluitende deel van ‘De vergeten vloek’ trilogie van Johanna Lime.

De eerste pagina’s beginnen in ruimtelijke sferen met een personage dat ik nog niet echt goed kende uit de twee voorgaande delen. Het is gelijk een spannende weg die afgelegd wordt en je midden in de strijd trekt waar het vorige boek min of meer geëindigd is. De schrijfstijl leest prettig en soepel. Het enige waar ik soms in de boeken even over deed is alle namen aan de juiste “kant” plaatsen. Wie hoort bij wie en zo verder. Maar door het gehele inhoudelijke verhaal goed te volgen wordt dat toch alweer gauw duidelijk in ‘Schamel verbond’.

“Op het beeldscherm scrolden de codes intussen in rap tempo omhoog.”

De karakters vind ik leuk en veelzijdig neergezet. Er speelt in het hele verhaal een onderliggende politieke, licht (fantasierijke) religieuze, rode draad. Dit maakt het voor mij als lezer interessant hoe de karakters op elkaar reageren, hoe ze met elkaar omgaan en ik vind het bijzonder boeiend hoe de verhoudingen naar voren komen ten opzichte van het geslacht, de afkomst, de familiaire verbanden, enzovoort. Doordat dit allemaal een rol speelt in het gehele verhaal is er veel te ontdekken als lezer. De vele lagen in de boeken zorgen ervoor dat er geen afdwaling in mijn hoofd optreedt tijdens het lezen en in zijn geheel boeiend blijft tot het einde.

“Laten we elkaar op de hoogte houden van de gebeurtenissen die plaats gaan vinden, zei P’an. ‘Samenwerking is essentieel.”

Alle avonturen en gebeurtenissen worden in dit deel min of meer samengevoegd tot een geheel. Het behoorde allemaal eerder ook al tot elkaar maar nu vielen voor mij nog meer puzzelstukjes op hun plaats. Door de veelzijdigheid in wat er allemaal gebeurt, blijft de spanning in het verhaal en wilde ik graag doorlezen.

Ondanks dat het weer een dik boek is leest het supervlot, mede dankzij al de facetten die ik eerder benoemde, zoals onder andere de schrijfstijl, de spanningsboog, de personages en de onderliggende rode draad wat alles verbind.

“Na afloop was haar stemming er niet beter op geworden. Van alle kanten lonkte gevaar.”

Wat mij betreft is dit echt een waardige trilogie afsluiting met een volledig duidelijk, niet afgeraffeld, einde. Je kunt er zeker nog wel je eigen fantasie op loslaten over hoe de verdere toekomst voor alle personages en hun gehele culturele maatschappij er uitkomt te zien, maar ook dan besef je dat het geen vastgezette kant op hoeft te gaan. Zoals het nu eindigt is het goed en ook vergelijkbaar met de realiteit dat je nooit weet hoe de toekomst zal verlopen. Dat behoudt tenslotte de verrassing en de uitdaging in het leven.

De gehele trilogie heb ik met heel veel plezier gelezen en kan ik jonge en oudere Fantasy/Science Fiction liefhebbers van harte aanraden.

Lieve leesgroet, Elsa.

 

Link naar het originele bericht op Mustreads or Not

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime

 

Hier de links naar de recensies van alle delen van de trilogie

De vergeten vloek deel 1,  Sluimerend vuur

De vergeten vloek deel 2, Smeulend venijn

De vergeten vloek deel 1, Schamel verbond

Een net even anders verhaal van Johanna Lime

16 juni 2020

Elsa Bakker las voor Mustreads or Not De twaalfde Saturnusmaan en schreef er een prachtige recensie over.

De twaalfde Saturnusmaan – Johanna Lime
“Heerlijk autobiografisch verhaal en aliens!”
16 juni 2020mustreads or not !

“Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn.”

  • Auteur: Johanna Lime
  • Uitgever: aquaZZ
  • Nederlands
  • Paperback
  • 9789493023468
  • Druk: 1
  • april 2020
  • 256 pagina’s

Achterflap

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Mijn leeservaring

Leuk om te ontdekken dat Johanna Lime naast haar, voor mij bekende, Fantasy Science Fiction verhalen deze keer een autobiografisch verhaal geschreven heeft en aan mij vroeg of ik ook zin had om dit boek te recenseren. ‘De twaalfde Saturnusmaan’ is uitgegeven bij aquaZZ en de cover met daarop twee aliens maakte mij zeker nieuwsgierig. Zeker omdat het dus om deels een autobiografisch en deels een fictief verhaal gaat. Hoe wordt dit gecombineerd en blijft het een goed lopend verhaal?

Ik merk dat de schrijfstijl vanaf het begin gemakkelijk wegleest. Bijdraagt aan de realiteitsbeleving en de gekozen bewoording past bij de hoofdpersonages. De karakteristieke hoofdpersonages Dalmar en Maud zouden zo vriendinnen van mij kunnen zijn. Hierdoor kan ik mij als lezer gemakkelijk inleven in wat zij meemaken en meeleven met de situaties waarin zij terechtkomen. De opmaak qua hoofdstukken, de daarbij passende titels en paragrafen, dragen bij aan een soepele leesflow.

“Ze zakt neer op de bank. De tranen biggelen over haar wangen.”

Inhoudelijk zorgt het verhaal voor herkenning bij mij in levenssituaties die voorkomen in het boek. In die zin van het gevoel niet te passen in de standaard werkmaatschappij en alles wat daarbij zogenaamd onder de sociale omgangsnormen hoort te vallen. Als normaal wordt gezien en min of meer verwacht wordt van je als mens. Overprikkeling ervaren en het niet kunnen uitleggen waardoor dat onder andere vermoeiend is. Waarbij anderen weer met onbegrip reageren terwijl dat zeker niet de intentie is maar gewoon de manier is waarop je het voelt en het je belemmerd in voor hen normale gang van zaken.

“Ik snap nog steeds niet dat mensen daarin getuind zijn. Alsof je een plek in de hemel kopen kan.”

Voor mijn gevoel draait het in dit boek vooral om het net even anders zijn als de meeste mensen en daardoor moeilijker kunnen aarden. Wellicht ook gewoon niet willen en klaar zijn met altijd maar aanpassen ten koste van jezelf. Jezelf kunnen zijn en blijven is van belang om onder andere je energiepeil gezond te houden. Het is niet erg om anders te zijn en daar gewoon blij mee te zijn. Waardeer jezelf en je vind vanzelf gelijkgestemden.

“Het valt me tegen dat al die grenzen er zijn, ze werken beperkend.”

De aliens op de cover spelen absoluut een belangrijke rol in het gehele verhaal. Dit geeft het fictieve kantje in ‘De twaalfde Saturnusmaan’ en maakt het tot een fijn boek waarbij de boodschap van jezelf kunnen zijn (en vooral blijven ondanks alles) lichtvoetig naar voren komt.

Ik heb genoten van dit “net even anders” verhaal van Johanna Lime. Genoten van de andere manier waarop een autobiografisch verhaal verteld kan worden.

Lieve leesgroet, Elsa

Hier de link naar de originele recensie op Mustread or Not.

 

Heel erg bedankt, Elsa.

Wat fijn dat de boodschap van het boek zo goed over is gekomen.

Groeten van Johanna Lime

 

Smeulend venijn is een Must Read!

31 maart 2020

In december 2019 waren er verschillende winacties van mijn boeken, acties die ik zelf organiseerde en een actie in de Zilverboekenclub. Elsa Bakker won deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn. Ze kocht er zelf deel 1 bij en ik heb haar deel 3 beloofd op te sturen zodra het uit is. Elsa recenseert op Mustreads or Not. Dat vind ik nogal spannend. Want zal ze de De vergeten vloek trilogie wel goed vinden?

Op 27 februari bleek dat ze deel 1 Sluimerend vuur een Mustread vond en ze ging verder lezen aan deel 2. Vandaag kwam de recensie van deel 2 Smeulend venijn op Mustreads or Not uit. En die is alweer erg lovend. Ik kan opnieuw dansen van geluk! Wat fijn dat ze de boeken van de vergeten vloek deel 1 en 2 aanraders vindt voor iedereen die van magische, spannende avonturen houdt met een snufje scifi.

Lees hier de recensie.

Smeulend venijn (De vergeten vloek deel 2) – Johanna Lime
“Beide boeken zijn in ieder geval wat mij betreft dikke aanraders voor iedereen die houdt van magische, spannende avonturen met een snufje Scifi.”

Smeulend venijn (De vergeten vloek deel 2) – Johanna Lime

“Ik vind dit er echt voor zorgen dat het in zijn geheel al een heel leuk, spannend en verrassend compleet verhaal wordt.”

Mijn leeservaring

Een tijdje terug was ik via Facebook de gelukkige winnares van ‘Smeulend Venijn, De vergeten vloek deel 2’. Ik heb toen in de eerste instantie uiteraard het eerste deel ‘Sluimerend Vuur’ aangeschaft en gelezen. Aangezien ik daar enthousiast over was, had ik al zo’n voorgevoel dat ik dit tweede deel ook met plezier zou gaan lezen.

Wederom is het net als met het eerste deel een dik boek met een behoorlijk aantal pagina’s. Toch weerhield mij dat er niet van om al lezende door het verhaal heen te vliegen. De schrijfstijl past bij het YA fantasy genre en de daarbij behorende doelgroep maar is ook zeker leuk voor een ouder lezerspubliek waar ik toebehoor. Het boek leest heerlijk vlot dankzij de fijne bewoording en voor mij was het gewoon genieten van een tof, fantasierijk verhaal. Wat dat betreft geef ik over het algemeen niet zo om het type genre dat aan een boek gehangen is, het spreekt me aan of niet, zo simpel is het.

“Je komt er nooit helemaal overheen, het slijt alleen in de loop van de tijd een beetje.”

In dit tweede deel maak je kennis met de tegenovergestelde kant van waar je in deel 1 over leest. Dat was heel even wennen in het begin omdat het betekent dat je met nieuwe maar wel leuke en interessante karakters te maken krijgt. Een nieuwe maatschappij met bijbehorende normen & waarden en dus een andere cultuur. Naarmate het verhaal vordert komen beide boeken samen en begrijp je als lezer steeds meer hoe alles samenvalt. Ik vind dit er echt voor zorgen dat het in zijn geheel al een heel leuk, spannend en verrassend compleet verhaal wordt. En ik kijk hierdoor extra uit naar het derde deel, dat gelukkig over niet al te lange tijd al uitkomt.

“Wegens het ontbreken van natuurlijke vijanden groeide de bevolking soms explosief, maar dat konden ze in de hand houden door afgewogen hoeveelheden ananas te geven.”

Wat ik zelf een extra leuk gegeven vind in dit gehele verhaal is dat er een soort van nieuw verzonnen religie en theologie in voorkomt. Een onbekende manier van een geloof belijden om het zo maar iets duidelijker uit te leggen. Goden, offers, Avatars, diensten enzovoort komen allemaal samen in ‘De vergeten vloek’ en laat op die manier maar weer eens zien hoe het ervoor kan zorgen hoe het mensen zowel kan verbinden als tegen elkaar op kan zetten. Hierdoor heeft het verhaal wat mij betreft ook een klein leerzaam kantje, zei het absoluut niet op een belerende manier. Eerder juist speels en zo ook vol spanning, horror, avontuur en liefde.

“Een oorlog beginnen is altijd fout. Oorlogen zijn niet te winnen, daar zijn alleen maar verliezers bij.”

De veelzijdigheid in het verhaal spreekt mij aan. De locaties zijn divers net als de gebeurtenissen, magische uitingen, technologieën en politieke uitingen. Er zit vaart in het boek doordat er veel gebeurt, maar niet teveel zodat je het niet meer kan bevatten. Soms worden er wel een aantal jaren overgeslagen in het leven van de personages maar dit vond ik in dit deel beter uitgewerkt en aangegeven dan in het eerste deel van deze YA trilogie.

Voor mijn gevoel passen beide boeken goed bij elkaar en ik ben heel benieuwd hoe het in het derde afsluitende deel van de trilogie verder zal gaan. Of er dan een bevredigend eind komt aan ‘De vergeten vloek’ trilogie en tegelijkertijd vind ik het dan waarschijnlijk ook nog jammer dat de trilogie klaar is.

Beide boeken zijn in ieder geval wat mij betreft dikke aanraders voor iedereen die houdt van magische, spannende avonturen met een snufje Scifi.

Lieve leesgroet, Elsa.

Link naar het originele bericht op MustreadsorNot

 

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime

Sluimerend vuur is een Must Read!

27 februari 2020

In december 2019 waren er verschillende winacties van mijn boeken, acties die ik zelf organiseerde en een actie in de Zilverboekenclub. Elsa Bakker won deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn. Ze kocht er zelf deel 1 bij en ik heb haar deel 3 beloofd op te sturen zodra het uit is. Elsa recenseert op Mustreads or Not. Dat vind ik nogal spannend. Want zal ze de De vergeten vloek trilogie wel goed vinden?

Vandaag kwam de recensie van deel 1 Sluimerend vuur als eerste op Mustreads or Not uit. En die vond ik erg lovend. Ik kan wel dansen van geluk! Wat fijn dat ze zo in het verhaal getrokken werd en dat ze ervan genoten heeft.

Lees hier de recensie.

Sluimerend vuur, De vergeten vloek deel 1 – Johanna Lime “De hele wereld waarin het verhaal zich afspeelt is opmerkelijk omdat er zoveel gebeurt en te ontdekken valt.”

Sluimerend vuur, De vergeten vloek deel 1 – Johanna Lime

“Ook al is het boek op het eerste gezicht een behoorlijk dikke pil merk je daar tijdens het lezen nauwelijks iets van, je vliegt door de pagina’s.”

Mijn leeservaring

Eind december mocht ik mij de gelukkig winnares prijzen van ‘Smeulend venijn’, echter is dit het tweede deel van ‘De vergeten vloek’ YA Fantasy trilogie. Dus ik besloot gelijk deel 1 ‘Sluimerend vuur’ te kopen aangezien deze boeken toch al langere tijd op mijn wensenlijst stonden en ik natuurlijk nooit genoeg boeken heb. (knipoog). Dus zo geschiedde en al gauw kreeg ik twee lekker dikke paperbacks binnen met toffe drakencovers.

Nu ik het eerste deel gelezen heb kan ik gelijk met plezier gaan vertellen wat ik ervan vond. Want ik heb het boek absoluut met veel plezier gelezen. Ook al is het boek op het eerste gezicht een behoorlijk dikke pil merk je daar tijdens het lezen nauwelijks iets van, je vliegt door de pagina’s. Althans ik werd gelijk ingepakt door het verhaal en was weg om zo maar te zeggen. En juist dat is voor mij altijd een zeer goed teken als ik een verhaal zo ingezogen word tijdens het lezen dat ik de wereld om mij heen buitensluit.

“Er lag angst in haar donkerbruine ogen en haar haren hingen verwilderd langs haar hoofd.”

De opmaak van de tekst en het duidelijke lettertype dragen tevens bij aan het prettige leescomfort net als de fijne, gemakkelijk te lezen bewoording die past bij de jonge personages in het verhaal. De hoofdstukken zijn genummerd, benoemen het personage dat voorkomt in het betreffende gedeelte en hebben ook nog eens een woord of korte zin die slaat op het inhoudelijke van dat hoofdstuk. Dit draagt er weer aan bij dat je als lezer goed onthoudt en begrijpt over wie je leest en geeft alvast een trigger aan het begin om door te willen lezen.

“Vannacht hoorde hij voor het eerst hun stemmen.”

De personages die voorkomen in dit eerste deel vind ik bijzonder leuk om te leren kennen. Ze zijn allemaal zo verschillend en hebben toch zo hun overeenkomsten wat het interessant maakt om hen stuk voor stuk te volgen en beter te leren kennen naarmate het verhaal vordert. Ieder ontwikkeld zich op een andere manier en naast de grote avonturen die ze min of meer samen beleven hebben ze ook allemaal nog te maken met hun eigen levenspad.

“De mentale verbinding leidde hen ten slotte naar een grote, luxe tent die naast een villa op de plantage was geplaatst.”

De hele wereld waarin het verhaal zich afspeelt is opmerkelijk omdat er zoveel gebeurt en te ontdekken valt. Magie, technologie, politiek, familiaire zaken, van alles en meer komt voor en wisselt elkaar af waardoor ik geboeid bleef tot de laatste pagina. Het is knap hoe deze aparte wereld toch ook weer een originele kant heeft in de Fantasy boekenwereld waarin al zo ontzettend veel geschreven is. Ik denk dat die originaliteit ‘m vooral zit in de combinatie van de personages en de diverse thema’s waarmee zij te maken krijgen.

“Het zou toch te gek zijn om je door enge dromen af te laten remmen?”

Juist door de vele onderwerpen in zowel gebeurtenissen als de verscheidenheid in personages blijft er ook automatisch een spanningsboog aangetrokken tijdens het verhaal.

Het enige waar ik mezelf af en toe op betrapte tijdens het lezen was dat ik de familienaam Gettferdrey verbasterde tot het oer Hollandse getverderrie, oeps. Ach het zorgde wel voor een extra glimlach op mijn gezicht tijdens het lezen.

Deel twee ligt hier thuis al op mij te wachten en van Marjo weet ik dat het derde deel in april zal verschijnen. Voor die tijd heb ik zeker weten ook het tweede deel gelezen en hopelijk kan ik jullie dan met net zo’n positieve recensie verblijden als van deel 1. Want dat ik dit een aanrader vind hoef ik vast niet verder uit te leggen toch!?

Lieve leesgroet, Elsa.

Link naar het originele bericht op MustreadsorNot

 

Dank je wel, Elsa.

Van Johanna Lime