Just Books start de Blogtour van Geestenpoort voor de Zilverboekenclub

22 augustus 2022

Mijn boek Geestenpoort doet mee aan een blogtour van de Zilverboekenclub, georganiseerd door Zilverbron. Ik kreeg eerder al een recensie voor Ruimtestad van Just Books, de Facebookpagina van Sven Demeyere. Vandaag was het de beurt voor Geestenpoort.

Helaas sprak de politiek deze lezer niet aan. Hieronder heb ik zijn drie sterren recensie overgenomen.

De recensie van Just Books

Vandaag start ik de blogtour rond het boek Geestenpoort van Johanna Lime. Een verhaal met iets te veel politiek voor mij. Wat ik er verder van vond kun je lezen in mijn recensie. Op de bijgevoegde foto onderaan kun je zien welke bloggers ook tijdens deze blogtour nog hun mening zullen geven over dit boek.

Johanna Lime schreef met Geestenpoort het tweede deel in de trilogie van Interplanetair.

Verhaal

Daniël en Irene keren getrouwd naar Berinyi terug. Samen willen ze bondgenoten zoeken voor hun lidmaatschap van de Galactische Vereniging van Planeten. Door Daniëls werk als priester loopt dit een beetje mank. Vooral doordat de opleiding van Seckel niet zonder problemen verloopt en er noodgedwongen hulp gezocht wordt bij twee broers die als Laskoriaanse priesters werken.

Irene krijgt dan toch de kans haar familie te bezoeken en neemt een mogelijke bondgenoot mee. Een cyborg van Terra102. Maar of ze iets kunnen bereiken in hun zoektocht met CI-9-Dy is nog maar de vraag. Irenes broer Corwin geeft hun een artefact mee dat hen zou kunnen helpen bij toekomstige problemen.

Op de dag dat Seckel zijn test tegen zijn Animalis af moet leggen, is het ook de dag van het Geestfeest. Maar er is iets mis met de geestenpoort. Deze gaat niet meer dicht waardoor de geestenwereld en de gewone wereld in elkaar vloeien. Geesten overspoelen Bengalostad.

Of Daniël en Irene alle problemen het hoofd kunnen bieden is de grote vraag.

Mijn gedachten

Lime heeft haar schrijfstijl niet veranderd ten opzichte van het eerste deel Ruimtestad. Dus op zich een redelijk vlot lezende stijl. Haar gecreëerde wereld blijft even bizar maar werkt nog altijd voor het verhaal. Nog steeds die mix van fantasy, Scifi en oudheid. De oudheid van de goden, fantasy van de geesten en de Scifi van het reizen tussen planeten.

In dit tweede deel gaat ze direct verder waar Ruimtestad gestopt was. Van flashbacks is er niet zoveel te merken. Dus zorg er zeker voor dat je het eerste deel gelezen hebt vooraleer je met dit boek start.

Het aandeel politiek is veel nadrukkelijker aanwezig. Iets te nadrukkelijk naar mijn mening. Het verhaal ontbreekt volledig aan spanning. Het is puur politiek waarover het verhaal gaat, waardoor ik minder geneigd ben om door te lezen. Het verhaal achter de titel Geestenpoort komt dan ook veel te laat en veel te weinig aan bod.

De connectie met de personages is er nog steeds niet. Ze zijn gegroeid ten opzichte van het vorige deel maar nog altijd te weinig om echt interessant over te komen.

In het slot wordt ervoor gekozen om verschillende zaken uit boek 1 terug te draaien. Ik ben wel benieuwd wat dit voor effect zal hebben voor het derde deel.

Conclusie

Het middelste deel uit een trilogie waar naar mijn mening toch meer in zat. Meer spanning om als tegengewicht te dienen voor al de politiek zou al geholpen hebben. Er zat meer in het verhaal dan dat eruit gekomen is. Hopelijk zorgt het derde deel voor de afsluiter dat dit verhaal verdient.

De oorspronkelijke recensie is te vinden op de Facebookpagina Just Books.

Mijn reactie

Dank voor je eerlijke mening over dit boek, Sven, en voor het meedoen aan de blogtour.

Jammer dat je het niet zo geslaagd vond, met al die politiek.

Een bizarre wereldbouw die werkt

14 juni 2022

Mijn boek Ruimtestad doet mee aan een blogtour van de Zilverboekenclub, georganiseerd door Zilverbron. Vandaag vond ik deze recensie van Just Books daar, geschreven door Sven Demeyere. Ik begrijp dat een wereldbouw met goden, magie en ruimteschepen nogal bizar overkomt als je mijn boeken nog niet gewend bent, maar ben erg blij om te zien dat het toch wel werkt voor de lezer. Hieronder zal ik de recensie overnemen.

Just Books

Voor uitgeverij Zilverbron las ik het eerste deel van de trilogie Interplanetair, geschreven door Johanna Lime. Het boek kreeg de titel Ruimtestad.

De auteur

Johanna Lime was de auteursnaam van Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Jammer genoeg stierf Dinie eind 2018 waarna Marjo alleen verder ging. Ze bleef wel schrijven onder dezelfde auteursnaam.

Met Interplanetair werkt ze aan een trilogie die zich afspeelt in een wereld die ze al creëerde in haar Vergeten Vloek verhalen.

Het verhaal

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs, maar doet enorm zijn best om de eerste mannelijke priester te worden van zijn volk. Hiervoor wordt hij getest door de god Mage. Nadat hij niet slaagt, moet hij beloven om nooit meer vuurmagie te gebruiken. Dit op straffe van de dood. Hierdoor is hij genoodzaakt om een andere opleiding te volgen. Deze van kapitein op een ruimtekruiser. De eerste missie is er eentje van formaat als hij het moet opnemen tegen een Terraanse terrorist. Deze is wraakzuchtig omdat hij vindt dat zijn volk in de vorige oorlog in de steek gelaten werd.

Prinses Irene is de dochter van de geestmagiër Jima van Laskoro. Zij volgt een stage voor interplanetair recht en ontdekt dat de vrede bedreigd wordt. Ze zoekt verwoed naar wie achter alle problemen zit en wie een oude rechtszaak wil laten overdoen. Haar acties zorgen ervoor dat ze in gevaarlijke situaties belandt. Eens Daniël zijn vijand achtervolgt naar de ruimtestad en hij Irene het leven redt door toch zijn vuurmagie te gebruiken is hij zijn leven niet meer zeker.

Mijn gedachten

De wereld waarop zich alles afspeelt is bizar. Het duurt even voor het duidelijk wordt dat het een Scifi verhaal is. Wat eerst lijkt op een gewone alledaagse wereld, voelt op bepaalde momenten dan meer aan als een verhaal uit de oudheid. Denk maar aan zwaarden en goden. Daarna gaat het wat over op een fantasie verhaal om dan eindelijk het Scifi gehalte naar boven te halen. Een bizarre wereld dus, maar het werkt.

Ergens doorheen het verhaal hangt er een zweem van politiek die er wel bij past.

Qua personages werd gekozen voor een grote diversiteit aan rassen. Die rassen vallen vooral op door de manier waarop ze omschreven worden.

De schrijfstijl is wel vlot, alhoewel het verhaal pas vanaf ongeveer de helft aan snelheid wint. Het eerste deel is nog wat kennismaking met de personages en gebeurtenissen.

Er zit genoeg spanning in het verhaal om de aandacht vast te houden maar qua binding met de personages is het wat minder. Er is niet direct een band tijdens het lezen. Moesten ze iets meer uitgewerkt zijn zou dat beter zijn.

Het slot sluit dan bepaalde verhaallijnen wel af, maar is tevens ook de start van nieuwe lijnen die vermoedelijk verder zullen uitgewerkt worden in het vervolg.

Conclusie

Een fantasie/Scifi verhaal op een bizarre wereld. Een verhaal met invloeden uit de oudheid, gekoppeld aan Scifi onderwerpen met een fantasie-achtige toets. Een wereld met een verhaal dat werkt. Een trage eerste helft gevolgd met een vlot en spannender tweede deel. Benieuwd naar het volgende deel.

Reactie van Johanna Lime

Dank je wel voor deze recensie, Sven. Ik ben blij met de drie boekjes die je ervoor gaf (weer eens wat anders dan de gebruikelijke sterren).