Recensie van Schamel verbond op Fantasy Wereld

23 maart 2021

Vandaag besloot ik om eens te gaan zoeken op de website van Fantasy Wereld, omdat ik wist dat zij een recensie-exemplaar van dit boek gekregen hadden via uitgeverij Zilverbron. Wat bleek? Ik had de recensie gemist! Hij was op 24 februari 2021 al online gekomen. Op Facebook had ik hem ook nog niet ontdekt, dus ik was heel blij dat ik hem vandaag vond.

De recensie is weer geschreven door Joke Michielsen, ze gaf dit laatste deel van mijn eerste trilogie 3,5 sterren. Ik ben blij met wat ze over dit verhaal schrijft.

Schamel verbond

Laskoro heeft Het Quaterno de oorlog verklaard en de Laskoriaanse Ruimte Macht gaat het gevecht aan met hun vijanden bij Orion om te vermijden dat de vijandelijke troepen zouden landen op hun grondgebied. Jima doet er alles aan om zijn onderdanen te helpen en te ontdekken wie de echte vierde tegenstander is. Intussen probeert Helena nog steeds om een priester van Mage naar Berinyi te ontvoeren en tegelijkertijd haar eigen plannen uit te voeren. Sylviana probeert op Berinyi een oplossing te vinden om de verdragen met Het Quaterno te omzeilen. Samenwerkingen tussen de rijken lijken steeds moeilijker te worden, tenzij de Avatars te hulp schieten.

Beide kampen

Met Schamel verbond komt de trilogie van De vergeten vloek tot een einde. De voorgaande delen waren telkens vanuit het perspectief van één van beide kampen geschreven. Ofwel Laskoro of Berinyi. Dat maakte het natuurlijk perfect mogelijk om beide werelden goed op te bouwen en voldoende geschiedenis op te bouwen voor de verschillende personages aan beide zijden. In dit laatste deel begint de oorlog zelf echt en biedt Johanna Lime ons nu ook van alle personages het perspectief. Dat maakt het geheel lekker dynamisch en houdt de vaart er goed in. Het is ook gewoon erg leuk om te lezen.

Op Laskoro zijn Jima en zijn vrienden en familie druk bezig om de verdediging op peil te houden en ook op de grond voldoende troepen te hebben, al zijn die eigenlijk verboden. Op Berinyi blijft het verraderlijk nu steeds duidelijker wordt dat ze ook vanuit hun eigen gelederen verraad kunnen verwachten. Sylviana zoekt nog steeds naar een uitweg om te breken met Het Quaterno en bij haar zie je het besef langzaam groeien dat de Berinezen moeten gaan samenwerken met Laskoro. Er zitten ook verschillende personages van beide partijen in de ruimte om deel te nemen aan de gevechten. Er is dus lekker veel afwisseling in het verhaal om het aan alle kanten te belichten en dat zet aan tot lezen.

Onthullingen

Op het einde van een trilogie is het niet abnormaal dat er veel losse eindjes opgeruimd worden en dat er verborgen agenda’s eindelijk aan het licht komen. De belangrijkste van die verborgen agenda’s is natuurlijk die van Helena, Sylviana’s tante, die de heerschappij van Laskoro voor zichzelf en haar dochters wil. Voor de lezer was dit al veel eerder duidelijk, maar nu komt het geheim ook aan het licht op Berinyi en zien ze hoever Helena hen allemaal misleid heeft.

Op Laskoro weet Jima al behoorlijk wat over de vergeten vloek via de Avatars en hun eigen onderzoek in de Vertalingscommissie. Sylviana is ook op zoek naar antwoorden over het verleden en de disharmonie in haar rijk en gaat dus zelf op onderzoek uit. Of beter gezegd, ze geeft (een deel van) haar troepen een geheime missie mee. Zo zie je beide partijen groeien tijdens de strijd.

Ook leren we weer wat meer over de Avatars en hoe het zover heeft kunnen komen. Deze elementen zijn belangrijk voor de geschiedenis achter het verhaal en geven het wat meer omkadering. Het had misschien nog iets meer mogen zijn en dichter verweven met alle personages, maar dit is niet echt storend. Wat misschien wel een beetje jammer is, is dat sommige confrontaties eigenlijk lang verwacht zijn en dat deze net een beetje te snel afgehandeld worden. Er wordt al lang naar toe geleefd en dan is het een beetje spijtig dat dit na een paar pagina’s al is afgelopen.

Conclusie

Schamel verbond brengt alle partijen uit De vergeten vloek-trilogie samen en zorgt voor meer spanning en confrontaties tussen alle personages. Sommige passages hadden wat meer ruimte mogen innemen in het verhaal, omdat er lang naartoe werd gewerkt. Maar de vaart blijft wel steeds in het verhaal en dat houdt je geboeid tot het einde.

Titel: Schamel Verbond
Serie: De Vergeten Vloek 3
Auteur: Johanna Lime
ISBN: 9789463082105
Uitgever: Zilverbron
Uitgave datum: 2020
Uitvoering: Paperback
Pagina’s: 475 pagina’s

Mijn reactie:

Dank je wel, Joke. Ik ben blij met deze mooie recensie.

Groeten van Johanna Lime

Links naar originele recensies op Fantasy Wereld:

Deel 1 Sluimerend vuur https://www.fantasywereld.nl/boeken/boekrecensies/de-vergeten-vloek-1-sluimerend-vuur-johanna-lime/

Deel 2 Smeulend venijn https://www.fantasywereld.nl/boeken/boekrecensies/de-vergeten-vloek-2-smeulend-venijn-johanna-lime/

Deel 3 Schamel verbond https://www.fantasywereld.nl/boeken/boekrecensies/veel-dynamiek-in-schamel-verbond-van-johanna-lime/

Recensie van Smeulend venijn op Fantasy Wereld

Deze is van 27 augustus 2019

 

Op 27 augustus 2019 vond ik op Facebook deze recensie van Smeulend venijn, geschreven door Joke Michielsen. Ze gaf het verhaal 3 sterren.

Wat is dat een leuke verrassing, om een recensie te vinden waar ik niets van wist!

Dank je wel, Joke.

 

Smeulend venijn

Op Berinyi heerst de magische dictatuur van de familie Attholred die door de Avatars naar de Rosettenevel zijn verbannen. Sylviana is als kroonprinses een vuurmagia en haar macht groeit gestaag tot ze haar moeders plaats als koningin in zal nemen. Haar moeder Golda wil haar status echter niet zomaar uit handen geven en houdt Sylviana buiten de belangrijkste beslissingen. Wanneer Sylviana dan toch de kroon erft, erft ze ook een oorlog. Daarnaast moet ze ook nog eens een oplossing zoeken om de vroegtijdige overlijdens van de zonen van priesteressen te kunnen vermijden.

Sammerah, Jacky en Tatjana hopen dat de opvolgster van Golda een betere heerser zal zijn en in Sylviana zien ze die hoop. Daarom besluiten ze dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Ze moeten met alle bevolkingsgroepen eensgezindheid zien te bereiken om de nakende oorlog het hoofd te kunnen bieden. Maar wie is de werkelijke vijand?

Helena Attholred houdt er een andere mening op na over de toekomst van haar familie en die van Berinyi. De bloedband met Sana zorgt ervoor dat het venijn blijft smeulen in haar aderen en ze hoopt haar zin te krijgen door de oorlog in haar voordeel te gebruiken. De magiërs van Berinyi staan ver boven die van Laskoro, dat kan niet anders.

Ander perspectief

In deel 2 van de serie De vergeten vloek (lees de recensie van deel 1 hier) duikt het schrijversduo in Smeulend Venijn in de wereld van de tegenpartij van Jima Revaldesh-Morane uit Laskoro. Sylviana is eigenlijk de vrouwelijke tegenhanger van Jima in een wereld waar er meer mannen zijn dan vrouwen. De hele situatie is er dus omgekeerd en dat brengt dan ook weer andere moeilijkheden met zich mee. Zo krijgt de vergeten vloek een extra dimensie waarvan we nog niet wisten. Er zijn dus twee werelden met een onevenwichtige bevolking en de Avatars zijn daar de oorzaak van, maar waarom ze deze drastische beslissing namen is nog niet duidelijk. Wel krijgen we al iets meer achtergrond en dat is wel leuk.

MET NIEUWE MAGIËRS, ANDERE BEVOLKINGSGROEPEN
EN VERBORGEN AGENDA’S CREËERT JOHANNA LIME
EEN AANGENAAM BOEK OM LEKKER BIJ TE ONTSPANNEN.

Het tijdsverloop in Smeulend Venijn loopt ook gelijk op met het tijdsverloop uit Sluimerend Vuur. Daardoor zie je nu de andere kant van bepaalde elementen uit deel 1, zoals de aanslagen op de Koninklijke familie tijdens de kroning van Jima en de trouw van Pecryan. Dit geeft dan weer wat meer duiding over bepaalde zaken uit deel 1, omdat je de gedachtegang van Helena en Sylviana er nu bij kan leggen. Alleen loopt het verhaal in Smeulend Venijn toch iets minder vlot, omdat je minder voeling krijgt met de personages. Vaak worden gebeurtenissen vanuit retroperspectief verteld, waardoor je niet meeleeft in de situatie zelf, maar er enkel over leest. Vooral bij Sylviana komt dit helaas vaak voor. De band tussen lezer en personage staat zo stevig onder druk en dat is jammer, want de rode draad van het verhaal heeft veel meer te bieden, al blijft het ontspannen lezen.

Elementenmagie

Het tijdsverloop in beide boeken mag dan wel overeenkomen, sommige dingen in beide werelden wijken erg van elkaar af. Zo hebben ze op Berinyi enkel elementenmagiërs en geen dynamiekmagiërs, er is ook niemand die van die tweede groep ooit ook maar gehoord heeft. De nieuwe soort magie opent natuurlijk wel een heleboel deuren naar andere spreuken. Sommige spreuken zijn vergeten geraakt en Sylviana en haar groep vertrouwelingen ontdekken deze langzamerhand opnieuw. Als lezer ontdekt je dit dus samen met hen.

Wat ook een belangrijk onderscheid is tussen beide werelden zijn de verschillende bevolkingsgroepen die op Berinyi leven. Op Laskoro waren er wel verschillende clans met hun eigen sterktes, maar het waren allemaal mensen. Op Berinyi leven er naast de taikeiyi, die het meest op de bevolking in Laskoro lijken, ook taicapry, shoikeiyi en shoiaviony. Het geeft een andere dynamiek aan de samenleving dan de verschillende clans. Dit onderscheidt beide werelden van elkaar en dat maakt het wat unieker.

Alle bevolkingsgroepen hebben zo hun problemen, maar die zijn niet de basis voor onenigheid. Helena waren we al eens tegengekomen en daaruit konden we al afleiden dat zij haar eigen agenda had. Nu we ook effectief vanuit haar perspectief lezen, besef je pas hoever haar venijn gaat en dan niet alleen tegenover Laskoro, maar ook tegenover haar eigen familie. Heel veel gebeurtenissen vallen hier naartoe af te leiden. Het geeft een duister randje aan het verhaal.

Conclusie

In Smeulend Venijn leren we de verborgen vijanden van Laskoro kennen. Door het perspectief te wisselen naar de tegenstanders krijg je als lezer een mooier beeld van de hele wereld die Johanna Lime heeft geschapen, alsook de achtergrond van de vloek die beide werelden teistert. Met nieuwe magiërs, andere bevolkingsgroepen en verborgen agenda’s creëert Johanna Lime een aangenaam boek om lekker bij te ontspannen. Enkel de band met de personages loopt soms wat stroef doordat situaties soms in retroperspectief worden verteld; dit gebeurt meestal wanneer er een grote sprong voorwaarts wordt gemaakt en dat is jammer, want het verhaal leest voor de rest vlot weg.

Lees hier de originele recensie op Fantasy Wereld

Recensie van Sluimerend vuur op Fantasy Wereld

Deze is van 13 februari 2019

Op 13 februari 2019 vond ik op Facebook deze recensie van Sluimerend vuur, geschreven door Joke Michielsen. Ze gaf het verhaal 3,5 sterren.

Wat is dat een leuke verrassing, om een recensie te vinden waar ik niets van wist!

Dank je wel, Joke.

Sluimerend vuur

Wanneer zijn broer besluit afstand van de troon te doen, moet de dromerige Jima Revaldesh-Morane die taak op zich nemen. Kan hij als dromer wel de beschermheer van Laskoro worden? Kan hij achterhalen of de disharmonie in de bevolking een reden heeft, zodat hij zijn volk beter kan beschermen?

Op Chyndyro is Lucian de jongste zoon van de Wanzjen en als zevende zoon van de zevende zoon heeft zijn vader grote verwachtingen van hem. Lucian zelf ziet dat echter niet zo zitten en wil zijn andere broers niet in de weg staan. Als hoofd van de vertalingscommissie buigt hij zich over de oude taal samen met een groepje mannen, totdat Kamilia zich aansluit.

Franck Gettferdrey is clanopvolger, maar hij merkt dat zijn vader, Norman, er steeds vreemdere ideeën op na houdt. Franck moet de leiding van de Ruiters op zich nemen, naast zijn nieuwe baan als politicus. Eeuwen hebben ze apart doorgebracht, maar nu moeten de drie dynastieën van Laskoro opnieuw samenkomen om een dreigende oorlog te voorkomen. Maar zijn hun magie en de technieken van het moderne Laskoro wel voldoende om een vijand te stoppen die zelfs magiërs niet kunnen waarnemen?

Sci-fi ontmoet fantasy

Sluimerend vuur is het eerste deel in de trilogie De vergeten vloek van het schrijversduo Johanna Lime. Hierin hebben ze een wereld gecreëerd die elementen uit zowel de sciencefiction bevat als uit de fantasy. Ruimteschepen en futuristische auto’s die grotendeels automatisch kunnen rijden vormen de basis van de samenleving op Laskoro. Met de verschillende typen slagschepen en andere ruimtevaartuigen en de vijf verschillende planeten die deel uitmaken van het koninkrijk denk je al gauw aan onder meer Star Wars, maar dat is niet storend. Het verhaal heeft een bepaalde eigenheid en ook de bron waar de schepen en wapens hun kracht vandaan halen is totaal anders, dus blijft de vergelijking niet te lang hangen. Het schrijversduo heeft een vertrouwd idee in een nieuw jasje gestoken.

De verschillende clans die ieder hun specialisatie hebben, is dan weer een meer typisch element voor fantasy. Je hebt bouwers, computernerds, religieuze en krijgerclans, magiërs enzovoort. Het kleedt het geheel goed aan en vormt een gelaagde gemeenschap met mooiere en minder mooie kanten, zoals het in een realistische samenleving zou lopen. Onderstromingen heb je overal en dat brengt wel onderhuidse spanningen met zich mee. De verschillende personages komen ieder op hun manier in contact met die stromingen en gaan er ook telkens op hun eigen manier mee om. Fantasy in de vorm van magie is wel de rode draad doorheen het verhaal. Vooral de ontwikkeling ervan, of misschien eerder het gebrek eraan, is cruciaal voor het verhaal en je ziet ook al het belang ervan voor de komende delen.

Breed scala aan personages

Op de achterflap maakt het schrijversduo het al duidelijk; er zitten behoorlijk wat personages in hun boek die een belangrijke rol krijgen toebedeeld. Hoewel het misschien veel lijkt, komt het niet zo over tijdens het lezen. De personages wisselen elkaar rustig af en de verhaallijnen komen geleidelijk aan dichter bij elkaar. Jima is de belangrijkste gemene deler tussen alle personages als kroonprins van het koninkrijk, dus uiteindelijk komt, zoals verwacht, alles bij hem terecht.

Het is een redelijk dik boek en gelukkig hebben de schrijfsters ervoor gekozen om het verhaal over een langere tijdspanne uit te spreiden. Op die manier zit er voldoende vaart in het verhaal en vertraagt het verhaal niet echt. Echt grote conflicten zijn nog niet aanwezig in het boek, dat is wellicht voor de komende boeken, maar de schrijfstijl zet wel aan tot lezen. Ook wil je weten hoe de personages juist gaan evolueren of zullen reageren op een bepaald aspect dat de lezer al weet door de verschillende perspectieven. Sommige onderlinge relaties zouden nog iets meer diepgang mogen krijgen, maar wellicht gebeurt dat nog in het vervolg. Het einde triggert ook wel om verder te lezen, dus daar weten ze je als lezer toch mee te raken.

Conclusie

De vergeten vloek 1: Sluimerend vuur neemt je mee op een magische reis door de ruimte waar clans met elkaar strijden en samenleven. Het is een ontdekkingstocht voor de personages, die hen zal leiden naar een onvermijdelijk treffen met andere magische machten. Johanna Lime creëert een leuke mengeling van scifi en fantasy met een beetje spanning, die doet uitkijken naar het vervolg.

Lees hier de originele recensie op Fantasy Wereld