Epische fantasy met ruimteschepen in plaats van paarden

23 augustus 2022

De tweede dag van de blogtour van Zilverspoor. Vandaag was het de beurt voor Annette van Books of Hope and Dreams. Ik ben blij met haar mooie recensie, die onder het plaatje staat.

Blogtour: Geestenpoort – Johanna Lime

Over het algemeen weet ik behoorlijk goed wat ik wel en niet leuk vind. Ik weet welke genres een succes worden en welke niet en ik weet welke woorden in een flaptekst een passend verhaal beloven en welke niet. Maar natuurlijk is dat gevoel niet feilloos. Zo wilde ik Interplanetair dolgraag lezen, de reden dat ik me opgegeven had voor de blogtour, maar bleek het eerste boek toch geen perfecte match voor mij te zijn. Maar, ik was gelukkig wel heel benieuwd hoe het verhaal verder ging!

Net als in het eerste boek blijft het verhaal gedurende het hele boek op afstand van de karakters en hun emoties. De auteur schreef op haar blog dat ze dit bewust doet en dat heftige en grote emoties haar ding niet zijn. Omdat ik wel een echte emotielezer ben, betekent dat dat het boek eigenlijk nooit het soort boek kan worden waar ik persoonlijk naar op zoek ga, maar mensen die minder waarde hechten aan grote en heftige emoties gaan in dit verhaal wellicht wel vinden wat ze zoeken.

De schrijfstijl van het verhaal is namelijk erg vlot. De zinnen lezen makkelijk en ik vloog behoorlijk snel door het verhaal heen. Ondanks dat het boek een sciencefiction boek is, is het denk ik ook heel geschikt voor fantasy lezers die eens een uitstapje in de ruimte willen maken. Er zijn Goden, er zijn ongelooflijk veel verschillende volkeren en de wereld is net zo rijk als al die epische en grootste fantasiewerelden. Alleen reizen ze hier niet per paard, maar per ruimteschip!

In dit boek was de verhaallijn iets minder duidelijk. De karakters zijn vooral bezig met wat volgens mij het hoofddoel van de serie is: Zetels krijgen in de raad. Daarnaast hebben ze te maken met vreemde krachten, Goden en uiteraard heel veel politiek. Ondanks dat dit boek veel minder een eigen rode draad heeft en echt vooral onderdeel van het geheel is, gebeurt er wel constant iets waardoor het boek geen moment gaat vervelen.

Ben jij een echte liefhebber van epische fantasy en vermijd je normaal SF boeken, dan zou ik deze serie zeker een kans geven. Het zou wel eens meer je ding kunnen zijn dan je denkt!

Lees de originele recensie hier: https://booksofhopeanddreams.wordpress.com/2022/08/23/blogtour-geestenpoort-johanna-lime/

Mijn reactie

Heel erg bedankt voor het lezen van Geestenpoort. Zoals je zelf al opmerkt, schrijf ik een fantasyverhaal in de ruimte en heb je in mijn verhalen te maken met goden, koningen, magie en allerlei wezens zoals in epische fantasy, maar speelt het zich in een modernere wereld af waar ruimtevaart mogelijk is. Al mijn boeken spelen in die wereld die zich in Interplanetair ook verder heeft uitgebreid. Hoewel deze trilogie zelfstandig gelezen kan worden, is het een vervolg op Schimmenschuw en De vergeten vloek. Al mijn Zilverbronboeken horen bij elkaar in dezelfde grote verbeeldingswereld. Het hoeft niet, maar het beste is om ze op volgorde te lezen.

Books of Hope and Dreams – recensie voor Ruimtestad

17 augustus 2022

Vandaag kwam er een recensie binnen van Books of Hope and Dreams. Annette las Ruimtestad en schreef er het volgende over op haar website:

Hoewel ik graag een vleugje magie in mijn verhalen heb, ben ik ook gewoon een wetenschapsmeisje. Ik vind niks leuker dan nadenken over de toekomst, dan volgen hoeveel technische vooruitgang we boeken en dan dromen van leven op andere planeten. Als je mij dus een boek voorschotelt met meerdere planeten vol met fascinerende levensvormen, ben ik verkocht. Ik was dan ook erg benieuwd naar dit boek en ben superblij dat ik van de uitgeverij een e-book gekregen heb.

Ik vind het lastig om mijn leeservaring van dit boek onder woorden te brengen. Aan de ene kant heb ik met grote ogen zitten lezen over dit enorm rijk universum. Het is duidelijk dat Lime geweldig goed heeft nagedacht over alles, over de planeten, de onderlinge relaties, de politiek, de verschillende levensvormen en de strubbelingen en moeilijkheden die daardoor ontstaan. Voeg daar nog een laagje Godsdienst aan toe en je hebt een ongelooflijk intrigerende speeltuin.

Daarnaast heb ik enorm genoten van het politieke schaakspel dat hier gespeeld werd. Met name omdat dit politieke schaakspel gespeeld werd met het verstand en met intelligentie en met af en toe een tikkeltje geluk. Dat wil niet zeggen dat de karakters nooit domme of onverantwoordelijke dingen doen, maar het betekent wel dat ze niet alleen maar domme en onverantwoordelijke dingen doen. Ze gedragen zich als normale jongeren en gedreven karakters in een gevaarlijke wereld.

En toch had ik niet de klik met dit boek die ik gehoopt had te hebben. En dat komt volgens mij omdat ik net wat anders zoek in een boek dan dat ik in dit boek kreeg. Ik ben een emotielezer. Ik hou van nieuwe werelden ontdekken en nieuwe vrienden maken, maar ik wil het vooral voelen. Omdat de nadruk in dit boek echt op de beschrijvingen van wat er gebeurde lagen, kwamen de emoties bij mij helaas niet binnen.

Ik weet dat er meer dan genoeg mensen zijn die gewoon een spannend boek, met een toffe wereld en een goed plot willen en die emoties (veel) minder belangrijk vinden. In dat geval is dit boek meer dan de moeite waard!

Link naar de originele recensie: https://booksofhopeanddreams.wordpress.com/2022/08/17/recensie-ruimtestad-johanna-lime/

Mijn reactie:

Dank je wel voor de recensie. Ik begrijp je punt. Ik ben dan weer iemand die moeite heeft met heftige emoties en liever wat afstand bewaart. Een kwestie van smaak denk ik, en het speelt misschien mee dat dit het eerste deel van een trilogie was en de hoofdpersonages pas op het eind bij elkaar komen. Misschien dat ze in Geestenpoort iets beter tot hun recht komen?