Redactie gestart

16 november 2020

De redactie van Interplanetair, deel 1, Ruimtestad is begonnen. Ik ga samen met mijn redactrice weer een drukke tijd tegemoet, waarin we het eerste  deel van mijn volgende trilogie klaar gaan stomen voor de drukker.

Het boek wordt uitgegeven bij Zilverbron. Het eerste deel speelt zich voor een groot gedeelte af in een ruimtestad, vandaar de titel.

Mijn redactrice is Natascha de Vries – van Limpt.

Haar webadres: http://www.vanlimptredacties.nl/

Dit is Natascha, zij is redactrice en heeft zelf ook boeken geschreven, zoals de trilogie Luotisade.

Hier vindt u haar boeken en e-books

We zijn net begonnen met de redactie.

Het boek komt aan het begin van 2021 uit.

Groeten van Johanna Lime

Leesplezier is zeker gegarandeerd

15 oktober 2020

Vandaag kwam er een prachtige recensie binnen van Elsa Bakker van Mustread or Not. Schimmenschuw is volgens haar een Mustread! Lees er alles over in de onderstaande recensie.

Schimmenschuw – Johanna Lime “Want leesplezier is zeker gegarandeerd!”

15 oktober 2020 in Boekentips van Mustread or Not!

Schimmenschuw – Johanna Lime

“Er zijn zo meerdere aspecten die het gehele verhaal extra leerzaam en vermakelijk maken voor mij als lezer.”

Auteur(s): Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

ISBN: 9789463080200

Taal: Nederlands

Uitvoering: Paperback

Aantal pagina’s: 358

Verschijningsdatum: september 2015

 

Achterflap

Als het zomercircus van Droam in Tulle komt, speelt Kamilia voor waarzegster, maar wanneer ze haar eigen toekomst probeert te zien, wordt ze meegenomen door Avatars en valt door een tijdpoort.

Al gauw blijkt dat Kamilia in een ver verleden terecht is gekomen, op Chyndyro, op een zusterplaneet van Laskoro. Ze wordt naar de matriarch gebracht en krijgt in de tempel te horen dat ze door zeven landen moet reizen om zeven punten van een ster te verzamelen. Deze zevenster vormt de sleutel voor de enige tijdpoort die op Laskoro bestaat. Er liggen onmogelijke opdrachten op haar te wachten.

Dan krijgt ze ook nog eens te maken met geesten van draken die haar tegen werken. Kamilia wordt in haar zoektocht geholpen door enkele trouwe vrienden en ontdekt dat ze een speciale magische gave bezit. Maar is dat genoeg om de opdrachten te vervullen en naar huis terug te keren?

 

Mijn leeservaring

Mijn ervaring tot nu toe is, dat de boeken van Johanna Lime mij erg goed zijn bevallen. Doordat ik dol ben op ‘De vergeten vloek’ trilogie was ik nu erg benieuwd naar ‘Schimmenschuw’. Dit verhaal speelt zich af in de tijd voor de trilogie, gezien het tijdsbestek zelfs lange tijd daarvoor. Het is een soort van introductie in die wereld als ik het zo mag benoemen. Ook is het dus eerder geschreven dan de trilogie, alleen heb ik die dus eerst gelezen. Ik was dan ook razend benieuwd naar dit verhaal en of ik verschil zou merken in bijvoorbeeld de schrijfstijl.

“Er bloeiden veel bloemen in deze tijd van het jaar en ze zag boerderijen met goudkleurige akkers en met vee dat glansde van gezondheid.”

De schrijfstijl leest net als met de trilogie gemakkelijk en vlotjes weg. Wel merk ik dat de stijl meer ontwikkeld lijkt te zijn in de hierop volgende boeken. Waar het precies in zit vind ik moeilijk te duiden. Maar het lijkt erop alsof de bewoording in dit boek een aanwezig verschil laat zien tussen beide schrijfsters, waardoor het verhaal net iets minder vloeiend verloopt. Want aan deze titel hebben sowieso Marjo & Dinie beiden een aandeel gehad onder het pseudoniem Johanna Lime. Later lijken beide schrijfstijlen meer naar elkaar toe te vloeien, en een verdrietige bijkomstigheid is natuurlijk dat Dinie enige jaren terug helaas overleden is, waardoor Marjo de verhalen nu alleen schrijft. Ik vind de schrijfstijl in dit geval ook goed passen bij het Young Adult Fantasy genre en het inhoudelijk verhaal an sich.

De cover van dit boek spreekt mij tevens aan, net als met de trilogie. De omslag toont twee handen die een glazen bol vasthouden waarin een mysterieus silhouet te zien is. Een verklaring is in het verhaal te vinden waardoor ik weet dat de cover goed past. Ook het oranje stralende kleurgebruik en rokerige blauw trekken de Fantasy liefhebber naar het boek. De tekst op de achterzijde is wit gedrukt op een donkerblauwe achtergrond waardoor het helder leesbaar is. Wat mij betreft een mooi geheel dus.

“Als je dit graag wilt, vind ik dat je met Tulio mee moet gaan. Je moet altijd je hart volgen.”

Het verhaal is spannend om te volgen, de weg die Kamilia moet gaan is bijzonder, leuk en interessant. Al lezende waan ik me in haar wereld en in de tijd waarnaartoe ze per ongeluk vertrekt. Geen moment verveel ik me en ik ben nieuwsgierig naar hoe haar reis verder zal verlopen. Ik vind het ook leuk dat ik op sommige momenten herinnerd word aan zaken die ik in de trilogie gelezen heb. Ook al speelt dit verhaal zich af in een ver verleden, is het toch mogelijk dat ik bepaalde dingen nu beter kan plaatsen en beter begrijp. Dus wat dat betreft vind ik het niet zo erg dat ik de verhalen in een andere volgorde gelezen heb, maar biedt het op deze manier gewoon een breder perspectief.

“Och, dat geeft niks, iedereen haalt zich weleens muizenissen in zijn hoofd, lachte Warfield.”

De hoofdpersoon Kamilia vind ik een aangename persoonlijkheid hebben. Ik leef met haar mee in haar zoektocht naar een weg naar huis. Het is mooi om te volgen hoe zij niet zomaar opgeeft en door blijft zetten om haar doelen te bereiken. Alle bijkarakters hebben ook een boeiende rol in het verhaal en zijn fascinerend in wie zij zijn en waar ze voor staan. De onderlinge vriendschappen en ontwikkelende banden die ontstaan gedurende het verhaal geven gelaagdheid. Er zijn zo meerdere aspecten die het gehele verhaal extra leerzaam en vermakelijk maken voor mij als lezer.

Ook nu heeft het boek van Johanna Lime mij niet teleurgesteld. Ik heb genoten van een aangenaam verhaal wat zich afspeelt in een bijzondere wereld, of eigenlijk werelden. Ik weet zeker dat ik ook in de toekomst een nieuw verhaal van Marjo op zal pakken zodra het uitkomt. Want leesplezier is zeker gegarandeerd!

Lieve leesgroet, Elsa.

 

Mijn reactie:

Dank je wel, Elsa.

Ik ben echt heel erg blij met deze mooie recensie.

En op mijn volgende boek, deel 1 van Interplanetair, hoef je niet zo heel lang meer te wachten. De redactie is net begonnen. Hij komt in 2021 uit.

 

Lees de originele recensie voor Schimmenschuw hier.

En die van trilogie De vergeten vloek:

Deel 1 Sluimerend vuur

Deel 2 Smeulend venijn

Deel 3 Schamel verbond

Door bovenstaand links te volgen.

Opmerking: De boeken zijn ook te lezen met een Kobo-plus abonnement.

 

Reacties op Sluimerend vuur uit de Scifi Fantasy meeleesclub van Hebban

29 september 2020

De Scifi & Fantasy genreclub op Hebban had voor de maand september 2020 een “Klassieker Meeleesclub”, die in het teken stond van de vier elementen (vuur, aarde, lucht en water). Ze kozen voor mijn boek:‘Sluimerend vuur’. Dat was een leuke verrassing en een hele eer.

Ik volgde de reacties van vier lezers op Hebban. Dat was spannend en leerzaam tegelijk.

Van een lezer, Charisse, kreeg mijn boek vier sterren en ze schreef ook een recensie. Deze recensie staat in mijn verzameling recensies op deze website, die ik voor Sluimerend vuur tot nu toe heb gekregen. Hij is hier te lezen.

Van twee andere lezers kreeg het boek drie sterren en de vierde lezer las het boek vanwege persoonlijke omstandigheden nog niet helemaal uit, maar gaf wel een fijne reactie.

Enkele fragmenten uit de reacties uit de Hebban Meeleesclub:

Vraag 1. Hebben jullie al eens iets (eerder) gelezen van (het duo auteurschap) Johanna Lime?

  • Ja, ik heb Schimmenschuw gelezen van Dinie en Marjo. Een soort prequel van deze trilogie.
  • Ik had nog nooit van haar/hen gehoord…
  • Ik heb Schimmenschuw en de eerste twee boeken van de trilogie gelezen. Boek 3 en de Twaalfde Saturnusmaan staan al wel in de kast hier!
  • Nee, nog niks van gelezen.
  • Nee, nog niets van gezien. Tot deze oproep.

Vraag 2: Wat is de eerste indruk? Mag ook alleen cover zijn als je nog niet zover bent met lezen.

  • Mijn eerste indruk na de proloog en de eerste twee hoofdstukken was: ‘Huh? Was dit nou allemaal?’ Mede dankzij mijn onervarenheid met fantasy in deze setting. Maar nu wat hoofdstukken verder begint er een vlindertje te fladderen.
  • Ik ben weer een stuk verder, dus ik kan een wat meer inhoudelijk antwoord geven dan mijn eerste reactie dat het verhaal me goed bevalt.
    Ik vroeg me af waarom ik dit een leuk boek vind, en een van de redenen is dat ik de personages interessant vind. Want wat ze precies van plan zijn of willen is niet iets YA-achtigs als ‘de wereld redden’ of ‘mijn ware liefde vinden’. Het is allemaal niet zo zwart-wit. Daarom weet ik ook niet zo goed wat er gaat gebeuren in dit boek. Dat maakt het (voor mij) een interessant verhaal.
    Verder leest het vlot en zijn de dialogen prettig. En ik vind de kaft, met die vuurdraak, heel erg mooi!

Heb je wel eens een boek gelezen met deze setting, zoals de omgeving is waar het verhaal zich afspeelt?

  • Ik heb niet zo gek veel YA-SF gelezen (die vind ik meestal niet interessant genoeg), maar dit boek doet me qua setting wel een beetje denken aan “Carve the Mark” van Veronica Roth. Dat heeft ook een planeet die je als lezer steeds verder verkent, andere planeten die een rol spelen en is dus zo’n YA-SF. Dit boek dit echter veel interessanter.
    En als ik naar SF kijk dan denk ik dat je de boeken van Ursula leGuin er mee zou kunnen vergelijken. Zij schreef meer ‘maatschappelijke’ SF- verhalen. Haar ‘Aardzee’ boeken zijn terechte klassiekers.

Vraag 3. Wat vinden jullie van de hoofdpersonen? Kun je je inleven? Heb je een voorkeur voor de een of de ander?

  • Nou je het vraagt… ik merk dat ik (niet meer?) zo gefocussed ben op de personages in boeken. Ik concentreer me meer op het plot. Karakters vallen me voornamelijk op als ik ze irritant of slecht moet vinden van de schrijver. Zelf heb ik meestal geen sterke gevoelens voor de personages in een boek.
    Wat me wel opvalt in dit boek: er zijn nogal wat personages, en de auteur(s) krijgen het voor elkaar dat ik steeds ‘oh ja, dat was hij of zij’ denk. Ik weet vrij goed wie wie is en waar hij of zij thuis hoort inclusief achtergrond. Een duidelijke voorkeur voor een bepaald personage heb ik dan ook niet.
    Eigenlijk vind ik dit een boek dat meer gericht op het verhaal dan op de persoonlijke ontwikkeling en uitdieping van de personages. Zo heb ik het dus ook graag.
  • Het zijn lekker veel personages, ook weer niet zo veel dat je het spoor bijster bent. Bij meerdere personages ga ik er dan vanuit dat ze gedurende het verhaal steeds dichter bij elkaar gaan komen en dat vind ik altijd interessant. Ik mis alleen ietwat diepgang in de personages en op de momenten dat er dingen gebeuren.
    Ik heb wel een voorkeur voor Lucian en daarnaast voor Jima.

Vraag 4: Wat vinden jullie van de schrijfstijl? Hou ook het mogelijke label in gedachten.

  • Ik ben niet zo van het labels plakken hoor! Ik ga niet debatteren over ‘mogelijk YA’-, dit is gewoon science-fantasy! Een goed boek moet vele lezers kunnen aanspreken, en niet discrimineren op leeftijd.
    De schrijfstijl vond ik zo heerlijk helder! Geen ellenlange uitweidingen maar lekker to-the-point (nou hou ik ook heel erg van Robin Hobb’s sfeervolle boeken waar soms niet veel in gebeurt…). De korte (sub)hoofdstukken hielpen natuurlijk ook mee. Knap vond ik dat ik toch de draad van het verhaal niet kwijtraakte, en dat ik de personages uit elkaar kon houden.
  • Naarmate ik vorder merk ik juist dat deze schrijfstijl inderdaad bij YA past. Het eenvoudige en korte van de zinnen, geen moeilijke woorden ( af en toe wel moeilijke namen en zeker om alles uit elkaar te halen) maar dat maakt een boek niet minder leesbaar voor volwassenen. Ik begrijp nu gewoon de keuze voor de labels.
  • De schrijfstijl is vlot en kort en bondig. Qua keuze van woorden en sommige moeilijke namen en technische omschrijvingen die zo nu en dan opduiken, vind ik dat het label YA goed past bij dit boek. Je hoeft je hoofd niet te breken over ingewikkelde situaties in het verhaal. Het leest gewoon soepel weg.

Uit! Ik heb ‘m 4 sterren gegeven, gebruik makende van de CAWPILE rating (en toen naar boven afgerond; een fijn Nederlandstalig fantasy/SF boek wordt bij mij altijd een beetje voorgetrokken).
Het tweede deel komt op m’n verlanglijst.

Uit! Een heel leuke nieuwe ervaring voor mij met een SF verhaal. Leuk dat er verschillende personages in zitten die leven in een groot universum waardoor de wereld als lezer groter wordt. Ik ga zeker door met de vervolgdelen, dat kan bijna niet anders als je aan het eind bent gekomen.

Vraag 5. Zit er spanning of spannende elementen in het verhaal? Zo ja, welke of geef een voorbeeld.

  • Niet heel veel spanning, maar er zitten wel momenten in al duren die vrij kort.
    Ik kan wel een voorbeeld geven, maar ik weet niet waar jullie nu zitten in het verhaal….wil het ook niet verklappen….
  • Hmm, echt spannend zou ik het op het eerste gezicht niet noemen. Ik vond de zoektocht naar de vriendin die in de mijnen terecht was gekomen wel spannende elementen hebben, maar aan de andere kant had ik er ook het volste vertrouwen in dat alles weer op z’n pootjes terecht zou komen. Want zo’n soort boek is dit wel: alles komt weer goed.

Ik kom al bij de laatste vraag uit? Wat is jullie conclusie? Gedenkwaardige stukjes? Aantal sterren?

  • Ik vond het een ontdekking! Dit boek kreeg van mij 3,5 ster via de CAWPILE-methode. Ik heb hier 4 welverdiende sterren van gemaakt.
    Ik vond het bijzonder om een SF boek te lezen en daarbij ook magie te vinden. Ik vond het een bijzondere combinatie. Gedenkwaardige stukjes heb ik niet, omdat het verhaal op dit gebied vlak blijft, wel vind ik Lucian en Jima een leuke personage in het boek. Ik heb het boek 3 sterren gegeven, met name omdat ik de spanning miste bij incidenten.
    Toch ben ik benieuwd naar de volgende delen!

Uit! Ik heb het boek ook uit. Het heeft me uiteindelijk niet heel erg veel gedaan. Het mag bij mij een flink portie pittiger in zowel het verhaal als de zinsbouw. Ik zie het dan ook echt als een YA-boek of zelfs junior maar dan de gevorderde lezers op dat niveau.
Ik vind het wel een mooi afgerond geheel, er staat echt een verhaal en er is zeker over na gedacht, maar voor mij is het hem niet helemaal. Ik ben ook positief in het feit dat dit van Nederlandse bodem is, dat geeft toch hoop! Ik geef 3 sterren. Voorlopig ben ik ook nog niet nieuwsgierig genoeg om verder in een nieuw deel te lezen, maar wie weet in de toekomst.

Ondanks dat ik hem niet uit heb kunnen lezen, ben ik er niet al te negatief over. Klinkt gek, maar ik ga het proberen uit te leggen.
Ik wil de schrijver(s) van harte feliciteren dat ze het lef hebben om de gevestigde grenzen tussen fantasy , science fiction, religie en alledaags leven te doorbreken. Maar al te vaak zijn die (te) erg gescheiden. Om ze door elkaar te gebruiken in een wereld waar zoveel kan, inclusief ruimte reizen, magie, maar ook wel je email checken op je telefoon. NICE! Doorbreken die gevestigde orde!

Reactie:

Heel erg bedankt voor deze ervaring om met een boek in een leesclub mee te mogen doen en alle reacties steeds te kunnen lezen. Ik kan me er goed in vinden en ben dankbaar voor de complimenten. Aan de spanning en het meeleven met personages probeer ik in volgende boeken te werken.

Groeten van Johanna Lime

Een ontdekking

26 september 2020 (gevonden op Hebban)

Charisse las Sluimerend vuur in de ‘Klassieker Meeleesclub’ van de Hebban Scifi & Fantasy Club en schreef onderstaande 4 sterren recensie.

In september 2020 las ik dit boek met belangstellenden van de Scifi & Fantasy Club op Hebban in het kader van de ‘Klassieker meeleesclub’. Ik had nog nooit van Johanna Lime gehoord, wat het pseudoniem van twee schrijfsters bleek te zijn. Heel bijzonder vond ik dat de Johanna Lime zelf lid van Hebban bleek te zijn en zelfs actief was in de meeleesclub! Mijn opmerkingen heb ik verwerkt tot deze recensie.

“Sluimerend vuur” is het eerste deel van “De Vergeten Vloek” trilogie. Dit eerste deel is prima leesbaar is voor jong en oud. Op de kaft van het boek staat een prachtige afbeelding van een draak. Het verhaal zelf blijkt te gaan over diverse jonge personages in een moderne ‘YA-scifi’-setting die hun weg zoeken naar de verplichtingen die horen bij volwassenheid. Verrassend is dat er magie in deze wereld voorkomt. Van draken en Avatars is ook sprake.

Als snel beviel het boek me prima. Een reden daarvan was dat ik de personages interessant vond. Wat ze precies van plan zijn of willen is niet iets YA-achtigs als ‘de wereld redden’ of ‘mijn ware liefde vinden’. Het is allemaal niet zo zwart/wit. Ik wist ook niet zo goed wat er zou gaan gebeuren in dit boek, dat hield me geboeid.

De schrijfstijl vond ik prima: heerlijk helder, vlot leesbaar en met prettige dialogen. Geen ellenlange uitweidingen maar lekker to-the-point. De korte (sub)hoofdstukken hielpen natuurlijk ook mee. Knap vond ik dat ik toch de draad van het verhaal niet kwijtraakte, en dat ik de personages uit elkaar kon houden.
Een klein minpuntje van dit boek was dat ik het niet echt spannend vond. Ik vond het wat dat betreft een beetje vlak geschreven. Ik had er het volste vertrouwen in dat alles weer op z’n pootjes terecht zou komen. Want zo’n soort boek is dit wel: alles komt weer goed.

Wat die personages betreft vond ik dit boek meer gericht op het vertellen van een verhaal dan op de persoonlijke ontwikkeling en uitdieping van de personages. Wat ik goed gedaan vond van het schrijversduo is dat er nogal wat personages een rol spelen in dit boek. De auteurs kregen het voor elkaar dat ik steeds ‘oh ja, dat was hij of zij’ dacht. Ze kregen het voor elkaar dat ik vrij goed de personages kon thuisbrengen, inclusief hun achtergrond.

Ik heb voor de beoordeling van dit boek de CAWPILE rating gebruikt:

C- characters = 7
A – atmosphere = 7
W – writing Style = 8
P – plot = 8
I – intrigue = 8
L – logic = 8
E – enjoyment = 7

(Berekening: ieder onderwerp krijgt punten van 1 tot 10 en achteraf deel je de punten door 7 en krijg je een gemiddelde dat verwijst naar een hoeveelheid sterren)
Mijn eindcijfer is 7,5 wat 4 sterren oplevert (vol overtuiging naar boven afgerond want een fijn Nederlandstalig fantasy/SF boek wordt bij mij altijd een beetje voorgetrokken).

Reactie

Heel erg bedankt voor de recensie. Interessant, die CAWPILE indeling. Die kan ik ook wel gaan gebruiken voor recensies van boeken die ik zelf lees. Dank voor je oprechte mening over mijn boek. Hier leer ik ook weer wat van als schrijfster.

Johanna Lime

Een heel fijn boek – De twaalfde Saturnusmaan

23 september 2020

Anneke kocht van mij De twaalfde Saturnusmaan en had een fijne leeservaring.

Hier is haar reactie op het verhaal

Voor iemand die bijna nooit een boek leest, is dit een heel fijn boek om te lezen. Het verhaal leest heel makkelijk weg.

Het mooie van dit boek is dat werkelijkheid en fantasy heel goed samengaan.

Ik vond het heel fijn om meegenomen te worden in de fantasywereld en even aan de dagelijkse sleur te kunnen ontsnappen.

Mijn complimenten aan de schrijfster.

Mijn reactie

Dank je wel, Anneke, fijn dat je mijn boek gelezen hebt.

Het doet mij veel deugd als iemand die bijna nooit leest over de drempel gehaald kan worden om ook eens iets te lezen. En nog meer als blijkt dat ze ervan genoten heeft!

Groetjes van Johanna Lime

Review van The Book Dragon’s Nook voor De twaalfde Saturnusmaan

13 september 2020

Jeffrey Debris, van The Book Dragon’s Nook, een website voor recensies, unboxing van boeken en allerlei ander moois dat met de liefde voor boeken te maken heeft, las De twaalfde Saturnusmaan. Jeffrey is zelf ook schrijver, een link naar zijn boeken staat onderaan dit bericht.

Hier volgt zijn review.

Genre: Biografie / Science Fiction
Uitgever: aquaZZ
ISBN: 978-94-93023-46-8
Uitvoering: Paperback
Aantal pagina’s: 255
Uitgave: april 2020

De twaalfde Saturnusmaan was mijn eerste kennismaking met het schrijfwerk van Johanna Lime. Dit boek is een autografisch werk, maar tegelijkertijd ook science fiction. Het boek vertelt het verhaal van twee vrouwen die samenwonen in de fictieve plaats Lunapoort, Dalmar en Maud. We leren ze allebei kennen en volgen hun leven op de voet, tot ze op een dag studieobjecten worden van twee aliens die erg geïnteresseerd in de twee dames blijken te zijn.

Het leven van Dalmar en Maud is er eentje waarin ze continu tegen allerlei barrières oplopen. Ze worden niet goed begrepen door hun omgeving en hebben andersom ook problemen om contact te onderhouden met andere mensen en vriendschappen, behalve degene die ze met zijn tweeën hebben, blijken ook erg problematisch te verlopen. Ze voelen zich niet begrepen, maar proberen er desondanks samen het beste van te maken. Bij zowel Dalmar als Maud gaat het met werk ook niet allemaal van een leien dakje. Door reorganisaties staat de baan van Dalmar als docente op de tocht en ook Maud gaat uiteindelijk bij haar werk weg, vanwege seksuele intimidatie. Kortom, ze krijgen behoorlijk wat voor hun kiezen, maar ze zetten ondanks al deze tegenslagen wel gewoon door.

Ondanks dat hun gewone arbeidersleven niet over rozen gaat, gaan Dalmar en Maud wel veel op reis en hebben ze allebei een fascinatie met geschiedenis. We volgen ze op de voet tijdens hun reizen en hier wordt ook veel verteld over de avonturen die ze daar mee maken. Maar op een gegeven moment wordt in het verhaal duidelijk dat al deze herinneringen aan de reizen die ze gemaakt hebben niet zomaar naar boven worden gehaald. Ze worden namelijk bestudeerd door een stel aliens die zich op de twaalfde Saturnusmaan bevinden. Maar waarom precies hun twee?

Ik heb behoorlijk wat (auto)biografieën gelezen, maar nog nooit eentje die zichzelf het beste laat beschrijven als een fictieve biografie. De gebeurtenissen in het boek zijn deels berust op het leven van Johanna Lime zelf, maar dan is er natuurlijk nog het deel met de aliens die ze bestuderen. De schrijfstijl is erg soepel en dit maakte dat ik het boek dan ook snel uit had. De uitvoering vond ik alleen soms wel wat ver gezocht en ondanks dat alle worstelingen van Maud en Dalmar me wel aan het hart gingen, vond ik de toon soms wat klagerig overkomen en dat vond ik wel jammer. Er werd erg veel gehamerd op het onbegrip waar Maud en Dalmar mee te kampen hebben, maar ook andersom dat zij de maatschappij niet snappen. Het is duidelijk dat Maud en Dalmar continu zichzelf moeten bewijzen als vrouwen in een mannenwereld. Twee vriendinnen die samenwonen is natuurlijk niet een gebruikelijke gezinssamenstelling en daar werden ze flink op afgerekend. Dit is zeker een heel uniek boek, omdat je van sommige dingen zeker weet dat ze fictief zijn en van andere dat ze waarschijnlijk biografisch van aard zijn. Als het verhaal dan uiteindelijk op zijn eind kwam moest ik het allemaal eventjes laten bezinken. Uiteindelijk is het leven een zoektocht naar mensen die gelijkgezind zijn en kunnen we ons gevoel ergens bij te willen horen niet onderdrukken. Maud en Dalmar hadden ondanks alles elkaar en als ik het verhaal een beetje goed interpreteer is dat vooral de boodschap die Johanna Lime mee wilde geven. Zolang we gelijkgezinden om ons heen hebben, kunnen we gelukkig zijn.

Uitgedeelde sterren voor verschillende categorieën
Cover: 2
Vertelling: 4
Originaliteit: 3
Verhaal: 3
Lettertype: 4
Papiergeur: 3
Overall: 3 sterren

Happy Reading!

Liefs,

Jeffrey

De originele review van The Book Dragon’s Nook staat hier.

Jeffrey Debris is zelf ook schrijver, zijn boeken vindt u hier.

Reactie:

Dank je wel, Jeffrey. Ik denk dat je de belangrijke punten uit het verhaal wel goed gezien hebt, dat klagerige, daar was ik al bang voor. Het was een van de redenen waarom ik mijn autobiografie in deze vorm gegoten heb, om er geen al te grote klaagzang van te maken en het wat luchtiger te houden. Ik lees hieruit dat dit wat jou betreft niet helemaal is gelukt.
Belangrijk voor mij zijn in ieder geval de thema’s maatschappelijke weerstanden en de vrijheid om zelf te beslissen welk lot je kiest, zoals dat in de flaptekst aangegeven is. De boodschap die jij erin gevonden hebt over aansluiting bij gelijkgezinden speelt daarbij een belangrijke rol. Ook zijn er elementen in verwerkt uit het boek ‘Aspergirls’ van Rudy Simone dat ik als studie bij dit verhaal heb gebruikt, zoals het gevoel hebben niet van deze wereld te zijn.

Johanna Lime

WIE JARIG IS TRAKTEERT WINACTIE 2020

29 september 2020

Deze winactie is voorbij.

De loting op Naamloten.nl is voorbij en de winnaars zijn bekend.

De boeken zijn inmiddels opgestuurd naar Ciska, Corinne en Sabrina.

Gefeliciteerd!

Voor degenen die niet gewonnen hebben, verwijs ik naar de mogelijkheid om boeken via mij of online te kopen, via de links die op mijn websites staan, of met een bericht via mijn Facebookpagina.

Dank u voor het meedoen.

Johanna Lime

***********************************************************

8 september 2020 tot 29 september 2020

Johanna Lime is in een gulle bui, dus profiteer ervan, lezers!

Ik heb besloten om op mijn verjaardag drie boeken te trakteren, onder het motto van: de winnaar kiest.

Wat is 2020 toch een apart jaar!

Een jaar met hoogtepunten, tegenslagen en verrassingen.

Twee hoogtepunten voor Johanna Lime kwamen in de maand april van 2020. Zij mocht twee nieuwe boeken op de markt verwelkomen.

Ten eerste deel 3 van trilogie De vergeten vloek bij Zilverbron, Schamel verbond. Met dit derde deel was de SFF trilogie compleet.

Ten tweede het autobiografische verhaal De twaalfde Saturnusmaan. Een verhaal over twee vrouwen en een paar aliens. Na de cursus Schrijf Je Verhaal bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel was Johanna hier nog een paar jaar aan bezig. Maar in april 2020 kwam dit boek uiteindelijk ook uit, bij uitgeverij AquaZZ.

De tegenslagen van 2020 bestonden eruit dat Johanna met haar boeken niet naar de nodige festivals, zoals Elfia Haarzuilens, Keltfest, Castlefest en Elfia Arcen kon gaan, vanwege alle maatregelen met betrekking tot de pandemie van covid-19. Bij de festivals waar het altijd nogal druk is, was het onmogelijk om alle regels op te volgen en met genoeg auteurs in de boekenkraam te staan. Ook van boekpresentaties heeft Johanna afgezien, om mee te werken aan het beheersbaar houden van het aantal besmettingen. Dat zij astma heeft speelde daarbij ook een rol. Helaas ging collega-schrijver Jack Schlimazlnik, die ook astma had, dood aan de gevolgen van covid-19 en werd het maar al te duidelijk hoe ernstig de gevolgen waren voor degenen die door dit virus complicaties opliepen. Dus moest de verkoop van de boeken dit jaar maar geheel online gebeuren. En het goede nieuws is, dat dat kan, lezers! Mijn boeken zijn zoals altijd online en in de boekhandels te bestellen. Via de links die rechtsboven op mijn WordPress pagina’s staan. En ook via Johanna zelf, door een persoonlijk Messenger bericht via de Facebook pagina van Johanna Lime te plaatsen. Dan kunt u de boeken gesigneerd opgestuurd krijgen door de auteur zelf, met de post. En dan krijgt u er nog allerlei promotiematerialen bij.

De verrassingen van 2020 bestonden eruit dat Schimmenschuw en alle drie de delen van trilogie De vergeten vloek (Sluimerend vuur, Smeulend venijn, Schamel verbond) door Zilverbron ook als e-book werden uitgegeven.

De laatste leuke verrassing is best spannend, want Sluimerend vuur is in de Klassieker Leesclub van Hebban Scifi & Fantasy gekozen door de leesclub voor september 2020. Johanna wacht nagelbijtend af wat het oordeel van de lezers is. Hoewel, als u de lijst met recensies op deze website hebt gelezen, zal dat oordeel wel eens mee kunnen vallen, denkt u ook niet? De duo recensie van Sluimerend vuur en Smeulend venijn op Hebban was tenslotte ook goed. En de eerste reacties van de lezers die al op Hebban zijn gezet, hebben tot nu toe Johanna positief verrast. (Daarover hoopt ze na september een blog te schrijven)

Mijn gulle bui

Ik vind dat ik dankbaar mag zijn dat ik me er tot nu toe goed doorheen geslagen heb, dit jaar. Ik zit meestal in mijn huis en ben aan het schrijven aan de volgende trilogie en aan korte verhalen. Ik laat mijn boodschappen bezorgen en kom alleen het huis uit voor noodzakelijke dingen. De mantelzorg voor mijn dertig jaar oudere vader is daar een van. Over alle perikelen rondom die mantelzorg kan ik ooit misschien nog wel een boek schrijven, voorvallen met ernstige en grappige situaties zijn er daarbij genoeg. Ik ben blij dat mijn moeder deze tijd niet mee heeft hoeven maken, want het verpleeghuis vond ik zonder corona al zo erg voor haar.

Maar ik dwaal weer af. Wat ik van plan ben, zal ik hieronder uitleggen.

Op 29 september 2020 hoop ik 64 jaar te worden. Dan ben ik dus jarig, en wie jarig is trakteert. Taart kan ik niet eten, want ik ben bezig aan een koolhydraatarm dieet. Een boekpresentatie thuis zal ook niet gaan, vanwege de anderhalve meter afstand houden. In plaats van taart, heb ik dus maar besloten om drie boeken te trakteren. De pakketpost werkt gelukkig nog. Hij legt het pakket bij de voordeur en blijft op gepaste afstand. Zijn gulle lach klaart mijn dag altijd op. Wat een leuk mens!

Hoe u een van de gelukkige winnaars van een boek van Johanna Lime kunt worden? Lees daarvoor de instructies onder het volgende plaatje goed door.

Wie jarig is trakteert WINACTIE september 2020

In de komende drie weken tot 29 september 2020 kunnen drie lezers een boek van mij winnen door mee te doen aan de winactie op de Facebookpagina van Johanna Lime. Volg deze link: https://www.facebook.com/johannalime2/

Aan de winactie zijn de volgende voorwaarden verbonden:

  1. Like de pagina van Johanna Lime op Facebook.
  2. Laat onder de post van de winactie een opmerking achter waarin u vertelt welk boek u graag wilt winnen. (Volg de onderstaande links als u informatie over de boeken zoekt)

U kunt kiezen uit:
A) Schimmenschuw
B) De vergeten vloek, deel 1, Sluimerend vuur
C) De vergeten vloek, deel 2, Smeulend venijn
D) De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond
E) De twaalfde Saturnusmaan

  1. De drie winnaars worden door loting bepaald op 29 september en benaderd via een chat op Messenger zodat de adresgegevens kunnen worden doorgegeven. Een winnaar kan slechts een boek winnen, van de drie boeken die worden getrakteerd. Vervolgens komt het boek met de post haar/zijn kant op.
  2. Als u wint, verplicht u zich tot het lezen van het boek en schrijft u binnen twee maanden na ontvangst een recensie, die in een chat aan Johanna Lime wordt doorgegeven.

Veel succes!

Sluimerend vuur in de Scifi Fantasy meeleesclub van Hebban

3 september 2020

De Scifi & Fantasy genreclub op Hebban heeft voor de maand september 2020 een “Klassieker Meeleesclub”, die in het teken staat van de vier elementen (vuur, aarde, lucht en water).

Daarvoor hebben zij vier boeken aan de lezers voorgesteld om in deze maand te lezen.

De term “Klassieker” slaat op boeken die ouder zijn dan tien jaar, maar voor deze gelegenheid heeft de genreclub deze term ruim genomen. Wat was ik blij verrast dat een van mijn boeken hier tussen zat. Verder hadden ze voor drie Nederlandse schrijfster gekozen en voor George R. R. Martin met zijn bekende Klassieker, die natuurlijk door de films heel populair geworden is.

De boeken waaruit gekozen kon worden, waren:

1) Het spel der tronen – Eerste boek – Het lied van IJs en Vuur van George R.R. Martin.

Ver voorbij de machtige ijsmuur die de noordgrens van het koninkrijk sinds mensenheugenis beschermt, roert zich een lang vergeten vijand. Maar ieders blik is naar het zuiden gericht, naar het hof waar de machtige Lannisters sterke spelers zijn. Immers, de macht van de koning is tanende, zijn Hand is onder verdachte omstandigheden aan zijn eind gekomen, velen zijn uit op eigen gewin. Toch zijn er nog trouwe onderdanen. De Starks van Winterfell bijvoorbeeld, hard en onverzettelijk als hun bevroren domein. Als de koning Eddard Stark tegen diens zin benoemt tot zijn nieuwe Hand, worden zowel hij als zijn familie betrokken bij de meest omvattende machtsstrijd ooit, het levensgevaarlijke spel der tronen.

2) De vergeten vloek, deel 1, Sluimerend vuur van Johanna Lime

Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden over het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?
De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingcommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.
Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider van de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.
De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?

3) Weerwater van Renate Dorrestein

De wereld vergaat. Op één stad na: Almere. Als de stofwolken zijn opgetrokken, blijken er nog maar een paar duizend inwoners over. Het zijn voornamelijk vrouwen, onder wie gastschrijfster Renate Dorrestein. De schaarse overlevende mannen zijn ontsnapte gevangenen. Langzaam hervindt de ontredderde gemeenschap haar evenwicht. Maar na een paar jaar zijn er nog steeds geen kinderen geboren. Net als alle hoop op nieuw leven dreigt te vervliegen, is er plotsklaps een baby. De vondst stelt de bewoners voor een raadsel. Is er misschien toch nog leven buiten Almere? Of luidt deze gebeurtenis het begin van het einde in? En aan wie van alle hunkerende vrouwen zal baby Ally in de tussentijd worden toegewezen? In deze originele en spannende roman laat Renate Dorrestein zien dat de liefde ons uiteindelijk overal doorheen sleept. Weerwater is een even humoristische als schrijnende vertelling over uitzichtloosheid en hoop, egoïsme en opoffering, van een schrijfster op de toppen van haar kunnen.

4) Kinderen van moeder aarde van The Beckman

Zes eeuwen na de Derde Wereldoorlog. De aarde is door een kernoorlog gekanteld en bijna verwoest. Het ijs op het vroegere Groenland, dat nu Thule heet, is gesmolten en het land heeft een heerlijk klimaat. Thule wordt door vrouwen geregeerd, zonder leger, zonder wapens. De mensen leven in vrede en in harmonie met de prachtige natuur, totdat een onbekend schip in de fjord verschijnt.

De vraag was: Welk boek kiezen jullie voor september?

Op 1 september kwam ik erachter dat de lezers mijn boek gekozen hadden. Is dat niet tof?

Ik voel me vereerd om met mijn boek tussen deze schrijvers te staan. Ik vind het heel fijn dat voor het eerste deel van mijn trilogie gekozen is. Verder is het heel spannend, want wat zullen de lezers er in hun leesclub over schrijven. Wat vinden ze van het verhaal?

Ik ben vooral dankbaar aan het team van Hebban dat mijn boek op deze manier onder de aandacht heeft gebracht. Vooral in dit jaar, met de coronamaatregelen, liet de promotie van mijn boeken het nogal afweten. De festivals zoals Elfia en Castlefest gingen niet door. Ik kon voor de twee nieuwe boeken die ik in 2020 uitbracht nog wel een soort blogtour organiseren, maar verder zijn de mogelijkheden voor promotie en verkoop ernstig beperkt.

Hopelijk keert het tij en worden mijn boeken hiermee een beetje populairder.

Intussen blijf ik doorschrijven. Het manuscript voor deel 1 van de volgende trilogie ligt bij uitgeverij Zilverbron te wachten op redactie, ik schrijf nu verder aan deel 2. Wie weet wat er in de toekomst allemaal nog komt? Ik moet positief blijven.

Drie Nederlandse boeken staan er op deze lijst. Hopelijk krijgen de lezers door dat ook Nederland veel te bieden heeft op het gebied van Scifi & Fantasy. Al was het alleen maar dat ze ontdekken dat ook kleine uitgeverijen zoals Zilverspoor/Zilverbron een schat aan boeken uitgegeven hebben de laatste tijd. Hopelijk krijgt mijn trilogie hier meer lezers door, lezers die van mijn schrijfwerk genieten.

Ik wacht de reacties van de lezers in spanning af.

Groeten van Johanna Lime

Genoten van het lezen van De twaalfde Saturnusmaan

21 augustus 2020

Corinne won dit boek won tijdens de winactie van schrijver van de maand juli 2020 bij ‘Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken’ van boekenblogger Tazzy Jenninga. Ze liet me via de chat weten dat ze heeft genoten van dit boek.

Hier is haar recensie

Het boek neemt ons mee in het leven van Dalmar en Maud. Zij wonen samen in hun huis in Lunapoort. Zij voelen zich anders dan anderen en lopen daar steeds tegenaan. Op een gegeven moment gebeuren er dingen die ze niet kunnen verklaren en ook voelen ze zich erg moe. Ze ontdekken dat ze mee zijn genomen naar de twaalfde Saturnusmaan, terwijl ze sliepen. Daarna neemt hun leven een andere wending.

Johanna Lime is het pseudoniem van Marjo Heijkoop, een schrijfster van sciencefiction boeken voor de jeugd. Schimmenschuw en trilogie De vergeten vloek zijn eerdere werken van haar.

De twaalfde Saturnusmaan is een boek dat lekker leest. In de leidraad van het verhaal kan iedereen zich wel vinden. Iedereen voelt zich weleens anders dan anderen, de twijfel die je dan voelt is heel mooi beschreven. Ook heeft de schrijver zich in de achtergrondinformatie verdiept om die kloppend te maken. Het is een boek dat ik zeker aan andere lezers aanbeveel.

Mijn reactie

Dank je wel, Corinne, fijn dat je van het boek genoten hebt.

Groetjes van Johanna Lime

ZOMER WINACTIE 2020

6 augustus 2020

Deze winactie is voorbij.

De loting op Naamloten.nl is voorbij en de winnaar is bekend.

Het boek wordt morgen opgestuurd naar Corinne.

Gefeliciteerd!

 

Voor degenen die niet gewonnen hebben, verwijs ik naar de mogelijkheid om boeken via mij of online te kopen, via de links die op mijn websites staan, of met een bericht via mijn Facebookpagina.

Dank u voor het meedoen.

 

Johanna Lime

***********************************************************

30 juli 2020 tot 6 augustus 2020

Johanna Lime was in juli 2020 schrijver van de maand bij Tazzy Jenninga,
 op haar website en Facebookpagina
“Ik hou van horror, fantasy en spannende boeken !!!!!!!!”

Om dit feestelijk af te sluiten, verloot zij een van haar boeken.

De twaalfde Saturnusmaan.

Het is een boek voor volwassenen.

Winactie

Vanaf 30 juli kunt u dit boek winnen door mee te doen aan de winactie op de Facebookpagina van Johanna Lime. Volg deze link: https://www.facebook.com/johannalime2/

Aan de winactie zijn de volgende voorwaarden verbonden:

  1. Like de pagina van Johanna Lime op Facebook.
  2. Laat onder de post van de winactie een opmerking achter waarin u vertelt waarom u dit boek wilt winnen.
  3. De winnaar wordt door loting bepaald op 6 augustus en benaderd via een chat op Messenger zodat de adresgegevens kunnen worden doorgegeven. Vervolgens komt het boek met de post haar/zijn kant op.
  4. Als u wint, verplicht u zich tot het lezen van het boek en schrijft u binnen twee maanden na ontvangst een recensie over De twaalfde Saturnusmaan, die in een chat aan Johanna Lime wordt doorgegeven.

 

Hier de flaptekst van dit boek:

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

De trilogie is een sieraad voor elke boekenkast

25 juli 2020

‘De drie boeken zijn samen een sieraad voor elke boekenkast.’ Dat schreef Ans Stier onder andere in haar recensie voor Schamel verbond.

Lees onder dit plaatje haar hele recensie:

Voor Johanna Lime mocht ik De vergeten vloek; Deel 3 Schamel Verbond lezen en recenseren waarvoor mijn hartelijke dank.

Recensie De vergeten vloek; Deel 3 Schamel Verbond – Johanna Lime

Samenvatting

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

Leeservaring

Schamel Verbond is het derde deel uit een serie van drie.

Om het verhaal goed te kunnen begrijpen is het van belang eerst de twee voorgaande delen te lezen. De prettige schrijfstijl van de eerste twee delen wordt ook in dit deel prima gehanteerd. Het is een prettig lezend boek. De omgeving waarin het verhaal zich afspeelt is heel beeldend. Je kunt je prima inleven in de omgeving en de personages.

Heerlijke fantasy om bij weg te dromen. Het leuke is dat er ook hele moderne technologie in het verhaal is verwerkt. Een mooie mix van “klassieke fantasy” met koninkrijken en magie e.d. en sciencefictionachtige elementen.

De personages hebben allemaal een ander karakter en je leert ze prima kennen. Het verhaal is spannend en goed uitgewerkt. Het staat weer vol met heerlijke avonturen.

De cover van dit derde deel is helemaal in lijn met de eerste twee delen wat betreft de kleuren en tekst opdruk. De drie boeken samen zijn een sieraad voor elke boekenkast. Schamel Verbond is een mooie afsluiting van deze trilogie. Ik heb er weer van genoten.

Algemene Informatie

Titel: De vergeten vloek; deel 3, Schamel Verbond

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Jaar van uitgifte: 2020

Genre: Fantasy

ISBN: 978 94 6308 2105

 

Mijn reactie

Dank je wel, Ans Stier. Fijn dat je weer hebt genoten van dit boek.

Van Johanna Lime

Trilogie De vergeten vloek is hier te koop

Interplanetair deel 1 Ruimtestad is naar de uitgever

21 juli 2020

Het manuscript is klaar.

Tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020 heb ik de vierde en laatste versie van mijn manuscript geschreven en geredigeerd. CampNaNoWriMo werkt altijd goed bij mij, het houdt me in het ritme van elke dag bezig te zijn met schrijven. Daardoor was ik op 11 juli al klaar met het herschrijfproces van versie 4. Dit wordt mijn volgende boek, het eerste deel van trilogie Interplanetair, bij Zilverbron.

Ik had tijdens het redigeren van alle hoofdstukken een samenvatting gemaakt met daarin wat er precies in dat betreffende hoofdstuk gebeurde. Ik hield het plotschema bij en vinkte het af als ik alles gecontroleerd had. Daarna ben ik aan de slag gegaan met het bijwerken van de synopsis die ik vorig jaar al gemaakt had. Na de veranderingen die tijdens het schrijfproces optraden, is het verhaal wel een beetje anders geworden dan ik in 2019 verwachtte. Maar nu past de nieuwe samenvatting weer mooi bij het manuscript. Vervolgens heb ik alvast geprobeerd om een flaptekst voor het boek te schrijven. Volgens mij is het verhaal nu in zoverre af, dat het naar de uitgever kan.

Gisteren heb ik contact gezocht met Cocky van Dijk van Uitgeverij Zilverbron. Ik heb haar gevraagd of ze het manuscript nu al wilde hebben of pas in september, zoals het in de planning stond. Ze vond het goed dat ik het nu alvast opstuurde en dat heb ik dus gedaan.

De redactie kan nog wel even op zich laten wachten, want er zijn wat dingen anders gelopen dan verwacht in 2020, met de covid-19 toestanden. Maar dat vind ik niet erg. Het is belangrijk dat we er de tijd voor nemen en dat de redactie goed gebeurt. Dus als het wat later wordt dan gepland, kan ik daar mee leven. Het gaat tenslotte om het resultaat, het boek moet zo goed mogelijk worden. Ik denk dat jullie, lezers, het daar mee eens zijn.

Ik vind het toch al heel leuk dat er vanaf 2021 elk jaar weer een nieuw boek van Johanna Lime in de planning staat bij Zilverbron. Daarom heb ik ook besloten om alvast deel 2 en 3 te gaan plotten en ga ik gewoon alvast verder werken aan de rest van de trilogie. Ik kreeg deze week weer een paar goede ideeën voor inspiratie voor het tweede deel en heb er zin in om aan het volgende verhaal te beginnen.

Over Interplanetair

Interplanetair is een trilogie die ruim twintig jaar na het einde van trilogie De vergeten vloek begint. De hoofdpersonages zijn Irene en Daniël. Irene is een Laskoriaanse prinses, de oudste dochter van koning Jima. Daniël is een Berinese prins, de oudste zoon van koningin Sylviana. Lezers die Schamel verbond gelezen hebben, kennen hen al als baby’s.

Ik heb pas nog besloten dat ik deze twee hoofdpersonages voor alle drie de delen ga gebruiken. De verhalen van Interplanetair zullen dus worden verteld vanuit de perspectieven van Irene en Daniël. Laskoro en Berinyi gaan na de oorlog samenwerken en er is een uitwisselingsprogramma om het evenwicht in de bevolking terug te krijgen. Om in de toekomst meer bevriende volkeren en daardoor meer steun te krijgen, zouden ze eigenlijk een afgevaardigde moeten krijgen in de ruimtestad. Daar zit namelijk de Galactische Vereniging van Planeten. Wanneer ze zich daar bij aansluiten, kunnen ze zich beter handhaven in hun deel van het universum en hebben hun oude vijanden minder vat op hen. Er zijn echter krachten en machten bezig om een spaak in het wiel te steken. De hoofdpersonages krijgen het moeilijk.

Het eerste deel speelt zich voor een groot gedeelte af in de ruimtestad Alhenapolys in Gemini. Daarom vond ik Ruimtestad een mooie titel.

De volledige titel wordt dan: Interplanetair, deel 1, Ruimtestad.

Het boek staat in de planning voor 2021.

Groeten van Johanna Lime

Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime

Bookstamel geeft Schimmenschuw een 9,5 als cijfer

13 juni 2020

Melanie Hoogvliet geeft op Bookstamel, haar blog voor Nederlandstalige boeken, Schimmenschuw een 9,5!

Ze vond het verhaal eigenlijk nog veel te kort en had graag meer willen lezen.

Hier haar recensie:

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Ik heb inmiddels al aardig wat boeken van Johanna Lime gelezen. Het begon allemaal met trilogie De vergeten vloek. Deel 1 en 2 was nog samen geschreven door Marjo en Dinie, helaas overleed Dinie in 2018 en moest Marjo het laatste deel alleen verder schrijven. Dinie was natuurlijk in gedachten wel bij Marjo aanwezig. Deze keer mocht ik Schimmenschuw lezen van Johanna Lime. Dit was hun eerste boek.

Een prachtig verhaal.

Titel: Schimmenschuw

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Genre: Fantasy

Cijfer: 9,5

Hier gaat Schimmenschuw over:

Als het zomercircus van Droam in Tulle komt, speelt Kamilia voor waarzegster, maar als ze voor zichzelf de toekomst wil zien, wordt ze meegenomen door Avatars en valt door een tijdpoort.

Al gauw blijkt dat Kamilia in een ver verleden terecht is gekomen, op Chyndyro, een zusterplaneet van Laskoro. Ze wordt naar de matriarch gebracht en krijgt in de tempel te horen dat ze door zeven landen moet reizen om zeven punten van een ster te verzamelen. De zevenster vormt de sleutel van de enige tijdpoort die hier is. Er liggen onmogelijke opdrachten op haar te wachten.

Dan krijgt ze ook nog eens te maken met geesten van draken die haar tegenwerken. Kamilia wordt bij haar zoektocht geholpen door een groepje trouwe vrienden en ontdekt dat ze een speciale magische gave bezit. Maar is het genoeg om de opdrachten te vervullen en naar huis terug te keren?

Dit vind ik van Schimmenschuw:

Ik begin zoals altijd even kort met de titel en de cover. De titel vind ik erg goed gekozen. Als je het verhaal hebt gelezen, snap je hem helemaal. De cover met de kristallen bol vind ik ook erg mooi en het oranje met groen/blauw valt lekker op in de winkel

Dan het verhaal zelf. Schimmenschuw speelt zich af voor De vergeten vloek trilogie en is het eerste boek van deze auteurs. Schimmenschuw leest net als de andere boeken van Johanna Lime lekker weg. Ik kan niet merken dat het hier om een debuut gaat en dat vind ik fijn. Wat ik wel wat jammer vond, is dat het boek niet wat dikker was.

In het boek moet Kamilia, het hoofdpersonage, namelijk langs de 7 dynastieën op zoek naar de 7 punten van een ster waarmee ze weer thuis kan komen. Tijdens haar reis langs deze magische dynastieën maakt ze een hoop vrienden. In elke plaats of stad leren ze weer wat nieuwe mensen kennen. Echter doordat het boek zo vlot is geschreven vond ik de zoektocht naar de punten soms iets te snel gaan. Je leerde sommige bijpersonages niet kennen en dat vond ik wel jammer.

Verder heb ik eigenlijk geen minpunten aan dit verhaal kunnen ontdekken. De verhaal lijn zit prima in elkaar. Het is niet te voorspelbaar en je kunt lekker vlot doorlezen. Het personage van Kamilia vind ik erg interessant en ook een aantal van de bijpersonages die haar de hele weg vergezellen, zoals opa Nikos en Robin. Er komen genoeg magische aspecten voor in het boek en een aantal fabeldieren/fantasyfiguren.

Ben je net als ik een fantasy lover dan raad ik je dit boek zeker aan. Daarom krijgt het een mooie 9,5 van mij.

Heel veel liefs, Melanie

Lees hier de recensie op Bookstamel zelf.

Heel erg bedankt voor dit prachtige commentaar op ons debuut, Melanie.

Groeten van Johanna Lime

Bookstamel – Het einde had niet beter geschreven kunnen worden

21 mei 2020

Wat een fijne recensie van Melanie Hoogvliet kwam er gisteren binnen via Bookstamel. Ze geeft Schamel verbond een 10! Het einde van de trilogie had niet beter geschreven kunnen worden, schrijft ze. Ook denkt ze dat Dinie trots zou zijn op dit boek. Dat denk ik zelf ook. Dat Lucian als personage favoriet is, daar zou ze zeker heel trots op zijn geweest. Dinie had voor het personage Lucian Ming namelijk een dagboek geschreven. Een van onze inspiratiebronnen.

Maar dan hier de recensie van Bookstamel:

Hallo lieve lezers van Bookstamel,

Vandaag was het weer zo’n dag waarop er een einde kwam aan een trilogie die ik met heel veel liefde en plezier heb gelezen. Tijd dus om mijn recensie over Schamel Verbond te gaan schrijven. Ik vind het einde van een trilogie altijd weer bijzonder. Aan de ene kant wil je het einde van het verhaal weten. Aan de andere kant is het ook een beetje verdrietig omdat je afscheid moet nemen van een verhaal

 

Een prachtig einde van een boeiende trilogie

Titel: De vergeten vloek – Schamel verbond

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Genre: Fantasy

Cijfer: 10

 

Hier gaat het Schamel Verbond over:

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

 

Dit vind ik van het Schamel Verbond:

Over de cover van dit boek kan ik kort maar krachtig zijn want die is prachtig en past perfect bij de andere delen.

Het verhaal zelf is een prachtig einde van deze trilogie. Langzaam aan komen alle personages en verhaallijnen bij elkaar. Dit afsluitende deel zit echt enorm goed in elkaar, hierin vind ik de auteur dan ook erg gegroeid. Er is voldoende ruimte voor de magische en fantasie aspecten. Maar daarnaast komen er ook onderwerpen aan bod als liefde, trouw, vriendschap en vergeving. Ik denk dat het einde van deze trilogie niet beter geschreven had kunnen worden.

Natuurlijk is er in dit slotdeel een epische strijd gaande tussen goed en kwaad. Deze strijd is mooi opgebouwd en weet je te boeien tot het eind, je wil blijven lezen om te weten hoe het afloopt. Er gebeurt echt enorm veel in dit deel. Maar omdat het een slot deel is wil ik er eigenlijk niet teveel over verklappen.

De personages in dit boek zijn allemaal super goed uitgewerkt. Vanaf deel 1 bouw je een band op met de personages. Hoewel je ook weer nieuwe personages tegenkomt worden de andere personages niet vergeten. Je kunt enorm mee leven of ze nu aan de kwade of de goede kant staan. Lucian is een van mijn favoriete personages, zeker in dit deel. Maar natuurlijk ben ik ook een groot fan van Koning Jima en Koningin Sylviana. Koningin Sylviana maakt in dit deel een mooie groei mee. Ze wordt als het ware wakker geschud.

Marjo, ondanks dat je dit verhaal niet met Dinie hebt kunnen afmaken merk je daar totaal niks van. Dat laat maar weer eens zien hoe goed jullie op elkaar ingespeeld waren. Ik denk dat Dinie heel erg trots op je is! Daarnaast kijk ik enorm uit naar je volgende boeken.

Heel veel liefs, Melanie

 

Hier is de originele recensie te vinden: Naar Bookstamel

Ik ben hier heel erg blij mee.

Dank je wel, Melanie!

Johanna Lime

De vergeten vloek trilogie als set te koop op artbooksshop

11 april 2020

Is het er nog steeds niet van gekomen om eerder al een boek uit mijn trilogie aan te schaffen, om wat voor reden dan ook? Hebt u er toch al eens stiekem over nagedacht dat u dit uitgebreide verhaal best in uw boekenkast zou willen hebben, om het ook eens te lezen nadat u de recensies zag? Nu we toch vanwege de maatregelen voor de pandemiebestrijding binnen moeten zitten, is het misschien eens tijd om er lekker voor te gaan zitten. Want zeg nou zelf, wie wil er niet op vakantie naar Laskoro en Berinyi in meer dan 1350 pagina’s leesplezier? Schroom niet langer, want uitgeverij ZILVERBRON heeft nu een prachtig aanbod. De hele trilogie is als set te bestellen en kost u minder dan drie losse delen van de boeken.

Hier is de link voor het kopen van De vergeten vloek Drieluik

Veel leesplezier gewenst!

Johanna Lime

Het boek ‘Smeulend venijn’

Oorspronkelijk geplaatst op 11 september 2018 op website De vergeten vloek

Op 22 september is ons volgende deel van de trilogie een feit. Op de Elfia in Arcen, waar wij drie jaar geleden met ons debuut Schimmenschuw stonden, komen wij nu met ons derde boek. Het tweede deel van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn speelt zich af in de Rosettenevel, in Monoceros, waar de elementenmagiërs naar toe verbannen zijn. De hoofdpersonen uit dit boek zijn Sylviana Attholred, Sammerah Lyoncourt, Tatjana Baksy en Jacky Toliano. Soms vormt een hoofdstuk een brug met deel 1, Sluimerend vuur. De verhaallijnen van Sluimerend vuur en Smeulend venijn lopen namelijk parallel in twee aparte koninkrijken van elk vijf planeten. Smeulend venijn telt 471 bladzijden en is uitgebracht bij uitgeverij Zilverbron. De doelgroep is vanaf 15 jaar, Young Adult, maar ook oudere lezers beleven veel plezier aan onze verhalen. Het genre is fantasy met een vleugje science fiction.

Flaptekst van Smeulend venijn

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages die in hun fantasy en sciencefiction verbeeldingswereld leven. In 2011 besloten ze om deze verhalen uit te werken tot romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Na de voorloper Schimmenschuw volgde Sluimerend vuur, deel 1 van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn

Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.

Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

Paperback, 471 pagina’s

Uitgegeven op 22 september 2018

De vergeten vloek, deel 1, Smeulend venijn

ISBN: 978-94-6308-139-9

Nederlands

Leeftijd: vanaf 15 jaar, Young Adults.

De prijs van het boek is € 24,95

Uitgeverij Zilverbron Het boek is hier te koop

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijgen we een e-mail waarop we kunnen reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat we contact op kunnen nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Groeten van Johanna Lime

De kaart van Berinyi

Bijgewerkt op 10 april 2020

In deel 2 van De vergeten vloek SMEULEND VENIJN is door uitgeverij Zilverbron een kaart van BERINYI opgenomen.

De kaart in het boek is echter een zwart-wit kaart van een klein formaat.

Wij willen u de mogelijkheid geven om deze kaart in kleur te kunnen zien opeen groter formaat. (TIP: Klik op de kaart om hem groot op het scherm te zien).

Daarom plaatsen we hem hier.

Een van de districten op Berinyi is Bengalo, het district van de Koninklijke familie, Attholred.

Daar rechts schuin onder ligt het district Haryana, naast Deliyi.

Het bij deze roman passende e-book van ons op Smashwords heet: De nevelkinderen van Hary Rud. U kunt het als e-book kopen op mijn Smashwords pagina. https://www.smashwords.com/books/view/895147

Hierbij het plaatje van de kaft.

In onze verbeeldingswereld EIBOR RISOKLANY horen de onderstaande e-books en de drie papieren boeken die wij tot nu toe hebben geschreven. (Voor de boeken: ga naar de webwinkel van Zilverspoor en Zilverbron https://www.artbooksshop.com/).

Hier staan ze de kaften van de vier korte verhalen bij elkaar.

De korte verhalen uit de verbeeldingswereld Eibor Risoklany, die bij de paperbacks passen zijn:

  1. De wording van Chyndyro
  2. De slangenvrouw
  3. De nevelkinderen van Hary Rud
  4. Het kereltje dat crashte in Loppersum

Te vinden met deze link: https://www.smashwords.com/books/byseries/45710

Veel leesplezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 4

21 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de vierde (en dus de laatste) week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Wat zijn de snelste manieren om te reizen? Zijn er goede wegen? Wat wordt er gebruikt voor het transport?

Het transport tussen de verschillende planeten gaat met een ruimteveer. Dat is een lijndienst van ruimteschepen die bijvoorbeeld van Bengalostad op Berinyi5 naar Nevelstee op Berinyi4 reizen of vandaar weer naar Lyonstad op Berinyi3. Tussen Berinyi5 en Berinyi1 of 2 zijn er af en toe maar ruimteveren. Daar wonen niet zo veel Berinezen. Maar tussen de meer bewoonde planeten gaat er dus regelmatig een ruimteveer. Zo blijven de vijf planeten van Berinyi met elkaar in verbinding staan.
Er zijn redelijk goede wegen waarop accuwagens kunnen rijden, die autootjes heten de kabats. Je hebt daarin verschillende modellen. Met vier wielen heten ze buntai, met drie wielen noemen we ze toraiku. Ze kunnen relatief korte afstanden afleggen omdat ze op accu’s rijden, zoals elektrische auto’s bij jullie, maar dan kleine modellen. Alleen zijn de wegen op Berinyi5 niet erg geschikt voor hoge snelheden.
Op Berinyi zelf reizen we tussen de verschillende steden met de trein. Dat is een monorail die heel snel gaat, omdat hij op ritovysche energie werkt. Zo’n trein ligt als het ware op een wolk van energie wanneer hij over de rails voortraast. Tot aan een station bij een zeestraat, want over water gaat hij niet.
Er zijn dus ook veerdiensten over de zee op Berinyi 5. Zij varen van het ene district naar het andere, wanneer er water tussen de districten zit.
In Madras wordt er nog wel gebruik gemaakt van reizen op olifanten, in een oerwoudgebied bijvoorbeeld, hoewel dat een omslachtige manier van reizen is. Ik maak zelf liever gebruik van een trein of van een paard.
Als je in een gebied komt waar geen trein rijdt, moet je wel gebruik maken van dieren. Zo ben ik zelf te paard naar de tempel van Deliyi gereisd, de Vuurberg op. Ook in het Capry Hooggebergte van Haryana kun je te paard over ruiterpaden reizen. Of met een koets, maar over de bergwegen is dat soms wel lastig, want daar is de koets al gauw te breed en kun je elkaar niet meer passeren als er een tegenligger komt.
Het beste reis je natuurlijk met een kruiser of jager van de Berinese Ruimte Macht, maar ja, dat is meestal alleen voor ruimtereizen. Ik ben weleens in een ruimteschip van Bengalo naar Goa gereisd, wat een hele ervaring was omdat ik toen mijn eerste man ontmoette. Ik kreeg er jammer genoeg hoofdpijn van, want het dempingsveld om de motoren was te oud, waardoor er ritovysche energie doorheen lekte die mijn mana wegzoog.
In dorpen en steden wordt er veel gewandeld, of men neemt een toraiku of buntai. In Bengalo wandel ik graag over de Avenue Celesta, die gaat naar het centrum van de stad. Daar ga ik naar de universiteit. Het paleis staat aan de Avenue Royale en achter het paleis is een prachtige rozentuin. Even verderop is het arboretum waar alle soorten bomen staan.
Berinyi is modern en traditioneel tegelijkertijd. De tradities hebben veel te maken met onze godsdienst en met de tempels. Daar worden soms grote feesten gegeven, waar iedereen op afkomt. Ik houd van tempelfeesten, van het reciteren van matra’s, van zang en dans.
Jacky Toliano wil proberen om magische poorten te bouwen, zodat je met magie van de ene stad naar de andere kunt springen. Ik hoop dat het haar lukt, want dat zou de reistijd aanzienlijk verminderen. Vooral Tatjana Baksy zou daar goed gebruik van kunnen maken, die reist zo veel.
Als er niet zoveel problemen waren, kon ik echt heel gelukkig zijn met ons koninkrijk. Maar er doen nare geruchten de ronde. Er komt een oorlog aan. Die wil ik niet, ik wil samenwerking. Maar ja, ik ben de koningin (nog) niet, mijn moeder heeft het voor het zeggen.

Tot zover week 4 uit deze Wereldbouw. Bent u al nieuwsgierig naar de boeken van Johanna Lime?

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 3

14 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de derde week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Zijn er ook niet-menselijke rassen, verzonnen dieren (draken, eenhoorns) en hoe hebben die de wereld beïnvloed? Zijn er speciale gebieden waar zij voorkomen?

Er zijn op Berinyi eigenlijk geen niet-menselijke rassen, maar er zijn wel mensenrassen die heel bijzonder zijn. Je hebt er drie verschillende soorten taicapry. Zij hebben kromme benen met hoeven, klauwen als handen, een hoofd met hoorns erop en ze zijn ongeveer een kop langer dan een taikeiyi, een mens zoals ik ben. Je hebt de Ana-taicapry die in bergachtige streken leven, zoals in de districten Haryana en Deliyi. Ana-taicapry die nog in hun stammen in de bergen leven hebben een bruine huid. Ze zijn geweldige jagers en gebruiken pijl en bogen en zwaarden voor de jacht. Ze leven in kubusvormige huizen.
Ik moet altijd omhoog kijken als ik een taicapry in zijn ogen kijken wil. Ze hebben prachtige glimmende ogen die van kleur veranderen. Mijn vriend, H’ach, heeft bruine ogen die soms veranderen in goud. Ik vind ze schitterend. H’ach, maar ook mijn lijfwachten Sean en Bald, zijn taicapry die in de stad zijn komen wonen. Als taicapry in een stadsgebied komen te wonen, verandert hun kleur geleidelijk naar parelmoer. Dat komt door de mimicry, ze passen zich aan hun omgeving aan.
Daarom zijn de taicapry, die in de waterrijke streken van Haryappan en Angelorum leven, blauw. Zij heten de Appan-taicapry en hebben meestal lang zwart haar, waar ze erg trots op zijn. Ze laten het zo lang groeien dat het tot hun onderrug reikt en dragen het meestal in een paardenstraat of lange vlecht. Taicapry geef je geen Holygroet, je moet ze op hun wang kussen. Je mag bij een vrouwelijke taicapry wel naar een recept vragen van een taart waar mana in verwerkt is, maar denk maar niet dat zij het recept ervan ooit prijsgeeft. Net zo min als je van een mannelijke taicaprysmid een zwaard kunt kopen als je een taikeiyi bent. Dat ik een taicapryzwaard kreeg, was echt een enorm groot cadeau. Ik doe dus ook vreselijk mijn best om de zwaardvechtkunst zo goed mogelijk te leren, het liefst gecombineerd met vuurmagie.
In Mohenjo leven de Daro-taicaprystammen. Zij hebben een groene huid en gebogen horens. Daro-taicapry trainen de politie van Berinyi. De militairen van de Berinese Ruimte Macht leren vechten in hun trainingskampen. Taicapry willen zelf ook graag dienst nemen bij de BRM, want zij vinden lijfwacht zijn, of militair, of tuinman, hele prestigieuze beroepen. Daar kunnen ze bij hun stam eer mee behalen. En ze zijn ook heel goed als werknemer in de ruimtevaart of bij de politiemacht. Zag mijn moeder dat nou ook maar in.
Behalve taicapry heb je taikeiyi, mensen zoals ik. Helaas is in mijn ras een disharmonie ontstaan en zijn er drie keer zoveel mannen als vrouwen. Dat maakt het heel erg lastig. Bovendien is er ook nog de narigheid dat ik als Magia een dochter nodig heb om me op te kunnen volgen en als ik een zoon krijg, bestaat de kans dat hij vroeg zal sterven. Dat zijn grote problemen. Het volk vindt ook, vanwege de disharmonie, dat het eerlijk is als ik met drie mannen trouw. Dan heb ik ook meer kans op een dochter, hoewel ik daarvoor een bepaald ritueel geleerd heb op Berinyi3. Ik hoop dat het me helpen kan. Maar eerst moet ik drie geschikte huwelijkskandidaten vinden en dat is erg moeilijk, want ik moet wel van ze kunnen houden, toch?
Behalve taicapry en taikeiyi, de grote mensen zogezegd, zijn er ook kleine mensenrassen. Dat zijn de shoikeiyi. Kleine mensen met kattenogen en vleermuisoren. Ze hebben echolocatie en zijn daardoor zeer geschikt om bepaalde soorten kristallen uit de mijnen te halen. Maar tegenwoordig leven ze meestal op boerderijen, in de Eedenvallei. Alles is daar zoals in een miniatuurwereld. Tatjana Baksy is hun beschermvrouw en gaat elke maand wel een keer naar hun koning, dan bespreekt ze al zijn problemen en zoekt er een oplossing voor. Shoikeiyi hebben op Berinyi een natuurreservaat gekregen om in te wonen.

De shoiaviony is ook een klein mensenras. Ze zijn net als de shoikeiyi door magiërs gemaakt die met genen zijn gaan experimenteren, iets dat de Avatars ten strengste verboden hadden. Toch kwamen ze er. Wezens die op mensen lijken maar vlindervleugels hebben. Het zijn net een soort feeën, ze kunnen ook een magisch poeder strooien waardoor ze iemand bedwelmen. Ze zien er schattig uit, maar pas op, schijn bedriegt!
Verder is het wel bijzonder dat er op Berinyi olifanten leven, volgens mij. En dat Rombout de manifestatie van een olifant heeft aangenomen vind ik ook erg frappant.

Tot zover week 3, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 2

07 mei 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de tweede week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Als er magie is. Hoe wordt de wereld dan beïnvloed door de aanwezigheid van magie?

Er is magie op Berinyi. Mijn familie, Attholred, heeft vuurmagie. De familie Lyoncourt heeft luchtmagie, Baksy is van de aardemagie en Toliano van de watermagie. Wij zijn de families van de elementenmagiërs die verbannen zijn van de planeet Chyndyro en op Berinyi zijn terechtgekomen. Onze volgers zijn de families van de Klawiccys, zij hebben ook magie, maar moeten hard studeren om de spreuken te kunnen gebruiken. Daarvoor zijn er speciale scholen, die bij de tempels horen. De vier families van de elementenmagiërs hebben de magie in hun genen en gebruiken hun magie als vanzelf. Toch oefenen wij ook om de hogere magie te leren gebruiken. Ik heb er speciaal Het Magische Offensief voor opgericht, dat is een club van magiërs, Magii en Klawiccys, die oefenen op het veld van Bengalore. Het veld van Bengalore is een magisch oefenveld waar je de magie kunt gebruiken zonder dat er schade aan het landschap ontstaat. Ik zet soms het hele veld in brand en naderhand is daar dan niets meer van te merken. Nog geen grassprietje is verschroeid. Er is een permanente spreuk werkzaam op het veld van Bengalore. Je kunt er geweldig fijn oefenen, duelleren zelfs.

Magii en Klawiccys worden opgeleid om dienst te doen in de tempels van de Avatars. We zijn dus ook priesteressen en hogepriesteressen voor onze goden en godinnen. Elke grote magische dynastie heeft een eigen godin en een eigen god toegewezen gekregen. Die van Attholred zijn de god Ignaz en de godin Gratia. Lyoncourt heeft Caelestis en Leona als Avatars, Baksy heeft Ceriel en Baltina en Toliano heeft Ebolt en Wieke.

Berinyi als geheel heeft ook een godin, dat is Chimaera, de Zwarte Draak. Zij heeft de vijf planeten van Berinyi geschapen. Haar man is de olifantgod Rombout, die daardoor de god van heel Berinyi is.

Het vreselijke van het hele magieverhaal is, dat mijnbroers, en alle zoons van hogepriesteressen weliswaar magie bezitten, maar op jonge leeftijd sterven. Hoe dat precies komt, weet niemand. Uit hun verhalen hebben we opgemaakt dat ze aangevallen worden door magische beesten, op een leeftijd waarop normaal iemand een test moet doen om op een hoger niveau te komen voor de opleiding aan de tempelscholen. Maar zij komen dus niet op een hoger niveau, in plaats daarvan worden ze verscheurd door wilde beesten. Magische dieren die wel sporen achterlaten maar die niemand met het blote oog kan zien. Ik vind dit bijna nog erger dan de disharmonie die er na onze verbanning naar Berinyi in de taikeiyi bevolking is ontstaan.

De taikeiyi zijn mensen die van Chyndyro kwamen, mensen zoals u, maar dan met magie in hun genen. Wij hebben ook de kleine mensenrassen meegnomen van Chyndyro, de shoikeiyi uit de Eedenvallei en de shoiaviony van Berinyi3. Het grote mensenras dat op hoeven loopt en horens heeft, de taicapry, is het oorspronkelijke ras van Berinyi. Zij zijn geschapen door Chimaera, die zij overigens Sana noemen. Taicapry gebruiken ook magie, maar op een andere manier dan wij. Mannen smeden magie in hun zwaarden en gereedschappen. Vrouwen verwerken magie in hun gebak. De heerlijkste taarten worden gebakken door taicapryvrouwen. Als je magische energie bijna op is en je eet een stukje taart, voel je dat je sterker wordt. De mana laadt dan weer op. Net als wanneer je onder een deken slaapt die door taicapryvrouwen is gebreid van khnumerrowol.

Berinyi is een magische dictatuur. Mijn moeder regeert er samen met twaalf wijze vrouwen, hogepriesteressen van belangrijke tempels die verspreid staan over de hele planeet. De Raad van Twaalf vormt de regering. Wat de koningin en de Raad beslissen, wordt uitgevoerd. In de districten wordt het bestuur gevormd door gouverneurs en daarbij is een democratisch systeem, maar het laatste woord hebben toch de Magii. Als dingen uit de hand dreigen te lopen, wordt er magie gebruikt om het tegen te gaan. Mijn moeder gebruikt vaak vuurballen om haar beslissingen kracht bij te zetten. Sommige executies worden door ook door de Magii uitgevoerd. Soms is dat nodig in een wereld die drie keer zoveel mannen heeft als vrouwen. Je moet je laten gelden als vrouw, anders redt je het niet.

Toch denk ik dat ik minder streng zal zijn dan mijn moeder. Zij haat taicapry, terwijl ik ze juist zo fascinerend vind.

Tot zover week 2, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Magische vriendschappen en pure intenties

1 mei 2020

De allereerste recensie voor ‘De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond,’ kwam vandaag van Ferry Visser. Hij gaf het boek 4 sterren.

Johanna Lima (Marjo Heijkoop) heeft met ‘Schamel verbond’ het afsluitende deel geschreven van de trilogie. Het is een spannend en meeslepend verhaal over vriendschap en intentie met sterke personages, dat ik in een dag gelezen heb.

Waarom?

In dit laatste deel van de ‘De vergeten vloek’ trilogie woedt er een oorlog tussen Laskoro en Berinyi. De Avatars hebben in het verleden een vloek over de planeten uitgesproken, die pas opgeheven zal worden als beide gaan samenwerken. Dit vraagt het uiterste van de helden van het verhaal.

Een van de kenmerken van de boeken van Johanna Lime is de beeldende manier van schrijven. Vooral de passages waarin magie centraal staat zijn hier fantasierijke en expressieve voorbeelden van, die slechts overtroffen worden door de beschrijvingen van de magische gevechten. Hierin is Lime op haar best.

Om te beginnen verdienen Lucian Ming, Frank Gettferdrey en Jima Revaldesh Morane ieder een eigen verhaal. Voor mij vormt dit drietal mijn favoriete personages van de trilogie. Niet alleen worden ze treffend neergezet, ze maken ook allemaal een sterke en heftige ontwikkeling door, waardoor de lezer hen beter leert kennen dan de andere verhaalfiguren. Lucian is een van mijn favoriete personages geworden, omdat hij een tragische held is die verschrikkelijke gebeurtenissen meemaakt en toch niet verbitterd raakt.

Dat brengt mij vervolgens bij de thematiek. Deze roman geeft de lezer de mogelijkheid om het verhaal op verschillende manieren uit te leggen en voor iedere uitleg zijn voldoende argumenten te vinden. Voor mijn gevoel gaat dit deel over de intentie waarmee macht uitgeoefend wordt. Dat onderwerp speelt niet alleen in de oorlog tussen de planeten, maar nog sterker voor de hoofdpersonages.

In ‘Sluimerend vuur’ krijgen Lucian, Franck en Jima ieder te maken met het in balans brengen van hun magische roeping en hun wereldlijke functie. Dat wordt in dit deel verder uitgewerkt door de ethische kant aan bod te laten komen. Of zoals Lucian zegt: ‘Het gaat erom wat je ermee doet. Je acties moeten zuiver zijn.’ (p.267) De zuiverheid van een daad wordt in het verhaal bevestigd door vriendschap.

Het contrast tussen magie en techniek is een belangrijk onderwerp in de trilogie en daardoor ook in ‘Schamel verbond’. Lime speelt hiermee in het verhaal door ze soms lijnrecht tegenover elkaar te zetten. Bijvoorbeeld het bijna epische gevecht tussen Frank en zijn ruiters tegen de Fryeterianen is prachtig en geeft het onderwerp heel expressief weer.

Dus voor alle lezers die eens beeldend magisch willen lezen over de intentie waarmee macht uitgeoefend kan worden, met geweldige personages, is ‘Schamel verbond’ een aanrader.

 

Ik ben hier natuurlijk ontzettend blij mee.

Dank je wel, Ferry!

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Smeulend venijn – week 1

30 april 2020

De fantastische wereld uit deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand mei van 2020 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de eerste week.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

In de rubriek ‘Wereldbouw’ zetten we elke maand één verhaalwereld van een Zilverauteur in de schijnwerpers. Dit doen we verspreid over vier weken. Volg deze dus goed, want pas aan het einde van de maand zullen de gekozen vragen allemaal beantwoord zijn.

Bestaat je wereld uit een planetenstelsel, een aantal landen, een bepaald land, een streek, een stad of nog iets anders? Hoe ziet het er daar uit? Kun je iets vertellen over landschappen / gebieden die anders zijn dan bij ons / hoe speciale gebouwen eruit zien?

Ik ben Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi. Mijn wereld bestaat uit een planetenstelsel met vijf planeten die samen het koninkrijk Berinyi vormen. Onze ster is Bara en onze wereld ligt in het gebied van de Rosettenevel in Monoceros, de Eenhoorn. Van klein naar groot hebben onze planeten de volgende nummers: Berinyi1, 2, 3, 4 en 5.
Op Berinyi 1 en 2 is het klimaat minder geschikt om er te wonen. Er zijn veel delfstoffen en er is ook mijnbouw van ritovysche kristallen. Ritovysche energie is heel belangrijk, zonder dat zouden we geen moderne technieken kunnen hebben en geen ruimtevaart. Ritovysche kristallen zitten vol met magisch energie, die als ze vrij naar buiten stroomt levensgevaarlijk kan zijn. Kristallen die tegen elkaar opbotsen, kunnen heel gemakkelijk exploderen. Ze worden in bedwang gehouden door middel van demping. Maar ze zijn essentieel voor ons vervoer en natuurlijk nog het meest voor onze ruimtevaart.
Berinyi 3 is een heel mooie planeet met een prachtige, exotische natuur. Het is er door de vele soorten planten en het warme klimaat goed vertoeven. Als je daar bent, heb je er door de vele vegetatie bijna geen erg meer in dat je in de nevel woont. Op deze planeet is de familie Lyoncourt gaan wonen. Zij hebben als het ware een hele planeet voor hen en hun volgelingen gekregen. Lyoncourt kreeg de opdracht van de Avatars om voor het shoiavionyras te zorgen, voor de kleine, vliegende mensjes met hun vlindervleugels. In de hoofdstad van Berinyi3, Lyonstad, staat het Pauwenklooster waar Lyoncourt goed werk doet bij het opleiden van priesteressen voor de tempels. Daarachter is een grote tuin met fruitbomen en ananasplanten.
Op Berinyi4 is het klimaat minder gunstig maar je kunt hier wel goed wonen. In de hoofdstad, Nevelstee, is het heel vaak erg mistig. Er zijn daar veel bergen waarin de grootste mijnen voor ritovysche kristallen te vinden zijn. Zij worden gewonnen door gedetineerden die als straf in de mijnbouw moeten werken. Meestal mannen die zich vergrepen hebben aan vrouwen. Zedendelicten zijn een groot probleem, die door de disharmonie in de bevolking wordt veroorzaakt. Maar mannen moeten gewoon leren om van meisjes en vrouwen af te blijven! Berinyi4 is erg belangrijk voor de Berinese Ruimte Macht, omdat daar de meeste ruimteschepen van het koninkrijk gebouwd worden. Deze planeet is minder dicht bevolkt dan Berinyi 3 of 5.
Berinyi 5 is de grootste van de vijf planeten en daardoor ook de belangrijkste. Het heeft twaalf districten, waarvan er zes op het noordelijk halfrond liggen en zes op het zuidelijk halfrond. Er is ook veel water op deze planeet. Doordat wij in de Rosettenevel leven, ziet de lucht er vaak lila, paars of donkerrood uit. Dat komt ook doordat de ster Bara een rode ster is. Daardoor zijn de kleuren op Berinyi anders dan bij jullie. Ik vind de natuur ’s morgens vroeg het mooist. Dan heb je prachtige lila luchten met donkerpaarse wolken en zijn de takken van de struiken bruin en de bladeren goudkleurig. Er leven veel vogels op Berinyi, die prachtige geluiden voortbrengen.
Mohenjo, het district dat naast Bengalo ligt, heeft grote, donkere bossen, evenals Rishisti. De districten Sanatana en Angelorum hebben prachtige stranden. Haryana is een bergachtig gebied waar het Capry Hooggebergte zich in bevindt. Daar komt veel speciale bergfauna voor zoals het schapenras van de khnumerro’s. De wol van deze dieren bevat magie en helpt bij de genezing van zieken. Eeden is een prachtig district met mooie valleien. De Eedenvallei is een beschermd natuurgebied waar kleine mensen wonen, het ras van de shoikeiyi. Ze hebben er alles wat nodig is voor een landbouwgebied, maar dan in miniatuurformaat.
Deliyi is ook een prachtige streek met rijstvelden en vruchtbare grond. Dat komt door de vulkanen, wanneer die uitbarsten, kun je er beter niet bij in de buurt zijn. Bij de Vuurberg, de grootste vulkaan van Deliyi, ruikt het vaak naar zwavel. Haryappan is een prachtig gebied met veel meren en rivieren, de naam betekent heilig water. Dit is een van de mooiste districten van Berinyi. Het district Madras heeft olifanten en het is het warmste district, nog net iets heter dan Indora. Shabda is een minder druk bewoond district omdat het er nogal dor en droog is, maar de flora is daardoor weer heel bijzonder. Op Berinyi5 kun je echt van alle soorten landschappen wel iets vinden.

Tot zover week 1, volgende week weer een aflevering uit deze Wereldbouw.

Heb je een kaart van je wereld gemaakt en mogen we die plaatsen?

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

De wereld van Berinyi 1,2,3,4 en 5 in de Rosettenevel in Monoceros hoort bij deel 2 van De vergeten vloek, Smeulend venijn

Link naar boek of boeken van deze auteur (op artbooksshop)
Alle boeken van Johanna Lime bij Zilverbron

Het boek ‘De twaalfde Saturnusmaan’

11 april 2020

 

EEN AUTOBIOGRAFISCHE FICTIE VAN JOHANNA LIME
BIJ UITGEVERIJ AQUAZZ

De twaalfde Saturnusmaan is een verhaal over twee eigenwijze vrouwen die te maken krijgen met aliens die vanaf de twaalfde maan van Saturnus een onderzoek doen naar de ontwikkeling van de mensheid sinds de piramiden van Egypte. Het boek komt eind april/begin mei op de markt.

Johanna Lime

Johanna Lime is het pseudoniem van Marjo Heijkoop. Zij schrijft korte en langere sciencefiction verhalen. In 2015 kwam haar debuut Schimmenschuw uit bij uitgeverij Zilverbron. Hierna volgde trilogie De vergeten vloek en de volgende trilogie staat in de planning. Voor haar autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens, kwam ze bij uitgeverij aquaZZ terecht.

Flaptekst

Dalmar en Maud wonen samen in Lunapoort. Ze voelen zich als vreemden in een wereld, waarvan ze de regels vaak niet kunnen doorgronden. Ze zijn anders en lopen daardoor steeds weer tegen weerstanden op.

Als twee aliens landen op de twaalfde Saturnusmaan, kiezen ze Dalmar en Maud uit als studieobjecten. Ze willen nagaan of de mensheid zich al voldoende heeft ontwikkeld, sinds de tijd van de grote piramides in Egypte. Hun vraag is of de aarde zich aan kan sluiten bij de spiraal van de Galaxis, waar zij onderdeel van zijn.

Maud en Dalmar merken dat er tijdens hun slaap iets geks met hen gebeurt. Ze worden erg moe en het lijkt of de tijd niet meer synchroon loopt. Op hun werk komen ze voor vreemde verrassingen te staan. Als ze zichzelf tegenkomen in de supermarkt, besluiten ze om wakker te blijven. Dan ontdekken ze dat ze worden meegenomen naar Saturnus.

Het lijkt erop dat hun levenslot, de astrologische Saturnus, hun vrije keuze wegneemt. Of dat de maan hen te gevoelig maakt om zich op aarde te handhaven. Ze moeten een manier vinden om zelf te beslissen hoe hun leven verdergaat.

Paperback, 256 pagina’s

Wordt uitgegeven eind april/begin mei 2020

De twaalfde Saturnusmaan

ISBN 978-94-93023-46-8

Nederlands

Leeftijd: volwassenen.

De prijs van het boek is € 19,00

Het boek is hier te bestellen.

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijg  ik een e-mail waarop ik kan reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat ik contact op kan nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Veel leesplezier!

Johanna Lime

Het boek ‘Schamel verbond’

Geplaatst 11 april 2020 op Boeken van Johanna Lime

Deel 3 van trilogie De vergeten vloek, Schamel verbond, komt uit op 22 april 2020 en is vanaf die datum te koop. Met dit deel is trilogie De vergeten vloek compleet!

Schamel verbond is het derde deel van trilogie De vergeten vloek. Het verhaal begint met de ruimteslag in Orion, gaat over de Laskorianen in Taurus en de Berinezen in Monoceros. Alle losse draadjes in het plot van Sluimerend vuur en Smeulend venijn worden in dit deel aan elkaar gebonden. Hier merk je hoe verkeerd het is dat Berinyi samen met de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen een oorlog voorbereidde tegen Laskoro. In dit boek lees je over welke bedenkingen de mensen hebben, maar ook de Avatars hebben die. De eerdere delen, Sluimerend vuur en Smeulend venijn komen in dit derde deel weer bij elkaar.

Flaptekst van Schamel verbond

Johanna Lime

Marjo en Dinie schreven sinds 2011 samen romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Helaas stierf Dinie eind 2018 aan de gevolgen van kanker, waardoor Marjo alleen verder schrijft. Na de voorloper Schimmenschuw volgden Sluimerend vuur, deel 1, en Smeulend venijn, deel 2, van trilogie De vergeten vloek. Met dit derde deel is hij compleet.

Schamel verbond

De Laskoriaanse Ruimte Macht verrast Het Quaterno in Orion. Koning Jima Revaldesh-Morane hoopt de vijand in de ruimte te verslaan, want grondtroepen zijn verboden. Wanneer er toch schepen landen, worden de Magii tot het uiterste beproefd.

Helena moet een priester van Mage naar Berinyi halen. Ze vindt de Wan in de tempel op Chyndyro. Maar zij verdedigen zich op een wel erg radicale manier. Als haar dochters verslagen zijn, moet Helena toegeven dat haar plannen hebben gefaald.

De Avatars heffen de vloek pas op als Laskoro en Berinyi samenwerken. Maar als Sylviana breekt met Het Quaterno, verraadt ze de Terranen, Quarandonianen en Fryeterianen. De hoop op evenwicht is vervlogen, waardoor de Avatars besluiten tot een drastische actie over te gaan.

Uitgegeven op 22 april 2020

De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond

ISBN 978-94-6308-210-5

Nederlands

Leeftijd: vanaf 15 jaar.

De prijs van het boek is € 24,95

Uitgeverij Zilverbron Te koop bij artbooksshop.

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijgen we een e-mail waarop we kunnen reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat we contact op kunnen nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Groeten van Johanna Lime

De sterrenkaart van Taurus, Orion en Monoceros

11 april geplaatst op website Boeken van Johanna Lime

In deel 3 van De vergeten vloek SCHAMEL VERBOND is door uitgeverij Zilverbron een sterrenkaart opgenomen van Taurus, Orion en Monoceros, het gebied in de ruimte waarin de verhalen van Eibor Risoklany zit tot nu toe afspelen. Het koninkrijk Laskoro bevindt zich bij de Plejaden in Taurus, Berinyi ligt in de Rosettenevel in Monoceros. De ruimteslagen die in het boek beschreven worden vinden ander andere plaats in Orion.

De kaart in het boek is echter een zwart-wit kaart.

Ik wil u de mogelijkheid geven om deze kaart in kleur te kunnen zien.

(TIP: Klik op de kaart om hem groot op het scherm te zien).

Daarom plaats ik  hem hier.

Een van de soorten wezens die in Schamel verbond voorkomen zijn de Fryeterianen. Over een Fryeteriaan schreef ik ook een kort verhaal: Het frisbeeschip dat crashte in Loppersum. Het past bij dit boek vanwege het effect dat deze alien heeft op mensen. Maar dit korte verhaal speelt zich wel af in Nederland. Toen ik het schreef was ik geïnspireerd door de verhalen over de aardbevingen in Groningen die met gaswinning te maken hebben, en in dit verhaal speelt ook iets mee over dierproeven voor cosmetica, waar een actiegroep tegen vecht.

Hierbij het plaatje van de kaft.

En de link naar het e-book: https://www.smashwords.com/books/view/599188

In de verbeeldingswereld EIBOR RISOKLANY van de boeken van Johanna Lime, horen de onderstaande e-books en de paperbacks die Johanna tot nu toe heeft geschreven.

(Voor de boeken: ga naar de webwinkel van Zilverspoor en Zilverbron).

Hier staan ze de kaften van de boeken en de e-books met korte verhalen bij elkaar.

De leesvolgorde is erop aangegeven.

Hier is de link naar de e-books serie.

Veel leesplezier!

Johanna Lime

In de voorjaarscatalogus van Zilverbron

12 maart 2020

De eerste beurs van 2020, met Zilverbron, is voorbij

Op 29 februari en 1 maart 2020 kon u mij vinden op Fantasy Fest in Rijswijk. Daar stond ik met mijn boek Schimmenschuw en met twee delen uit trilogie De vergeten vloek.

Tot mijn verrassing heeft de uitgever een voorjaarscatalogus uitgebracht waar deel 3 van de trilogie in staat. Als u goed kijkt, kunt u zien hoe de kaft van het derde deel eruit komt te zien.

De twee draken op de voorkant stellen de Avatars Sesha en Chimaera voor, ze vliegen door de ruimte, wat in het verhaal ook echt zo beschreven staat. Waarom? Dat kunt u gaan lezen in het laatste deel van de vergeten vloek. Als de Elfia doorgaat (met het coronavirus is het even afwachten of het kan) op 25 en 26 april, ben ik van plan om er met vier boeken van Zilverbron te staan. Daar kunt u dan de gehele trilogie kopen.

Er wordt ook hard gewerkt aan De twaalfde Saturnusmaan

Aan de kaft voor het boek De twaalfde Saturnusmaan, dat bij uitgeverij aquaZZ voor 2020 in de planning staat, is eveneens hard gewerkt. Ik heb mijn voorkeuren doorgegeven en Angélique gaat er nog mee aan de slag, maar het is bijna zover dat ik hem u kan tonen.

Het manuscript wordt op het moment nog door een proeflezer doorgenomen. Als dat klaar is, werk ik de laatste gegevens bij en kan ik het terugsturen naar aquaZZ. De uitgever zorgt er dan voor dat ook de binnenkant van het boek goed verzorgd wordt en dan kan het naar de drukker.

Ik hoop in november 2020 een paar lezingen te kunnen geven op de HSFCon in Nunspeet. Daar zal ik dan staan met vijf boeken van Johanna Lime.

Hopelijk zie ik u dit jaar ergens op een festival of bij een lezing.

Groeten,

Johanna Lime

De hoofdredactie van Schamel verbond is klaar

21 februari 2020

Ronde 2 van de hoofdredactie van De vergeten vloek, deel 3, Schamel verbond is klaar.

Natascha van Limpt en ik hebben het hele manuscript voor de tweede keer doorgenomen en nog een paar dingetjes veranderd. Nu is het verhaal klaar om verder voorbereid te worden en dan kan het naar de drukker. Ik ben zo trots! Het verhaal van De vergeten vloek, met Schimmenschuw als voorloper, is precies zo geworden als Dinie en ik het samen wilden.

Ik wil u vragen om nog twee maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn (en Dinie’s) trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 en 26 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

De teller staat op de 2. Nog 64 dagen, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik de boeken graag.

Ik heb nieuwe visitekaartjes en mooie boekenleggers laten drukken om de aanschaf compleet te maken. Op de boekenleggers staan vier covers van de boeken afgebeeld. De omslag van Schamel verbond moet ik nog geheim houden, maar hij wordt weer ontzettend gaaf! Houd mijn website in de gaten, want zodra ik de boeken in huis heb, zal ik hem tonen.

Op de boekenlegger heb ik aan de achterkant de landkaarten geplaatst.

Wat zeg ik? Landkaarten? Nou, voor Schamel verbond toch niet. Die krijgt een sterrenkaart.

Nieuwsgierig? Nog even geduld.

Groeten,

Johanna Lime

Het boek ‘Sluimerend vuur’

Oorspronkelijk geplaatst op 10 mei 2017 op website De vergeten vloek

Bij uitgeverij Zilverbron zijn er nu twee boeken uitgegeven van Johanna Lime.

Op 29 en 30 april kwam het eerste deel uit van trilogie De vergeten vloek, met de titel Sluimerend vuur. Dit is ons tweede boek, het eerste was Schimmenschuw.

Hier de flaptekst.

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages. Hun voorliefde voor fantasy en sciencefiction ontwikkelde zich tot het bouwen van een eigen fantasiewereld. In 2011 besloten ze samen romans te gaan schrijven onder het pseudoniem Johanna Lime. De eerste werd Schimmenschuw, dat een opzichzelfstaand boek is, of als een voorloper van de trilogie ‘De vergeten vloek’ gelezen kan worden.

Sluimerend vuur

Jima Revaldesh-Morane moet kroonprins van Laskoro zijn, maar hij is een dromer. Hoe kan hij dan de beschermheer worden van het grote koninkrijk? En hoe komt hij erachter waardoor de disharmonie in de bevolking is ontstaan?

De Wanzjen van Chyndyro heeft hoge verwachtingen van zijn jongste zoon. Maar Lucian wil zijn oudere broers niet in de weg staan. Hij leidt de vertalingscommissie, waar alleen mannen lid van zijn, totdat Kamilia zich aanmeldt.

Franck Gettferdrey, de oudste zoon van Norman, merkt dat zijn vader er vreemde ideeën op nahoudt. Na een schokkend voorval wordt hij de leider over de Ruiters en besluit bovendien de politiek in te gaan.

De drie dynastieën van Laskoro moeten na eeuwen weer samenkomen, maar kunnen ze met hun magie en met de technieken van het moderne Laskoro de dreigende oorlog voorkomen? Hoe stop je een vijand die zelfs voor magiërs onzichtbaar blijft?

Uitgeverij Zilverbron Hier zijn de boeken te bestellen

Paperback, 492 pagina’s

Uitgegeven op 28 april 2017

De vergeten vloek, deel 1, Sluimerend vuur

ISBN 9789463080873

Nederlands

Leeftijd: vanaf 13 jaar.

De prijs van het boek is € 24,95

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijgen we een e-mail waarop we kunnen reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat we contact op kunnen nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Groeten van Johanna Lime

De kaart van Laskoro

Bijgewerkt op 10 april 2020

In deel 1 van De vergeten vloek SLUIMEREND VUUR is door uitgeverij Zilverbron een kaart van Laskoro opgenomen.

De kaart in het boek is echter een zwart-wit kaart van een klein formaat.

Wij willen u de mogelijkheid geven om deze kaart in kleur te kunnen zien op een groter formaat. (TIP: Klik erop met de muis om hem groot op het scherm te kunnen zien)

We plaatsen hem hier.

Een van de districten op de planeet Laskoro is Ferry, dat is het district van de Clan Gettferdrey, waar Franck bij hoort.

Rechts naast Ferry ligt het district Hichiatah, op het zuidelijk halfrond.

Deze twee districten spelen een rol in SLUIMEREND VUUR.

Maar wij hebben over Hichiatah ook nog een kort verhaal geschreven, dat is ‘De slangenvrouw’.

Hier is een link naar dit verhaal op Smashwords, waar het als e-book te koop is. https://www.smashwords.com/books/view/710442

Hierbij het plaatje van de kaft. (Gemaakt door Marjo d.m.v. fotobewerking)

Bij Schimmenschuw past De wording van Chyndyro

en bij Sluimerend vuur past De slangenvrouw

uit deze serie e-books: https://www.smashwords.com/books/byseries/45710

Veel leesplezier!

Johanna Lime

De hoofdredactie van Schamel verbond in volle gang

23 januari 2020

Sinds de hoofdredactie in november 2019 begon, hebben Natascha en ik regelmatig een hoofdstuk uit het manuscript van De vergeten vloek deel 3, Schamel verbond, doorgenomen. Ronde 1 van de hoofdredactie is klaar. We zijn alweer begonnen aan Ronde 2.

Ik wil u vragen om nog drie maanden geduld te hebben, voordat het derde deel van mijn trilogie ‘De vergeten vloek’ te koop zal zijn. Als alles volgens planning lukt, zal Schamel verbond op 25 april op de Elfia in Haarzuilens verschijnen.

Het aftellen begint bij de 3. Nog drie maanden, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het graag. Wat een feest zal dat zijn als de hele trilogie compleet is.

Groeten,

Johanna Lime

aquaZZ gaat mijn autobiografische fictie uitgeven

10 januari 2020

In 2017 en 2018 volgde ik de cursus Schrijf Je Verhaal bij de Online Schrijfschool van Marjon Sarneel (OSMS). Ik wilde autobiografisch schrijven, over verschillende gebeurtenissen uit mijn eigen leven. Ik had iets te vertellen over wat Dinie en ik zelf hebben meegemaakt. Maar hoe pakte ik zoiets aan?

Gelukkig zorgde de cursus van OSMS ervoor dat ik de technieken, die bij autobiografisch schrijven horen, kon leren. Het was een moeilijk proces om alles op de juiste manier te verwoorden, want bij schrijven over waargebeurd moest ik met veel verschillende dingen rekening houden. Het verhaal mocht van mij ook geen al te grote klaagzang worden, want wie zou het dan nog willen lezen?

Ik zocht mijn toevlucht toch weer in de verbeelding, in de fictie. Ik schreef over twee vrouwen, maar haalde er twee aliens bij. In 2019 kreeg ik het manuscript af, waarna ik het nog een keer onder handen nam om het te redigeren. Volgens mij kon het daarna naar de redactie.

Dit plaatje maakte ik voor een schrijfproject van (Camp)NaNoWriMo

Het verhaal werd een autobiografie over twee eigenwijze vrouwen die het onderwerp van onderzoek waren van twee doldwaze aliens. Ik wilde het graag als boek uitgeven met de titel: De twaalfde Saturnusmaan.

In december 2019 deed ik onderzoek naar verschillende uitgeverijen en koos ervoor om als eerste uitgeverij aquaZZ te vragen om dit boek uit te geven. Ik wachtte in spanning het antwoord af.

Tot mijn grote vreugde kreeg ik in januari 2020 het antwoord dat aquaZZ belangstelling had om ‘De twaalfde Saturnusmaan’ als boek uit te geven. Vandaag kreeg ik het contract. Wat ben ik hier blij mee! Mijn autobiografische verhaal wordt een boek. De planning komt nog, maar waarschijnlijk zal dit boek in 2020 worden gedrukt.

Johanna Lime

Nieuwe trilogie in de planning

31 december 2019

In 2019 schreef ik korte verhalen voor de verhalenwedstrijd Waterloper. Ik kreeg er zelfs de eerste druppelprijs omdat ik de oudste debutant bij deze wedstrijd was.

Tijdens CampNaNoWriMo herschreef ik het manuscript van deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond, zodat het manuscript klaar was om naar de uitgever te gaan.

In 2019 kreeg ik ook het manuscript van het autobiografische verhaal over twee eigenwijze vrouwen en twee aliens af, De twaalfde Saturnusmaan.

En in november 2019 schreef ik van de eerste versie voor deel 1 van Interplanetair de helft van het manuscript.

Ik had aan Cocky van Dijk gevraagd of ze belangstelling had om na De vergeten vloek nog een trilogie van mij uit te willen geven bij Zilverbron. Een trilogie die apart van de vergeten vloek gelezen kan worden, maar wel in dezelfde verbeeldingswereld van Eibor Risoklany speelt.
Ik was heel blij dat ze daar wel oren naar had en zelfs met een planning kwam.

Als het volgens planning gaat verlopen, komt er ieder jaar een deel uit van deze nieuwe trilogie.

Een geweldige opsteker vind ik dit!

En een geweldig mooi begin voor het Nieuwe Jaar 2020.

Ik wens alle lezers van mijn boeken een heel mooi en gelukkig Nieuw Jaar.

2020 wordt het jaar dat Trilogie De vergeten vloek compleet zal zijn.

Wauw! Geweldig toch?

En nog fijner dat ik door kan schrijven aan verhalen over personages van de volgende generatie op Laskoro en Berinyi.

De beste wensen voor 2020 van Johanna Lime

Het manuscript voor deel 3 is naar de uitgever

Oorspronkelijk bericht van 6 augustus 2019

Ik heb mijn vakantie van 2019 in dit Camp doorgebracht en daar heb ik helemaal geen spijt van. Er komt weer een prachtboek aan!

CampNaNoWriMo juli 2019

Wat is het toch fijn dat CampNaNoWriMo en NaNoWriMo bestaan. In de maanden april en juli kan ik met mijn laptop op vakantie in een virtuele kampeerhut. Ik zit natuurlijk gewoon thuis aan mijn schrijftafel, maar ik verbeeld met dat ik in het Camp van de National Novel Writing Month bivakkeer. Daar kan ik aan de schrijfroutine werken om elke dag ten minste 1667 woorden te schrijven of te herschrijven. In een hele maand is dat 50.000 woorden, waarmee ik verder kom met mijn schrijfproject. November kan ik dan gebruiken voor de wat serieuzere vorm van de NaNoWriMo. Het bijhouden van het aantal woorden in tabellen is gewoon leuk om te doen. En in november kun je badges winnen, dat is een nog grotere stimulans. Ik weet wel dat ik mezelf voor de gek houd. Het komt er gewoon op neer dat ik me ertoe aanzet om te schrijven. Maar het werkt! Ik kan beter volhouden en blijf gemotiveerd. Dus waarom zou ik er geen gebruik van maken? Bovendien is het leuk dat ik op de website van Johanna Lime onderaan de Homepage een steeds langere diashow krijg. Daar staan de plaatjes van alle jaren dat ik aan de CampNaNoWriMo en de NaNoWriMo heb meegedaan. Ook de plaatjes voor het winnen zitten erbij. Ik ben er best trots op. Het betekent dat ik al jaren schrijver ben.

CampNaNoWriMo van juli 2019 heb ik gebruikt om deel 3 van De vergeten vloek, Schamel verbond, nog eens heel goed door te nemen en te herschrijven. Het verhaal is nu nog beter dan toen het er net helemaal stond. Ik kan u melden dat het manuscript inmiddels naar uitgeverij Zilverbron is opgestuurd. Vanaf nu kan de redactie beginnen en daarna kan alles worden klaargemaakt zodat het derde deel van de trilogie net als de eerste twee delen gedrukt wordt en als boek wordt uitgegeven.

Ik had op 24 juli 127.373 woorden voor het hele manuscript. Een week later was de synopsis bijgewerkt, met daarbij een verkorte versie die wellicht gebruikt kan worden als flaptekst voor het boek. Ik heb een ruimtekaart getekend in plaats van de gebruikelijke landkaart die je vaak in fantasyboeken ziet, omdat er in Schamel verbond ruimteslagen worden uitgevochten tussen de Laskoriaanse Ruimte Macht en de schepen van Het Quaterno. Dan is het handig als je weet waar die plaatsvinden.

Ik ben zo benieuwd wat u van deze kaart zult vinden. En natuurlijk van het hele verhaal van deel 3, en van de complete trilogie nu hij helemaal af zal komen.

Er komt een spannende periode aan, maar ook een hele mooie. Ik moet nog even goed nadenken over een opdracht (al weet ik al wel dat ik het boek aan Dinie op wil dragen) en een nawoord. Maar daar wacht ik nog even mee totdat de redactie klaar is.

Behalve dat ik er trots op ben dat de trilogie er in zijn geheel, ondanks Dinie’s overlijden, toch gaat komen, moet ik weer terug naar het brainstormproces waarbij ik nieuwe ideeën ga verzamelen.

Ik krijg alweer plannen voor een nieuwe trilogie die zich in de verbeeldingswereld Eibor Risoklany af zal spelen. In de toekomst, bij de volgende generatie van Laskoro en Berinyi. Want ik heb alweer nieuwe inspiratie en van de meeste personages hebben Dinie en ik samen al wat dagboeken liggen. Toch zal het verhaal hoewel ik de personages al aardig ken veel nieuwe aspecten krijgen die we voordat we samen boeken gingen schrijven niet konden voorzien. Zo gaat dat met een schrijfproces, de keuzes die je maakt voor je verhalen hebben bepaalde consequenties. Ze sturen je nieuwe richtingen uit. Als schrijver en als lezer maak je een hele ontdekkingsreis. Dat is echt geweldig leuk om te doen. Ik kan er dus niet mee stoppen.

Groeten van Johanna Lime.

Ignaz en de nacht van de vleermuizen

Oorspronkelijk geplaatst op 27 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Op zoek naar onderwerpen voor mijn blogs, vond ik vorige week een leuke website waar alle speciale dagen van het jaar op staan. Het zijn er nogal wat, en dat is leuk, want het geeft me inspiratie om een blog als deze te schrijven.

In vond deze website: https://www.daysoftheyear.com/

Vandaag is het de Internationale vleermuizennacht.

Vleermuizen komen in veel verhalen voor en ze vervullen zowel donkere als hilarische rollen, afhankelijk van welk verhaal het is. Waarschijnlijk is de meest voorkomende associatie met de vleermuis met vampieren, maar er is ook een humoristische vleermuis (Batty Coda op You Tube).

Vleermuizen spelen een belangrijke rol in ons ecosysteem, en sommige van hen worden bedreigd. ‘International Bat Night’ dient om het bewustzijn van onze vliegende knaagdiervrienden te vergroten. Ze verdienen het om beschermd te worden.

Geschiedenis van International Bat Night

International Bat wil het goede imago van vleermuizen bevorderen en helpen om enige duidelijkheid te scheppen over de feiten, buiten de geruchten en het Hollywood-imago van deze dieren om. Hoewel we vleermuizen vaak beschouwen als nachtelijke roofdieren die smullen van het bloed van een onschuldige en hondsdolheid veroorzaken, is de waarheid heel anders. Ja, er zijn vleermuizen die zich voeden met bloed, maar ze voeden zich meestal met insecten. Geloof mij, je wilt graag dat vleermuizen de hele nacht patrouilleren en schadelijke insecten elimineren. Vleermuizen eten irritante nachtinsecten zoals muggen. Er zijn ook vleermuizen die zich voeden met nectar en fruit, en helpen met het bestuiven van planten en met het verspreiden van zaad. In veel gevallen zijn zij de enige dieren die deze planten helpen om zich voort te planten!

Hoe International Bat Night te vieren

Als je in Amerika zou wonen, kon je misschien op je veranda gaan zitten of met je camper de bossen in trekken. Als je geluk had, zag je de vleermuizen aan het werk. Maar ja, wij zitten in Nederland, hier zijn de dieren, denk ik, zeldzamer.

Ignaz, de Avatar die in de gedaante van een vleermuis tevoorschijn komen kan.

Om toch iets over een vleermuis uit mijn boeken te schrijven, zal ik jullie iets vertellen over de Avatar Ignaz, de god van de vuurmagiërs van Attholred. Hij wordt in deel 2 van De vergeten vloek genoemd, in Smeulend venijn.

Als je deze vleermuis in de natuur tegenkomt, zou het Ignaz kunnen zijn.

Ignaz is een vurige god met veel passie. Hij heeft een bol rond hoofd en bestaat voor het grootste deel uit vlammen, maar zijn mantel is als de vleugels van een vleermuis. Hij is de god van de strijd. Zijn wapen is de staf, waarmee hij rake slagen uitdeelt aan vijanden. Hij is snel aangebrand, opvliegerig en snel ontvlamd. Hij kan ook in negatieve zin de god worden van nijd. Dan kan niemand nog iets goed doen in zijn ogen en dit wordt pas opgelost als zijn vrouw Gratia hem weer rustig krijgt. Het vuur van Ignaz wordt gebruikt bij crematies en daardoor is zijn lievelingsfeest het Geestfeest, het feest waar de zielen van doden voor een nacht terug kunnen keren in de wereld. Zo gaat dat tenminste op Berinyi, soms.

Fijne vleermuisnacht!

Johanna Lime

Personage van de maand augustus 2019

Oorspronkelijk geplaatst op 23 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Tatjana Baksy uit De vergeten vloek deel 2 Smeulend venijn van Johanna Lime was in week 34 van 2019 personage van de maand in Facebookgroep de Zilverboekenclub
Iedere twee weken komt er een personage uit een Zilverboek langs in de Zilverboekenclub (van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron) die iets over zichzelf vertelt.

LET OP! Heb je Smeulend venijn nog niet gelezen, dan kunnen er spoilers in onderstaande tekst staan.
(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Mijn naam is
Tatjana Baksy, ik ben de hogepriesteres van de tempel in Daro-Gratia in het district Mohenjo op Berinyi 5. Ik zie mijzelf als een van de vriendinnen van de kroonprinses, Sylviana Attholred. Ik was al een van de twaalf Raadsvrouwen in de regering van koningin Golda en blijf, als enige, in de nieuwe Raad van Twaalf zitten wanneer Sylviana koningin wordt.

Het soort wezen dat ik ben / hoe ik eruit zie
Ik ben een taikeiyi, dat is de naam voor gewone mensen zoals jullie ook zijn. Het grotere mensenras dat al op Berinyi leefde voordat wij door de Avatars hierheen verbannen werden, het ras met hoorns en hoeven, zijn de taicapry. De familie Baksy waarvan ik de laatst levende Magia ben, is van de aardemagie. Ik heb van de Avatars Ceriel en Baltina de taak gekregen om voor de shoikeiyi te zorgen, dat is een kleinere mensensoort met kattenogen en vleermuisoren. Ze hebben nachtzicht en maken gebruik van echolocatie. Zij wonen in het district Eeden, in een natuurreservaat dat de Eedenvallei heet. Ik heb een ondoordringbare magische haag om hun woongebied gezet. Hij verandert in steen zodra indringers er een gat in willen maken. Op Berinyi is er nog een vierde mensensoort, dat zijn de shoiaviony, een soort vlindermensjes die onder de bescherming staan van de familie Lyoncourt van luchtmagie.

De wereld waar ik leef is
Ik leef in het koninkrijk Berinyi dat bestaat uit vijf planeten. Berinyi is erg veelzijdig. In sommige opzichten zou je het erg modern kunnen noemen, maar op andere gebieden is het nog tamelijk ouderwets. In sommige streken kom je alleen met koetsen en paarden of zelfs op de rug van olifanten vooruit. Wat ben ik blij dat ik meestal per sneltrein kan reizen met de monorail, die op ritovysche energie hoge snelheden bereikt. Ik reis vanwege mijn vele taken erg veel, want helaas heeft de Eerwaarde Moeder mij niet in het district geplaatst waar Baksy oorspronkelijk hoorde te werken op Berinyi 5. Tussen de planeten in reis ik met een ruimteveer, maar als ik voor mijn maandelijkse bezoekje naar de shoikoning moet, ga ik al hobbelend in een bokkenwagen door het miniland. Ik zou nergens anders meer willen wonen dan op Berinyi dat in de Rosettenevel ligt, de natuur is er prachtig en de kleurschakeringen die je er hebt zijn een lust voor het oog.

Wat wil je het liefst / wat is je grootste verlangen?
Het liefste zou ik willen dat de scheve verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen bij de taikeiyi in evenwicht kwam. Nu zijn er drie keer zoveel mannen als vrouwen en dat brengt problemen met zich mee, zelfs voor een magisch persoon zoals ik. Voor vrouwen en dus ook voor hogepriesteressen is het moeilijk om dochters te krijgen en onze zonen gaan meestal erg jong dood. Daarom ben ik nog steeds niet aan kinderen begonnen. Toch zal het daar in de nabije toekomst wel van moeten komen, anders sterft de Baksy familie uit. Mijn moeder en jongste zus zijn in het hooggebergte van Haryana verongelukt en ik ben de enige Baksy die nog over is. Ik wil dus het allerliefst een dochter krijgen die mij later op kan volgen en waarmee de familie blijft bestaan. Maar ik ben nogal kieskeurig en wil een langere relatie met de vader van mijn kind.

Noem een eigenschap waar je trots op bent.
Ik kan goed leiding geven aan de tempel waar ik werk en ik kan ook goed contacten leggen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Daardoor ben ik een aanspreekpunt voor zowel de taicapry uit Mohenjo als de shoikeiyi uit de Eedenvallei. Ondanks dat er veel conservatieve Raadsleden in de regering van Golda zitten, krijg ik er in de Raad van Twaalf door middel van goede beargumentering toch veel zaken door die voor vooruitgang zorgen in de maatschappij. Een betere aansluiting tussen veerboten en treinen is iets waar ik indertijd veel energie in gestoken heb. De reistijd tussen de verschillende districten is daarmee flink ingekort.

Wie of wat zet je ertoe aan om door te zetten waar een ander misschien op zou geven?
Ik merk dat de kroonprinses, Sylviana Attholred, veel menselijker is dan haar moeder koningin Golda of haar tante Helena. Sylviana wil net als ik dat alle bevolkingsgroepen profiteren van de welvaart en dat ze goed met elkaar om kunnen gaan. Ze is ertegen dat de taicapry worden gediscrimineerd. Ze vindt het vreselijk dat haar beide broers zo vroeg gestorven zijn en wil uitzoeken hoe dat komt. Ze wil net als ik dat de disharmonie in de bevolking verdwijnt en bestudeert de geschrifte om erachter te komen hoe dat zo gekomen is. Ik wil, net als de andere overgebleven Magii van de elementenmagie, dat de vier magische families vriendschappelijk met elkaar omgaan en er het beste van maken voor Berinyi. Het liefst van alles wil ik weer terug verhuizen naar Haryana of anders naar Eeden, want in die districten voel ik me meer op mijn gemak. Een Baksy heeft nu eenmaal machtige bergen en dichte wouden nodig omdat de aardemagie daar het krachtigst is.

Tegen wie of wat neem je het op in dit verhaal? Wie of wat werkt je tegen?
Helaas ben ik zo dom geweest om de obscurijn die ik van de shoikoning Gus gekregen heb en waardoor ik dacht dat een shoikeiyivrouw zich onzichtbaar maken kon, aan Sylviana te laten zien. Blijkbaar heeft generaal Zoltan ons gesprek toen afgeluisterd en daarna moesten de shoikeiyi in de mijnen van Berinyi 4 obscurijnen gaan delven, want door die kristallen in de huid van ruimteschepen te verwerken, kan de vloot van de Berinese Ruimte Macht zich onzichtbaar maken voor de vijand. Er komt een oorlog en mijn beschermelingen die na veel discussie eindelijk landbouwers zijn geworden, moeten toch weer mijnwerkers worden. Maar daar verzet ik me tegen. Als het niet vrijwillig gebeurt, mag het niet. Ik wil de kleine mensen geen dwangarbeid op laten leggen, zelfs niet als er een oorlog komt.

Welk gedrag, beweging of uitspraak is kenmerkend voor je?
Mijn rood met blonde haar krult nogal en daarom heb ik de gewoonte om weerbarstige krullen achter mijn oren te vegen. Als ik me ergens over verbaas, trek ik mijn wenkbrauwen hoog op. Wanneer ik met gebalde vuisten voor je sta of als mijn armen trillen, heb je het te bont gemaakt. De aardemagie laadt zich dan in mijn lichaam op en wil eruit. Het kan zijn dat de aarde beeft wanneer ik in zo’n toestand ben. Het zal niet lang meer duren of ik verander je in steen. ‘Toeval bestaat niet,’ is een bekende uitspraak van mij, want aan de dingen die gebeuren gaat altijd wel iets vooraf dat het veroorzaakt heeft.

Wat kan een lezer van jouw verhaal leren? Hoe moeilijk je het ook krijgt, blijf bij je principes en vecht voor je idealen. Vertrouw erop dat de Avatars je helpen als iets je zelf niet meer lukt, in alle andere gevallen helpen de Avatars degenen die zichzelf helpen.

Het boek waar ik in voorkom heet
Smeulend venijn, deel 2 uit de De vergeten vloek trilogie van Johanna Lime

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 4

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de vierde week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 26 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

 

Wat zijn de snelste manieren om te reizen? Zijn er goede wegen? Wat wordt er gebruikt voor het transport?

Op Laskoro hebben we de Hogesnelheidswegen waar je met je auto in de Queue terecht komt, in een rij van vijf, misschien zes, voertuigen die met energielinten verbonden zijn. De weg trekt de Queue snel vooruit zodat je de halve planeet over kunt reizen in een dagdeel. Een dag duurt op Laskoro veertig uur, dat is dus wel wat anders dan bij jullie. Als er een storm opsteekt kan de weg de auto vastgrijpen zodat hij niet van een brug af waait. Er zijn ook binnenwegen, waar je als chauffeur zelf de controle hebt en autorijdt zoals jullie dat gewend zijn.

We hebben vliegmachines en ruimteschepen. De Laskoriaanse Ruimte Macht heeft verschillende onderdelen voor militaire ruimteschepen, de nodige onderzoeksschepen en natuurlijk gevechtsschepen zoals slagkruisers, kruisers en jagers. De handelsvloot gebruikt schepen die bij zakelijke ondernemingen horen. Een belangrijke handelspartner van Laskoro is het koninkrijk Swanase, maar we komen ook bij handelsposten als Corona Stella, waar meer volken aanleggen om handel met elkaar te drijven. Volken die zijn aangesloten bij de Galactische Vereniging van Planeten. We hebben daar nog niet zo veel van ons laten horen.

Heb je een kaart van je wereld gemaakt en mogen we die plaatsen?

Dit is de kaart van Laskoro, de grootste van de vijf planeten.

Bij welk boek of bij welke boeken hoort deze wereld?

Dit is een van de planeten die voorkomen in Schimmenschuw en in trilogie De vergeten vloek van Johanna Lime.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 3

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de derde week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 24 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Zijn er speciale planten of kruiden in jouw wereld en hoe heten die? Zijn er speciale voorwerpen? Wat is hun functie in het verhaal? Wat doen ze?

Een speciaal voorwerp is Het Divinatiekristal dat ik in opdracht van Sesha moest gaan zoeken. Aangezien het een artefact van Morane was ben ik eerst in de kunstcollectie van mijn eigen familie gaan zoeken en daardoor maakte ik kennis met belangrijke Clanleden. Uiteindelijk bleek het bijzondere sieraad, een hanger met een ovale steen die aan weerskanten wordt vastgehouden door Liscends, magische roofvogels van de god Aquila, op een heel vreemde plek te liggen, boven op een berg.

Maar ik heb het meegekregen en als ik me concentreer kan ik het verleden, het heden en de toekomst zien. De toekomst benauwt me, er staat iets heel gevaarlijks te gebeuren, ik ben bang dat Laskoro aangevallen worden zal en ik denk dat er Magii in het spel zijn. Wat ik niet kon zien is hoe mijn toekomstige vrouwen eruit zien of waar ze zijn. Dat was natuurlijk ook een gemene vraag, want die informatie krijg ik pas als ik koning ben. Ik moet met drie vrouwen trouwen, dat heeft het volk beslist. De kans op zonen is te klein om het risico te nemen dat de koning geen troonopvolger krijgen zal. Eerlijk gezegd zou ik er geen bezwaar tegen hebben als mijn dochter op de troon kwam te zitten, misschien krijgen we dan zelfs een tweede Irene Morane. Maar Laskoro is democratisch en daar beslis ik dus niet over.

Behalve Het Divinatiekristal heb ik ook een staf met een kristal waar ik mijn magie geconcentreerd doorheen kan leiden, maar het is een beetje een stom gezicht om in het moderne Laskoro met zo’n staf rond te lopen, dus meestal laat ik hem thuis.

Van de Avatars zijn er beelden en die gebruiken ze om met ons te spreken. Ze houden ervan om raadselachtig en geheimzinnig te doen. Meestal gebruiken ze het Klanisch en dat wordt al gauw een soort orakel.

Hoe is het bestuur van de wereld geregeld? Is er een koningshuis, hoe zit de regering in elkaar, wie hebben de macht in handen? Is er een hiërarchie en wie komen er dan slecht vanaf?

Ik heb al aangegeven dat Laskoro democratisch wordt bestuurd. Maar wel zo dat de koning veel invloed heeft op de besluitvorming. De regering van Laskoro bestaat uit de Laskoriaanse Volksraad die gevormd wordt door alle districtsraden bij elkaar. In elk district is een eigen districtsraad die in de districtshoofdstad vergadert.

De Hogere Koninkrijksraad is er speciaal voor het hele koninkrijk en vergadert in de hoofdstad van het koninkrijk, de stad waar de koning resideert. In die Raad zitten afgevaardigden uit alle partijen die door het volk tijdens verkiezingen gekozen zijn. Helemaal aan de top staan de viziers en de grootviziers die allemaal eigen portefeuilles hebben, met daarboven dan nog de koning en de eerste koningin.

Als koning word ik de hoogste rechter van het koninkrijk en daarom moet ik rechten studeren aan de universiteit. Omdat ik twee studierichtingen heb gekozen ben ik naar de universiteit van Biarra gegaan, want daar is de faculteit geschiedenis die ik niet wilde missen. Uit het verleden is veel te leren voor de toekomst.

Op Laskoro zijn er vijf grote politieke partijen. Het volk stemt iedere vijf jaar welke leden van die partijen hen mogen vertegenwoordigen. Bij mijn vader was de Centrum Midden Partij het grootst, maar de Vrije Conservatie Partij krijgt steeds meer invloed en de nieuwe Radicale Revolutionaire Partij die zijn oorsprong op Landgoed De Blauwe Lotus heeft groeit de laatste tijd enorm. De Progressieve Radicale Partij is er een om goed rekening mee te houden, zij komen op voor de rechten van de vrouwen en dat zijn er op Laskoro nogal veel. Driekwart van de bevolking is vrouw, hoewel niet alle vrouwen PRP stemmen natuurlijk. De Conservatieve Partij Radicalen wordt gek genoeg bijna geheel geleid door mannen die vinden dat zij ook het recht zouden moeten hebben op drie vrouwen, net als de koning. Maar dat hebben ze mis, die wet is echt een uitzondering. Samenleven mag natuurlijk wel, maar een huwelijk met drie vrouwen is alleen toegestaan voor de koning. Er zijn diverse soorten samenlevingsverbanden mogelijk op Laskoro en bij elke vorm is wel iets positiefs te vinden. Meestal worden goede plannen en ideeën gestimuleerd en zelfs gesubsidieerd. En nu ik er goed over nadenk geldt eigenlijk nog steeds wat de Avatars van ons willen: samenwerking binnen het volk en luisteren naar wat de Avatars van ons willen. Ik ben wel blij dat Zij wilden dat de drie magische dynastieën van Laskoro, Ming, Morane en Gettferdrey, elkaar weer vonden en dat er een nieuwe samenwerking tussen deze drie families komt.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 2

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de tweede week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 22 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Als er magie is. Hoe wordt de wereld dan beïnvloed door de aanwezigheid van magie?

Er bestaat magie, maar het vervelende is dat mijn familie het gebruik ervan zo langzamerhand vergeten is. Ik weet dat het bestaat omdat ik enge dromen heb. Dromen over hoe het vroeger was of hoe de toekomst wordt. Ik zou iemand moeten hebben die mij uit kan leggen wat ze te betekenen hebben, iemand die mij les kan geven in de geestmagie van Morane. Dan kan ik misschien een sterke magiër worden. Want ik als ik koning word, moet ik de beschermheer van het koninkrijk zijn. En hoe kan ik Laskoro beschermen als ik geen magie gebruiken kan?

Ik ben geen vechter zoals mijn broer Pecryan die op een ruimteschip van de Laskoriaanse Ruimte Macht wil gaan werken. Hij kan me dan misschien wel helpen om vijandige ruimteschepen tegen te houden, maar tegen andere Magii begint hij niets.

Mijn vader, koning Marwin, gebruikt zijn magische gave niet en ergens is dat slecht, want als je de magie onderdrukt kun je er vervelende ziektes door krijgen.

Mijn grote voorbeeld is de enige koningin die Laskoro ooit gehad heeft: Irene Morane. Zij was een sterke Magia en bij onderzoek voor een studieopdracht voor school, kwam ik erachter dat ze een hogepriesteres was van de Avatars Sibylla en Aquila. Aquila is de roofvogelgod, van Hem staat een beeld op de fontein die voor het paleis van mijn vader staat. Hij knipoogt naar me en spreekt me soms aan. Van Sibylla heb ik de Moraneslang gekregen die helpt om me te verdedigen tegen paparazzi. Dat ging per ongeluk, ik schrok me rot. Het is maar goed dat de slang de reporter alleen maar de stuipen op het lijf gejaagd heeft. Ik zou me geen raad weten als hij hem had gebeten en gewurgd.

Nadat ik de kroonprins moest worden, kwam ik op het spoor van de vertalingscommissie. Ze doen onderzoek naar de Klanische taal, de taal van de Avatars en de magische spreuken. En zo langzamerhand begin ik te begrijpen dat de drie families van dynamiekmagie, de magie van lichaam, geest en ziel, nog steeds bestaan in het koninkrijk Laskoro. Gettferdrey met zijn lichaammagie zit in het district Ferry. Zij hebben iets met paarden die magische snelheid bezitten en harder kunnen galopperen dan een auto over de Hogesnelheidswegen rijden kan. Daarom kwam Norman, bij wie ik ontdekte dat ik aura’s kon zien, aan mijn vader vragen of hij een districtsleger mocht trainen. Een domme vraag want die legers zijn verboden, vanwege die machtswellust die af en toe toch weer de kop op stak. Hij had het antwoord kunnen weten.

De andere magiërs die nog over zijn van vroeger, zijn de Zielmagiërs of ook wel de Gedachtemagiërs van Ming. Ze wonen in de hoofdstad Sisiliah op de planeet Chyndyro. En het zijn er veel. Jack Ming heeft zeven zonen die allemaal priester zijn voor de god Mage en de godin Sperata en die zonen hebben ook weer zonen. Vraag me niet hoe ze dat doen in een wereld waarin drie keer zoveel vrouwen zijn als mannen. Zonen van Ming krijgen de magie met de paplepel ingegeven. En de zevende zoon van Jack moet wel erg sterk zijn met telepathie.

Ik ben geen sterke magiër, hoe kan dat ook? Ik moet alles uit mezelf zien te leren. Ik ben zo ongeveer de enige van de Revaldesh-Morane familie die nog iets van de magische gave, van de Moranes die op Chyndyro leefden, bezit. Dat dacht ik tenminste. Maar later ontmoette ik Kamilia. Zij kan mij er les in geven. Mijn zus Samantha bezit ook magie. Alleen gebruikt zij het weer op een speciale manier. Bij haar zit het verweven in haar kunstwerken.

Dat er nog maar zo weinig magiërs zijn, heeft ervoor gezorgd dat er ook maar een paar belangrijke tempels overgebleven zijn op Laskoro. Van magiërpriesters zijn er eveneens maar weinig over. De Clanhoofden, waarvan de meeste vroeger Klawiccyfamilies waren, magische families die bij de grote dynastieën waren aangesloten, zijn nu de bestuurders van hun district. Sommige van hen zijn de politiek in gegaan en oefenen zo invloed uit op wat er op Laskoro gebeurt. Ook kreeg de techniek veel meer invloed waardoor Laskoro een modern koninkrijk werd. We hebben Hogesnelheidswegen, computers, cybernetica, een ruimtevloot en allerlei apparatuur die werkt op ritovysche energie die uit kristallen komt. Dat er in die kristallen rauwe magie zit, maakt ze bijzonder krachtig maar direct ook levensgevaarlijk. Magiërs die daaraan worden blootgesteld kunnen gedesoriënteerd raken en hun eigen magie wordt door de kristallen verzwakt. Opslagplaatsen voor ritovysche kristallen kunnen exploderen als iemand het in zijn hoofd haalt om ze te beschieten. Ik moet er niet aan denken wat er dan gebeurt.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – De fantastische wereld uit Sluimerend vuur 1

De fantastische wereld uit deel 1 van De vergeten vloek, Sluimerend vuur

Hieronder staan de vragen en antwoorden van de rubriek over de Wereldbouw van Johanna Lime.

Van deze vragen en antwoorden werd in de maand april van 2019 steeds een deel uitgebracht op Facebook, in de groep van de Zilverboekenclub.

Elke week kwam er een gedeelte bij, in totaal waren er vier gedeelten met informatie.

Hier staat de informatie uit de eerste week.

(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Oorspronkelijk geplaatst op 20 april 2019 op website De vergeten vloek

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je graag meer achtergrondinformatie over de verbeeldingswereld, lees dan gewoon verder.

De tekst zoals die op Facebook stond.

Om een fantasiewereld te bouwen moet je als schrijver over heel veel dingen nadenken. In deze rubriek zetten we elke maand één wereld in de schijnwerpers. Dit is nogal veelomvattend zodat er elke week een nieuw gedeelte in de Zilverboekenclub geplaatst wordt, dus volg het goed om alles te ontdekken.

Bestaat je wereld uit een planetenstelsel, een aantal landen, een bepaald land, een streek, een stad of nog iets anders? Hoe ziet het er daar uit? Kun je iets vertellen over landschappen / gebieden die anders zijn dan bij ons / hoe speciale gebouwen eruit zien?

Ik ben Jima Revaldesh-Morane, de kroonprins van Laskoro. Mijn wereld bestaat uit een planetenstelsel met vijf planeten die samen het koninkrijk Laskoro vormen. Onze ster is Atlas en onze wereld ligt in het gebied van de Plejaden in Taurus. Van groot naar klein hebben onze planeten de volgende namen: Laskoro, Chyndyro, Sandyro, Cupiddo en Pseion. Ze zijn door zes draken geschapen, in opdracht van de Avatars en daarbij is er speciaal op gelet dat ze bewoonbaar moesten zijn voor mensen.

Volgens de mythe waren wij bannelingen van de planeet Aarde en zijn we met een nogal gammel ruimteschip gecrasht op de godenplaneet Eibor Risoklany. Om daar te kunnen overleven hebben de Avatars, de goden en godinnen die zich in verschillende manifestaties aan mensen kunnen tonen, ons genetisch aangepast. We kregen de magie van de goden en het ging heel lang goed, totdat machtshonger bij sommigen van ons de kop opstak. Eibor Risoklany dreigde door de inwerking van magie die gebruikt werd bij gevechten uit elkaar te vallen.

Niet alle mensen waren slecht en daardoor besloten de Avatars dat er voor de goedwillende families een andere leefwereld moest komen. Zij gaven zes draken de opdracht om een nieuwe planeet te maken, maar door hun enthousiasme bouwden zij er vijf. Daarbij werden alleen Laskoro en Chyndyro goed bewoonbaar voor mensen. Op Sandyro wonen er maar weinig Laskorianen, want op die planeet is het altijd koud. En op Cupiddo en Pseion kunnen mensen niet overleven, de draken hadden volgens het verhaal te weinig tijd om deze planeten af te maken toen ze met de schepping bezig waren. Deze twee kleinste planeten worden tegenwoordig wel eens onze voorraadschuren genoemd, omdat we er delfstoffen vandaan kunnen halen. Vooral de ritovysche kristallen uit geoden zijn nodig, want die leveren de energie voor onze ruimteschepen.

De draken hebben geprobeerd om Sandyro, Laskoro en Chyndyro op de Aarde te laten lijken. Ze schiepen dieren en planten die de mensen zich van de Aarde konden herinneren. Op Chyndyro is er groot moeras bij een rivierdelta, er zijn loofbossen en naaldbossen, een woestijn, een gebied met werkende vulkanen, glooiende heuvels en bergen met pieken. Maar ook vlak land met akkers en weilanden. Op Chyndyro kwamen de mensen die gered werden van Eibor Risoklany het eerst te wonen. Er waren zeven belangrijke magische families die samen met hun aanhangers elk een eigen land bewoonden. Morane, de familie waar ik uit kom, woonde in de Piekbergen.

Op Laskoro heb je twaalf districten. Zeven daarvan liggen op het noordelijke continent en vijf liggen in het zuiden. Allerlei landstreken en gebieden zoals jullie die ook kennen komen op Laskoro voor. In Gretna is het tropisch warm, op de hoge bergen in het noorden en zuiden ligt eeuwige sneeuw, daar tussenin liggen allerlei verschillende landschappen. Behalve de dieren en planten zoals jullie die kennen zijn er negen soorten magische beesten waar je erg voor op moet passen. Om de een of andere reden die ik niet goed kan bevatten is het gevaar voor een aanval met harqdillen in de zee van Droam de laatste tijd wat afgenomen. Misschien heeft een Avatar er iets aan gedaan, want het was een groot gevaar voor vissersschepen. Ik heb ooit een prachtige foto gemaakt van een tigriyon, een magische tijger, maar achteraf gezien heb ik geluk gehad dat hij me niet verscheurd heeft.

Het gerestaureerde paleis waar ik in kom te wonen als ik koning word, vind ik een mooi gebouw. Vooral de troonzaal, want daarin komt het beeld te staan van de Gouden Draak, de god van Laskoro. In mijn dromen vlieg ik op Zijn rug en kan ik met Hem praten. De nieuwe regeringsgebouwen worden heel modern, met veel glas en metaal. Van buiten zien ze er kleiner uit dan ze vanbinnen aan ruimte bezitten. Het tegenovergestelde geldt voor het oude stadhuis, dat is een plomp gebouw met een bouwstijl uit vroegere tijden. Het ziet er imposant uit maar vanbinnen valt de ruimte een beetje tegen. Biarrastad heb ik gekozen als mijn hoofdstad. Het wordt een allegaartje aan bouwstijlen, maar ik houd wel van die diversiteit. Het geeft de stad iets heel eigens. Yokan, waar ik geboren ben, heeft gebouwen met marmeren pilaren en dikke zware deuren, maar er zijn ook houten huizen met meerdere verdiepingen en prachtige gevormde schilddaken. In de lente ziet het er roze van de kersenbloesems. In Tryanganno en Hichiatah heb je veel sinaasappelboomgaarden. En in Droam ziet het op bepaalde tijden geel van de atlasbloemen die jullie zonnebloemen zouden noemen.

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoiaviony van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 april 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoiaviony vrouwtje
Getekend door Marjo Heijkoop

Shoiaviony

Shoiaviony betekent klein vliegertje. Deze wezens zijn ongeveer 15 centimeter. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Samuel en Angelo. Dit waren in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde twee broers uit de magische dynastie van Lyoncourt. De broers gebruikten hun magie, samen met het genetische materiaal van mensen en vlinders. De Avatars Leona en Caelestis hebben hen gestraft omdat ze genetische experimenten niet goedkeuren en Zij hebben de familie Lyoncourt opgedragen om voortaan goed voor deze wezens te zorgen.

In De vergeten vloek, deel 2 woont de familie Lyoncourt op de planeet Berinyi3 waar ze een klooster hebben waar les wordt gegeven aan priesteressen in opleiding. In het begin van het verhaal zijn de shoiaviony alleen te vinden op deze planeet. Ze leven in de kloostertuin achter het Pauwenklooster waar Veronica Lyoncourt de hogepriesteres is. Haar kinderen zorgen voor de kleine vliegertjes die in tuinhuisjes leven die aan de bomen hangen in de tuin.

Het voedsel dat shoiaviony mensjes eten bestaat uit ananas en mango, misschien nog andere vruchten, maar dat is het wel zo ongeveer. Door het eten te rantsoeneren kan de groei in de populatie binnen de perken worden gehouden.

Shoiaviony maken een magisch poeder waarmee ze, wanneer ze bedreigd worden, iemand kunnen bedwelmen. De oorspronkelijke bedoeling van de twee broers Samuel en Angelo was om bliksembommen met dit poeder te fabriceren, maar dat is hen nooit gelukt.

Sammerah Lyoncourt neemt wanneer ze in Bengalo op Berinyi5 gaat wonen een aantal boomhuisjes met stelletjes shoiaviony mee. Ze leven in har tuin, totdat het er te veel worden. Dan vinden ze gretig aftrek bij andere taikeiyi mensen uit Bengalo die ook wel van die schattige wezentjes in hun tuin willen hebben. Zo verspreiden ze zich over Berinyi5.

Voor de shoiaviony wordt uiteindelijk een nuttige bestemming gevonden. Ze bewaken de magiepoorten waarmee de Magii van de ene tempel naar de andere kunnen springen, wanneer het Jacky Toliano is geluk om haar Bakenspreuk nieuw leven in te roepen. Ook gebruiken de Magii het shoiavionypoeder in het ventilatiesysteem van een Terraans schip wanneer ze proberen de oorlog uit te stellen.

Shoiaviony zijn dus kleine mensjes met vlindervleugels. Vlindermensjes. Ze komen uit eieren. Hun lievelingseten is ananas, dat is ook het eerste voedsel dat ze aangeboden krijgen. Zodra ze uit het ei zijn, zien ze er al volwassen uit. Er zijn mannetjes en vrouwtjes van deze soort en die komen in gelijke hoeveelheden voor. Bij shoiaviony is dus geen disbalans zoals bij de taikeiyi wel het geval is.

Shoiaviony komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 23 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoikeiyi man

Getekend door Marjo Heijkoop

Shoikeiyi

Shoikeiyi zijn kleine mensen. Shoi betekent klein en keiyi is de Klanische naam voor mens. Ze worden tussen de 75 en 95 centimeter lang en zijn daarom zeer geschikt om in lage mijngangen edelstenen uit te hakken. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Thomas Baksy. Dit was in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde de oudere broer van Scarlett Baksy met wie ze naar Toernooi ging. Baksy is de familie van aardemagie. Thomas gebruikte de shoikeiyi in het geheim om edelstenen voor hem uit te hakken in de Keibergen. Kamilia komt de kleine mensen te hulp wanneer er iets vreselijke gebeurt. Thomas krijgt zijn verdiende loon. Ceriel en Baltina, de Avatars van Baksy dragen de familie Baksy op om voortaan voor de kleine mensen te zorgen.

Op Berinyi valt die taak aan Tatjana Baksy, die helaas in een ander district te werk gesteld is door koningin Golda dan in het district Eeden waar de vallei zich bevindt. De Eedenvallei is het woongebied van de shoikeiyi op Berinyi. Ze hebben daar een reservaat gekregen en zijn landbouwers geworden die met een kleiner soort vee en kleinere planten werken dan de taikeiyi boeren.

Shoikeiyi zijn genetisch gekweekt uit materiaal van mensen, katten en vleermuizen. Ze maken gebruik van echolocatie en hebben nachtzicht. Hun ogen zijn gele kattenogen. Ze maken klikklakgeluiden met hun tong en vangen de echo op met hun vleermuisoren. Ze houden van oorbellen en dat is een probleem, want doordat er ijdele vrouwtjes zijn die per se obscurijnen in hun oren moeten hangen, wordt de ontdekking gedaan van onzichtbaarheid. Tatjana die regelmatig bij koning Gus op bezoek gaat in de Eedenvallei, krijgt een prachtig kristal en belooft de werking ervan geheim te houden. Maar dat loopt mis.

Uiteindelijk kunnen de shoikeiyi er niet onderuit en moeten ze ook op Berinyi weer in mijnen gaan werken. Het kristal dat zij moeten zoeken in lagere mijngangen kan door de eigenschappen van deze edelstenen zelf niet door taikeiyi en zelfs niet door robots gevonden worden. Tatjana vreest voor uitbuiting en probeert alles nog in goede banen te leiden. Er ontstaat een nieuwe wijk in Nevelstee, op Berinyi4, waar voortaan shoikeiyi wonen.

De Eedenvallei is een reservaat waar alleen shoikeiyi wonen. Ze komen nergens anders voor op Berinyi, totdat er een aantal naar Nevelstee op Berinyi4 moeten verhuizen. Koning Gus komt bijna nooit uit het reservaat, maar voor de kroningsplechtigheid van Sylviana maakt het kleine mannetje een uitzondering. Hij krijgt de schrik van zijn leven in de tempel waar Sylviana haar laatste hogepriesteressentest af moet leggen.Shoikeiyi komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de taikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op16 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een taikeiyi man
Getekend door Marjo Heijkoop

Taikeiyi

De mensensoort die na verbanning van Chyndyro op Berinyi terecht is gekomen, wordt daar taikeiyi genoemd. Taikeiyi zijn mensen die veel op de mensen van Aarde lijken, maar er is een onderscheid. Degenen die magie gebruiken, bezitten een magie-gen dat hen door de Avatars gegeven werd op de godenplaneet Eibor Risoklany.

De gemiddelde lengte van taikeiyi is 1.85 meter.

De taikeiyi hebben in de tijd van Sylviana Attholred het bestuur van Berinyi in handen. Berinyi is een magische dictatuur die geleid wordt door de koningin met haar Raad van Twaalf die bestaat uit hogepriesteressen uit verschillende tempels van het koninkrijk. De macht is daardoor in handen van vrouwen die de elementenmagie kunnen gebruiken, terwijl er van deze bevolkingsgroep drie keer zoveel mannen op Berinyi zijn. Dit is historisch zo gegroeid. De oorspronkelijke bevolking van Berinyi, de taicapry, hebben zich hier na gevechten in de begintijd bij neergelegd en hielden zich min of meer afzijdig door zich in de territoria van hun stam terug te trekken. Tegenwoordig wonen er steeds meer taicapry naast taikeiyi in de grote steden, zoals Bengalostad en Goa.

Taikeiyi komen in alle districten en op alle vijf de planeten van Berinyi voor. Zij leven van veeteelt, landbouw en visserij, er is bosbouw en industrie. De maatschappelijke structuur kent allerlei instituten en diensten, zoals scholen, kantoren, rechtbanken, ziekenhuizen, politie, banken, vervoer en een ruimtemacht voor de verdediging van de planeten. Hun godsdienst heeft een belangrijke invloed, waardoor de Avatars van de magische dynastieën welhaast belangrijker zijn geworden dan Adelheid en Rombout, die de god en godin van Berinyi zijn. Adelheid in haar manifestatie van Zwarte Draak met de naam Chimaera heeft de vijf planeten van Berinyi geschapen. Als Sana is Zij de schepper van de taicapry die de oorspronkelijke bewoners zijn van deze planetengroep in Monoceros.

In de verschillende districten van Berinyi is een plaatselijk bestuur dat onder leiding van een gouverneur staat. Taikeiyi wonen in verschillende dorpen en steden waartussen verbindingen gelegd zijn door middel van de snelle monorailtreinen. Bij de zee stoppen deze treinen, daar gaat het vervoer over water met veerboten verder. Over wegen kan gereden worden met accuwagens, die op Berinyi kabats heten. Ze kunnen maar een beperkte hoeveelheid ritovysche energie meenemen in accu’s. Er zijn een paar soorten kabats. Een toraiku heeft drie wielen en een buntai heeft vier wielen. Er wordt ook gereden met paarden en koetsen en in sommige streken zijn er olifanten, gewoon omdat er in die gebieden geen accuwagens kunnen rijden en er daar ook geen treinen zijn. In de ruimte rond de planeten en zijn er ruimteveren en satellieten. Berinyi heeft een vloot met handelsschepen en natuurlijk is er de militaire vloot van de Berinese Ruimte Macht. Een bevriende planeet van Berinyi is Calliope waar de Aol vandaan komt waar Berinezen dol op zijn, dit is een soort bier waar meer alcohol in zit dan het bier van Berinyi zelf. De ruimteschepen doen bovendien vaak de ruimtehandelsstad Corona Stella aan. Met de komst van de taikeiyi is de technische ontwikkeling op Berinyi versneld.

Grofweg zijn er vier soorten taikeiyi op Berinyi.

  1. De Bengalo-taikeiyi zijn stevig gebouwd en hebben een lichte blanke huid met lichtblond, rood en donkerblond haar. Meestal hebben ze blauwe of groene ogen. Ze wonen vaak in grote steden in huizen van baksteen, met puntige daken. Bij deze huizen horen flinke tuinen. Bengalo-taikeiyi willen het liefst allerlei sociale voorzieningen in hun buurt hebben, zoals een uitgebreid verenigingsleven, amusement, werk in kantoren, fabrieken en winkels. Belangrijk zijn ook goede scholen en medische voorzieningen. Ze zijn gesteld op een goed rechtssysteem en een goed werkende politie en militaire macht.
  2. De Shabdaram-taikeiyi zijn wat slanker, hebben een tanige, lichtbruine huid, donkerbruine tot zwarte ogen en sluik zwart haar. Deze mensen hebben hun eigen folklore en kleden zich volgens traditie in gebatikte sarongs of wijde broeken. Zij hebben hun eigen technieken voor het verven van stoffen voor kleding en het maken van kleden voor in huis. Ook is er een bijzondere vorm van dans en muziek. Ze wonen in huizen van bakstenen of van hout.

Shabdaram Taikeiyi leven het liefst in groepen bij elkaar, waarbij de mannen de vrouwen en kinderen beschermen. Ze zijn vaak getraind in vechtsporten. Ze hebben een stelsel van districtgebonden tradities en gebruiken dat in ere wordt gehouden.

  1. De Indora-taikeiyi hebben een donkere bruine huid en pikzwart haar, vaak in krullen. Hun lichaamsbouw is tamelijk fors. Zij wonen het liefst op het platte land of in rustige dorpen. Vaak leven ze van tuinbouw, landbouw, als boer, als visser, als handelaar of als kunstenaar. Deze mensen houden ervan om in groepen samen te komen om te musiceren en te dansen. Ze bezoeken graag markten en houden van festiviteiten. Voor hun veiligheid en voorzieningen zijn ze veelal afhankelijk van de politie, justitie en faciliteiten die door Bengalo-taikeiyi zijn opgezet. Het zijn meestal erg zorgzame mensen, die van kinderen houden. Ze nemen het wat luchtiger op met discipline en vaste regels.
  2. De Rishi-taikeiyi hebben een blanke huid en lichtblond of zelfs wit haar, meestal met slagen, maar zonder krullen. Hun lichaamsbouw is normaal. Hun ogen zijn vaak donkerblauw of grijsblauw en staan een klein beetje schuin.

Rishi taikeiyi zijn echte natuurliefhebbers en houden van bosrijke streken. Als ze in een dorp of stad wonen en een tuin hebben, is dat vaak een ‘wilde’ tuin, met inheemse planten van die streek. Ze houden van hun rust en gaan hun eigen gang, liefst in kleine groepjes van twee tot vier personen. In hun werk zie je ze vaak bij natuurproducten, in de bosbouw, de meubelindustrie, de homeopathie, in de mode, de visserij en dergelijke. De laatste tijd komen er steeds meer Rishi-taikeiyi in de steden wonen, omdat ze de technische voorzieningen ook erg op prijs stellen.

Van de bovengenoemde vier oorspronkelijke taikeiyi-rassen zijn door de eeuwen heen originele groepen blijven bestaan. Het gebeurt echter steeds vaker dat er door vermenging van deze rassen taikeiyi mengvormen ontstaan. Bij de disharmonie in de bevolking blijft veiligheid, vooral voor de vrouwen en kinderen, een belangrijk aandachtspunt.

Taikeiyi komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime. Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen. In feite zijn de bewoners van Laskoro uit De vergeten vloek deel 1 – Sluimerend vuur – ook taikeiyi, alleen hebben ze daar die naam niet. Daar worden het mensen genoemd. In Schimmenschuw, dat zich op Laskoro en Chyndyro afspeelt, zijn het ook mensen, van wie sommigen magie bezitten.

Geschreven door Johanna Lime

Wereldbouw – de taicapry van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een Ana-taicapry zwaardvechter uit Hary Rud

Getekend door Marjo Heijkoop

Taicapry

Een taicapry is een menselijk wezen met een gemiddelde lengte van 2,25 meter. Op zijn hoofd groeit meestal een flinke bos haar en uit zijn schedel steken twee hoorns. De onderbenen van een taicapry lijken nog het meest op die van een bok of paard, met hoeven. Een taicapry is een hoefganger, zoals een paard dat is. Hun handen hebben de vorm van klauwen, met lange nagels die ingetrokken kunnen worden. Een taicapry kan goed ver- en hoogspringen, en bereikt ook met rennen hoge snelheden. Omdat hij op hoeven loopt, maakt hij een typisch klossend geluid wanneer hij door een stad loopt of in een gebouw. Bij sommige beroepen draagt een taicapry speciale laarzen. Wanneer hij op een ruimteschip gaat werken, worden zijn hoorns afgezaagd. Dat heeft alles te maken met het dragen van een speciale helm.

Taicapry zijn van nature jagers en leven voornamelijk in bergachtige streken, in bossen of op de grote vlaktes en bij de grote meren van Berinyi5, de grootste planeet van het Koninkrijk Berinyi in de Rosettenevel. Ze zijn geschapen door Chimaera, de Zwarte Draak, die door de taicapry Sana wordt genoemd en de schepper is van alle vijf de planeten van Berinyi.

De prooidieren van taicapry-jagers bestaan uit buffels, beren, herten, zalm en bergratten. In de nog ongerepte natuurgebieden hebben zij een heel eigen cultuur. De meeste taicapry leven in stammen en ver uit de buurt van de steden waar de taikeiyi leven (de mensen die eruit zien zoals wij). Er zijn wel een paar taicapry groepen die in Engelenstad zijn gaan wonen, in het district Angelorum en in de steden Jaipur en Goa van het district Haryana. Ook in Bengalostad komen langzamerhand steeds meer taicapry te wonen nadat Sylviana Attholred koningin is geworden.

Taicapry die zich aanpassen aan de levenswijze van de taikeiyi bewijzen vaak hun diensten in de Berinese Ruimte Macht, als agent bij de Berinese politie of als lijfwacht voor de koningin. Ze zijn erg goede vechters die speciale zwaarden kunnen hanteren waarin magie verweven zit. In man tegen man gevechten worden ze nogal eens gebruikt bij militaire operaties. Behalve zwaardvechters zijn er ook goede boogschutters. De vrouwelijke taicapry staan bekend om hun heerlijke taarten waar mana in verwerkt is, dat een speciaal effect heeft op de magisch getalenteerde bevolking die hierdoor extra magische energie toegediend krijgt.

Taicapry die in stammen leven, wonen vooral in de districten Shabda, Mohenjo, Madras, Haryappan, Indora, Haryana en Deliyi. In de hoofdstad van Angelorum, Engelenstad, hebben de taicapry die zich aangepast aan de levenswijze van de taikeiyi en ook in de buurt van de ruimtehavens van Goa, Bengalo en Saiappan leven de taicapry tussen de taikeiyi bevolking. Na verloop van tijd krijgen deze mensen een lichtere huidskleur, waar aan te zien is dat ze in een stadsomgeving leven en niet in een natuurgebied waar de stammen zijn.

Er zijn drie soorten taicapry.
1. De Daro-taicapry die oorspronkelijk uit bosrijke gebieden van Mohenjo komen zijn nogal breed gebouwd en hebben een groene huid met lichtblond, rood en donkerblond krullend haar. Meestal hebben ze donkerbruine of donkergroene ogen. Hun horens zijn meestal flink gedraaid met aan het eind een scherpe punt.

2. De Appan-taicapry die oorspronkelijk in waterrijke gebieden zoals van Haryappan leven, hebben een blauwe huid, blauwe ogen en sluik lang zwart haar. Appan-taicapry hebben korte, rechte horens.

3. De Ana-taicapry komen uit bergachtige streken, zoals het Capry hooggebergte in Haryana. Zij hebben een goudbruine huid en bruin haar en groene of bruine ogen. Hun lange hoorns staan recht overeind maar krijgen bij de ouderen aan het einde soms een vertakking.

Taicapry die de stamhouders zijn van hun familie zijn vaak werkzaam in de visserij, de landbouw of de tuinbouw. Of ze hebben Taicapry winkels, zoals een bakkerij, slagerij, viswinkel, groentewinkel, een wapenhandel of gereedschapszaak.
Taicapry die geen stamhouder zijn proberen bij de politie, de BRM of bij een landeigenaar in dienst te gaan.
Taicapry leren in hun stam bijzondere vechttechnieken met gevaarlijke wapens. Dit zijn meestal handwapens voor tweegevechten. Ze zijn ook goed met verdediging door middel van schilden en defensieve ontwijktechnieken. Als ze aanvallen gaat dat met bijzonder veel kracht en snelheid. Bij BRM leren ze al snel ook de wapens van ruimteschepen optimaal te gebruiken.
Taicapry bezitten zelf geen magie maar ze kunnen wel magie verwerken in de voorwerpen en gerechten die ze maken. De taicapry smeden die magische zwaarden kunnen maken zijn legendarisch en ook de heerlijke taarten die taicapry vrouwen in speciale ovens bakken, met geheime recepten die ze nooit aan een taikeiyi prijs zullen geven.
Het taicapry-ras op Berinyi bestaat uit evenveel mannen als vrouwen. Zij hebben dus niet de problemen die bij het taikeiyiras speelt waar een disharmonie bestaat tussen de aantallen mannen en vrouwen. Die disharmonie was er op Berinyi nooit, totdat de bannelingen van Chyndyro, de taikeiyi, shoikeiyi en shoiaviony er kwamen te wonen.

Taicapry komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.
Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen.

Johanna Lime

Wereldbouw – de verschillende soorten menselijke wezens van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 25 februari 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van Schimmenschuw en De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi (en Laskoro).

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Op de vijf planeten die samen het koninkrijk Berinyi vormen, leven vier verschillende soorten menselijke wezens. Ze zijn grofweg te verdelen in grote en kleine mensen. Keiyi is het Klanische woord voor mens. Tai betekent groot en shoi betekent klein. Aviony is het woord voor vliegen. Capry geeft aan dat iets op een bok lijkt.

De taicapry zijn de grote mensen van Berinyi, de oorspronkelijke bewoners die door Sana (de Zwarte Draak) geschapen zijn. Ze hebben horens en hoeven. Hun benen lijken op die van een bok en ze hebben klauwen in plaats van handen. Ze zijn gemiddeld 2,25 meter lang en kunnen heel goed hardlopen en springen. Hun hoeven maken een klossend geluid wanneer ze in de stad lopen.

De taikeiyi zijn ook grote mensen. Zij waren vroeger mensen die verbannen werden van de Aarde en met hun ruimteschip gecrasht zijn op de godenplaneet Eibor Risoklany. Die naam is direct ook de naam voor de verbeeldingswereld die in de wereldbouw van Johanna Lime gebruikt wordt. Taikeiyi zijn gemiddeld 1.85 meter. Het zijn mensen die nog het meest op ons lijken. In de koninkrijken Laskoro en Berinyi zijn ze echter door de Avatars genetisch gemanipuleerd zodat ze op de godenplaneet in leven konden blijven. Ze kunnen ook op de planeten leven die in opdracht van de Avatars door zes draken geschapen zijn. Magiërs hebben een speciaal magie-gen, waardoor ze magisch zijn, maar dat kan ook zijn nadelen hebben. De Magii zijn krachtiger en kunnen meer dan de Klawiccys, die laatsten hebben het gen ook maar de magie is bij hen minder sterk en om het te gebruiken moeten Klawiccys hard leren, terwijl bij Magii het leren gebruiken van magie een heel stuk soepeler verloopt (tenzij ze natuurlijk worden gehinderd door de vloek die nog steeds op hen rust).

De shoiaviony zijn kleine vliegertjes van ongeveer 15 centimeter. Zij zijn door magiërs gekweekt uit mensen en vlinders, maar dat vonden de Avatars niet goed. Genetische manipulatie ligt bij Hen verkeerd. Zelf gebruiken de Avatars het regelmatig, maar o wee als een mens dat doet. Shoiaviony wonen in boomhuisjes in de tuinen van Lyoncourt.

De shoikeiyi zijn kleine mensen van 75 tot 95 centimeter die kattenogen en vleermuisoren hebben. Ze maken gebruik van echo en hebben nachtzicht. Een zwarte magiër heeft hen gemaakt omdat hij snel rijk wilde worden. Ze moesten voor hem prachtige edelstenen verzamelen uit de mijnen in de Keibergen op Chyndyro. Dat was ook tegen het zere been van de Avatars, waardoor de familie Baksy op Berinyi het tegenwoordig voor elkaar heeft dat de shoikeiyi landbouwers en veehouders zijn geworden en in een prachtig reservaat leven. Totdat er een speciale steen ontdekt wordt die kan worden toegepast op ruimteschepen …

Volgende keer meer over de afzonderlijke mensenrassen van Berinyi.

 

Volop bezig met schrijven aan deel 3

Oorspronkelijk bericht van 15 december 2018 op website De vergeten vloek

NaNoWriMo – november van 2018 is voorbij en aan Versie 2 werken we niet meer verder.

We hebben ongeveer tweederde van Versie 2 van ons manuscript voor De vergeten vloek deel 3 geschreven in oktober en november van 2018. Versie 1 was nog van 2015 en kan nagenoeg geheel in de prullenbak verdwijnen, want in de tussentijd hebben we deel 1 en 2 geschreven en daarmee is er sinds 2015 heel veel veranderd. Niet alleen de wereldbouw ziet er net iets anders uit, maar vooral onze schrijfstijl laat verbeteringen zien. Daardoor vinden wij dat we het hele verhaal moeten herschrijven.

Nou, dat hebben we gedaan. In oktober schreven we de eerste 26.251 woorden van Versie 2 en in november, tijdens de jaarlijkse NaNoWriMo maand, kwamen daar nog 51.120 woorden bij. We hebben de NaNoWriMo voor het vijfde achtereenvolgende jaar gewonnen! In totaal hadden we op 1 december 77.371 woorden staan voor deel 3 van onze trilogie. De proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 19 waren af, in hoofdstuk 20 stonden al een paar honderd woorden.

Versie 3 van De vergeten vloek deel 3

Tijdens het schrijven van Versie 2 begon het plot te rammelen. Nee, dit was niet goed. De chronologie moet net iets anders, het ritme kan beter, we moesten weer terug naar de tekentafel. Scènes van latere hoofdstukken moesten verschuiven naar een paar hoofdstukken daarvoor. En als dat gebeurt, wat betekende het dan voor de rest? Doorgaan had weinig zin, eerst moest het plotschema weer kloppen. Zelfs de keerpunten blijken anders te zijn dan we in eerste instantie hadden bedacht. Het verhaal heeft ons in zijn ban, het stuurt ons onvermoede kanten uit.

We zijn nu aan Versie 3 bezig en we hebben de Proloog en de hoofdstukken 1 tot en met 4 weer staan. Beter, vinden wij. Er wordt een heel hoofdstuk opgeschoven, wat weer consequenties heeft voor de vorm. Een hoofdstuk dat later gepland was moet wellicht compleet geschrapt worden. Zijn wij blij dat we niet zijn doorgegaan met Versie 2!

Nu lekker verder puzzelen, de tekst die we al hadden redigeren, het plot aanpassen en daarna doorschrijven tot het eind. Natuurlijk merken we weer, zoals altijd bij ons het geval is, dat het verhaal bij herschrijven langer wordt en dat er meer details in komen. Dus zullen we verderop wat knopen door moeten hakken, maar het verhaal verbetert en dat voelt prima.

We zijn gemotiveerd en gaan snel weer verder schrijven.

 

Groeten van Johanna Lime