Een bizarre wereldbouw die werkt

14 juni 2022

Mijn boek Ruimtestad doet mee aan een blogtour van de Zilverboekenclub, georganiseerd door Zilverbron. Vandaag vond ik deze recensie van Just Books daar, geschreven door Sven Demeyere. Ik begrijp dat een wereldbouw met goden, magie en ruimteschepen nogal bizar overkomt als je mijn boeken nog niet gewend bent, maar ben erg blij om te zien dat het toch wel werkt voor de lezer. Hieronder zal ik de recensie overnemen.

Just Books

Voor uitgeverij Zilverbron las ik het eerste deel van de trilogie Interplanetair, geschreven door Johanna Lime. Het boek kreeg de titel Ruimtestad.

De auteur

Johanna Lime was de auteursnaam van Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Jammer genoeg stierf Dinie eind 2018 waarna Marjo alleen verder ging. Ze bleef wel schrijven onder dezelfde auteursnaam.

Met Interplanetair werkt ze aan een trilogie die zich afspeelt in een wereld die ze al creëerde in haar Vergeten Vloek verhalen.

Het verhaal

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs, maar doet enorm zijn best om de eerste mannelijke priester te worden van zijn volk. Hiervoor wordt hij getest door de god Mage. Nadat hij niet slaagt, moet hij beloven om nooit meer vuurmagie te gebruiken. Dit op straffe van de dood. Hierdoor is hij genoodzaakt om een andere opleiding te volgen. Deze van kapitein op een ruimtekruiser. De eerste missie is er eentje van formaat als hij het moet opnemen tegen een Terraanse terrorist. Deze is wraakzuchtig omdat hij vindt dat zijn volk in de vorige oorlog in de steek gelaten werd.

Prinses Irene is de dochter van de geestmagiër Jima van Laskoro. Zij volgt een stage voor interplanetair recht en ontdekt dat de vrede bedreigd wordt. Ze zoekt verwoed naar wie achter alle problemen zit en wie een oude rechtszaak wil laten overdoen. Haar acties zorgen ervoor dat ze in gevaarlijke situaties belandt. Eens Daniël zijn vijand achtervolgt naar de ruimtestad en hij Irene het leven redt door toch zijn vuurmagie te gebruiken is hij zijn leven niet meer zeker.

Mijn gedachten

De wereld waarop zich alles afspeelt is bizar. Het duurt even voor het duidelijk wordt dat het een Scifi verhaal is. Wat eerst lijkt op een gewone alledaagse wereld, voelt op bepaalde momenten dan meer aan als een verhaal uit de oudheid. Denk maar aan zwaarden en goden. Daarna gaat het wat over op een fantasie verhaal om dan eindelijk het Scifi gehalte naar boven te halen. Een bizarre wereld dus, maar het werkt.

Ergens doorheen het verhaal hangt er een zweem van politiek die er wel bij past.

Qua personages werd gekozen voor een grote diversiteit aan rassen. Die rassen vallen vooral op door de manier waarop ze omschreven worden.

De schrijfstijl is wel vlot, alhoewel het verhaal pas vanaf ongeveer de helft aan snelheid wint. Het eerste deel is nog wat kennismaking met de personages en gebeurtenissen.

Er zit genoeg spanning in het verhaal om de aandacht vast te houden maar qua binding met de personages is het wat minder. Er is niet direct een band tijdens het lezen. Moesten ze iets meer uitgewerkt zijn zou dat beter zijn.

Het slot sluit dan bepaalde verhaallijnen wel af, maar is tevens ook de start van nieuwe lijnen die vermoedelijk verder zullen uitgewerkt worden in het vervolg.

Conclusie

Een fantasie/Scifi verhaal op een bizarre wereld. Een verhaal met invloeden uit de oudheid, gekoppeld aan Scifi onderwerpen met een fantasie-achtige toets. Een wereld met een verhaal dat werkt. Een trage eerste helft gevolgd met een vlot en spannender tweede deel. Benieuwd naar het volgende deel.

Reactie van Johanna Lime

Dank je wel voor deze recensie, Sven. Ik ben blij met de drie boekjes die je ervoor gaf (weer eens wat anders dan de gebruikelijke sterren).

Een mooi in elkaar gezet verhaal

3 april 2021

Bookstamel, de recensie-blogsite van Melanie Hoogvliet, kwam vandaag met een mooie recensie voor Ruimtestad, nadat ik een recensie-exemplaar van mijn boek had toegestuurd.

Het verhaal kreeg een 7,5 als cijfer, omdat in het eerste boek van de trilogie alle pionnetjes nog moesten worden neergezet. Logisch, natuurlijk.

Hier volgt haar recensie

Hallo, lieve lezers van Bookstamel. Het eerste boek van april is alweer uit. Al moet ik bekennen dat ik er al in maart aan was begonnen. Ik las het eerste deel van de Interplanetair serie van Johanna Lime. Dit boek heet Ruimtestad en ik heb hier enorm naar uit gekeken. Maar was het boek zo goed zoals ik dacht?

Titel: Interplanetair deel 1 Ruimtestad

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverspoor

Genre: Fantasy

Cijfer: 7,5

Hier gaat ruimtestad over

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

Dit vind ik van Ruimtestad

Ik begin met de cover. Daarvan krijg je gelijk een ruimtegevoel. Ik vind het mooi in elkaar gezet en het past goed bij het verhaal. Ook de titel vind ik prima en de achterflaptekst maakte me gelijk nieuwsgierig.

Dan gaan we natuurlijk naar het verhaal zelf. Johanna Lime heeft dit boek ontzettend goed in elkaar gezet. Je merkt namelijk dat het een opbouw is naar de volgende delen. In het begin maken we langzaam aan kennis met Daniël. Vervolgens springen we naar Prinses Irene en leren we die wat beter kennen. Vanaf dat moment gaat het verhaal op en neer tussen beide personages. Johanna Lime legt goed uit wat er in het verleden gebeurd is (Al zou ik persoonlijk toch eerst de trilogie van de vergeten vloek lezen. Dit is misschien niet nodig maar maakt het lezen van deze nieuwe trilogie wel leuker).

Daarnaast krijg je meteen dat ‘in-de-ruimte-gevoel’ door de verschillende planeten en de ruimtestad. Maar natuurlijk ook door de verschillende personages (Deze komen allemaal weer van een andere planeet). Elk personage heeft andere krachten of ziet er anders uit en dat vind ik erg interessant. Hoewel het boek dus pas op het einde een beetje spannend wordt denk ik dat de manier waarop Johanna dit boek heeft geschreven wel nodig was om het verhaal goed te kunnen vertellen. Het is ook echt niet zo dat het nu een saai verhaal is, nee het is een goed in elkaar gezet verhaal dat de spanning opbouwt naar het volgende deel.

Ik kan dan ook zeggen dat ik weer vol verwachting uit ga kijken naar deel 2 in deze serie.

Liefs, Melanie

Lees hier de originele blog: https://bookstamel.com/2021/04/03/ruimtestad-van-johanna-lime/

Mijn reactie

Dank je wel voor deze mooie recensie, Melanie.

Ik ben er blij mee dat je laat weten dat het verhaal goed in elkaar gezet is en opbouwt naar de volgende delen van de trilogie.

Het boek staat trouwens onder science fiction, maar ik schrijf fantasy gecombineerd met science fiction, zoals je dat van mij uit de vorige trilogie ook wel kent.