Ruimtestad is een spannend sciencefictionverhaal vol magie dat ik kan aanraden

Een prachtige recensie van Jeanine van Perfecte Buren, kwam vandaag online. Hier is hij.

20 mei 2021

Er zijn zeventien jaar verstreken sinds de oorlog tussen Berinyi en Laskoro. De twee koninkrijken werken samen aan een toekomst. Daniël Muir-Attholred is de zoon van koningin Sylviana Attholred van Berinyi. Het is haar grootste wens dat Daniël eerste priester van haar koninkrijk wordt voor de god Mage. Hij vindt dit echter moeilijk, Mage is namelijk voor zijn familie een vreemde god, hij is de god van de dynamiek-magiërs uit het koninkrijk Laskoro. Zelf is Daniël een vuurmagiër. Daniël doet zijn best de god te dienen, maar heeft het ongemakkelijk gevoel dat hij het niet goed aanpakt. Het communiceren met Mage gaat erg moeizaam, hij geeft nauwelijks antwoord op Daniëls vragen. Af en toe hebben ze telepathisch contact en dan is Mage dermate geheimzinnig dat Daniël zich er geen raad mee weet. Hij maakt zich hierover grote zorgen. Dit blijkt terecht te zijn: Daniël zakt op zijn achttiende verjaardag voor de laatste test van Mage om hogepriester te worden. De god laat hem tot zijn verbazing in leven, onder de voorwaarde dat Daniël de rest van zijn leven geen vuurmagie meer gebruikt. Daniël legt zich bij zijn lot neer en besluit naar de Militaire Academie te gaan om daar een carrière op te bouwen.

Op Laskoro studeert prinses Irene Morane, dochter van koning Jima Revaldesh-Morane, Interplanetair Recht. Hierbij leert ze van alles over andere volken en planeten en afgesloten verdragen. Natuurlijk krijgt Irene ook les over de ruimtestad Alhenapolys waar de Galactische Rechtbank zich bevindt. Irene bezit geestmagie en is inmiddels erg bekwaam geworden in de beheersing daarvan.

Zowel Berinyi als Laskoro worden bedreigd door Terra. Het blijkt dat de Terranen een klacht hebben ingediend bij de Galactische Rechtbank. Zij zijn van mening dat de toewijzing van de Neutrale Zone aan Berinyi en Laskoro met valse bewijzen tot stand is gekomen en ze willen de Neutrale Zone openbreken. Laskoro en Berinyi lopen dan echter het gevaar in een oorlog terecht te komen. Irene besluit haar stage voor haar studie interplanetair recht te doen in de ruimtestad Alhenapolys. Van daaruit heeft zij namelijk de mogelijkheid om te onderzoeken wat Terra van plan is met Berinyi.

Daniël is inmiddels afgestudeerd aan de Militaire Academie en krijgt als kapitein het bevel over een kruiser van de Berinese Ruimte Macht. Zijn eerste opdracht is om een Terraanse terrorist op te pakken. Deze terrorist vlucht naar Alhenapolys en Daniël achtervolgt hem naar de ruimtestad. Hij ontmoet er Irene die geheimen heeft ontdekt die beide koninkrijken kunnen treffen. Zijn enige mogelijkheid om Irene uit haar hachelijke situatie te kunnen redden is het gebruik van de verboden vuurmagie.

Ik ben zo blij dat de schrijfster heeft besloten om door te gaan met de avonturen rondom Berinyi en Laskoro. Johanna Lime heeft een heerlijke schrijfstijl en ik geniet elke keer als ik een boek van haar lees, nu ook weer met het boek Ruimtestad.

Het verhaal is wederom goed opgebouwd. Door de wisseling van perspectieven en sprongen in de tijd weet de schrijfster je aandacht bij het verhaal te houden. Je vliegt door haar boeken heen. Alles is zo goed beschreven dat je het als het ware voor je ziet, terwijl de schrijfster tegelijkertijd genoeg ruimte over laat voor je eigen fantasie. Zo leefde ik bijvoorbeeld erg mee met Daniël. Hij vindt het moeilijk om geen vuurmagie meer te beoefenen. Vanaf kleins af aan heeft hij getraind om deze magie te leren beheersen en dan mag dat ineens niet meer van Mage. Johanna Lime heeft de frustratie en de strijd van Daniël goed beschreven. Ook het onderzoek van Irene in de ruimtestad Alhenapolys is erg spannend beschreven. Ze komt achter enkele complotten en zet hierbij haar leven op het spel. Ik moest gewoon weten hoe dit af zou lopen, ik kon het boek niet wegleggen.

Het leuke is dat je in Ruimtestad personages uit de vorige trilogie De vergeten Vloek tegenkomt. Deze trilogie bestaat uit de delen Sluimerend vuur, Smeulend Venijn, en Schamel verbond.

Verder heeft Johanna Lime de voorganger Schimmenschuw geschreven. Interplanetair is een nieuwe trilogie, waarvan Ruimtestad het eerste deel is. Persoonlijk hou ik ervan als er een overlapping is tussen verschillende series en dat je kunt lezen hoe het met de personages ondertussen is vergaan. Ook is het mooi om te lezen hoe de plannen die gemaakt werden aan het einde van de eerste trilogie nu tot leven komen in dit vervolg.

Johanna Lime introduceert een aantal nieuwe rassen in Ruimtestad. Aangezien de oorlog voorbij is, hebben de Laskorianen de banden weer aangehaald met een aantal oude contacten en bondgenoten. Via de studie van Irene kom je veel te weten over andere volkeren en werelden met wie contacten en verdragen opnieuw leven ingeblazen is na de oorlog tussen Laskoro en Berinyi. Irene leert over hen tijdens haar studie. In de ruimtestad Alhenapolys maakt Irene persoonlijk kennis met de verschillende volken en raakt bevriend met enkelen van hen, waaronder de bijzondere Woestijnelf Elibu en de Swanese Torrun. De schrijfster laat zien over heel wat fantasie te beschikken tijdens de beschrijvingen van het uiterlijk en de werelden van deze wezens. Ik weet niet wat Johanna Lime allemaal van plan is, maar ik zou graag meer willen weten over de bijzondere wezens en de planeten waar zij vandaan komen, vooral de bijzondere werelden van de Elfen trekken mij erg aan.

Ruimtestad is een spannend sciencefictionverhaal vol magie dat ik kan aanraden. Het behandelt thema’s als vriendschap, opoffering, verraad, verbondenheid en diversiteit. Ik ben blij dat het weer een trilogie wordt, je voelt dat Johanna Lime nog zoveel te vertellen heeft, ik kijk er naar uit! Ik geef Ruimtestad graag 4,5 sterren.

Jeanine
Perfecte Buren

Genre: sciencefiction
Uitgeverij: Zilverbron
ISBN: 9789463083805
Uitvoering: paperback
Aantal pagina’s: 341
Uitgave: februari 2021

Met dank aan Johanna Lime voor het recensie-exemplaar.

Tags: Aanrader avontuur diversiteit elfen fantasie Fantasy hogepriester koninkrijken Magie magiër Mustread Mysterie Nederlands Nederlandstalig Nederlandstalige auteur opoffering Pageturner planeten prinses Science-Fiction Series Spannend Spanning Suspence Trilogie Vaneigenbodem verbondenheid verraad volkeren Vriendschap wezens

Van De Perfecte Buren (Facebookgroep)

Het eerste deel in een nieuwe fantasy trilogie van Johanna Lime is gelezen door Jeanine.

Na de ‘Vergeten Vloek’ is dit weer een aanrader volgens haar.

“Ruimtestad is een spannend sciencefictionverhaal vol magie dat ik kan aanraden. Het behandelt thema’s als vriendschap, opoffering, verraad, verbondenheid en diversiteit.”

Hier is de link naar de originele recensie https://perfecteburen.nl/review/ruimtestad-interplanetair-1-johanna-lime/

Mijn reactie

Heel erg bedankt voor deze fijne recensie, Jeanine. Ik kan je beloven dat de Boselfen en de Woestijnelfen in de trilogie terug zullen komen.

Groeten van Johanna Lime

Blij met een 8,3 bij Lookie Books voor Ruimtestad

17 mei 2021

Een opvallende website voor boekrecensies die ik op Facebook vaak voorbij zie komen is LOOKIE BOOKS van Jeroen Dejaegere.

Hij schrijft dit over zichzelf: Groot liefhebber van film, series, comics, strips en allerhande boeken. Mijn voorkeur gaat uit naar fantasy en science-fiction, maar een thriller gaat er ook wel af en toe vlot in. Ondertussen is mijn collectie uit zijn voegen gebarsten en probeer ik hier mijn bevindingen neer te pennen.

Toen ik wist dat Ruimtestad op 5 februari uit zou komen bij Zilverbron heb ik contact met hem opgenomen om hem te vragen of hij er interesse in had om mijn nieuwste boek te lezen en te recenseren. Dat wilde hij graag. Ik ben blij dat ik dit gedaan heb, want vandaag kwam zijn recensie en die was erg lovend! Het leukste is nog dat Jeroen direct na het lezen van Ruimtestad alweer nieuwsgierig is naar de volgende boeken van Interplanetair. Daaruit blijkt dat hij Ruimtestad met plezier gelezen heeft en dat voelt voor mij als een kroon op mijn werk.

Volg voor de originele recensie deze link of lees hem onder het plaatje. https://lookie.be/ruimtestad-van-johanna-lime/

Ruimtestad van Johanna Lime

Mei 17, 2021

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

De Mening van Jeroen

Het is ondertussen al een hele tijd geleden dat ik de eerste schrijfsels van Johanna Lime voorbij zag komen in diverse boekengroepen op Facebook. Vooral de Vergeten Vloek trilogie is me als titel bijgebleven. Weliswaar alleen als titel en vanwege de uiterst herkenbare coverafbeeldingen, want enige leeservaring met haar boeken had ik tot nogtoe niet. Wanneer de auteur me dan ook de vraag stelde of ik interesse had om haar nieuwste telg van een passende leesbeurt en bespreking te voorzien, kon ik geen neen zeggen, de nieuwsgierigheid was nu eenmaal te groot geworden.

Uitgeverij Zilverbron is me uiteraard niet vreemd. Ieder zichzelf respecterend boekenrecensent kan niet om deze uitgeverij van eigen bodem heen en heeft ongetwijfeld al één of meerdere van hun werken doorgenomen. Terwijl deze uitgeverij voornamelijk in de kijker staat met hun aanbod aan fantasy, waar Kim Ten Tusscher één van de bekendste namen is, of hun thrillers, waarbij J. Sharpe ongetwijfeld een belletje doet rinkelen, was hun lijstje van scifi-boeken me heel wat minder bekend.

Wat meteen opvalt bij de aanvang van de leesbeurt, is niet alleen dat Lime de schrijfstiel tot in de puntjes beheerst, maar tevens dat ze ook uitgebreid haar tijd neemt om de lezer in te leiden in de fantasie-setting van dit boek. Op een rustig kabbelend tempo beschrijft ze met heel veel aandacht voor detail, de personages, omgevingen, politiek en nog zoveel meer die haar ”Ruimtestad” zo rijkelijk vullen. En wat uiteindelijk deze leeservaring zo sterk maakt, is dat ondanks het relatief lage verhaaltempo, de enorme diepgang van haar worldbuilding en de overvloed aan steden, wezens en onderlinge verhoudingen, de schrijfster geen enkele steek laat vallen en haar publiek ten allen tijde geboeid weet te houden.

Ook de keuze van Lime om aanvankelijk twee naast elkaar lopende verhaallijnen te hanteren die uiteindelijk (en pas veel verder in het verhaal) samenkomen, maken het net wat makkelijker om de gebeurtenissen en verschillende “werelden” uit elkaar te houden, tot je uiteindelijk zo erg ondergedompeld bent in de wereld van Berinyi en Laskoro (en nog zoveel andere trouwens steden en planeten, die wat minder op de voorgrond treden), dat het haast lijkt alsof je blindelings je weg doorheen deze ruimte-setting zou vinden.

Het moet gezegd dat het scifi-genre niet voor iedereen is weggelegd omdat het vaak wat te onrealistisch lijkt, of te ingewikkeld, maar dit is bij Lime geenszins het geval. Haar personages blijven ondanks hun fictieve afkomst steeds een geloofwaardige en uiterste menselijke insteek vertonen en de gebeurtenissen in het boek zijn op een uiterst toegankelijke manier beschreven waarbij steeds de interne logica wordt gerespecteerd. De vele cross-over elementen met het fantasygenre zorgen er ook voor dat dit scifi-avontuur net dat beetje laagdrempeliger is voor wie geen die-hard-genre-fan blijkt te zijn.

De veelheid aan personages mag dan wel bij momenten een grotere en aandachtiger lees-inspanning vergen dan het doorsnee rechttoe-rechtaan fantasyverhaal, het uiteindelijke leesplezier is het meer dan waard. Johanna Lime heeft haar plaatsje in mijn boekenhart veroverd en ik kijk vol ongeduld uit naar de volgende delen uit dit spannende verhaal.

Boekgegevens:

Titel: Ruimtestad

Reeks: Interplanetair

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

ISBN: 9789463083805

Mijn reactie.

Heel erg bedankt, Jeroen. Ik ben er blij mee dat je het een goed boek vond en houd me aanbevolen voor een recensie voor het volgende deel.

Groeten van Johanna Lime

Blog en recensie van Ruimtestad door Saskia in de Boekenhemel op Hebban

16 mei 2021

Voordat Ruimtestad uitkwam besloot ik om Saskia te vragen voor een recensie van mijn nieuwste boek van 2021. Ze wilde meedoen en ik stuurde het boek naar haar op. Er volgde wat chats via Facebook Messenger en vandaag kwam er een zeer uitgebreide blog met een recensie op Hebban. Om hem te lezen is de link naar de Hebban spot te volgen, maar ik mocht hem ook overnemen onder de afbeelding, dus hieronder lezen kan ook. https://www.hebban.nl/spot/saskia-in-de-boekenhemel/nieuws/recensie-ruimtestad-van-johanna-lime#908560

Recensie: Ruimtestad van Johanna Lime is onderhoudend, aangenaam en ook wat onevenwichtig

Op 16 mei 2021 door Saskia in de Boekenhemel

De auteur

To see the world in a grain of sand and heaven in a flower
To hold eternity in the palm of your hand and infinity in an hour!

Aan fantasie heeft het Johanna Lime nooit ontbroken en schrijven is iets wat ze altijd heeft willen doen. ‘Ze’ was tot 2018 een samenwerking tussen Marjo Heijkoop en haar allerbeste vriendin en levensgezel Dinie Boudestein. Ze bestudeerden astrologie en vertoefden graag in esoterische boekhandels. Beiden hielden van fantasy en science fiction en verzonnen verhalen en werelden. Het was niet alleen een fijne hobby maar ook een manier om zich staande te houden in een wereld waarin ze zich buitenbeentjes voelden. Ze durfden niet openlijk voor hun schrijverij uit te komen uit angst voor het commentaar van hun familie. Toen bijna heel Dinie’s familie stierf en Marjo haar jongste broer verloor, besloten ze hun verhalen en werelden met andere lezers te delen. Ze vulden elkaar goed aan tijdens het schrijven want Dinie was goed in overzicht houden en sterker in het goochelen met woorden. Marjo was en is een ster in het verzinnen van de details. In 2015 verscheen Schimmenschuw, hun eerste boek. Vervolgens starten ze een trilogie waarvan deel een, Sluimerend Vuur in 2017 verscheen. Het tweede deel Smeulend Venijn verscheen in 2018, een venijnig jaar want Dinie overleed en Marjo bleef alleen achter. Ze besloot verder te schrijven omdat ze niet meer zonder kan. Schrijven is wat ze het liefst doet en wat ze altijd al heeft willen doen. Voor Schamel Verbond, de derde in 2020 verschenen afsluiter van de trilogie gebruikte Marjo de verhalen en elementen uit de dagboeken van Dinie en haarzelf.

Interplanetair is door Marjo zelf verzonnen. Haar inspiratie voor verhalen krijgt ze uit haar levendige dromen. In wakende toestand lijdt ze echter aan afantasie, een aandoening waardoor je geen beelden ziet en niet met gesloten ogen kunt visualiseren. Dat betekent niet dat er een gebrek aan fantasie is want Glen Keane, de ontwerper van de Kleine Zeemeermin, kampte met dezelfde beperking. Het maakt het lastiger met schrijven want ze moet het van haar herinneringen uit haar dromen hebben. Haar perfectionisme en geheugen helpen haar om de beelden uit haar dromen om te zetten in taal en in een verhaal. Ze mist wel de hulp van Dinie in de verwoording van dat wat ze wil zeggen. Schrijven is daardoor een grotere uitdaging geworden.
Uitdagingen gaat ze echter niet uit de weg. Zo heeft ze zich tot doel gesteld om meer spanning en conflicten in haar verhalen brengen. Ze houdt er echter niet van om actie en spanning te overdrijven. Dat is niet haar stijl.
Show and tell is ook een hele uitdaging en behoorlijk lastig aangezien ze de wereld het liefst van een afstandje bekijkt en moeite heeft om in gevoelssferen te geraken. Voorlopig is ze nog niet uitgeschreven en het tweede deel van Interplanetair is in de maak.

De cover

Een helderverlichte ster werpt zijn stralen op een ruimtestation dat zweeft in het heelal. De ster prikkelt de verbeelding door zijn intens felle stralen en de prachtige fonkeling. Zou het een heldere reuzenster zijn? Op de achtergrond een paarsrode nevel die wel eens de Rosettenevel kan zijn die je op de kaartjes van de website van Johanna Lime kunt terugvinden. Deze nevel ligt bij Berinyi en is wellicht al zichtbaar vanaf Alhenapolys oftewel Ruimtestad. Het ziet er mooi en spectaculair uit.
Onder het ruimtestation staat de titel van het boek in een apart lettertype gedrukt. De letters lijken op ouderwetse boekdrukkunst en doen archaïsch aan. Het doet denken aan lettertypes die vaak bij fantasyboeken gebruikt worden. De kleur, metalig blauw roept echter associaties op aan staal en technologie.
Boven de afbeelding van het ruimtestation staat de serietitel en de aanduiding dat dit het eerste deel van een serie is.
Op de achterkant prijkt een foto van de schrijfster die aankondigt dat de serie een trilogie betreft en een korte inhoudelijke beschrijving geeft.
De wereld van Interplanetair belooft een mix te worden van science fiction en fantasy.  Vol verwachting stort ik me in de belevingswereld van Johanna Lime. Dat haar heelal me moge opslokken.

De recensie

Ruimtestad van Johanna Lime is het eerste boek van de Interplanetair trilogie. Het is science fiction doorspekt met magische elementen waarbij het magische systeem een minder diepe uitwerking kent dan de politieke en maatschappelijke structuren. Magie is eerder een gegeven en dat is voor sommige ‘die-hard’ fantasyfans misschien even slikken. Deze genremix is evenwel boeiend en de beschrijving van wezens en volken roept welkome herinneringen op aan boeken van Jack Vance.
Ook de vaart zit er voldoende in hoewel in de beschrijvingen en ontwikkelingen ook wat onevenwichtigheden zijn te bespeuren.

Hoofdpersonen zijn Prinses Irene van Laskoro en Prins Daniël van Berinyi. Irene wil interplanetair recht studeren en uitzoeken waarom Laskoro nog altijd geen zetel in de Galactische Vereniging van Planeten heeft. Terwijl zij stage loopt, stuit ze op verdachte zaken en haar naspeuringen brengen haar steeds meer in gevaar. Vuurmagiër Prins Daniël wil priester worden van een niet-inheemse god en dat heeft onverwachte consequenties want zijn God verbiedt hem nog langer magie te gebruiken op straffe van de dood. Zo besluit hij tot een carrièreswitch en wordt kapitein van een ruimteschip. Op zijn eerste missie stuit hij op een terrorist die er op uit is om een oorlog te ontketenen. Kan het tij nog gekeerd worden?

Voor lezers die de boeken van Johanna Lime al kennen is de wereld van Ruimtestad een feest van herkenning. De hoofdpersonen blijken nakomelingen van de personages uit de trilogie De vergeten vloek en de gebeurtenissen spelen zich in hetzelfde universum af. Voorkennis is echter niet nodig want de schrijfster beschrijft uitgebreid de familiaire en interplanetaire verhoudingen zodat ook de niet-kenner vlotjes van start kan.

De eenvoudige schrijfstijl heeft zijn voor- en nadelen. Aan de ene kant bevordert het de snelheid van het verhaal en zorgt het ervoor dat ingewikkelde zaken als planetair recht goed te volgen zijn. Aan de andere kant zet de wijze van vertellen de lezer op het verkeerde been. Zo lijkt het in het begin alsof Prins Daniel nog maar veertien jaar oud is maar even later blijkt hij toch al achttien jaar te zijn. En ook zijn gedrag is te wijs voor een veertienjarige. Hij is zelfs wijzer en ouwelijker dan menig jongeman van achttien jaar. Door zijn begrip en mededogen en zijn diplomatieke reacties op anderen lijkt hij soms wel een jonge Jezus.

Braafheid en goedheid voert sowieso de boventoon in de wereld van Ruimtestad. Je ziet het terug in de personages en hun ontwikkeling. De personages zijn heel zelfstandig en hun ouders zijn heel redelijk en begrijpend. Er komt geen onvertogen woord voor in hun onderlinge communicatie en de ouders hebben alle respect voor hun kinderen, geven ze steun en laten ze vrij. Het voelt heel veilig om lid te zijn van deze families en dat doet utopisch en soms een beetje onwerkelijk aan. Zo blijft Daniël zonder overleg met zijn vader in Ruimtestad terwijl een familielid is overleden. Iedereen snapt wel waarom hij beter niet terug kan keren maar het voelt vreemd dat er geen overleg over is. En dat geldt voor meerdere besluiten en verwikkelingen in het verhaal.

Kwaaie pieren en slechteriken zijn er ook ondanks het hoge feelgood gehalte. Zij halen nare dingen uit maar het voelt allemaal niet zo dramatisch. Dat komt omdat de karakters en de achtergrond van de boeven oppervlakkig blijven. Het doet denken aan de boeven uit James Bond films. Zo is een persoonlijk wraakmotief voldoende reden om megalomane complotten op te zetten. Dat is vermakelijk maar leidt niet tot veel diepgang. Het kwaad lijkt daardoor minder bedreigend en dat is wat teleurstellend. De eenvoudige schrijfstijl versterkt dit gevoel.

De hoofdpersonages komen voldoende tot leven maar hun onderlinge opbouw is enigszins onevenwichtig. Vooral de coming of age van prinses Irene is gedetailleerd en vloeiend beschreven. We volgen zeer gedetailleerd haar studievooruitgang en zien hoe zij nieuwe vrienden maakt. Ook is er meer actie en intrige in haar deel. Zij staat daardoor dichtbij de beleving van de lezer. Prins Daniel komt er wat dat betreft wat bekaaid van af. Zijn studie en ontwikkeling lijkt heel snel te gaan. Zo leert hij heel snel allerlei magische vloeken maar deze vertelwijze mist de soepele opbouw die Prinses Irene wel meemaakt. Hij staat als het ware in de coulissen te wachten tot hij in actie mag komen.

Ook de liefdesontwikkelingen in deze roman gaan verbijsterend snel vergeleken met het tempo van eerdere verwikkelingen. Het doorbreekt de harmonie en dat is jammer. Het wordt ook meer verteld dan dat de schrijfster het laat zien waardoor de beleving hiervan een gevoel van abruptheid geeft.
Deze wijze van vertellen laat weinig aan de verbeelding over.

De thema’s die Lime aansnijdt zijn interessant en actueel. Zo is gelijkwaardigheid tussen man en vrouw een hoofdthema. Dat blijkt niet alleen uit de wijze waarop mannen en vrouwen van de koninklijke familie elkaar bejegenen maar ook uit het feit dat het aantal mannen en vrouwen op Laskoro en Berinyi ongelijk verdeeld zijn. Deze verdeling heeft gevolgen voor de structuur van hun maatschappij en beiden proberen door samenwerking deze ongelijkheid recht te trekken. Ook oorlog versus vrede, samenwerking, begrip en mededogen lopen als een rode draad door het verhaal heen.
Het is hartverwarmend om eens een verhaal te lezen waarin vertrouwen en medeleven de bovenhand voert.

Ruimtestad van Johanna Lime is zonder meer onderhoudend en heeft genoeg snelheid en spanning voor een aangename leeservaring. Het verhaal is geschreven voor een volwassen publiek maar is door het eenvoudige taalgebruik en de ongecompliceerde structuur ook geschikt voor jeugdigere lezers.

3 sterren

Mijn reactie

Wat heb je er een werk van gemaakt, Saskia. Heel erg bedankt voor je blog op Hebban spot en voor de recensie van Ruimtestad.

Groeten van Johanna Lime

De NBD Biblion recensie voor de bibliotheken – Ruimtestad

4 mei 2021

Deze recensie vond ik op 4 mei tijdens een zoektocht op de website van Biblion.

Interplanetair boek 1 Ruimtestad

Eerste deel van de reeks ‘Interplanetair’.

Ergens in de toekomst in een deel van het heelal waar ook de Aarde (Terra) is, bevinden zich de planeten Berinyi en Laskoro. Na een tijd van oorlog is er nu vrede tussen hen en zij beschikken over een Neutrale Zone. Beide hebben echter geen zetel in de Galactische Vereniging van Planeten. De jonge prins Daniel van Berinyi, afstammeling van de vuurmagiërs, is kapitein op een ruimtekruiser en prinses Irene van Laskoro loopt stage bij de Interplanetaire Rechtbank in de ruimtestad, Alhenapolys. Irene probeert aan te tonen dat Terra juridische stukken heeft vervalst om beslag te leggen op de Neutrale Zone. Daniël en Irene ontmoeten elkaar en raken in ijselijke gevechten met terroristen. Moet Daniël hierbij zijn vuurmagie gaan aanwenden?

Hoewel dit boek fantasy-ingrediënten en thrillerelementen bevat, is het over het geheel gezien toch een sciencefictionroman. Spannende en minder spannende gedeelte wisselen elkaar af. Bestemd voor de liefhebbers van dit genre.

Johanna Lime schreef eerder onder andere ‘Schimmenschuw’.

Recensent: Drs. J.H. van Capelleveen

Recensie voor Ruimtestad van Ans Stier

4 mei 2021

Vandaag stuurde Ans Stier mij haar recensie van Interplanetair boek 1 Ruimtestad. Zij heeft het boek gelezen, nadat ik haar gevraagd had voor een blogtour na het uitkomen van mijn nieuwste boek. Zoals altijd wilde ze weer graag meedoen.

Hier haar recensie

Voor Johanna Lime mocht ik haar boek Interplanetair boek 1 Ruimtestad lezen en recenseren waarvoor mijn hartelijke dank.

Samenvatting

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de Ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de Ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

Leeservaring

Ruimtestad is het eerste deel van de trilogie Interplanetair. Het eerste dat mij opviel is dat het verhaal zich afspeelt in dezelfde wereld als de trilogie De Vergeten Vloek. Dit zorgde al voor herkenning. Dit boek sluit dus aan op de vorige trilogie maar is wel los daarvan te lezen. Het is makkelijk als je al op de hoogte bent van de planeten Laskoro en Berinyi maar geen voorwaarde om dit verhaal te kunnen volgen.

Er zijn als het ware twee verhaallijnen. Enerzijds Daniël, prins van Berinyi en in opleiding tot priester van Mage. Ook wil hij kapitein worden op zijn eigen ruimte schip. Daarnaast volgen we prinses Irene van de planeet Laskoro. Zij wil Interplanetair Recht studeren en gaat hiervoor stage lopen in de Ruimtestad. Ze komt hier tot belangrijke ontdekkingen wat het verhaal spannend maakt.

De schrijfstijl is prettig. Het leest makkelijk. De zinnen en hoofdstukken zijn van prettige lengte. Je kunt je prima inleven in een geheel andere wereld omdat er herkenbare elementen zijn uit ons dagelijks leven. Het is een mooie mix tussen fantasy (m.n. magie en verschillende wezens) en science fiction (ruimteschepen, verschillende planeten) en heel normale dingen als stage lopen, scriptie schrijven e.d.

Het boek is origineel wat betreft de verschillende personages. Er komen hele fantasierijke creaties in voor. Dit is erg leuk om je een voorstelling te maken hoe ze er uit zijn. Ze zijn heel bijzonder. De auteur weet prima je fantasie te prikkelen.

Ruimtestad een boek om van te genieten.

De auteur

Johanna Lime was het pseudoniem van het duo Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Marjo en Dinie schreven al in hun kindertijd samen verhalen. Vanaf 2011 zijn ze samen fantasyboeken gaan schrijven met een vleugje science fiction.

Dinie Boudestein overleed op 23 december 2018 aan kanker. Marjo Heijkoop is alleen verder gegaan onder het pseudoniem Johanna Lime.

Algemene Informatie

Titel: Ruimtestad, Interplanetair boek 1

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

Jaar van uitgifte: 2021

Genre: fantasy

ISBN: 978 94 6308 3805

Mijn reactie

Dank je wel, Ans. Ik ben blij dat je van het verhaal hebt genoten.

Groeten van Johanna Lime

Een pakkende visuele schrijfstijl – Recensie van Inge Trouwborst voor Ruimtestad

3 mei 2021

Inge Trouwborst las Ruimtestad, boek 1 van trilogie Interplanetair. Ze schreef er de onderstaande recensie over en gaf het boek 4 sterren.

De recensie

Johanna Lime is een pseudoniem voor Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Na het overlijden van Dinie is Marjo alleen verder gegaan met schrijven onder deze naam.
Dit is het eerste boek wat ik lees van deze schrijfster. Ik was al een tijdje benieuwd naar Lime. Dus ik was blij toen ik een boek toegestuurd kreeg van Marjo.

Deze trilogie speelt zich af in dezelfde regio als een eerdere trilogie en de hoofdpersonages Daniël en Irene zijn familie van personages uit die eerder serie.

We volgen in het begin prins Daniël van Berinyi zijn verhaal. Hij stamt af van vuurmagiërs en zal de eerste mannelijke priester van zijn familie worden (zijn moeder is behalve koningin ook hogepriesteres). Tenminste, als hij slaagt voor de test van Mage. Dit doet hij echter niet en er wordt hem verboden zijn vuurmagie te gebruiken. Anders zal hij sterven.
Met hulp van zijn vriend en diens familie wordt er een zwaard gesmeed voor hem zodat hij zichzelf toch kan verdedigen. Daniël kiest een andere opleiding en wil in zijn vaders voetsporen treden. Reizen in de ruimte als kapitein van een schip.

De tweede hoofdpersoon is prinses Irene van Laskoro. Zij komt uit een familie van geestmagiërs. Ze heeft veel interesse in politiek en intergalactisch recht. Haar wens is dus ook om dicht bij de plek waar het allemaal gebeurt te zijn. Dit lukt door een stageplek voor haar opleiding.

Hun paden kruisen elkaar na een aantal incidenten.

Mijn mening:
In het begin moest ik er even in komen. Ik moest wennen aan sommige namen en het tijdsverloop van het verhaal. Beide zijn ambitieuze personages waar je je zeker in kan inleven. Ze worstelen met hun toekomstbeeld en de gebeurtenissen in hun leven en familie. Zowel Daniël als Irene wekken sympathie op.
Lime heeft dit door haar pakkende en visuele schrijfstijl snel voor elkaar.
De afkeer voor de “bad guy” overigens ook om diezelfde reden.

De wezens worden erg beeldend beschreven. Ik hoop ooit nog eens tekeningen te zien van deze wezens. Ook de tempel met de olifantbeelden op het plein en de Ruimtestad zag ik duidelijk voor me.

Na een aantal hoofdstukken wordt het spannend. Toen vond ik het verhaal persoonlijk ook beter worden. Ik hou wel van wat spanning en mysterie.
Mooi om te lezen hoe hun levens samenkomen.

“Daniel vond het prachtig om mee te maken hoe divers het gezelschap was en hoe hun smaken van elkaar verschilden.”

Spanning, mysterie, diversiteit, fantasy, science fiction, romance, politiek. Het boek heeft het allemaal.

Ik ben erg benieuwd naar het vervolgverhaal van Irene en Daniël.
En hoop die dus ook te kunnen lezen.

Mijn reactie

Fijn dat je het verhaal goed vond, Inge. Dank je voor de recensie.

Groeten van Johanna Lime

Een 7 voor Ruimtestad, van Tazzy Jenninga

29 april 2021

Blogger en Facebookpaginabeheerder Tazzy Jenninga, van ‘Ik hou van hooro, fantasy en spannende boeken!!!!!’ las Interplanetair boek 1, Ruimtestad. Ze gaf het boek een 3,5 sterren.

Johanna Lime- Ruimtestad ( interplanetair boek 1)

Daniel is een vuurmagiër. Hij moet met zijn krachten leren om te gaan, want hij is een gevaar voor zichzelf en iedereen om hem heen. Hij gooit zijn leven drastisch om en gaat een andere opleiding volgen.

Irene stamt af van geestmagiërs. Ze studeert rechten en probeert een zaak op te lossen, die haar volk kan beschadigen.

Je volgt de verhaallijnen van Daniël en Irene. Hun levens lijken heel erg verschillend. Maar ze zijn allebei prins en prinses. Ze willen zich inzetten voor hun planeet. Ze komen van verschillende planeten. Het duurt een tijdje voordat hun verhaal lijkt samen te komen. Ze worstelen allebei met zichzelf. Ze proberen zichzelf te vinden, de persoon te worden die ze horen te zijn.

Er zit magie in dit boek, maar ook veel sciencefiction. Soms gaat het echt een technische kant op. De ruimtereizen zijn altijd mooi, zeker als er gevechten uitbreken. De bijzondere wezens, worden prachtig beschreven. De relatie die Daniël met zijn zwaard heeft, vind ik het allerbeste uit het boek. Bijzonder en origineel.

Dit eerste deel voelt aan als een inleiding, voor de rest van het verhaal, omdat de 2 personages in de verhaallijnen, een studie volgen, zichzelf leren te vormen. Ze zijn aan het toewerken naar iets groots. Hun verhaal vond ik lekker lezen, maar de vele informatie tussendoor, had voor mij niet gehoeven.

Ik vond de informatieve stukken behoorlijk moeizaam lezen, omdat er bijna geen vaart in zit, zeker in het begin (tot ver over de helft). Er zijn te veel namen, te veel families, te veel geschiedenis, die besproken worden. Ik heb het bij alle delen (over deze planeten en volkeren) al eerder gezegd: een lijstje achterin met namen, afkortingen, plaatsen en begrippen, zou een uitkomst zijn. Dan kun je als lezer deze informatie zelf opzoeken, als je wilt. Want de hoge dosis met informatie, haalt echt de vaart eruit. Dat is echt jammer. Ik kon hierdoor niet lang achter elkaar doorlezen, ook omdat ik de spanning miste, die ik in een boek zoek. En sommige dingen, had ik graag willen opzoeken, zoals afkortingen of een plaatsnaam etc. Het einde is voor mij goed. Ik weet dat er meer zal komen, omdat dit boek voelt als een inleiding naar een groter verhaal. Er komt wel goede spanning, maar pas vrij laat.

Sommige namen zijn oer-Hollands, andere weer Amerikaanse en weer andere zijn echt niet uit te spreken. Je tong raakt ervan in de knoop. Terwijl ze soms maar een keer voorkomen.

Je leert de twee hoofdpersonen steeds beter kennen. Ik denk ook dat dat de bedoeling was, van dit boek. Je krijgt een band met de personages, ze komen voor je tot leven. De beeldende schrijfstijl, zorgt ervoor dat je veel dingen voor je ziet.

Ik geef het boek een cijfer 7, dat zijn 3,5 sterren.

Lees de originele blog hier: https://ikhouvanhorrorfantasyenspanning.wordpress.com/2021/04/29/johanna-lime-ruimtestad-interplanetair-boek-1/

Mijn reactie

Dank je wel voor deze recensie, Tazzy

Groeten van Johanna Lime

Wendy geeft Ruimtestad 5 sterren

7 april 2021

Boekenblogger en kleurboekenliefhebber Wendy Koedoot recenseerde voorheen mijn trilogie De vergeten vloek. Nu heeft ze deel 1 van Interplanetair, Ruimtestad gelezen. Ze gaf het boek zelfs 5 sterren! Het spannende einde zag ze niet aankomen. “Wat een verhaal!”

Recensie: Interplanetair boek 1: Ruimtestad – Johanna Lime

Februari 2021

ISBN: 9789463083805

Zilverbron

Dit is het eerste deel van een nieuwe trilogie van de hand van Johanna Lime.

Interplanetair deel 1; Ruimtestad.

De cover ziet er al veelbelovend uit.

Hoewel het een totaal andere trilogie is, speelt het zich gedeeltelijk in dezelfde omgeving af als de vorige serie. De hoofdpersonen zijn kinderen van de hoofdpersonen uit de De-vergeten-vloek-trilogie. Een aantal personages uit laatstgenoemde serie komen ook voor in dit boek, wat ik erg leuk vind.

Prins Daniël van Berinyi is een afstammeling van vuurmagiërs en zal als hij zijn test haalt de eerste priester van zijn volk worden. Helaas zakt hij voor de test van Mage, die hem laat leven als hij belooft nooit meer vuurmagie te gebruiken…

Hij moet iets anders gaan doen met zijn leven en besluit om kapitein op een ruimtekruiser te worden. Hij krijgt meteen een spannende eerste missie voor zijn kiezen als een Terraanse terrorist op wraak uit is voor iets wat in het verleden is gebeurd….

Aan de andere kant van het stelsel woont prinses Irene, zij is de dochter van de geestmagiër Jima en woont op Laskoro en zij wil heel graag Interplanetair Recht gaan studeren Tijdens haar stage ontdekt ze iets over de relatie tussen Laskoro en Berinyi waarvan ze de onderste steen boven wil halen. Maar dat gaat uiteraard niet zonder gevaar …

Daniël kan haar redden met zijn magie … Maar dat zal zijn dood worden …

Je leert Daniël kennen als een ambitieuze jongeman, die ondanks dat hij nu een andere studie moet gaan volgen, niet bij de pakken neer gaat zitten. Hij is vastberaden om kapitein te worden en kijkt al uit naar de missies die op zijn pad komen.

Hij heeft een meegaand karakter je kan je goed in hem verplaatsen. Je leeft met hem mee met alles wat hij doormaakt.

Ook Irene weet wat ze wil. Ze laat er geen gras over groeien en regelt een stage voor haar studie. Ze wil rechter worden. Ze moet hiervoor naar een andere plek ver weg van huis maar dat maakt haar niet uit. Je kan je goed in haar inleven, ook als ze soms dingen doet waarvan je twijfelt of het wel verstandig is.

De verhaallijnen lopen naast elkaar maar komen uiteindelijk samen. Van het begin af aan heb je al het idee dat deze twee verhaallijnen iets met elkaar te maken gaan hebben maar je komt er in de loop van het verhaal pas achter wat dat is.

De sfeer in het boek is erg goed beschreven, ik kende de wereld waarin dit verhaal zich afspeelt natuurlijk al, waardoor ik er meteen weer in zit.

Het verhaal leest vlot, je leeft mee met Daniël en Irene en hoopt dat hun persoonlijk missie gaat slagen.

Er zit genoeg vaart in, spanning, humor, magie en zelfs een vleugje romantiek.

Hoe verder je in het verhaal komt, hoe spannender het wordt. De verhaallijnen komen samen in een zinderend plot…

Dat zag ik niet aankomen. Wat een verhaal.

Ik kijk nu al uit naar het volgende deel en geef het boek 5 sterren.

Lees de originele blog hier: https://9636wenblog.com/2021/04/07/recensie-interplanetair-boek-1-ruimtestad-johanna-lime/

Mijn reactie

Dank je wel voor deze mooie recensie, Wendy

Ik ben blij dat je het een goed verhaal vond.

Groeten van Johanna Lime

Een mooi in elkaar gezet verhaal

3 april 2021

Bookstamel, de recensie-blogsite van Melanie Hoogvliet, kwam vandaag met een mooie recensie voor Ruimtestad, nadat ik een recensie-exemplaar van mijn boek had toegestuurd.

Het verhaal kreeg een 7,5 als cijfer, omdat in het eerste boek van de trilogie alle pionnetjes nog moesten worden neergezet. Logisch, natuurlijk.

Hier volgt haar recensie

Hallo, lieve lezers van Bookstamel. Het eerste boek van april is alweer uit. Al moet ik bekennen dat ik er al in maart aan was begonnen. Ik las het eerste deel van de Interplanetair serie van Johanna Lime. Dit boek heet Ruimtestad en ik heb hier enorm naar uit gekeken. Maar was het boek zo goed zoals ik dacht?

Titel: Interplanetair deel 1 Ruimtestad

Auteur: Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverspoor

Genre: Fantasy

Cijfer: 7,5

Hier gaat ruimtestad over

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

Dit vind ik van Ruimtestad

Ik begin met de cover. Daarvan krijg je gelijk een ruimtegevoel. Ik vind het mooi in elkaar gezet en het past goed bij het verhaal. Ook de titel vind ik prima en de achterflaptekst maakte me gelijk nieuwsgierig.

Dan gaan we natuurlijk naar het verhaal zelf. Johanna Lime heeft dit boek ontzettend goed in elkaar gezet. Je merkt namelijk dat het een opbouw is naar de volgende delen. In het begin maken we langzaam aan kennis met Daniël. Vervolgens springen we naar Prinses Irene en leren we die wat beter kennen. Vanaf dat moment gaat het verhaal op en neer tussen beide personages. Johanna Lime legt goed uit wat er in het verleden gebeurd is (Al zou ik persoonlijk toch eerst de trilogie van de vergeten vloek lezen. Dit is misschien niet nodig maar maakt het lezen van deze nieuwe trilogie wel leuker).

Daarnaast krijg je meteen dat ‘in-de-ruimte-gevoel’ door de verschillende planeten en de ruimtestad. Maar natuurlijk ook door de verschillende personages (Deze komen allemaal weer van een andere planeet). Elk personage heeft andere krachten of ziet er anders uit en dat vind ik erg interessant. Hoewel het boek dus pas op het einde een beetje spannend wordt denk ik dat de manier waarop Johanna dit boek heeft geschreven wel nodig was om het verhaal goed te kunnen vertellen. Het is ook echt niet zo dat het nu een saai verhaal is, nee het is een goed in elkaar gezet verhaal dat de spanning opbouwt naar het volgende deel.

Ik kan dan ook zeggen dat ik weer vol verwachting uit ga kijken naar deel 2 in deze serie.

Liefs, Melanie

Lees hier de originele blog: https://bookstamel.com/2021/04/03/ruimtestad-van-johanna-lime/

Mijn reactie

Dank je wel voor deze mooie recensie, Melanie.

Ik ben er blij mee dat je laat weten dat het verhaal goed in elkaar gezet is en opbouwt naar de volgende delen van de trilogie.

Het boek staat trouwens onder science fiction, maar ik schrijf fantasy gecombineerd met science fiction, zoals je dat van mij uit de vorige trilogie ook wel kent.

Een aangename verrassing

1 april 2021

Conniesboekkies, de blog van Connie waarop zij sinds 2014 al boeken recenseert, kwam vandaag met een mooie recensie voor Ruimtestad. Ik zet hem hier ook op mijn eigen boekenwebsite.

“Interplanetair boek 1 Ruimtestad” Johanna Lime

9789463083805/2021 uitgeverij Zilverspoor

Marjo Heijkoop haar romans vallen onder het genre fantasy/ science fiction. Sinds 2011 is zij gestart met schrijven onder pseudoniem Johanna Lime. Eerst als duo maar nu alleen. “Interplanetair ” gaat een trilogie worden waarvan dit, Ruimtestad, het eerste deel is.  Het volgt chronologisch op het eerder werk “ de vergeten vloek”. Het speelt zich enkele decennia later af, in een groter universum. Het is echter zeer goed zelfstandig te lezen. En ik kan het weten want dit is het eerste boek wat ik van Johanna Lime heb gelezen.

Flaptekst: Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat.  In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden. Haar acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terecht komt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

Een heel verhaal op de achterflap, misschien wel iets te lang, maar toch mijn nieuwsgierigheid gewekt om te beginnen met lezen. De cover geeft je duidelijk het beeld dat je met een scifi – roman te maken hebt. Tijdens het lezen is het juist de combinatie van scifi met fantasy die het verhaal origineel, verrassend en boeiend houden. Zoals gezegd heb ik geen voorkennis uit andere verhalen van deze auteur maar is het goed zelfstandig te lezen. Mede doordat de auteur alle ruimte neemt om alles goed te omschrijven en uit te leggen. De uitleg is in verhalende vorm dus geen saaie opsommingen. Al laten de vele details soms weinig over aan de fantasie van de lezer. Sommige wezens worden heel beeldend omschreven waardoor je ze bijna letterlijk voor je ziet. Maar persoonlijk vind ik dat, in dit verhaal, niet vervelend. Er is in ieder geval voldoende ruimte voor genomen.

De schrijfstijl is eenvoudig. De redelijk korte zinnen en taalgebruik zijn wel fijn, zeker omdat er toch de nodige niet ‘aardse’ namen worden gebruikt als benaming van de ‘soorten’ en de eigen namen van de karakters. Sommige waren voor mij in het begin wel iets om je tong op te breken en dan is het fijn als de tekst verder lekker wegleest.

De karakters zijn goed neergezet en zijn zeer toegankelijk. De ene verhaallijn pakte mij wat meer dan de ander, zoals je als lezer ook je voorkeur kunt hebben bij een bepaald karakter. Voor mij was niet alles in het verhaal goed afgerond maar dat kan ook nog komen. Het is immers een aanloop naar het tweede deel in de trilogie en de auteur kan er de tijd voor nemen want een derde deel zal alles afsluiten.

Hoewel het wordt weggezet onder boeken voor volwassenen is het juist een boek wat een jonger publiek zeker zal waarderen. Mede door de toegankelijke taal maar ook door de prettige, jonge, karakters en thema’s als bijvoorbeeld vriendschap en het voor je vrienden opnemen. Maar ook de verplichting naar je ouders toe, of naar de monarchie. Je eigen keuze wel/niet kunnen (of mogen) maken. Loyaliteit en strijdlust. Er zit van alles in dit verhaal. Hierdoor is er genoeg spanning om de lezer lekker door te laten lezen.

Het verhaal was een aangename verrassing. Het was voor mij een leuke kennismaking met het werk van Johanna Lime.

De originele recensie vindt u hier: https://conniesboekkies.wordpress.com/2021/04/01/interplanetair-boek-1-ruimtestad-johanna-lime/

Mijn reactie

Fijn dat je mijn boek een aangename verrassing vond.

Dank je wel, Connie

Groeten van Johanna Lime

Goede ruimtelijke sfeerzetting en leuke personages

30 maart 2021

Er kwam vandaag een recensie voor Ruimtestad uit, op Mustreads or Not.

Het boek is gelezen door Elsa Bakker.

Lees hieronder wat ze van dit boek vond.

Ruimtestad – Johanna Lime

“De ruimtelijke setting vind ik absoluut leuk en verrassend vormgegeven in het verhaal.”

Auteur(s): Johanna Lime

Uitgeverij: Zilverbron

ISBN: 9789463083805

Taal: Nederlands

Uitvoering: Paperback

Aantal pagina’s: 341

Verschijningsdatum: februari 2021

Serie: Interplanetair Boek 1

Achterflap

Prins Daniël van Berinyi stamt af van vuurmagiërs. Hij doet zijn best om de eerste priester van zijn volk te worden, maar zakt voor de test van Mage. De god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

Prinses Irene is de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven.

Mijn leeservaring

De voorgaande boeken van Johanna Lime, onder andere de trilogie ‘De vergeten vloek’, heb ik allemaal met veel plezier gelezen. Dit boek, ‘Ruimtestad’, is het eerste deel van haar nieuwe trilogie ‘Interplanetair’. Beide titels en de cover van het boek doen vermoeden dat het met deze nieuwe trilogie meer de SciFi kant op gaat. Na nader onderzoek blijkt dit boek ook genoteerd te staan onder dat genre. Ik ben vooraf heel benieuwd hoe dit verhaal uitpakt en ontwikkelt op dat vlak.

“Nadat ze ook nog een potje kruidenthee en een glazen mok voor zichzelf had gehaald, zette ze haar rugzak naast haar stoel en schoof aan.”

Als ik begin met lezen merk ik al gauw dat de schrijfstijl nagenoeg hetzelfde is gebleven. Die leest gewoon vlot en probleemloos. De zinnen zijn over het algemeen kort en niet onnodig lang. Door de soepele beschrijvingen van onder andere ruimtelijke steden, personages, gebouwen en buitengebieden is het voor mij in gedachte gemakkelijk voor te stellen hoe alles eruit ziet.

“Voor hem op het grote plein sproeiden de olifantenbeelden onuitputtelijk water in het bassin van de fontein.”

Ik merk tijdens het lezen dat dit het eerste deel is van een nieuw verhaal, een nieuwe trilogie. Voornamelijk doordat de opbouw traag is en er uitgebreid uiteen wordt gezet wie waar hoort, bij welke familie tak, cultuur etc. Hierin vinden connecties plaats met ‘De vergeten vloek’ trilogie. Echter betekent dit dat het lang duurt voordat het verhaal vaart krijgt en zo boeiend wordt dat je niet meer wil stoppen met lezen. Maar als dat moment daar is geniet ik volop.

“Vanaf de brug keek Irene gefascineerd naar het ruimteobject in Gemini, in de buurt van de ster Alhena.”

De ruimtelijke setting vind ik absoluut leuk en verrassend vormgegeven in het verhaal. De personages komen allemaal goed en duidelijk aan de orde. Zowel de hoofdpersonages als de bijpersonages. Er zijn veel verschillende types maar niet onduidelijk of verwarrend. Ik had deze keer geen moeite met uit elkaar te houden met welk personage ik te maken had in het boek. Ook nu vind ik het interessant dat diverse thema’s een rol spelen zoals onder andere persoonlijke ontwikkeling, cultuur, politiek, familie, vriendschap enzovoort. Uiteraard allemaal fictief, maar toch intrigerend ten opzichte van de wereld waarin dit boek zich afspeelt.

“Daniël vond het prachtig om mee te maken hoe divers het gezelschap was en hoe hun smaken van elkaar verschilden.”

Ik ben benieuwd naar boek 2 van de ‘Interplanetair’ trilogie. Ik vermoed dat het verhaal zich dan vlotter ontwikkelt en meer verrassingen met zich meebrengt.

Lieve leesgroet, Elsa.

De originele recensie is hier te vinden: https://mustreadsornot.com/2021/03/30/ruimtestad-johanna-lime-ik-ben-benieuwd-naar-boek-2-van-de-interplanetair-trilogie/

Mijn reactie

Dank je wel Elsa,

Fijn dat je de ruimtelijke setting leuk vond.

Groeten van Johanna Lime

De spanningsopbouw en constructie van het geheel gaat Lime steeds beter af

12 maart 2021

De spanningsopbouw en constructie van het geheel gaat Lime overigens steeds beter af, een mooie recensie voor Ruimtestad, door Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi is inmiddels een van de vaste recensenten, die met een professioneel commentaar komt voor mijn boeken. Telkens als er een nieuw boek van Johanna Lime op de markt verschijnt, vraag ik haar of ze tijd heeft om het te lezen en er een recensie over te schrijven. Ik ben erg blij dat ze steeds weer toestemt. Ze heeft een volle agenda, als professional op het gebied van het beoordelen van verhalen. In mijn e-mail inbox ontvang ik zeer regelmatig recensies van door haar gelezen boeken van Nederlandse auteurs, in allerlei genres. Deze keer las ze Ruimtestad en schreef ze deze 4 sterren recensie.

Hanneke Tinor-Centi is de drijvende kracht achter HT-C Marketing en Communicatie. Met ruim vijftien jaar Communicatie/Marketing en PR-ervaring, de diploma’s NIMA-A, NIMA Interne en Concerncommunicatie B, Copywriting, én ruim 15 jaar praktijkervaring in diverse communicatie- en marketingfuncties binnen zeer uiteenlopende branches, is zij een zeer ervaren communicatieprofessional.

Over Hanneke Tinor-Centi

Hanneke Tinor-Centi (1960), eigenaar van HT-C Communicatie en Marketing, literair agent, boekmarketeer en recensent.

http://ht-c-communicatie.nl/

Hier volgt Hanneke’s recensie van Ruimtestad.

Interplanetair – boek 1 – Ruimtestad

Ruimtestad is het eerste deel van een nieuwe trilogie (Interplanetair) van Johanna Lime.

Prins Daniël van Berinyi staat centraal in Ruimtestad. Hij stamt af van vuurmagiërs en doet zijn uiterste best om de eerste priester van zijn volk te worden. Hij zakt echter voor de test van Mage. Deze god laat hem leven als hij belooft nooit meer zijn magie te gebruiken. Daniël besluit een andere opleiding te volgen en wordt kapitein op een ruimtekruiser. Direct bij zijn eerste missie krijgt hij te maken met een Terraanse terrorist die op wraak uit is, omdat Berinyi in de afgelopen oorlog tegen Laskoro hun bondgenoten in de steek liet.

“Met lood in zijn schoenen sjokte hij over de weg, langs de huizen van de priesteressen, in de richting van het paleis. Wat heb ik fout gedaan? Hij kon niets bedenken waarvoor Mage hem zou willen straffen.”

Een tweede personage dat een hoofdrol vertolkt in Ruimtestad is Prinses Irene, de dochter van Jima, de geestmagiër van Laskoro. Zij ontdekt tijdens haar stage voor Interplanetair Recht dat de prille samenwerking tussen Laskoro en Berinyi onder druk staat. In de ruimtestad zoekt ze verwoed naar wie hier achter zit en ze probeert met haar robot bewijzen te vinden om een nieuwe rechtszaak tegen haar volk af te wenden.

Irenes acties brengen haar in groot gevaar. Daniël achtervolgt hun vijand naar de ruimtestad, waar hij midden in een strijd terechtkomt. Om Irene te redden, moet hij zijn vuurmagie gebruiken. Maar als hij dat doet, zal hij alsnog sterven!

Na het op zichzelf staande boek Schimmenschuw en de trilogie De vergeten vloek, is Ruimtestad de inleiding van een nieuwe trilogie van auteur Johanna Lime. De eerdere werken van Lime zijn tot stand gekomen door Marjo Heijkoop en Dinie Boudestein. Na het overlijden van Boudestein, zet Heijkoop het werk onder hetzelfde pseudoniem door, conform de wens van Boudestein.

“Torrun duwde haar plotseling in een nis om een botsing te voorkomen. Harige, schriele wezens met een vacht van grijze en witte haren, sjeesden met karretjes vol pakketten langs hen heen. Even verderop verdwenen ze in een zijgang die toegang gaf tot een ruimtedok.”

Voor de liefhebbers van het fantasy genre, zal dit boek in elk geval opnieuw een aangename verrassing zijn, maar ook voor de lezer die dit genre niet bovenaan het favorietenlijstje heeft staan, zijn de boeken van Lime een plezier. Lime weet er opnieuw een intrigerend en meeslepend geheel van te maken waarbij de thema’s vriendschap en onderlinge relaties er nét dat beetje extra’s aan geven.

“Het contrast met het oogwit was zo scherp, dat haar oogwit oplichtte. Onder haar pet kwam een dun laagje kroezig haar vandaan. Een warm gevoel in zijn onderbuik liet hem weten dat hij direct voor deze dame was gevallen. Hij vond haar prachtig.”

Lime hanteert ook in dit nieuwe boek een toegankelijk, doch meeslepende schrijfstijl en weet haar personages telkens iets bijzonders mee te geven. De personages roepen direct een gevoel van sympathie of afschuw op en dat betekent dat ze goed zijn gekarakteriseerd. Je leeft met de hoofdpersonages mee en hoopt dat zij in hun missies slagen. Dit keer zijn dat dus Daniel Muir Attholred en Irene Revaldesh Morane. Twee jonge, gemotiveerde mensen met het hart op de juiste plek, die door hun geestelijk moeder in situaties worden gebracht waarbinnen ze zich zo goed als mogelijk weten te weren. Soms slaagt dat en soms maken ze fouten. En juist dat maakt hen zo toegankelijk.

De spanningsopbouw en constructie van het geheel gaat Lime overigens steeds beter af, evenals de natuurlijkheid van de dialogen en dat is mooi om te constateren. Voor wat betreft de constructie van het verhaal zou wellicht het enige verbeterpunt nog kunnen zijn om de verschillende verhaallijnen op evenredige wijze ‘af te hechten’. Bij de verhaallijn van Irene is dat uitstekend gedaan; Daniel had daarin iets meer aandacht verdient.

Ondanks dat is Ruimtestad opnieuw een bijzonder verhaal dat zeker de moeite waard is.

De auteur

Johanna Lime is het pseudoniem voor Marjo Heijkoop. Voorheen schreef zij samen met Dinie Boudestein, maar na het overlijden van Boudestein, heeft Heijkoop het werk van Johanna Lime alleen voortgezet. In 2015 kwam het debuut Schimmenschuw uit bij uitgeverij Zilverbron. Hierna volgde trilogie De vergeten vloek.

Uitvoering

Uitgever Zilverbron

ISBN: 9789463083805

Paperback, 339 pagina’s

EAN: 9789463083676 (e-book)

Opmerking van Johanna Lime

Ik ben heel blij met deze recensie en vind het vooral ook fijn dat Hanneke een positieve ontwikkeling ziet in de opbouw van het verhaal en de dialogen. Het verbeterpunt is iets om mee te nemen naar de volgende delen van deze trilogie. Ik hoop dat hij de weg naar veel lezers vindt die van het fantasy- en sciencefictiongenre houden.

De originele recensies kunt u hier vinden: Ruimtestad https://hanneketinorcenti.nl/ruimtestad/

Een geweldig compliment voor Ruimtestad van Janneke

12 maart 2021

Vandaag struinde ik Goodreads en Hebban of om te zien of er lezers waren die een boek van mij gelezen hadden en daarover iets achtergelaten hadden op deze boekenwebsites. Tot mijn verrassing zag ik dat Janneke, de Hebban recensent die in 2018 samen met Merel een duo recensie plaatste van Sluimerend vuur en Smeulend venijn, in 2021 mijn hele trilogie opnieuw gelezen had. Zie hiervoor mijn bericht bij Recensies Schamel verbond.

Ik vond echter ook een bericht waaruit bleek dat ze Ruimtestad gelezen had. Dat deel ik hier. Net als voor al mijn andere boeken gaf Janneke Ruimtestad 4 sterren, waaruit ik afleid dat ze het een goed verhaal vond. Daar ben ik trots op.

Dit vond ik op Goodreads (in het Engels vandaar dat ik het ook heb vertaald)

Johanna Lime never disappoints me. Another great read. Well written, with likable characters that follow on her first trilogy. I was hooked immediately. I can’t wait till the next book!

Johanna Lime stelt me nooit teleur. Weer een geweldige leeservaring, goed geschreven, met sympathieke personages die volgen op haar eerste trilogie. Ik was meteen verkocht. Ik kan niet wachten tot het volgende boek!

Mijn reactie

Ik ben hier erg blij mee.

Dank je wel, Janneke!

Johanna Lime

Vriendschap en buitenaardse wezens

11 februari 2021

De allereerste recensie voor ‘Interplanetair, boek 1, Ruimtestad’ kwam vandaag van Ferry Visser. Hij gaf het boek 4 sterren.

Deze ochtend heb ik om 4.00 uur de laatste pagina’s gelezen van ‘Interplanetair: Ruimtestad’, het nieuwe boek van Johanna Lime (Marjo Heijkoop). Wederom is het een meeslepend verhaal over vriendschap, anderen en priesterschap.

Het verhaal gaat over prins Daniël van Berinyi en Prinses Irene van Laskoro. Ieder raakt verwikkelt in een conflict dat is ontstaan na de oorlog uit trilogie ‘De vergeten vloek’. Er ontstaat zo een meeslepend verhaal dat prettig is om te lezen.
Waarom?
Als eerste vanwege de sympathieke personages. De boeken van Lime bevatten altijd hoofdpersonages die de lezer raken. In deze roman zijn dat Irene Morane en Daniël Muir-Attholred. Beiden zijn jong en gaan een bijzondere toekomst tegemoet, waarin ze allebei een geheel eigen thema in hun leven krijgen. Waar ik enorm van genoten heb is de originele en fantasierijke manier waarmee Daniël zich aan de ene kant enorm weet te beschermen en aan de andere kant zichzelf in groot gevaar brengt.

De thematiek is veelzijdig. Er zijn dan ook verschillende manieren om ‘Ruimtestad’ uit te leggen. Naast onderwerpen als priesterschap, monarchie, vriendschap en roeping, komt in dit verhaal de relatie tot de ander sterk aan bod. Lime doet dat op geheel eigen wijze en dat levert een spannend en meeslepend verhaal op. De hoofdpersonen krijgen of hebben ieder al een sterke band met iemand en de ontwikkeling daarin is ontroerend, sprookjesachtig en mooi.

Toch is er een lichte kanttekening. Namelijk de verhaallijn van Irene wordt op een uitstekende wijze uitgewerkt. Spannend en intrigerend wordt de spanningsboog in deze lijn steeds erg hoog gehouden, waar die van Daniël voor mijn gevoel te veel in de schaduw blijft. Lime doet zichzelf daardoor tekort. Het conflict waarin de prins van Berinyi zich bevindt is erg boeiend en genoeg om een boek mee te vullen.

Een motief dat in de ontwikkeling van beide personages een belangrijke rol speelt is vriendschap. De affectieve houding van de personages doet al snel vriendschappen ontstaan. Daarmee laat de auteur zien hoe verrijkend het kan zijn door open te staan voor anderen.

In de stad waarin het verhaal zich afspeelt, komen verder enkele geweldige ruimtewezens voor. Enkele daarvan zijn al bekend uit de ‘De vergeten vloek’ serie en anderen komen voor het eerst aan bod. Drie daarvan zijn zo intrigerend dat ik persoonlijk hoop dat ze ieder een eigen trilogie gaan krijgen. Swanase, de boselfen en woestijnelfen zijn materiaal voor minstens een boek.

Kortom het eerste deel van interplanetair van Johanna Lime is een veelzijdig boek over vriendschap met geweldige intrigerende personages.

En een pageturner, omdat ik hem pas om 4.00 uur neer kon leggen toen het verhaal uit was.

 

Ik ben hier ontzettend blij mee.

Dank je wel, Ferry!

En je hebt net als bij Schamel verbond weer de eerste recensie van mijn boek geplaatst!

Ik ben zeer vereerd.

Johanna Lime