Het boek ‘Smeulend venijn’

Oorspronkelijk geplaatst op 11 september 2018 op website De vergeten vloek

Op 22 september is ons volgende deel van de trilogie een feit. Op de Elfia in Arcen, waar wij drie jaar geleden met ons debuut Schimmenschuw stonden, komen wij nu met ons derde boek. Het tweede deel van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn speelt zich af in de Rosettenevel, in Monoceros, waar de elementenmagiërs naar toe verbannen zijn. De hoofdpersonen uit dit boek zijn Sylviana Attholred, Sammerah Lyoncourt, Tatjana Baksy en Jacky Toliano. Soms vormt een hoofdstuk een brug met deel 1, Sluimerend vuur. De verhaallijnen van Sluimerend vuur en Smeulend venijn lopen namelijk parallel in twee aparte koninkrijken van elk vijf planeten. Smeulend venijn telt 471 bladzijden en is uitgebracht bij uitgeverij Zilverbron. De doelgroep is vanaf 15 jaar, Young Adult, maar ook oudere lezers beleven veel plezier aan onze verhalen. Het genre is fantasy met een vleugje science fiction.

Flaptekst van Smeulend venijn

Johanna Lime

Marjo en Dinie schrijven sinds hun kindertijd samen dagboeken van personages die in hun fantasy en sciencefiction verbeeldingswereld leven. In 2011 besloten ze om deze verhalen uit te werken tot romans, onder het pseudoniem Johanna Lime. Na de voorloper Schimmenschuw volgde Sluimerend vuur, deel 1 van trilogie De vergeten vloek.

Smeulend venijn

Sylviana Attholred, de kroonprinses van Berinyi, leeft door toedoen van de Avatars in de Rosettenevel. Haar moeder houdt haar status van koningin krampachtig vast. Als de tijd komt dat Sylviana zal regeren, erft ze een oorlog. Bovendien zit ze met een probleem: de zonen van priesteressen sterven te jong.

Als er eindelijk weer iemand op de troon komt waarmee te praten valt, besluiten Sammerah, Jacky en Tatjana dat ze de nieuwe Eerwaarde Moeder moeten steunen. Alle bevolkingsgroepen zullen eensgezind de vijand het hoofd moeten bieden. Het is echter de vraag wie de werkelijke vijand is.

Helena Attholred heeft zo haar eigen mening over wat het beste is voor haar gezin. Het venijn smeult al sinds ze de bloedband met Sana aanging. Als zij haar zin krijgt, werkt deze oorlog in haar voordeel. De magiërs op Laskoro zijn immers veel te zwak geworden, of vergist ze zich daarin?

Paperback, 471 pagina’s

Uitgegeven op 22 september 2018

De vergeten vloek, deel 1, Smeulend venijn

ISBN: 978-94-6308-139-9

Nederlands

Leeftijd: vanaf 15 jaar, Young Adults.

De prijs van het boek is € 24,95

Uitgeverij Zilverbron Het boek is hier te koop

Wilt u liever een gesigneerd exemplaar kopen bij Johanna Lime zelf?

Wanneer u een reactie plaats op deze website, krijgen we een e-mail waarop we kunnen reageren. Graag uw naam en e-mailadres vermelden zodat we contact op kunnen nemen.

Via Facebook Messenger kan het ook d.m.v. een chat.

Groeten van Johanna Lime

De kaart van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 11 september 2018 op website De vergeten vloek

In deel 2 van De vergeten vloek SMEULEND VENIJN is door uitgeverij Zilverbron een kaart van BERINYI opgenomen.

De kaart in het boek is echter een zwart-wit kaart van een klein formaat.

Wij willen u de mogelijkheid geven om deze kaart in kleur te kunnen zien opeen groter formaat. (TIP: Klik op de kaart om hem groot op het scherm te zien).

Daarom plaatsen we hem hier.

Een van de districten op Berinyi is Bengalo, het district van de Koninklijke familie, Attholred.

Daar rechts schuin onder ligt het district Haryana, naast Deliyi.

Het bij deze roman passende e-book van ons op Smashwords heet: De nevelkinderen van Hary Rud. Op Facebook komt er een tijdelijke code om dit verhaal gratis te kunnen downloaden, met een beperkt aantal downloads.

Hierbij het plaatje van de kaft.

In onze verbeeldingswereld EIBOR RISOKLANY horen de onderstaande e-books en de drie papieren boeken die wij tot nu toe hebben geschreven. (Voor de boeken: ga naar de webwinkel van Zilverspoor en Zilverbron https://www.artbooksshop.com/).

Hier staan ze de kaften van de vier korte verhalen bij elkaar.

Zien we u op de Elfia op 22 en 23 september 2018?

Op die datums verkopen wij voor het eerst ons boek SMEULEND VENIJN.

Graag tot ziens!

Johanna Lime

Ignaz en de nacht van de vleermuizen

Oorspronkelijk geplaatst op 27 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Op zoek naar onderwerpen voor mijn blogs, vond ik vorige week een leuke website waar alle speciale dagen van het jaar op staan. Het zijn er nogal wat, en dat is leuk, want het geeft me inspiratie om een blog als deze te schrijven.

In vond deze website: https://www.daysoftheyear.com/

Vandaag is het de Internationale vleermuizennacht.

Vleermuizen komen in veel verhalen voor en ze vervullen zowel donkere als hilarische rollen, afhankelijk van welk verhaal het is. Waarschijnlijk is de meest voorkomende associatie met de vleermuis met vampieren, maar er is ook een humoristische vleermuis (Batty Coda op You Tube).

Vleermuizen spelen een belangrijke rol in ons ecosysteem, en sommige van hen worden bedreigd. ‘International Bat Night’ dient om het bewustzijn van onze vliegende knaagdiervrienden te vergroten. Ze verdienen het om beschermd te worden.

Geschiedenis van International Bat Night

International Bat wil het goede imago van vleermuizen bevorderen en helpen om enige duidelijkheid te scheppen over de feiten, buiten de geruchten en het Hollywood-imago van deze dieren om. Hoewel we vleermuizen vaak beschouwen als nachtelijke roofdieren die smullen van het bloed van een onschuldige en hondsdolheid veroorzaken, is de waarheid heel anders. Ja, er zijn vleermuizen die zich voeden met bloed, maar ze voeden zich meestal met insecten. Geloof mij, je wilt graag dat vleermuizen de hele nacht patrouilleren en schadelijke insecten elimineren. Vleermuizen eten irritante nachtinsecten zoals muggen. Er zijn ook vleermuizen die zich voeden met nectar en fruit, en helpen met het bestuiven van planten en met het verspreiden van zaad. In veel gevallen zijn zij de enige dieren die deze planten helpen om zich voort te planten!

Hoe International Bat Night te vieren

Als je in Amerika zou wonen, kon je misschien op je veranda gaan zitten of met je camper de bossen in trekken. Als je geluk had, zag je de vleermuizen aan het werk. Maar ja, wij zitten in Nederland, hier zijn de dieren, denk ik, zeldzamer.

Ignaz, de Avatar die in de gedaante van een vleermuis tevoorschijn komen kan.

Om toch iets over een vleermuis uit mijn boeken te schrijven, zal ik jullie iets vertellen over de Avatar Ignaz, de god van de vuurmagiërs van Attholred. Hij wordt in deel 2 van De vergeten vloek genoemd, in Smeulend venijn.

Als je deze vleermuis in de natuur tegenkomt, zou het Ignaz kunnen zijn.

Ignaz is een vurige god met veel passie. Hij heeft een bol rond hoofd en bestaat voor het grootste deel uit vlammen, maar zijn mantel is als de vleugels van een vleermuis. Hij is de god van de strijd. Zijn wapen is de staf, waarmee hij rake slagen uitdeelt aan vijanden. Hij is snel aangebrand, opvliegerig en snel ontvlamd. Hij kan ook in negatieve zin de god worden van nijd. Dan kan niemand nog iets goed doen in zijn ogen en dit wordt pas opgelost als zijn vrouw Gratia hem weer rustig krijgt. Het vuur van Ignaz wordt gebruikt bij crematies en daardoor is zijn lievelingsfeest het Geestfeest, het feest waar de zielen van doden voor een nacht terug kunnen keren in de wereld. Zo gaat dat tenminste op Berinyi, soms.

Fijne vleermuisnacht!

Johanna Lime

Personage van de maand augustus 2019

Oorspronkelijk geplaatst op 23 augustus 2019 op website De vergeten vloek

Tatjana Baksy uit De vergeten vloek deel 2 Smeulend venijn van Johanna Lime was in week 34 van 2019 personage van de maand in Facebookgroep de Zilverboekenclub
Iedere twee weken komt er een personage uit een Zilverboek langs in de Zilverboekenclub (van uitgeverij Zilverspoor/Zilverbron) die iets over zichzelf vertelt.

LET OP! Heb je Smeulend venijn nog niet gelezen, dan kunnen er spoilers in onderstaande tekst staan.
(De afbeelding is gemaakt door Kim ten Tusscher)

Mijn naam is
Tatjana Baksy, ik ben de hogepriesteres van de tempel in Daro-Gratia in het district Mohenjo op Berinyi 5. Ik zie mijzelf als een van de vriendinnen van de kroonprinses, Sylviana Attholred. Ik was al een van de twaalf Raadsvrouwen in de regering van koningin Golda en blijf, als enige, in de nieuwe Raad van Twaalf zitten wanneer Sylviana koningin wordt.

Het soort wezen dat ik ben / hoe ik eruit zie
Ik ben een taikeiyi, dat is de naam voor gewone mensen zoals jullie ook zijn. Het grotere mensenras dat al op Berinyi leefde voordat wij door de Avatars hierheen verbannen werden, het ras met hoorns en hoeven, zijn de taicapry. De familie Baksy waarvan ik de laatst levende Magia ben, is van de aardemagie. Ik heb van de Avatars Ceriel en Baltina de taak gekregen om voor de shoikeiyi te zorgen, dat is een kleinere mensensoort met kattenogen en vleermuisoren. Ze hebben nachtzicht en maken gebruik van echolocatie. Zij wonen in het district Eeden, in een natuurreservaat dat de Eedenvallei heet. Ik heb een ondoordringbare magische haag om hun woongebied gezet. Hij verandert in steen zodra indringers er een gat in willen maken. Op Berinyi is er nog een vierde mensensoort, dat zijn de shoiaviony, een soort vlindermensjes die onder de bescherming staan van de familie Lyoncourt van luchtmagie.

De wereld waar ik leef is
Ik leef in het koninkrijk Berinyi dat bestaat uit vijf planeten. Berinyi is erg veelzijdig. In sommige opzichten zou je het erg modern kunnen noemen, maar op andere gebieden is het nog tamelijk ouderwets. In sommige streken kom je alleen met koetsen en paarden of zelfs op de rug van olifanten vooruit. Wat ben ik blij dat ik meestal per sneltrein kan reizen met de monorail, die op ritovysche energie hoge snelheden bereikt. Ik reis vanwege mijn vele taken erg veel, want helaas heeft de Eerwaarde Moeder mij niet in het district geplaatst waar Baksy oorspronkelijk hoorde te werken op Berinyi 5. Tussen de planeten in reis ik met een ruimteveer, maar als ik voor mijn maandelijkse bezoekje naar de shoikoning moet, ga ik al hobbelend in een bokkenwagen door het miniland. Ik zou nergens anders meer willen wonen dan op Berinyi dat in de Rosettenevel ligt, de natuur is er prachtig en de kleurschakeringen die je er hebt zijn een lust voor het oog.

Wat wil je het liefst / wat is je grootste verlangen?
Het liefste zou ik willen dat de scheve verhouding tussen het aantal mannen en vrouwen bij de taikeiyi in evenwicht kwam. Nu zijn er drie keer zoveel mannen als vrouwen en dat brengt problemen met zich mee, zelfs voor een magisch persoon zoals ik. Voor vrouwen en dus ook voor hogepriesteressen is het moeilijk om dochters te krijgen en onze zonen gaan meestal erg jong dood. Daarom ben ik nog steeds niet aan kinderen begonnen. Toch zal het daar in de nabije toekomst wel van moeten komen, anders sterft de Baksy familie uit. Mijn moeder en jongste zus zijn in het hooggebergte van Haryana verongelukt en ik ben de enige Baksy die nog over is. Ik wil dus het allerliefst een dochter krijgen die mij later op kan volgen en waarmee de familie blijft bestaan. Maar ik ben nogal kieskeurig en wil een langere relatie met de vader van mijn kind.

Noem een eigenschap waar je trots op bent.
Ik kan goed leiding geven aan de tempel waar ik werk en ik kan ook goed contacten leggen tussen verschillende bevolkingsgroepen. Daardoor ben ik een aanspreekpunt voor zowel de taicapry uit Mohenjo als de shoikeiyi uit de Eedenvallei. Ondanks dat er veel conservatieve Raadsleden in de regering van Golda zitten, krijg ik er in de Raad van Twaalf door middel van goede beargumentering toch veel zaken door die voor vooruitgang zorgen in de maatschappij. Een betere aansluiting tussen veerboten en treinen is iets waar ik indertijd veel energie in gestoken heb. De reistijd tussen de verschillende districten is daarmee flink ingekort.

Wie of wat zet je ertoe aan om door te zetten waar een ander misschien op zou geven?
Ik merk dat de kroonprinses, Sylviana Attholred, veel menselijker is dan haar moeder koningin Golda of haar tante Helena. Sylviana wil net als ik dat alle bevolkingsgroepen profiteren van de welvaart en dat ze goed met elkaar om kunnen gaan. Ze is ertegen dat de taicapry worden gediscrimineerd. Ze vindt het vreselijk dat haar beide broers zo vroeg gestorven zijn en wil uitzoeken hoe dat komt. Ze wil net als ik dat de disharmonie in de bevolking verdwijnt en bestudeert de geschrifte om erachter te komen hoe dat zo gekomen is. Ik wil, net als de andere overgebleven Magii van de elementenmagie, dat de vier magische families vriendschappelijk met elkaar omgaan en er het beste van maken voor Berinyi. Het liefst van alles wil ik weer terug verhuizen naar Haryana of anders naar Eeden, want in die districten voel ik me meer op mijn gemak. Een Baksy heeft nu eenmaal machtige bergen en dichte wouden nodig omdat de aardemagie daar het krachtigst is.

Tegen wie of wat neem je het op in dit verhaal? Wie of wat werkt je tegen?
Helaas ben ik zo dom geweest om de obscurijn die ik van de shoikoning Gus gekregen heb en waardoor ik dacht dat een shoikeiyivrouw zich onzichtbaar maken kon, aan Sylviana te laten zien. Blijkbaar heeft generaal Zoltan ons gesprek toen afgeluisterd en daarna moesten de shoikeiyi in de mijnen van Berinyi 4 obscurijnen gaan delven, want door die kristallen in de huid van ruimteschepen te verwerken, kan de vloot van de Berinese Ruimte Macht zich onzichtbaar maken voor de vijand. Er komt een oorlog en mijn beschermelingen die na veel discussie eindelijk landbouwers zijn geworden, moeten toch weer mijnwerkers worden. Maar daar verzet ik me tegen. Als het niet vrijwillig gebeurt, mag het niet. Ik wil de kleine mensen geen dwangarbeid op laten leggen, zelfs niet als er een oorlog komt.

Welk gedrag, beweging of uitspraak is kenmerkend voor je?
Mijn rood met blonde haar krult nogal en daarom heb ik de gewoonte om weerbarstige krullen achter mijn oren te vegen. Als ik me ergens over verbaas, trek ik mijn wenkbrauwen hoog op. Wanneer ik met gebalde vuisten voor je sta of als mijn armen trillen, heb je het te bont gemaakt. De aardemagie laadt zich dan in mijn lichaam op en wil eruit. Het kan zijn dat de aarde beeft wanneer ik in zo’n toestand ben. Het zal niet lang meer duren of ik verander je in steen. ‘Toeval bestaat niet,’ is een bekende uitspraak van mij, want aan de dingen die gebeuren gaat altijd wel iets vooraf dat het veroorzaakt heeft.

Wat kan een lezer van jouw verhaal leren? Hoe moeilijk je het ook krijgt, blijf bij je principes en vecht voor je idealen. Vertrouw erop dat de Avatars je helpen als iets je zelf niet meer lukt, in alle andere gevallen helpen de Avatars degenen die zichzelf helpen.

Het boek waar ik in voorkom heet
Smeulend venijn, deel 2 uit de De vergeten vloek trilogie van Johanna Lime

Link naar de boeken van Johanna Lime in de online winkel van de uitgeverij Zilverbron

De boeken van Johanna Lime kopen

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoiaviony van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 april 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoiaviony vrouwtje
Getekend door Marjo Heijkoop

Shoiaviony

Shoiaviony betekent klein vliegertje. Deze wezens zijn ongeveer 15 centimeter. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Samuel en Angelo. Dit waren in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde twee broers uit de magische dynastie van Lyoncourt. De broers gebruikten hun magie, samen met het genetische materiaal van mensen en vlinders. De Avatars Leona en Caelestis hebben hen gestraft omdat ze genetische experimenten niet goedkeuren en Zij hebben de familie Lyoncourt opgedragen om voortaan goed voor deze wezens te zorgen.

In De vergeten vloek, deel 2 woont de familie Lyoncourt op de planeet Berinyi3 waar ze een klooster hebben waar les wordt gegeven aan priesteressen in opleiding. In het begin van het verhaal zijn de shoiaviony alleen te vinden op deze planeet. Ze leven in de kloostertuin achter het Pauwenklooster waar Veronica Lyoncourt de hogepriesteres is. Haar kinderen zorgen voor de kleine vliegertjes die in tuinhuisjes leven die aan de bomen hangen in de tuin.

Het voedsel dat shoiaviony mensjes eten bestaat uit ananas en mango, misschien nog andere vruchten, maar dat is het wel zo ongeveer. Door het eten te rantsoeneren kan de groei in de populatie binnen de perken worden gehouden.

Shoiaviony maken een magisch poeder waarmee ze, wanneer ze bedreigd worden, iemand kunnen bedwelmen. De oorspronkelijke bedoeling van de twee broers Samuel en Angelo was om bliksembommen met dit poeder te fabriceren, maar dat is hen nooit gelukt.

Sammerah Lyoncourt neemt wanneer ze in Bengalo op Berinyi5 gaat wonen een aantal boomhuisjes met stelletjes shoiaviony mee. Ze leven in har tuin, totdat het er te veel worden. Dan vinden ze gretig aftrek bij andere taikeiyi mensen uit Bengalo die ook wel van die schattige wezentjes in hun tuin willen hebben. Zo verspreiden ze zich over Berinyi5.

Voor de shoiaviony wordt uiteindelijk een nuttige bestemming gevonden. Ze bewaken de magiepoorten waarmee de Magii van de ene tempel naar de andere kunnen springen, wanneer het Jacky Toliano is geluk om haar Bakenspreuk nieuw leven in te roepen. Ook gebruiken de Magii het shoiavionypoeder in het ventilatiesysteem van een Terraans schip wanneer ze proberen de oorlog uit te stellen.

Shoiaviony zijn dus kleine mensjes met vlindervleugels. Vlindermensjes. Ze komen uit eieren. Hun lievelingseten is ananas, dat is ook het eerste voedsel dat ze aangeboden krijgen. Zodra ze uit het ei zijn, zien ze er al volwassen uit. Er zijn mannetjes en vrouwtjes van deze soort en die komen in gelijke hoeveelheden voor. Bij shoiaviony is dus geen disbalans zoals bij de taikeiyi wel het geval is.

Shoiaviony komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de shoikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 23 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een shoikeiyi man

Getekend door Marjo Heijkoop

Shoikeiyi

Shoikeiyi zijn kleine mensen. Shoi betekent klein en keiyi is de Klanische naam voor mens. Ze worden tussen de 75 en 95 centimeter lang en zijn daarom zeer geschikt om in lage mijngangen edelstenen uit te hakken. Ze werden in Schimmenschuw door genetische manipulatie gekweekt, door Thomas Baksy. Dit was in de tijd dat Kamilia over Chyndyro reisde de oudere broer van Scarlett Baksy met wie ze naar Toernooi ging. Baksy is de familie van aardemagie. Thomas gebruikte de shoikeiyi in het geheim om edelstenen voor hem uit te hakken in de Keibergen. Kamilia komt de kleine mensen te hulp wanneer er iets vreselijke gebeurt. Thomas krijgt zijn verdiende loon. Ceriel en Baltina, de Avatars van Baksy dragen de familie Baksy op om voortaan voor de kleine mensen te zorgen.

Op Berinyi valt die taak aan Tatjana Baksy, die helaas in een ander district te werk gesteld is door koningin Golda dan in het district Eeden waar de vallei zich bevindt. De Eedenvallei is het woongebied van de shoikeiyi op Berinyi. Ze hebben daar een reservaat gekregen en zijn landbouwers geworden die met een kleiner soort vee en kleinere planten werken dan de taikeiyi boeren.

Shoikeiyi zijn genetisch gekweekt uit materiaal van mensen, katten en vleermuizen. Ze maken gebruik van echolocatie en hebben nachtzicht. Hun ogen zijn gele kattenogen. Ze maken klikklakgeluiden met hun tong en vangen de echo op met hun vleermuisoren. Ze houden van oorbellen en dat is een probleem, want doordat er ijdele vrouwtjes zijn die per se obscurijnen in hun oren moeten hangen, wordt de ontdekking gedaan van onzichtbaarheid. Tatjana die regelmatig bij koning Gus op bezoek gaat in de Eedenvallei, krijgt een prachtig kristal en belooft de werking ervan geheim te houden. Maar dat loopt mis.

Uiteindelijk kunnen de shoikeiyi er niet onderuit en moeten ze ook op Berinyi weer in mijnen gaan werken. Het kristal dat zij moeten zoeken in lagere mijngangen kan door de eigenschappen van deze edelstenen zelf niet door taikeiyi en zelfs niet door robots gevonden worden. Tatjana vreest voor uitbuiting en probeert alles nog in goede banen te leiden. Er ontstaat een nieuwe wijk in Nevelstee, op Berinyi4, waar voortaan shoikeiyi wonen.

De Eedenvallei is een reservaat waar alleen shoikeiyi wonen. Ze komen nergens anders voor op Berinyi, totdat er een aantal naar Nevelstee op Berinyi4 moeten verhuizen. Koning Gus komt bijna nooit uit het reservaat, maar voor de kroningsplechtigheid van Sylviana maakt het kleine mannetje een uitzondering. Hij krijgt de schrik van zijn leven in de tempel waar Sylviana haar laatste hogepriesteressentest af moet leggen.Shoikeiyi komen voor in Schimmenschuw en in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.

Lees er ook over bij Schimmenschuw.

Veel plezier!

Johanna Lime

Wereldbouw – de taikeiyi van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op16 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een taikeiyi man
Getekend door Marjo Heijkoop

Taikeiyi

De mensensoort die na verbanning van Chyndyro op Berinyi terecht is gekomen, wordt daar taikeiyi genoemd. Taikeiyi zijn mensen die veel op de mensen van Aarde lijken, maar er is een onderscheid. Degenen die magie gebruiken, bezitten een magie-gen dat hen door de Avatars gegeven werd op de godenplaneet Eibor Risoklany.

De gemiddelde lengte van taikeiyi is 1.85 meter.

De taikeiyi hebben in de tijd van Sylviana Attholred het bestuur van Berinyi in handen. Berinyi is een magische dictatuur die geleid wordt door de koningin met haar Raad van Twaalf die bestaat uit hogepriesteressen uit verschillende tempels van het koninkrijk. De macht is daardoor in handen van vrouwen die de elementenmagie kunnen gebruiken, terwijl er van deze bevolkingsgroep drie keer zoveel mannen op Berinyi zijn. Dit is historisch zo gegroeid. De oorspronkelijke bevolking van Berinyi, de taicapry, hebben zich hier na gevechten in de begintijd bij neergelegd en hielden zich min of meer afzijdig door zich in de territoria van hun stam terug te trekken. Tegenwoordig wonen er steeds meer taicapry naast taikeiyi in de grote steden, zoals Bengalostad en Goa.

Taikeiyi komen in alle districten en op alle vijf de planeten van Berinyi voor. Zij leven van veeteelt, landbouw en visserij, er is bosbouw en industrie. De maatschappelijke structuur kent allerlei instituten en diensten, zoals scholen, kantoren, rechtbanken, ziekenhuizen, politie, banken, vervoer en een ruimtemacht voor de verdediging van de planeten. Hun godsdienst heeft een belangrijke invloed, waardoor de Avatars van de magische dynastieën welhaast belangrijker zijn geworden dan Adelheid en Rombout, die de god en godin van Berinyi zijn. Adelheid in haar manifestatie van Zwarte Draak met de naam Chimaera heeft de vijf planeten van Berinyi geschapen. Als Sana is Zij de schepper van de taicapry die de oorspronkelijke bewoners zijn van deze planetengroep in Monoceros.

In de verschillende districten van Berinyi is een plaatselijk bestuur dat onder leiding van een gouverneur staat. Taikeiyi wonen in verschillende dorpen en steden waartussen verbindingen gelegd zijn door middel van de snelle monorailtreinen. Bij de zee stoppen deze treinen, daar gaat het vervoer over water met veerboten verder. Over wegen kan gereden worden met accuwagens, die op Berinyi kabats heten. Ze kunnen maar een beperkte hoeveelheid ritovysche energie meenemen in accu’s. Er zijn een paar soorten kabats. Een toraiku heeft drie wielen en een buntai heeft vier wielen. Er wordt ook gereden met paarden en koetsen en in sommige streken zijn er olifanten, gewoon omdat er in die gebieden geen accuwagens kunnen rijden en er daar ook geen treinen zijn. In de ruimte rond de planeten en zijn er ruimteveren en satellieten. Berinyi heeft een vloot met handelsschepen en natuurlijk is er de militaire vloot van de Berinese Ruimte Macht. Een bevriende planeet van Berinyi is Calliope waar de Aol vandaan komt waar Berinezen dol op zijn, dit is een soort bier waar meer alcohol in zit dan het bier van Berinyi zelf. De ruimteschepen doen bovendien vaak de ruimtehandelsstad Corona Stella aan. Met de komst van de taikeiyi is de technische ontwikkeling op Berinyi versneld.

Grofweg zijn er vier soorten taikeiyi op Berinyi.

  1. De Bengalo-taikeiyi zijn stevig gebouwd en hebben een lichte blanke huid met lichtblond, rood en donkerblond haar. Meestal hebben ze blauwe of groene ogen. Ze wonen vaak in grote steden in huizen van baksteen, met puntige daken. Bij deze huizen horen flinke tuinen. Bengalo-taikeiyi willen het liefst allerlei sociale voorzieningen in hun buurt hebben, zoals een uitgebreid verenigingsleven, amusement, werk in kantoren, fabrieken en winkels. Belangrijk zijn ook goede scholen en medische voorzieningen. Ze zijn gesteld op een goed rechtssysteem en een goed werkende politie en militaire macht.
  2. De Shabdaram-taikeiyi zijn wat slanker, hebben een tanige, lichtbruine huid, donkerbruine tot zwarte ogen en sluik zwart haar. Deze mensen hebben hun eigen folklore en kleden zich volgens traditie in gebatikte sarongs of wijde broeken. Zij hebben hun eigen technieken voor het verven van stoffen voor kleding en het maken van kleden voor in huis. Ook is er een bijzondere vorm van dans en muziek. Ze wonen in huizen van bakstenen of van hout.

Shabdaram Taikeiyi leven het liefst in groepen bij elkaar, waarbij de mannen de vrouwen en kinderen beschermen. Ze zijn vaak getraind in vechtsporten. Ze hebben een stelsel van districtgebonden tradities en gebruiken dat in ere wordt gehouden.

  1. De Indora-taikeiyi hebben een donkere bruine huid en pikzwart haar, vaak in krullen. Hun lichaamsbouw is tamelijk fors. Zij wonen het liefst op het platte land of in rustige dorpen. Vaak leven ze van tuinbouw, landbouw, als boer, als visser, als handelaar of als kunstenaar. Deze mensen houden ervan om in groepen samen te komen om te musiceren en te dansen. Ze bezoeken graag markten en houden van festiviteiten. Voor hun veiligheid en voorzieningen zijn ze veelal afhankelijk van de politie, justitie en faciliteiten die door Bengalo-taikeiyi zijn opgezet. Het zijn meestal erg zorgzame mensen, die van kinderen houden. Ze nemen het wat luchtiger op met discipline en vaste regels.
  2. De Rishi-taikeiyi hebben een blanke huid en lichtblond of zelfs wit haar, meestal met slagen, maar zonder krullen. Hun lichaamsbouw is normaal. Hun ogen zijn vaak donkerblauw of grijsblauw en staan een klein beetje schuin.

Rishi taikeiyi zijn echte natuurliefhebbers en houden van bosrijke streken. Als ze in een dorp of stad wonen en een tuin hebben, is dat vaak een ‘wilde’ tuin, met inheemse planten van die streek. Ze houden van hun rust en gaan hun eigen gang, liefst in kleine groepjes van twee tot vier personen. In hun werk zie je ze vaak bij natuurproducten, in de bosbouw, de meubelindustrie, de homeopathie, in de mode, de visserij en dergelijke. De laatste tijd komen er steeds meer Rishi-taikeiyi in de steden wonen, omdat ze de technische voorzieningen ook erg op prijs stellen.

Van de bovengenoemde vier oorspronkelijke taikeiyi-rassen zijn door de eeuwen heen originele groepen blijven bestaan. Het gebeurt echter steeds vaker dat er door vermenging van deze rassen taikeiyi mengvormen ontstaan. Bij de disharmonie in de bevolking blijft veiligheid, vooral voor de vrouwen en kinderen, een belangrijk aandachtspunt.

Taikeiyi komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime. Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen. In feite zijn de bewoners van Laskoro uit De vergeten vloek deel 1 – Sluimerend vuur – ook taikeiyi, alleen hebben ze daar die naam niet. Daar worden het mensen genoemd. In Schimmenschuw, dat zich op Laskoro en Chyndyro afspeelt, zijn het ook mensen, van wie sommigen magie bezitten.

Geschreven door Johanna Lime

Wereldbouw – de taicapry van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 10 maart 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi.

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Een tekening van een Ana-taicapry zwaardvechter uit Hary Rud

Getekend door Marjo Heijkoop

Taicapry

Een taicapry is een menselijk wezen met een gemiddelde lengte van 2,25 meter. Op zijn hoofd groeit meestal een flinke bos haar en uit zijn schedel steken twee hoorns. De onderbenen van een taicapry lijken nog het meest op die van een bok of paard, met hoeven. Een taicapry is een hoefganger, zoals een paard dat is. Hun handen hebben de vorm van klauwen, met lange nagels die ingetrokken kunnen worden. Een taicapry kan goed ver- en hoogspringen, en bereikt ook met rennen hoge snelheden. Omdat hij op hoeven loopt, maakt hij een typisch klossend geluid wanneer hij door een stad loopt of in een gebouw. Bij sommige beroepen draagt een taicapry speciale laarzen. Wanneer hij op een ruimteschip gaat werken, worden zijn hoorns afgezaagd. Dat heeft alles te maken met het dragen van een speciale helm.

Taicapry zijn van nature jagers en leven voornamelijk in bergachtige streken, in bossen of op de grote vlaktes en bij de grote meren van Berinyi5, de grootste planeet van het Koninkrijk Berinyi in de Rosettenevel. Ze zijn geschapen door Chimaera, de Zwarte Draak, die door de taicapry Sana wordt genoemd en de schepper is van alle vijf de planeten van Berinyi.

De prooidieren van taicapry-jagers bestaan uit buffels, beren, herten, zalm en bergratten. In de nog ongerepte natuurgebieden hebben zij een heel eigen cultuur. De meeste taicapry leven in stammen en ver uit de buurt van de steden waar de taikeiyi leven (de mensen die eruit zien zoals wij). Er zijn wel een paar taicapry groepen die in Engelenstad zijn gaan wonen, in het district Angelorum en in de steden Jaipur en Goa van het district Haryana. Ook in Bengalostad komen langzamerhand steeds meer taicapry te wonen nadat Sylviana Attholred koningin is geworden.

Taicapry die zich aanpassen aan de levenswijze van de taikeiyi bewijzen vaak hun diensten in de Berinese Ruimte Macht, als agent bij de Berinese politie of als lijfwacht voor de koningin. Ze zijn erg goede vechters die speciale zwaarden kunnen hanteren waarin magie verweven zit. In man tegen man gevechten worden ze nogal eens gebruikt bij militaire operaties. Behalve zwaardvechters zijn er ook goede boogschutters. De vrouwelijke taicapry staan bekend om hun heerlijke taarten waar mana in verwerkt is, dat een speciaal effect heeft op de magisch getalenteerde bevolking die hierdoor extra magische energie toegediend krijgt.

Taicapry die in stammen leven, wonen vooral in de districten Shabda, Mohenjo, Madras, Haryappan, Indora, Haryana en Deliyi. In de hoofdstad van Angelorum, Engelenstad, hebben de taicapry die zich aangepast aan de levenswijze van de taikeiyi en ook in de buurt van de ruimtehavens van Goa, Bengalo en Saiappan leven de taicapry tussen de taikeiyi bevolking. Na verloop van tijd krijgen deze mensen een lichtere huidskleur, waar aan te zien is dat ze in een stadsomgeving leven en niet in een natuurgebied waar de stammen zijn.

Er zijn drie soorten taicapry.
1. De Daro-taicapry die oorspronkelijk uit bosrijke gebieden van Mohenjo komen zijn nogal breed gebouwd en hebben een groene huid met lichtblond, rood en donkerblond krullend haar. Meestal hebben ze donkerbruine of donkergroene ogen. Hun horens zijn meestal flink gedraaid met aan het eind een scherpe punt.

2. De Appan-taicapry die oorspronkelijk in waterrijke gebieden zoals van Haryappan leven, hebben een blauwe huid, blauwe ogen en sluik lang zwart haar. Appan-taicapry hebben korte, rechte horens.

3. De Ana-taicapry komen uit bergachtige streken, zoals het Capry hooggebergte in Haryana. Zij hebben een goudbruine huid en bruin haar en groene of bruine ogen. Hun lange hoorns staan recht overeind maar krijgen bij de ouderen aan het einde soms een vertakking.

Taicapry die de stamhouders zijn van hun familie zijn vaak werkzaam in de visserij, de landbouw of de tuinbouw. Of ze hebben Taicapry winkels, zoals een bakkerij, slagerij, viswinkel, groentewinkel, een wapenhandel of gereedschapszaak.
Taicapry die geen stamhouder zijn proberen bij de politie, de BRM of bij een landeigenaar in dienst te gaan.
Taicapry leren in hun stam bijzondere vechttechnieken met gevaarlijke wapens. Dit zijn meestal handwapens voor tweegevechten. Ze zijn ook goed met verdediging door middel van schilden en defensieve ontwijktechnieken. Als ze aanvallen gaat dat met bijzonder veel kracht en snelheid. Bij BRM leren ze al snel ook de wapens van ruimteschepen optimaal te gebruiken.
Taicapry bezitten zelf geen magie maar ze kunnen wel magie verwerken in de voorwerpen en gerechten die ze maken. De taicapry smeden die magische zwaarden kunnen maken zijn legendarisch en ook de heerlijke taarten die taicapry vrouwen in speciale ovens bakken, met geheime recepten die ze nooit aan een taikeiyi prijs zullen geven.
Het taicapry-ras op Berinyi bestaat uit evenveel mannen als vrouwen. Zij hebben dus niet de problemen die bij het taikeiyiras speelt waar een disharmonie bestaat tussen de aantallen mannen en vrouwen. Die disharmonie was er op Berinyi nooit, totdat de bannelingen van Chyndyro, de taikeiyi, shoikeiyi en shoiaviony er kwamen te wonen.

Taicapry komen voor in De vergeten vloek deel 2 – Smeulend venijn – van Johanna Lime.
Ze zullen ook weer in deel 3 van deze trilogie een rol spelen.

Johanna Lime

Wereldbouw – de verschillende soorten menselijke wezens van Berinyi

Oorspronkelijk geplaatst op 25 februari 2019 op website De vergeten vloek

Wil je meer te weten komen over de wereldbouw van Schimmenschuw en De vergeten vloek? Lees dan hier over de verschillende menselijke wezens van Berinyi (en Laskoro).

Pas op! Als je niet van spoilers houdt en de boeken nog moet lezen, dan is het misschien niet raadzaam om door te lezen. Ben je nieuwsgierig en wil je het graag weten, lees dan gewoon verder.

Op de vijf planeten die samen het koninkrijk Berinyi vormen, leven vier verschillende soorten menselijke wezens. Ze zijn grofweg te verdelen in grote en kleine mensen. Keiyi is het Klanische woord voor mens. Tai betekent groot en shoi betekent klein. Aviony is het woord voor vliegen. Capry geeft aan dat iets op een bok lijkt.

De taicapry zijn de grote mensen van Berinyi, de oorspronkelijke bewoners die door Sana (de Zwarte Draak) geschapen zijn. Ze hebben horens en hoeven. Hun benen lijken op die van een bok en ze hebben klauwen in plaats van handen. Ze zijn gemiddeld 2,25 meter lang en kunnen heel goed hardlopen en springen. Hun hoeven maken een klossend geluid wanneer ze in de stad lopen.

De taikeiyi zijn ook grote mensen. Zij waren vroeger mensen die verbannen werden van de Aarde en met hun ruimteschip gecrasht zijn op de godenplaneet Eibor Risoklany. Die naam is direct ook de naam voor de verbeeldingswereld die in de wereldbouw van Johanna Lime gebruikt wordt. Taikeiyi zijn gemiddeld 1.85 meter. Het zijn mensen die nog het meest op ons lijken. In de koninkrijken Laskoro en Berinyi zijn ze echter door de Avatars genetisch gemanipuleerd zodat ze op de godenplaneet in leven konden blijven. Ze kunnen ook op de planeten leven die in opdracht van de Avatars door zes draken geschapen zijn. Magiërs hebben een speciaal magie-gen, waardoor ze magisch zijn, maar dat kan ook zijn nadelen hebben. De Magii zijn krachtiger en kunnen meer dan de Klawiccys, die laatsten hebben het gen ook maar de magie is bij hen minder sterk en om het te gebruiken moeten Klawiccys hard leren, terwijl bij Magii het leren gebruiken van magie een heel stuk soepeler verloopt (tenzij ze natuurlijk worden gehinderd door de vloek die nog steeds op hen rust).

De shoiaviony zijn kleine vliegertjes van ongeveer 15 centimeter. Zij zijn door magiërs gekweekt uit mensen en vlinders, maar dat vonden de Avatars niet goed. Genetische manipulatie ligt bij Hen verkeerd. Zelf gebruiken de Avatars het regelmatig, maar o wee als een mens dat doet. Shoiaviony wonen in boomhuisjes in de tuinen van Lyoncourt.

De shoikeiyi zijn kleine mensen van 75 tot 95 centimeter die kattenogen en vleermuisoren hebben. Ze maken gebruik van echo en hebben nachtzicht. Een zwarte magiër heeft hen gemaakt omdat hij snel rijk wilde worden. Ze moesten voor hem prachtige edelstenen verzamelen uit de mijnen in de Keibergen op Chyndyro. Dat was ook tegen het zere been van de Avatars, waardoor de familie Baksy op Berinyi het tegenwoordig voor elkaar heeft dat de shoikeiyi landbouwers en veehouders zijn geworden en in een prachtig reservaat leven. Totdat er een speciale steen ontdekt wordt die kan worden toegepast op ruimteschepen …

Volgende keer meer over de afzonderlijke mensenrassen van Berinyi.

 

Redactieronde 2 klaar, weer een stap verder

Oorspronkelijk geplaatst op 4 juli 2018 op website De vergeten vloek

Redactieronde 2 klaar

Nadat wij een paar weken vakantie hielden, begon op 25 juni de tweede ronde van de hoofdredactie voor het tweede deel van trilogie De vergeten vloek. Gisteren was het werk klaar en is het manuscript teruggestuurd naar de uitgever. Nu krijgt het manuscript nog een woordredactie en eindredactie en dan kunnen we de zetproef door gaan nemen. De publicatie van Smeulend venijn (september) komt steeds dichterbij.

We hebben weer een periode achter de rug waarin we iedere dag hard gewerkt hebben aan het vervolmaken van ons verhaal. En deze tweede ronde zorgde voor nieuwe uitdagingen. We moesten nog wat dingen toevoegen en weghalen. Woorden vervangen door synoniemen, vertellen vervangen door laten zien. En op het laatst controleren of het boek echt synchroon liep met Sluimerend vuur. Het was weer een flinke klus en we hebben er het een en ander van bijgeleerd over schrijven.

Smeulend venijn wordt een geweldig boek. Tijdens het hardop lezen hebben we genoten van ons verhaal. Het staat er nu goed bij, dankzij de samenwerking met Tamara Geraeds.

Wat is het fijn om samen te werken met een redactrice die alle belangrijke dingen goed in de gaten houdt zodat alles perfect klopt. Het was soms even slikken, want de opdrachten waren best intensief. Maar wat zijn we blij met het resultaat. Het verhaal is zo geworden als we het bedoeld hebben. Nog even dan kunnen we gaan plotten en verder schrijven aan het derde deel. De plannen daarvoor komen langzaam boven borrelen.

We geven ons niet de gemakkelijkste taak door twee boeken te schrijven waarvan de verhalen naast elkaar lopen. Volgens Tamara is dat niet eerder gebeurd. We schrijven scènes die in twee koninkrijken spelen, vanuit verschillende gezichtspunten.

In Sluimerend vuur gaat het verhaal over het koninkrijk Laskoro waar een deel van de magische families uit het verleden op Chyndyro, wat beschreven is in Schimmenschuw, leeft. Nu in de moderne tijd, met ruimtevaart en techniek, maar ook met een behoefte aan magie.

Smeulend venijn speelt zich af in het koninkrijk Berinyi, in dezelfde tijdsspanne als Sluimerend vuur. Alleen gaat dit verhaal over de andere magiërs die door de Avatars verbannen werden. Daar tussendoor loopt het verhaal van Helena Attholred, de antagonist met haar venijnige bedoelingen.

Wanneer u Smeulend venijn leest, zult u dit bovenstaande drankje tegenkomen.

Weer een stap verder

We voelen ons feestelijk, want we zijn weer een stap verder met ons verhaal. Nog wat afrondende activiteiten en dan kan ons boek gedrukt worden.

Na boek 2 gaan we verder schrijven aan boek 3. Alle losse eindjes uit Sluimerend vuur en uit Smeulend venijn komen dan bij elkaar en worden verweven in een gezamenlijk verhaal voor Laskoro en Berinyi.

En nu op naar de Elfia in Arcen, waar u voor het eerst de beide boeken met hun parallel aan elkaar lopende verhaallijnen kunt kopen.

Graag ontmoeten wij u daar.

Groeten van Johanna Lime

Redactieronde 1 klaar en ander nieuws

Oorspronkelijk geplaatst op 14 juni 2018 op website De vergeten vloek

Redactieronde 1 klaar

Op 23 april begon de hoofdredactie voor het tweede deel van De vergeten vloek. Deze redactie zal bestaan uit twee rondes. Ronde 1 is nu klaar.

We hebben wekenlang iedere dag gewerkt aan het vervolmaken van ons verhaal. De werktitel Angst en venijn is gewijzigd in Smeulend venijn. Het verhaal loopt lekker soepel, overbodige zinsdelen zijn geschrapt. Op plaatsen zijn er stukjes tekst bijgeschreven die een aanwijzing geven naar wat er later in het verhaal gebeuren kan. Twee langere gedeelten die niets toevoegden, zijn uit het verhaal gehaald. Er zijn ons weer wat dingen over schrijven duidelijk geworden. Behalve het serieuze werk hebben we ook heerlijk kunnen lachen om onszelf. Wat is het toch vreemd dat je na een aantal keer herschrijven nog steeds overbodige herhalingen gebruikt of dingen uitlegt die niet uitgelegd hoeven te worden. We lazen het uiteindelijke resultaat van deze redactieronde hardop samen en genoten van ons verhaal. Het staat er nu zoals we het graag wilden.

We houden even vakantie en daarna beginnen we vol goede moed aan ronde 2.

Ander nieuws

De samenwerking met Tamara Geraeds heeft ons aan het denken gezet. We hebben het besluit genomen om een flink aantal van onze korte verhalen ook aan een hoofdredactie te laten onderwerpen. Dit zijn de verhalen die op Smashwords staan. We verwachten dat ze hierdoor allemaal nog beter zullen worden en zijn van plan om ze daarna te vertalen naar het Engels.

Onze planning wordt uitgebreid. Onze aandacht gaat allereerst natuurlijk uit naar Smeulend venijn dat in september moet verschijnen. Dan gaan we verder werken aan deel 3 van De vergeten vloek en aan Saturnus Maan, maar intussen zijn we dan ook bezig met de redactie van korte verhalen. We willen die na de redactie gaan vertalen en er staat ook nog een te herschrijven serie andere korte verhalen op stapel. Misschien zelfs nog nieuwe verhalen voor wedstrijden, maar of dat ook nog lukken zal? We zullen het zien.

De komende anderhalf jaar hebben we in elk geval weer voldoende schrijfwerk.

Groeten van Johanna Lime

Redactrice en uitgever

Oorspronkelijk geplaatst op 21 april 2018 op website De vergeten vloek

De redactie van Smeulend venijn start op 23 april! We gaan een drukke tijd tegemoet, waarin we het tweede deel van De vergeten vloek klaar gaan stomen voor de drukker.

Niet Cocky van Dijk zal de hoofdredactie op zich nemen, want daarvoor heeft ze het te druk. Zilverspoor/Zilverbron wordt groter. Dat kunt u zien aan de groeiende lijst met boeken die hier te koop zijn. https://www.artbooksshop.com/

Er moet veel geregeld worden voor de uitgeverij.
Cocky heeft dus in overleg met ons besloten dat zij alleen maar op de achtergrond  aanwezig blijft, als uitgever.
Cocky van Dijk deed de redactie van Schimmenschuw (ons debuut) en van Sluimerend vuur (het eerste deel van trilogie De vergeten vloek)

We krijgen voor onze derde roman een nieuwe redactrice.

Dat is Tamara Geraeds.

We kenden haar al, want ze heeft twee jaar in de jury gezeten van Fantastels Verhalenwedstrijd.

Ze heeft een eigen Tekstbureau Charizma

Ze kan zowel hoofdredactie als woordredactie doen.

http://www.tekstbureaucharizma.nl/

Tamara is ook auteur en heeft al veel boeken geschreven. http://www.tamarageraeds.nl/

 

Het goede nieuws is dat de redactie van start gaat en dat het tweede deel van onze trilogie er aan komt.

Kijkt u er al naar uit?

Wij zeker wel!

 

Groeten van Johanna Lime