De eindredactie van Ruimtestad is klaar

2 december 2020

Hoera! De tweede ronde van de hoofdredactie door Natascha van Limpt (Van Limpt Redacties), of eigenlijk de eindredactie, is klaar. Het manuscript gaat nu weer naar de uitgeverij terug. Dan volgt er nog een woordredactie en een zetproef. Spannend, hoor, nog even en dan heb ik alweer een nieuw boek!

Het verhaal is lekker strak getrokken en er zijn zelfs na ronde 1 nog meer woorden geschrapt. Door de redactie heb ik weer nieuwe inspiratie gekregen voor het tweede deel. Daar ga ik vanaf nu weer verder aan schrijven. Ik heb er zin in!

Hebt u bij Acties op deze website de Kerstactie al gezien? Ik verloot drie boeken als kerstcadeaus. Ook mijn nieuwe boek is te kiezen, al kan het later misschien pas worden opgestuurd. Het zou zomaar kunnen dat Interplanetair deel 1, Ruimtestad er eind december 2020 of januari 2021 is! Dan halen we de planning.

Voor de lezers die De vergeten vloek nu nog niet gelezen hebben, terwijl Schamel verbond toch alweer heel wat maanden uit is, wil ik zeggen: schiet een beetje op. De volgende trilogie komt er alweer aan! O, nee, dat is waar ook, je kunt hem afzonderlijk lezen, dus laat je door mij niet opjagen…

Sinds mijn vorige blog over redactieronde 1 heb ik een aantal recensenten gevraagd en bereid gevonden om mijn nieuwe boek te lezen en te recenseren, dus dat komt goed. Ik heb zelfs een fotoshoot afgesproken met Kim van Gent photography, voor een mooie foto op de achterkant. Daar ben ik heel nieuwsgierig naar en het is ook wel een beetje eng. Mooie foto’s kan ik op mijn website ook goed gebruiken.

Het aftellen is begonnen. Wie gaat er mee de ruimte in? Op weg naar het sterrenbeeld Gemini, naar de ster Alhena? Nog even wachten, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het nieuwe boek weer graag. Wat een feest zal dat zijn als mijn zesde boek uitkomt!

Groeten,

Johanna Lime

De eerste redactieronde van Ruimtestad is achter de rug

20 november 2020

Sinds ik op 13 oktober van Cocky van Dijk (Zilverbron) te horen kreeg dat Natascha van Limpt (Van Limpt Redacties) de hoofdredactie voor mijn nieuwe boek ging doen, hebben Natascha en ik hard gewerkt aan het vervolmaken van het manuscript voor mijn nieuwe boek.

Ik kan wel zeggen dat het weer even heel hard slikken was, toen ik de doorhalingen en opmerkingen in de kantlijn zag. Blijkbaar was mijn innerlijke schooljuf aan de slag gegaan met de gedachte dat bij een nieuwe trilogie alles over de wereldbouw weer helemaal opnieuw moest worden uitgelegd! Wat ben ik blij met een kritische redactrice als Natascha!

Geloof het of niet, het is me nu dan toch eindelijk ook gelukt om een boek te schrijven dat minder dan 100.000 woorden telt. Het wordt een beetje een normale omvang na al die dikke pillen van De vergeten vloek. Eerder was het vaak zo dat als ik het verhaal aan ging passen er steeds meer woorden bij kwamen, maar nu snap ik eindelijk ook eens waar dat ‘schrijven is schrappen’ vandaan komt, dat bij schrijvers hoort.

Het is echt geweldig om te zien hoe het verhaal lekker strak getrokken wordt. Alle twijfelachtige en onlogische zaken worden aan de kaak gesteld en alle infodump wordt weggehaald. Gedumpt, zeg maar. Dat is maar goed ook, want bij nader inzien stond alles wat belangrijk is voor het verhaal er gedoseerd ook al tussen, dus al die lessen voor de lezer waren echt niet nodig. Toch vreemd dat je als schrijver zo blind kan worden voor je eigen verhaal dat je hoofd- en bijzaken niet meer duidelijk uit elkaar kunt halen. Gelukkig is daar dan de redactie die erop toeziet dat alles netjes op zijn pootjes terecht komt. Zo blijkt maar weer dat het schrijven van een boek teamwerk is.

Redactieronde 1 is klaar en redactieronde 2 is nu begonnen. Als het in dit tempo doorgaat, kan het zomaar gebeuren dat de uitgever toch de eerder gemaakte planning haalt. Cocky vertelde me een tijdje terug nog dat er wat achterstand was vanwege alle toestanden met de covid-19 pandemie, met alle gekte in 2020, het jaar waarin alles anders gaat. Maar ik ben nu heel optimistisch. Het zou zomaar kunnen dat Interplanetair deel 1, Ruimtestad er in januari 2021 toch nog komt! Dat zou volgens de planning zijn.

Ik heb vanwege familieomstandigheden de NaNoWriMo opgezegd voor november 2020, maar de redactie heb ik door laten gaan. Die vond ik heel belangrijk, dus daar heb ik tijd voor gemaakt. Nu ben ik blij dat dit eerst gebeurt, want ik merk bij het doornemen van boek 1 dat ik het plot van deel 2 beter opnieuw kan aanpassen. Dus die 50.000 woorden van de NaNoWriMo schuif ik lekker op tot na de redactie, wanneer ik weer wat meer rust heb in de thuissituatie. Dan ga ik lekker verder schrijven aan boek 2, waar ik nieuwe inspiratie voor gevonden heb. Zo komt alles vaak precies op de tijd dat je het gebruiken kunt. Het leven is echt heel wonderlijk.

Voor de lezers die De vergeten vloek nu nog niet gelezen hebben, terwijl Schamel verbond toch alweer heel wat maanden uit is, wil ik zeggen: schiet een beetje op. De volgende trilogie komt er alweer aan! O, nee, dat is waar ook, je kunt hem afzonderlijk lezen, dus laat je door mij niet opjagen…

Ik realiseer me dat ik zelf weleens op mag schieten met het vragen van recensenten voor een blogtour en het ontwerpen van leuk promotiemateriaal. Misschien moet ik maar weer een leuke actie rond de kerst of oud en nieuw verzinnen. Maar eerst moet redactieronde 2 nog af, en dan de woordredactie, de zetproef, de cover en de flaptekst en wat al niet. Er is nog wel een beetje tijd.

Het aftellen is begonnen. Wie gaat er mee de ruimte in? Op weg naar het sterrenbeeld Gemini, naar de ster Alhena? Nog even wachten, dan kan ik u het boek overhandigen. Natuurlijk signeer ik het nieuwe boek weer graag. Wat een feest zal dat zijn als mijn zesde boek uitkomt!

Groeten,

Johanna Lime

Interplanetair deel 1 Ruimtestad is naar de uitgever

21 juli 2020

Het manuscript is klaar.

Tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020 heb ik de vierde en laatste versie van mijn manuscript geschreven en geredigeerd. CampNaNoWriMo werkt altijd goed bij mij, het houdt me in het ritme van elke dag bezig te zijn met schrijven. Daardoor was ik op 11 juli al klaar met het herschrijfproces van versie 4. Dit wordt mijn volgende boek, het eerste deel van trilogie Interplanetair, bij Zilverbron.

Ik had tijdens het redigeren van alle hoofdstukken een samenvatting gemaakt met daarin wat er precies in dat betreffende hoofdstuk gebeurde. Ik hield het plotschema bij en vinkte het af als ik alles gecontroleerd had. Daarna ben ik aan de slag gegaan met het bijwerken van de synopsis die ik vorig jaar al gemaakt had. Na de veranderingen die tijdens het schrijfproces optraden, is het verhaal wel een beetje anders geworden dan ik in 2019 verwachtte. Maar nu past de nieuwe samenvatting weer mooi bij het manuscript. Vervolgens heb ik alvast geprobeerd om een flaptekst voor het boek te schrijven. Volgens mij is het verhaal nu in zoverre af, dat het naar de uitgever kan.

Gisteren heb ik contact gezocht met Cocky van Dijk van Uitgeverij Zilverbron. Ik heb haar gevraagd of ze het manuscript nu al wilde hebben of pas in september, zoals het in de planning stond. Ze vond het goed dat ik het nu alvast opstuurde en dat heb ik dus gedaan.

De redactie kan nog wel even op zich laten wachten, want er zijn wat dingen anders gelopen dan verwacht in 2020, met de covid-19 toestanden. Maar dat vind ik niet erg. Het is belangrijk dat we er de tijd voor nemen en dat de redactie goed gebeurt. Dus als het wat later wordt dan gepland, kan ik daar mee leven. Het gaat tenslotte om het resultaat, het boek moet zo goed mogelijk worden. Ik denk dat jullie, lezers, het daar mee eens zijn.

Ik vind het toch al heel leuk dat er vanaf 2021 elk jaar weer een nieuw boek van Johanna Lime in de planning staat bij Zilverbron. Daarom heb ik ook besloten om alvast deel 2 en 3 te gaan plotten en ga ik gewoon alvast verder werken aan de rest van de trilogie. Ik kreeg deze week weer een paar goede ideeën voor inspiratie voor het tweede deel en heb er zin in om aan het volgende verhaal te beginnen.

Over Interplanetair

Interplanetair is een trilogie die ruim twintig jaar na het einde van trilogie De vergeten vloek begint. De hoofdpersonages zijn Irene en Daniël. Irene is een Laskoriaanse prinses, de oudste dochter van koning Jima. Daniël is een Berinese prins, de oudste zoon van koningin Sylviana. Lezers die Schamel verbond gelezen hebben, kennen hen al als baby’s.

Ik heb pas nog besloten dat ik deze twee hoofdpersonages voor alle drie de delen ga gebruiken. De verhalen van Interplanetair zullen dus worden verteld vanuit de perspectieven van Irene en Daniël. Laskoro en Berinyi gaan na de oorlog samenwerken en er is een uitwisselingsprogramma om het evenwicht in de bevolking terug te krijgen. Om in de toekomst meer bevriende volkeren en daardoor meer steun te krijgen, zouden ze eigenlijk een afgevaardigde moeten krijgen in de ruimtestad. Daar zit namelijk de Galactische Vereniging van Planeten. Wanneer ze zich daar bij aansluiten, kunnen ze zich beter handhaven in hun deel van het universum en hebben hun oude vijanden minder vat op hen. Er zijn echter krachten en machten bezig om een spaak in het wiel te steken. De hoofdpersonages krijgen het moeilijk.

Het eerste deel speelt zich voor een groot gedeelte af in de ruimtestad Alhenapolys in Gemini. Daarom vond ik Ruimtestad een mooie titel.

De volledige titel wordt dan: Interplanetair, deel 1, Ruimtestad.

Het boek staat in de planning voor 2021.

Groeten van Johanna Lime

Het verhaal van Interplanetair deel 1 is helemaal geschreven

20 juni 2020

In november van 2019, tijdens NaNoWriMo, schreef ik de eerste veertien hoofdstukken van deel 1 van een nieuwe trilogie, die moest volgen op trilogie De vergeten vloek. Voor deze nieuwe trilogie bedacht ik de titel Interplanetair. Vanaf 19 oktober was ik bezig met de voorbereidingen voor de NaNoWriMo, met het bedenken en uitwerken van de personages en het plotten van het verhaal. Ik werkte mijn grove indeling van 27 hoofdstukken uit in Excel en begon op 1 november met het schrijven.

Precies op diezelfde datum startte ook de redactie van Schamel verbond. Ik had dus in november 2019 steeds wat redactiewerk en schreef zodra dat klaar was weer verder aan dit nieuwe verhaal. NaNoWriMo van 2019 won ik met 52.816 nieuwe woorden.

Na de eerste veertien hoofdstukken bleef dit verhaal even liggen. In december 2019 stortte ik me op de redactie van Schamel verbond en schreef ik een nieuwe versie voor De twaalfde Saturnusmaan.

Ik was niet helemaal tevreden met hoe de plot verliep en besloot in januari 2020 de eerste veertien hoofdstukken van Interplanetair deel 1 eens grondig door te lezen. Daarbij kwam ik op net wat andere details voor het verhaal, waardoor het geloofwaardiger kon worden. Hier volgde uit dat ik aan een tweede versie begon, waarbij ik eerst kritisch aan het wijzigen ging van wat ik al geschreven had en hier en daar alvast wat aan foreshadowing kon doen. Vervolgens kwamen er in februari en maart twee nieuwe hoofdstukken bij. Die schoten niet erg op, ze waren moeilijk om op te schrijven. Blijkbaar zat er in het midden een soort struikelblok dat ik moest overwinnen, maar uiteindelijk stond het middenstuk van het verhaal er toch.

In de tussentijd ging de redactie aan Schamel verbond gewoon verder en begon de redactie van De twaalfde Saturnusmaan. Beide boeken kwamen in april 2020 uit. Geweldig fijn!

De maand april van 2020 had ik gereserveerd voor drie korte verhalen voor de Waterloper Verhalenwedstrijd, die in mei ingezonden konden worden. Uiteindelijk kwamen daar twee herschreven verhalen uit 2019 bij, voor Edge Zero, die ook in mei konden worden ingezonden. Vervolgens herschreef ik ‘Hoe een oger van Geoglurk de aardmannen hielp’ en publiceerde ik dit verhaal als e-book op Smashwords. Daarna vond ik nog de tijd om een nieuw kortverhaal te schrijven voor de NCSF, voor hun tijdschrift HSF van juli 2020. En daarna herschreef ik aan het begin van mei 2020 nog een kortverhaal, voor datzelfde tijdschrift. Intussen heb ik dus vijf korte verhalen die bij wedstrijden ondergebracht zijn, een nieuw e-book in 2020 en twee verhalen waarvan ik te horen kreeg dat ze in het tijdschrift HSF komen. Ik was in april 2020 lekker productief.

In mei 2020 werd het weer hoog tijd om door te schrijven aan Interplanetair, deel 1. Tussen 8 en 13 mei kwam ik met versie 2 tot aan hoofdstuk 17. Daar stokte het. Hoofdstuk 17 speelde zich op Calliope af en dat was helemaal niet logisch. Dus begon ik van voren af aan met een nieuwe versie. Dat werd versie 3. Op 25 mei 2020 had ik het hele stuk, vanaf hoofdstuk 1 tot en met waar ik gebleven was, weer herschreven en aangepast en had ik hoofdstuk 17, dat zich nu op een andere planeet afspeelde, ook klaar. Tussen 28 mei en 19 juni 2020 schreef ik de rest van het verhaal. En ik heb het voor elkaar gekregen om nu eens onder de 100.000 woorden te blijven, wat Cocky vermoedelijk wel fijn zal vinden. In de tussentijd had ik mijn schema aangepast en uiteindelijk bestaat dit verhaal uit 25 hoofdstukken. Wat ik geplot had in hoofdstuk 26 en 27 schuift op naar het tweede deel van de trilogie. De ideeën voor deel 2 beginnen al te borrelen en krijgen steeds meer vorm, dus dat gaat ook de goede kant op.

Het verhaal voor Interplanetair deel, Ruimtestad, is vandaag dus helemaal uitgeschreven, ik heb er een goed gevoel bij. Toch ga ik het nog een keer heel kritisch doornemen in een versie 4, tijdens CampNaNoWriMo van juli 2020. Maar behalve dat ik Interplanetair deel 1 herschrijf in juli, ben ik ook van plan om twee korte verhalen te gaan schrijven voor de Harland Awards van 2020.

Het leuke is, dat ik vorig jaar met precies hetzelfde zat, maar dan met Schamel verbond. Daar schreef ik ook versie 4 van tijdens CampNaNoWriMo van juli 2019. Ik gebruikte augustus om nog wat puntjes op de i te zetten en stuurde het manuscript in september naar Zilverbron. Dat kan nu dus weer zo gaan, maar dan met mijn volgende fantasy/sciencefiction boek.

Heerlijk dat dit weer is gelukt en dat dit verhaal er nu ook staat. Er hoeft alleen nog maar wat aan geschaafd te worden voordat het naar de uitgever wordt opgestuurd.

Johanna Lime